บทที่ 670: ศัตรูที่หาไม่พบ! (ตอนพิเศษ)

เมื่อได้ฟังความคิดของลูกชาย ทีชาก้าพยักหน้าเห็นด้วย

"ความคิดดีมาก รวมพลังทุกฝ่ายที่มี"

"แต่พลังของเราเองเป็นพื้นฐานสำคัญ วาคานด้ามีแหล่งไวเบรเนียมแห่งเดียวในโลกและมีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าที่สุด ถ้าพลังของเราเองไม่เพียงพอ กองกำลังที่เจ้ารวบรวมจะกลายเป็นหมาป่าและเสือที่จะกลืนกินเรา"

ได้ยินคำพูดของพ่อ ทีชัลล่าพยักหน้า "พ่ะย่ะค่ะ ท่านพ่อ"

ทีชาก้าพูดต่อ "เจ้าดำเนินการสืบสวนอเวนเจอร์สและขอความช่วยเหลือจากนินจาได้"

"ส่วนองค์กรแสงอุษา พวกเรายังไม่รู้จักพวกเขาทั้งหมด ไม่จำเป็นต้องรีบโจมตีจนกว่าเราจะเข้าใจและหาพวกเขาเจอ"

"สิ่งที่เราต้องทำคือการโจมตีที่ถึงตาย ไม่ปล่อยให้ใครหนีรอด"

"พลังของพวกเขามากเกินไป และเนื่องจากเป็นนินจาถอนตัว การปล่อยให้ใครรอดจะทำให้เรามีปัญหาไม่จบสิ้น"

"แม้แต่แค่เปิดเผยการมีอยู่ของเราและไวเบรเนียมที่เรามีต่อโลก ก็จะนำปัญหาไม่จบสิ้นมาให้เรา"

ทีชัลล่าพยักหน้า "ข้าเข้าใจ เมื่อเราลงมือ เราต้องกำจัดพวกเขาให้หมดสิ้น"

จากนั้นทีชาก้าถาม "เมื่อกี้เจ้าพูดถึงหมู่บ้านโอโตะและหมู่บ้านคิริ ทำไมไม่ไปหาหมู่บ้านซึนะหรือฝ่ายของชาร์ลส์ล่ะ มีปัญหาอะไรกับสองที่นั้นเหรอ"

ทีชัลล่าหยุดครู่หนึ่งก่อนพูดว่า "ข้าไม่ได้ไปที่ร้านหุ่นเชิดซึนะงาคุเระเพราะกลัวว่าพวกเขาจะกักตัวข้าไว้ ข้าสั่งเซรุ่มเพิ่มพลังกาย 100 ขวดจากที่นั่นและยังไม่ได้จ่ายเงิน"

ทีชาก้าพยักหน้า ทีชัลล่าเคยบอกก่อนหน้านี้ว่าถ้าเขาไม่ทำตามสัญญา ซึนะจะไม่ปล่อยไว้

เนื่องจากเวลาผ่านไปพอสมควรแล้วตั้งแต่สั่งของ การไปที่นั่นพร้อมของแลกเปลี่ยนคงไม่มีปัญหา แต่การไปมือเปล่าอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งใหญ่

"แล้วสำนักงานชาร์ลส์ล่ะ ตอนนี้นินจาโคโนฮะที่นั่นเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดที่รู้จักจากหมู่บ้านนินจา"

ทีชัลล่าคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "จากการสืบสวนของข้า ชาร์ลส์ ดอยล์เคยเป็นนักฆ่าในตำนานที่โรงแรมคอนติเนนทัลในนิวยอร์ก ต่อมาเขากลายเป็นผู้อาวุโสขององค์กรและสุดท้ายก็เป็นผู้ควบคุมที่แท้จริง"

"แม้แต่ทุกวันนี้ เมื่อเขากลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่มีชื่อเสียงในนิวยอร์ก ตำนานของเขายังคงเล่าขานในโรงแรมคอนติเนนทัล"

"เขาเป็นคนที่ทั้งถูกและผิด หรือพูดอีกอย่างคือ เขาไม่แยกแยะระหว่างถูกผิด"

ทีชาก้ามองลูกชายและชม "เจ้ารวบรวมข้อมูลมากมายเกี่ยวกับนินจาที่โจมตีวาคานด้าและคิดมาตรการรับมือ ซึ่งดีมาก"

"แล้วกองกำลังที่โจมตีเมืองชายแดนล่ะ เจ้าพบเบาะแสอะไรบ้างไหม"

การพูดถึงการโจมตีเมืองชายแดนทำให้ทีชัลล่ารู้สึกอึดอัด

กองกำลังนี้สืบสวนยากกว่าแสงอุษาและนินจาเสียอีก เขาได้สืบสวนกลุ่มทหารรับจ้างสองกลุ่ม

แต่หลังจากพวกเขาถูกฆ่าไม่นาน ฐานของพวกเขาก็ถูกทหารรับจ้างกลุ่มอื่นยึดครอง

คนที่รู้เบาะแสบางอย่างล้วนตายในการต่อสู้ที่เมืองชายแดน

"ข้าไม่พบเบาะแสที่เป็นประโยชน์ การซ่อนตัวของพวกเขาดีเยี่ยม และการทำความสะอาดของพวกเขาละเอียดมาก"

"ผู้นำของกลุ่มทหารรับจ้างทั้งสองกลุ่มตายที่เมืองชายแดน และฐานของพวกเขาถูกทหารรับจ้างกลุ่มอื่นยึดครองภายในไม่กี่วัน"

"ข้าขอให้ชูรีตรวจสอบบัญชีธนาคารของพวกเขา แต่เราไม่พบอะไรที่เป็นประโยชน์"

"ส่วนหน่วยซูเปอร์โซลเยอร์ ข้สยังไม่พบเป้าหมายที่เหมาะสม"

"ตอนนั้น ทั้งกองทัพและบริษัทอาวุธต่างวิจัยเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ แต่ทั้งหมดล้มเหลว"

"ข้าสงสัยว่าอาจเป็นชีลด์ เพราะนอกจากคนพิเศษแล้ว พวกเขาเป็นองค์กรเดียวที่สามารถหลบการตรวจจับของเราได้"

"แม้แต่หน่วยข่าวกรองอย่าง CIA MI6 และ GRU ก็ไม่มีความสามารถหลบซ่อนจากองค์กรข่าวกรองของเรา ใครก็ตามที่ทำได้ต้องแข็งแกร่งกว่าเรา"

"แต่ถ้าเป็นชีลด์ พวกเขาคงไม่ส่งกลุ่มทหารรับจ้างปะปนกัน พวกเขารู้พลังของแบล็คแพนเธอร์และเครื่องบินล่องหนของเรา"

"จากจุดนั้น ข้าเลยตัดข้อสงสัยนี้ออกไป"

"แต่ข้ายังไม่มีเบาะแสเกี่ยวกับองค์กรที่แข็งแกร่งกว่า อาจต้องใช้เวลาสืบสวนอีกสักพัก"

พูดจบ ทีชัลล่าก้มหน้าและพูดว่า "ข้าขออภัยที่ทำให้ท่านพ่อผิดหวัง"

ทีชาก้าเดินเข้าไปกอดทีชัลล่าและพูดว่า "ทีชัลล่า เจ้าทำได้ดีมาก พ่อไม่ผิดหวังเลย"

"เจ้าคือผู้ได้รับพรจากเทพแพนเธอร์ อนาคตของวาคานด้า และลูกชายของพ่อ พ่อภูมิใจในตัวเจ้า"

หลังจากให้กำลังใจลูกชาย ทีชาก้าคลายอ้อมกอดและพูดต่อ "แม้ว่าครั้งนี้เจ้าจะไม่ได้ทำภารกิจสำเร็จทั้งหมด แต่เจ้าก็ทำได้ดีเยี่ยม"

"ที่พ่อเรียกเจ้ากลับมาครั้งนี้ก็เพื่อดำเนินการแลกเปลี่ยนกับร้านหุ่นเชิดซึนะงาคุเระด้วย"

"เราเตรียมไวเบรเนียม 1.5 ตันไว้แล้ว"

ทีชัลล่ามองพ่อและถามอย่างไม่แน่ใจ "พร้อมสำหรับการแลกเปลี่ยนแล้วเหรอ"

"ใช่ พร้อมแล้ว พ่อได้จัดการบางอย่างสำหรับการแลกเปลี่ยนนี้"

"การแลกเปลี่ยนจะเกิดขึ้นบนเกาะร้างในมหาสมุทรแอตแลนติก จะจัดกองบินสองกองไปคุ้มกันเจ้า กองบินเหล่านี้จะติดตั้งปืนเลเซอร์ที่รุนแรงที่สุดของวาคานด้า"

"พ่อจะให้ปุ่มหนึ่งกับเจ้า ถ้าเจ้าเจอการโจมตี แค่กดปุ่ม และกองบินจะยิงปืนเลเซอร์จากความสูง 10,000 เมตร ทำลายเกาะ"

"ด้วยพลังของเจ้าและการปกป้องของชุดแบล็คแพนเธอร์ ชีวิตของเจ้าจะไม่ตกอยู่ในอันตราย"

"ส่วนพวกนินจาเหล่านั้น พ่อเชื่อว่าร่างกายเนื้อและเลือดของพวกเขาจะทนไม่ได้ แม้พวกเขาจะรอดได้ ก็จะบาดเจ็บสาหัส และมีเวลาพอให้เจ้าถอย"

"นอกจากนี้ กองทหารรักษาการณ์แบล็คแพนเธอร์และหน่วยแพนเธอร์จะคุ้มกันไวเบรเนียมและเซรุ่มเพิ่มพลังกาย ถ้าเกิดอุบัติเหตุระหว่างการแลกเปลี่ยน พวกเขาจะสามารถต้านทานศัตรูได้"

"แม้จะเกิดอุบัติเหตุ เราก็สามารถรับรองการกลับมาอย่างปลอดภัยของเจ้าได้"

เมื่อได้ฟังการจัดการของพ่อ ทีชัลล่าตระหนักว่าพ่อได้คำนึงถึงสถานการณ์ที่แย่ที่สุดแล้ว

"ท่านพ่อ ถ้าเกิดอุบัติเหตุ หน่วยซูเปอร์ฮิวแมนที่เพิ่งตั้งใหม่ของเราจะถูกทำลายหมดเลย"

"เราเก็บแต่ละหน่วยไว้ครึ่งหนึ่งดีไหม แม้จะเกิดอุบัติเหตุ เราก็ยังมีเมล็ดพันธุ์ของหน่วย"

ทีชาก้าส่ายหน้า "สำหรับวาคานด้า การกลับมาอย่างปลอดภัยของเจ้าสำคัญที่สุด"

"เรายังมีเซรุ่มเพิ่มพลังกายอยู่บ้าง ถ้าจำเป็น เราสามารถสร้างนักรบพิเศษคนใหม่ได้อีก"

"และนี่เป็นแค่สถานการณ์ที่แย่ที่สุด พวกเขาสวมชุดรบรุ่นล่าสุดที่ชูรีสร้างแล้ว"

จากนั้นทีชาก้าหมุนลูกปัดบนกำไลข้อมือและพูดว่า "เข้ามาได้!"

ประตูพระราชวังเปิดออก และสองหน่วยที่สวมเกราะเต็มยศเดินเข้ามาในพระราชวัง

สองหน่วยสวมเกราะต่างกัน หน่วยหนึ่งสวมเกราะสีฟ้าขาวพร้อมหอกไวเบรเนียมสองอันบนหลัง อีกหน่วยสวมเกราะลายแพนเธอร์สีน้ำตาลพร้อมดาบโค้งไวเบรเนียมสองเล่มบนหลัง

หน่วยทั้งสองเดินพร้อมเพรียงกัน แผ่รังสีสังหารที่หนาวเย็น พวกเขาเดินมาที่กลางท้องพระโรง ยืนตรง ไขว้แขนไว้หน้าอก แล้วลดลงอย่างฉับพลัน พร้อมตะโกนพร้อมกัน

"วาคานด้าฟอร์เอเวอร์!"

เสียงดังก้องไปทั่วพระราชวัง

เห็นท่าทางอันองอาจของสองหน่วย ทีชัลล่ารู้สึกประทับใจ และความสนใจของเขาถูกดึงดูดไปที่ชุดรบของพวกเขา

ทีชาก้าและทีชัลล่าทำความเคารพตอบและตะโกน

"วาคานด้าฟอร์เอเวอร์!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]