บทที่ 1210 ความกังวล (ฟรี)
บทที่ 1210 ความกังวล (ฟรี)
เมื่อถูกบังคับให้ตอบอย่างเลี่ยงไม่ได้ มิเดลจึงอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันแบบสั้นที่สุดเท่าที่จะสั้นได้
ตอนนี้กองทัพในแนวหน้าได้เผชิญหน้ากับกลุ่มออเดอร์เซิร์กที่ปักหลักอยู่รอบรังเซิร์กหมายเลขหนึ่งแล้ว
อย่างไรก็ตาม พวกมันมีจำนวนไม่มากนัก จึงไม่ได้ได้ส่งผลกระทบอะไรมาก
คาดว่าอีกประมาณสิบชั่วโมง ยานรบหลงเซี่ยวจะสามารถเห็นรังเซิร์กหมายเลขหนึ่งได้
มิเดลสรุปทุกอย่างด้วยคำอธิบายที่ง่ายที่สุด เพราะอยากจบการสนทนานี้โดยเร็ว
“ก็ประมาณนี้แหละค่ะ
ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้ว ฉันยังมีงานต้องจัดการ เดี๋ยวขอวางสายก่อนนะคะ” มิเดลมองชาร์ล็อตต์ด้วยสีหน้าวิงวอน เหมือนลูกสัตว์ตัวเล็กๆ
ชาร์ล็อตต์มองก็รู้ทันทีว่ามิเดลอยากหนีเต็มแก่ เธอจึงโบกมืออย่างไม่ถือสา
มิเดลแทบจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบกดปิดหน้าจอสื่อสารอย่างรวดเร็ว ราวกับกลัวว่าถ้าช้าอีกก้าวเดียว ชาร์ล็อตต์จะลากเธอกลับไปคุยต่อ
เมื่อเห็นหน้าจอเปลี่ยนเป็นสีดำชาร์ล็อตต์ก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดรายชื่ออื่นต่อ
ครั้งนี้ต้องรออยู่นานกว่าปกติเล็กน้อย แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็รับสาย
เป็นลิลิธนั่นเอง
“พี่ชาร์ล็อตต์ มีธุระอะไรเหรอ?” ลิลิธยิ้มบางๆ ฉากหลังคือสำนักงานใหญ่ของสำนักเลขาธิการ
ตอนนี้จักรวรรดิหลงเซี่ยวมีสำนักงานเลขาธิการที่มีลิลิธเป็นหัวหน้า ซึ่งรับผิดชอบเรื่องต่างๆ มากมาย
หากจักรวรรดิหลงเซี่ยวมีสองสมองหลัก สำนักเลขาธิการก็เป็นหนึ่งในนั้น
“ฉันโดนบังคับให้พักผ่อน แต่ก็นอนไม่หลับ เลยอยากหาคนคุยด้วย
เมื่อกี้ฉันโทรหามิเดล แต่ยัยนั่นโดนบางคนส่งข้อความกำชับไว้ว่าห้ามคุยเรื่องสงครามกับฉัน” ชาร์ล็อตต์บ่นเหมือนเด็กๆ แถมทำเสียงงอนใส่ลิลิธ
แม้ลิลิธจะเรียกชาร์ล็อตต์ว่า ‘พี่’ แต่การวางตัวของลิลิธกลับดูเป็นผู้ใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน
ตอนนี้ชาร์ล็อตต์ดูเหมือนเด็กที่กำลังฟ้องครูว่าโดนแกล้ง ปากยื่นออกมาเล็กน้อยจนดูค่อนข้างน่ารัก
“นั่นก็เพราะเขาเป็นห่วงพี่จริงๆ ไม่ใช่เหรอ?
ตอนนี้พี่ใกล้ถึงกำหนดคลอดแล้ว
หากก่อนหน้านี้พี่ไม่ยืนกรานว่าจะทำงาน เขาคงสั่งให้พี่พักสองหรือสามเดือนเต็มๆ ไปแล้ว” ลิลิธพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ
“ใช่สิ... ดูเหมือนบ้านเขาจะมีธรรมเนียม ‘พักฟื้นหลังคลอด’ ด้วยนะ” ลิลิธแซวชาร์ล็อตต์
ชาร์ล็อตต์สะดุ้งเหมือนแมวโดนน้ำสาด “การพักฟื้นหลังคลอดบ้าบออะไรนั่นน่ะ ฉันไม่ทำเด็ดขาด!
หลังจากคลอดเจ้าตัวน้อยทั้งสองเสร็จแล้ว ฉันจะกลับไปทำงานทันที!
ถึงตอนนั้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรฉันก็ไม่ฟังทั้งนั้น หึ!”
ลิลิธหลุดขำกับความฮึดฮัดของชาร์ล็อตต์
ชาร์ล็อตต์นิ่งไปแวบหนึ่ง ก่อนถามว่า “ว่าแต่ทางเธอไม่ยุ่งเหรอ ฉันโทรหาแบบกะทันหันจะรบกวนไหม?”
“ไม่เป็นไรหรอก ฉันเพิ่งจัดการเรื่องบางอย่างเสร็จพอดี กำลังจะพักสักหน่อยเหมือนกัน” ลิลิธตอบนุ่มๆ
ชาร์ล็อตต์ถอนหายใจ และกล่าวว่า “งานฝั่งเธอนี่หนักจริง เธอต้องดูเอกสารทั้งจักรวรรดิ
ถ้าให้ฉันไปจัดการเรื่องแบบนั้น แค่มองมันไม่กี่ครั้ง ฉันก็รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดแล้ว"
อย่าคิดว่าที่ชาร์ล็อตต์ไม่ยอมพักเพราะเธอชอบทำงาน
ถ้าจะพูดให้ชัดเจน ชาร์ล็อตต์ชอบ ’สงคราม’ มากกว่า
หากเอางานของลิลิธมาให้ชาร์ล็อตต์ทำแทน ชาร์ล็อตต์คงไม่คิดจะทำมันด้วยซ้ำ
ทั้งสองคนเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งบู๊ หนึ่งบุ๋นอย่างแท้จริง
ชาร์ล็อตต์กับลิลิธพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่พักหนึ่ง
จนกระทั่งจู่ๆ ชาร์ล็อตต์นึกถึงใครบางคนขึ้นมา
"อดีตราชาเทวทูตที่ถูกคุมขังคนนั้นไม่ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับรังเซิร์กทั้งสองรังเลยเหรอ?" ชาร์ล็อตต์ถาม
ตามคำบอกเล่าของอดีตราชาเทวทูต เธอเคยเข้าไปในรังเซิร์กทั้งสองรังด้วยตัวเองมาแล้ว จึงควรจะรู้ข้อมูลภายในมากกว่าคนทั่วไป
“ก็เคยพูดถึงบ้าง แต่ไม่มีข้อมูลสำคัญเลย
นับตั้งแต่เรานำภาพเหตุการณ์ที่กาแล็กซีพิพากษาถูกทำลายด้วยระเบิดซูเปอร์โนวา T6 ให้ดู
ฉันก็ได้ยินมาว่า เธอไม่ยอมพูดอะไรอีกเลย
ฉันเองก็ยุ่งมาก เลยไม่ได้ไปดูบ่อยๆ” ลิลิธตอบ
เมื่อเห็นสีหน้าของชาร์ล็อตต์ ลิลิธถามกลับ “พี่กังวลอะไรอยู่หรือเปล่า?”
ชาร์ล็อตต์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างเคร่งเครียด "ฉันรู้สึกว่ารังเซิร์กทั้งสองรังดูสงบเกินไป
เหมือนปลาที่นอนอยู่บนเขียง… รอให้เราฟันลงไป
แต่สัญชาตญาณฉันบอกว่า ที่นั่นต้องมี ‘บางอย่าง’ รออยู่ และมันจะเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่
แต่ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร และไม่รู้ว่ามันจะปะทุเมื่อไหร่”
หลังจากฟังคำพูดของชาร์ล็อตต์
ลิลิธคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า “ฉันเข้าใจ แต่เราหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ไม่ได้
รังเซิร์กสองรังเป็นเหมือนมีดที่แขวนอยู่เหนือจักรวรรดิหลงเซี่ยว และอาจเป็นจุดเชื่อมต่อที่ทำให้ ‘ออเดอร์’ เข้ามาในจักรวาลของเรา
ดังนั้นไม่ว่าพวกมันจะซ่อนอะไรเอาไว้ เราก็ต้องควานออกมาดูด้วยตัวเองอยู่ดี”
ชาร์ล็อตต์ไม่ได้โต้แย้ง
เพราะรู้ดีว่าลิลิธพูดถูกทุกคำ และไม่มีอะไรที่เธอทำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้
ต่อให้พวกมันจะเป็นภัยพิบัติระดับจักรวาล จักรวรรดิหลงเซี่ยวก็ต้องเผชิญกับมันอยู่ดี
ไม่มีทางเลือกอื่น
“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์
ต่อให้ ‘ออเดอร์’ ทิ้งกับดักเอาไว้
แต่ในเมื่อมันไม่สามารถลงมาที่จักรวาลเราได้ด้วยตัวเอง
เราก็ต้องหาวิธีแก้มันได้แน่นอน!” ลิลิธกล่าวอย่างหนักแน่น
ชาร์ล็อตต์พยักหน้า ก่อนพูดต่อ “ฉันคิดดูอีกทีแล้ว
ฉันตัดสินใจจะสร้างแผนปฏิบัติการสำรองอีกแผนหนึ่ง
กรณีที่สนามรบที่สาม-รังเซิร์ก เกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นมาจริงๆ
ฉันจะนำกองทัพเกล็ดย้อน รวมถึงกองทัพหลงเซี่ยวอื่นๆ บุกไปสนับสนุนทันที
ส่วนกลุ่มออเดอร์เซิร์กที่เหลืออยู่บนสนามรบที่หนึ่ง ให้ใช้กองทัพบางส่วนไปคอยถ่วงเวลาไว้ก็พอแล้ว”
หลังได้ฟังแผนของชาร์ล็อตต์ ลิลิธก็พยักหน้าเห็นด้วย
หลังจากนั้น ทั้งสองจึงคุยกันต่อเกี่ยวกับแผนการรับมืออีกหลายประเด็น
จนในที่สุด ลิลิธก็ต้องกลับไปสะสางงานของตัวเองต่อ
ห้องพักกลับเงียบสงัดอีกครั้ง
ชาร์ล็อตต์นอนลงบนเตี้ยง และลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นของตัวเอง
“ลูกๆ ของแม่… รีบเกิดออกมาเร็วๆ นะ
พ่อกับแม่รอพวกหนูอยู่
ช่วยอวยพรให้คุณพ่อปลอดภัยด้วยนะ”
--------
สนามรบรังเซิร์ก
ในที่สุด จ้าวเฉินก็มองเห็นสิ่งที่เรียกว่ารังเซิร์กผ่านกล้องโทรทรรศน์อวกาศได้แล้ว
เมื่อได้เห็นมันครั้งแรก จ้าวเฉินก็ถึงกับชะงัก
ความรู้สึกที่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง มันแตกต่างจากภาพนิ่งหรือจากวิดีโอโดยสิ้นเชิง!