บทที่ 275: โชคดี (ตอนพิเศษ)

"กุญแจห้องเก็บของกลาง ใครเห็นบ้าง? ทำไมไม่อยู่ที่เดิม?"

เมื่อได้ยินคำถามของฉู่เจี๋ย เจ้าหน้าที่ตำรวจเวรรีบตอบทันที

"กุญแจห้องเก็บของกลางถูกอาบินเอาไปตอนเย็นและยังไม่ได้คืน บางทีเขาอาจลืม"

"ไอ้หมอนี่ช่างไม่มีระเบียบวินัยเอาซะเลย"

หลังจากสบถเรื่องกุญแจที่ถูกเอาไปแล้วไม่คืน ฉู่เจี๋ยก็ออกจากสำนักงานเดินเข้าไปหาหลี่จงจื้อที่นั่งอยู่ในล๊อบบี้

เขากล่าวขอโทษ: "ขอโทษด้วยนะจงจื้อ กุญแจถูกตำรวจนายหนึ่งเอากลับบ้านไป พรุ่งนี้เช้าค่อยมารับของได้ ดึกแล้ว คุณควรไปพักผ่อน"

"พรุ่งนี้ผมสัญญาว่าถ้าคุณมาตอนเช้า จะได้ของพวกนั้นแน่นอน"

เมื่อเห็นว่าคืนนี้คงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ของของลูกสาว หลี่จงจื้อจึงยอมแพ้

เขาเดินเข้าไปหาชาร์ลส์และคนอื่นๆ: "คุณชาร์ลส์ คืนนี้ผมเอาของส่วนตัวของลูกสาวไม่ได้ เราต้องรอถึงพรุ่งนี้เช้า"

"ได้ พรุ่งนี้เช้าก็ได้ แต่เราล่าช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ยิ่งเสียเวลา ยิ่งแย่สำหรับลูกสาวคุณ"

"ไปพักผ่อนกันก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยมา"

ชาร์ลส์พาหลี่จงจื้อขึ้นรถหรู มุ่งหน้าไปยังโรงแรมคอนติเนนทัล

เมื่อเห็นหลี่จงจื้อและคนอื่นๆ จากไป ฉู่เจี๋ยได้รับโทรศัพท์จากพ่อตาและตรงไปบ้านพ่อตาทันที

พ่อตาของเขาเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจ เมื่อเห็นพ่อตานั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ฉู่เจี๋ยก็นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามทันที: "พ่อครับ ติ้งติ้งหลับแล้วหรือครับ?"

เมื่อเห็นฉู่เจี๋ยกลับมาและสิ่งแรกที่เขาสนใจคือลูกสาว รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของพ่อตา: "ติ้งติ้งหลับไปแล้ว วันนี้อารมณ์ดี เด็กในท้องก็ไม่ดิ้นหรือขยับสุ่มสี่สุ่มห้า"

เมื่อได้ยินคำบรรยายของพ่อตา ใบหน้าของฉู่เจี๋ยก็แสดงความสุข จากนั้นเขาก็ถาม: "พ่อครับ ทำไมถึงให้ผมมา? มีอะไรหรือเปล่า?"

"ฉู่เจี๋ย ได้ยินว่าไอ้ฮ่องกงนั่นกลับมาแล้วเหรอ?"

เมื่อได้ยินพ่อตาพูดถึงหลี่จงจื้อกะทันหัน ฉู่เจี๋ยก็ชะงักไปชั่วขณะ แม้คดีจะไม่เล็ก แต่ก็ไม่น่าจะดึงดูดความสนใจของผู้กำกับได้

ตอนนี้มันเป็นแค่คดีคนหายเท่านั้น

"ครับ เขามาที่สถานีตำรวจคืนนี้เพื่อมาเอาของของลูกสาว คราวนี้เขาพาผู้ช่วยมาด้วยและดูมั่นใจมาก"

สำหรับชายหนึ่งคนและหญิงสองคนที่มากับชาร์ลส์ ฉู่เจี๋ยไม่ได้สนใจเลย

เมื่อได้ยินว่าหลี่จงจื้อไม่เพียงกลับมาแต่ยังพาคนช่วยมาด้วย ผู้กำกับขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่แล้วก็ผ่อนคลายลง คนอื่นอาจไม่เข้าใจเรื่องราวภายใน แต่เขารู้ดี

เจิ้งฮั่นโส่วผู้จัดการเรื่องทั้งหมดนี้มีอำนาจมาก ตัวเขาเองก็มีหลักฐานในมือของอีกฝ่าย

หัวใจของลูกสาวหลี่จงจื้อถูกจองไว้โดยผู้มีอำนาจที่ต้องการเปลี่ยนอย่างเร่งด่วน

สำหรับคนที่หลี่จงจื้อพามา ผู้กำกับไม่สนใจเลย ในกรุงเทพฯ ชาวต่างชาติไม่สามารถก่อปัญหาอะไรได้มาก หลังจากนั้นเขาก็พูดอย่างจริงจัง:

"ฉู่เจี๋ย หลังจากส่งมอบของให้อีกฝ่ายพรุ่งนี้แล้ว นายไม่ควรสืบสวนคดีนี้ต่อ"

"คดีนี้จะจบลงในเร็วๆ นี้"

เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อตา ฉู่เจี๋ยรู้สึกสับสนเล็กน้อย จึงถาม:

"พ่อครับ ทำไมล่ะ?"

"นี่อาจเกี่ยวข้องกับชีวิตคนได้ เราจะยอมแพ้แบบนี้ได้ยังไง?"

"แล้วที่พ่อบอกว่า 'คดีนี้จะจบลงในเร็วๆ นี้' หมายความว่ายังไง?"

เมื่อได้ยินคำถามของลูกเขย ผู้กำกับไม่ได้ให้คำตอบ แต่พูดอย่างจริงจังและมีท่าทีเด็ดขาด:

"เรื่องนี้ ฟังฉันไว้ อย่าไปยุ่งอีก"

"นี่เป็นคำสั่ง!"

เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อตา ฉู่เจี๋ยรู้สึกอึดอัดและไม่อยู่นานนัก เขากลับบ้านทันที

กลับถึงบ้าน ฉู่เจี๋ยไม่ได้อยู่เฉย เขาจำคำพูดของหลี่จงจื้อได้และเริ่มสืบค้นชื่อชาร์ลส์ ดอยล์ผ่านเครือข่ายตำรวจ

เขาอยากรู้ว่าคนที่ทำให้หลี่จงจื้อมั่นใจว่าแม้ตำรวจหาเบาะแสไม่ได้ แต่คนๆ นี้จะช่วยตามหาลูกสาวได้เมื่อเข้ามาเกี่ยวข้องนั้น เป็นคนระดับไหน

เมื่อเขาพิมพ์ชื่อชาร์ลส์ ดอยล์ ข้อมูลจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่ข่าวท้องถิ่นจากประเทศไทย แต่เป็นรายงานข่าวจากสหรัฐอเมริกา มองดูคำแนะนำภาษาอังกฤษ ฉู่เจี๋ยพิจารณาอย่างละเอียด

ชาร์ลส์ ดอยล์ ผู้ถือหุ้นรายบุคคลรายใหญ่อันดับสองของสตาร์ค อินดัสทรีส์ ซูเปอร์ฮีโร่ เทพเจ้านินจา ช่วยเหลือผู้คน...

มองดูคำแนะนำและวิดีโอการต่อสู้สั้นๆ ฉู่เจี๋ยถึงกับตะลึง เขาพึมพำกับตัวเอง: "นี่เป็นวิดีโอโปรโมทภาพยนตร์หรือไง?"

"สหรัฐฯ กำลังจะมีกัปตันอเมริกาคนใหม่งั้นเหรอ?"

ถ้าไม่ใช่เพราะการมีอยู่ของไอรอนแมน โทนี่ สตาร์ค และการปรากฏตัวในอดีตของกัปตันอเมริกา ฉู่เจี๋ยคงไม่เชื่อว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง

แม้จะเป็นเช่นนั้น ฉู่เจี๋ยก็ยังไม่อยากเชื่อ แต่รายงานข่าวและชื่อของชาร์ลส์ ดอยล์ ในฐานะผู้ถือหุ้นของสตาร์ค อินดัสทรีส์ ทำให้เขาคิดว่านี่ไม่ใช่แค่การโปรโมทภาพยนตร์

"ดูเหมือนหลี่จงจื้อจะพาคนใหญ่คนโตมาจริงๆ แค่สงสัยว่าคนๆ นี้จะตามหาลูกสาวของเขายังไง"

"การตามหาคนไม่ใช่เรื่องที่จะแก้ไขได้ด้วยกำลัง..."

จากนั้น ฉู่เจี๋ยก็คิดถึงอำนาจทางการเงินของชาร์ลส์ ดอยล์ ถ้าใช้พลังของเงิน ก็มีความเป็นไปได้

ด้วยมุมมองใหม่ต่อสถานการณ์ของหลี่จงจื้อ ฉู่เจี๋ยปิดโน้ตบุ๊กและกลับไปนอนในห้องของเขา

...

อาคารทริสเคเลียน-

ในสำนักงานของนิค ฟิวรี่-

"ผู้อำนวยการ ตามข้อมูลล่าสุด ชาร์ลส์ ดอยล์ได้กลายเป็นผู้นำสภาสูง และบินไปกรุงเทพฯ ประเทศไทย บนเครื่องบินส่วนตัวของสภาสูงเมื่อช่วงเช้าวันนี้"

เมื่อได้ยินรายงานจากลูกน้อง นิค ฟิวรี่ครุ่นคิดสักครู่ก่อนพูดว่า:

"หาสาเหตุที่เขาไปกรุงเทพฯ ได้หรือยัง?"

"เนื่องจากการติดตั้งอุปกรณ์เฝ้าระวังใกล้สำนักงานของเขานั้นทำได้ยาก จึงสืบสวนได้ค่อนข้างลำบาก อย่างไรก็ตาม จากการเฝ้าระวังเส้นทางอื่นๆ เราก็ได้ข้อสรุปแล้ว"

ณ จุดนี้ เจ้าหน้าที่นำเสนอภาพถ่าย และหลี่จงจื้อปรากฏอยู่บนนั้น

"คนนี้เป็นตำรวจฮ่องกง เมื่อเร็วๆ นี้ลูกสาวของเขาหายตัวไปที่กรุงเทพฯ ประเทศไทย และหลังจากแจ้งความ ก็ไม่มีผลคืบหน้า"

"ตามบันทึกการโทรที่เราได้มา เพื่อนของเขาแนะนำให้ไปที่หน่วยงานของชาร์ลส์เพื่อว่าจ้างให้หาทางแก้ไข"

"และที่สนามบินนิวยอร์ก เจ้าหน้าที่สนามบินยืนยันว่าเขาขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของสภาสูงพร้อมกับชาร์ลส์ ดอยล์"

ฟังการรายงานของเจ้าหน้าที่จบ นิค ฟิวรี่หัวเราะ:

"งานรับจ้างเล็กๆ แค่นี้ ถึงกับต้องให้เทพเจ้านินจาลงมือเองและจัดการด้วยตัวเอง ดูเหมือนจะเป็นแค่ทริปพักผ่อนสำหรับเขา"

"เอาล่ะ ถือว่าหลี่จงจื้อคนนี้โชคดี ที่สามารถหาหน่วยงานของชาร์ลส์เจอ"

ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่า