บทที่ 1030 แม้แต่หุ่นยนต์เธอก็หึงเหรอ? (ฟรี)

ยานขนส่งหนักพิเศษระดับ T5 คุนเผิง และหุ่นยนต์ต่อสู้-อวกาศระดับ T5 เซอร์เบอรัส

จุดประสงค์ที่จ้าวเฉินแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีทั้งสองนี้ ก็เพื่อเสริมศักยภาพด้านการขนส่ง และการสนับสนุนการรบที่กองทัพหลงเซี่ยวยังขาดอยู่

เนื่องจากขอบเขตอิทธิพลขององค์กรหลงเซี่ยวอินเตอร์สเตลลาร์ขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ และยังโยงมาถึงเผ่าเทวทูต

ดังนั้น ความสามารถในการขนส่งจึงจำเป็นต้องได้รับการยกระดับ

และยานขนส่งหนักระดับ T5 คุนเผิงก็สามารถอุดช่องว่างนี้ได้พอดี

สิ่งที่น่าสนใจคือ ยานรุ่นนี้ไม่ได้ถูกจัดเป็นแค่ ‘ยานหนัก’ ทั่วไป แต่เป็น ‘ยานหนักพิเศษ’

จากข้อมูลที่จ้าวเฉินมีอยู่ตอนนี้ มันถือเป็นยานขนส่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจักรวาล!

ขนาดของมันใหญ่กว่ายานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตที่มีความยาวเกินร้อยกิโลเมตรด้วยซ้ำ

เรียกได้ว่าเป็นยักษ์ใหญ่แห่งวงการขนส่งอย่างแท้จริง!

อีกหนึ่งเทคโนโลยีคือหุ่นยนต์ต่อสู้-อวกาศระดับ T5 เซอร์เบอรัส ตามชื่อก็ชัดเจนว่าเป็นการเติมเต็มสายหุ่นยนต์ให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

สิ่งที่พิเศษคือชื่อเต็มของมัน หุ่นยนต์ต่อสู้-อวกาศระดับ T5 เซอร์เบอรัส (เบา/ธรรมดา/หนัก)

แม้จะถูกระบุเป็นเทคโนโลยีเพียงรายการเดียว แต่เมื่อสร้างจริงกลับสามารถผลิตหุ่นรบเซอร์เบอรัสออกมาได้กว่าสิบแบบ

เนื่องจากหนึ่งในหัวใจของเทคโนโลยีนี้คือ สามารถติดตั้งโมดูลที่แตกต่างกันได้หลายแบบ ทำให้มีหุ่นรบที่มีสมรรถนะและบทบาทที่แตกต่างกันมากมาย

ตัวเกราะถูกแบ่งเป็น หนัก / ธรรมดา / เบา สามเกรด แล้วจึงนำมาประกอบกับโมดูลที่หลากหลาย

ตัวอย่างเช่น หุ่นยนต์ต่อสู้หนักระดับ T5 เซอร์เบอรัส สายแท้ง, หุ่นยนต์ต่อสู้เบาระดับ T5 เซอร์เบอรัส สายความเร็ว, หุ่นยนต์ต่อสู้ระดับ T5 เซอร์เบอรัส สายมาตรฐาน, หุ่นยนต์ต่อสู้ระดับ T5 เซอร์เบอรัส สายอาวุธหนัก ฯลฯ

เรียกได้ว่าสามารถปรับแต่งได้ตามความต้องการเลยทีเดียว

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมจ้าวเฉินถึงแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีนี้

“แต้มภารกิจนี่หมดเร็วจริงๆ คงต้องพักการแลกเปลี่ยนไว้ก่อนแล้ว” จ้าวเฉินพึมพำกับตัวเอง และเก็บความคิดที่จะแลกเปลี่ยนต่อลงไป

แล้วหันไปมองเทคโนโลยีมากมายที่ได้มาในรอบนี้

[ยานสอดแนมล่องหนเบาระดับ T5 โกสท์]

[ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T5 ซิงเฉิน]

[ยานส่งทรัพยากรหนักระดับ T5 โนอาห์]

[ยานขนส่งหนักพิเศษระดับ T5 คุนเผิง]

[หุ่นยนต์ต่อสู้-อวกาศระดับ T5 เซอร์เบอรัส (เบา/ธรรมดา/หนัก)]

[ยานทิ้งระเบิดล่องหนระดับ T5 เนเทอร์วูล์ฟ]

รวมถึงรางวัลภารกิจประจำปี ที่ยังไม่สามารถสร้างได้ในเร็ววัน

[ยานอวกาศระดับ T6 หนานเทียนเหมิน]

“หยุดใช้หางมาลูบฝ่าเท้าฉันได้แล้ว มันจั๊กจี้” จ้าวเฉินพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

ขณะนั้นเอง เสียงสดใสและแสนซุกซนดังขึ้นจากด้านหลัง “รู้ว่าฉันเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ตั้งแต่ตอนเธอเปิดประตูเข้ามาแล้ว”

ด้วยประสาทสัมผัสของจ้าวเฉินในตอนนี้ ไม่มีใครสามารถเล็ดรอดจากสายตาของเขาได้

ลิลิธทำปากยื่น เก็บหางกลับ แล้วมายืนยู่ข้างๆ อย่างว่าง่าย

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุดของเรานี่สบายจริงๆ เลยนะ ทุกคนกำลังสรุปสถานการณ์หลังสงครามกันอยู่ แต่ท่านกลับมานอนนวดอยู่ที่นี่?” ลิลิธพูดปนหยอก แต่ในน้ำเสียงคล้ายมีความน้อยใจแฝงอยู่

ฟังแล้วชวนให้รู้สึกเหมือนภรรยาที่กำลังงอนสามีไม่มีผิด

“เอาล่ะ นี่มันก็แค่หุ่นยนต์นวดนะ จะหึงกับมันด้วยเหรอ?” จ้าวเฉินอดหัวเราะออกมาไม่ได้

“หุ่นยนต์? หุ่นยนต์ที่สูง 1.75 เมตร ผิวขาวเนียน ร่างกายเป็นสัดส่วนทองคำ แถมยังใส่ชุดบันนี่เกิร์ล?

แบบนี้น่ะเหรอที่เรียกว่าหุ่นยนต์?” ลิลิธเชิดหน้าพร้อมสายตาเหมือนมองทะลุทุกอย่าง

จ้าวเฉินเหลือบไปมองหุ่นยนต์นวดข้างกาย… เรื่องนี้อธิบายยังไงก็ไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่จริงๆ

“แค่กๆ… ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหุ่นยนต์นวดมันจะออกมาเป็นแบบนี้

ทั้งหมดเป็นความผิดของแอนนี่ชัดๆ! สักวันฉันจะเรียกแอนนี่มาตักเตือนอย่างจริงจัง และหักเงินเดือนสักสามวันเป็นการสั่งสอน!” จ้าวเฉินปรับท่าทีเป็นจริงจังทันที

ลิลิธไม่ได้แหย่จ้าวเฉินต่อ เธอยกมือขึ้น และเปิดหน้าจอข้อมูลหลายชุดขึ้นมาตรงหน้า

“ตอนนี้กองทัพปีศาจหยุดอยู่ด้านนอกแนวป้องกันใหม่ของเผ่าเทวทูต และเริ่มสร้างฐานทัพแนวหน้าขึ้นมาแล้ว

มีความเป็นไปได้สูงว่าในช่วงสั้นๆ นี้จะไม่มีสงครามเกิดขึ้นอีก

ความสงบนี้อาจกินเวลาสองถึงสามเดือน หรืออาจจะยานนานหลายปี ไม่มีใครรู้แน่ชัด” ลิลิธวิเคราะห์อย่างเป็นกลาง

ตามปกติแล้ว การวิเคราะห์ของลิลิธจะไม่ผิด

สงครามระหว่างเผ่าเทวทูตกับเผ่าปีศาจในอดีตก็เป็นลักษณะนี้

แม้ทั้งสองเผ่าจะมีประวัติศาสตร์การทำสงครามกันมานับพันปี แต่เก้าส่วนของเวลาทั้งหมดคือการประจันหน้ากัน และการสู้รบจริงๆ ก็มีเพียงส่วนเดียวเท่านั้น

ทั้งสองเผ่ามักจะสู้รบกันหนึ่งครั้ง จากนั้นก็พักฟื้นกันหลายปี แล้วก็สู้กันใหม่อีกครั้งเพราะความขัดแย้งตามชายแดน

บางครั้งเผ่าเทวทูตก็ได้เปรียบ บางครั้งเผ่าปีศาจก็เหนือกว่า

แต่ละฝ่ายผลัดกันแพ้ชนะ

แต่จ้าวเฉินรู้ดีว่าสงครามครั้งต่อไปจะมาถึงในไม่ช้าอย่างแน่นอน

เพราะภารกิจในระบบได้ระบุเอาไว้แล้ว

“ห้ามประมาทเป็นอันขาด เพิ่มจำนวนยานสอดแนมล่องหนที่คอยสอดส่องการเคลื่อนไหวภายในเผ่าปีศาจ

หากมีความเคลื่อนไหวใดๆ ต้องมารายงานให้ฉันทราบทันที” จ้าวเฉินสั่งการด้วยน้ำเสียงจริงจัง

พอคิดถึงความจริงที่ว่าภารกิจของระบบกล่าวถึงการที่เผ่าปีศาจจะบุกโจมตีเผ่าจักรกล ก็ทำให้ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ที่เผ่าปีศาจจะมีกำลังทางทหารเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้นได้

ลิลิธจดบันทึกคำสั่งของจ้าวเฉินไว้ ก่อนจะรายงานต่อไปว่า “ตามการสรุปผลหลังสงคราม

ตอนนี้กองทัพหลงเซี่ยวทั้งสิบกอง, กองยานพิเศษสองกอง, และกองยานองครักษ์หลงเซี่ยว เดิมมียานรบอยู่ทั้งหมด 310,000 ลำ

แต่จากสงครามครั้งนี้ อัตราการสูญเสียสะสมของเราสูงถึง 60% โดยสูญเสียยานรบไปทั้งหมดเกือบ 180,000 ลำ ซึ่งหนึ่งในห้าของจำนวนนี้เป็นยานรบที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ หรือถูกทิ้งไว้กลางสนามรบและถูกระเบิดทิ้ง

โดยยานที่ได้รับความเสียหายหนักทั้งหมดจะถูกส่งกลับไปโดยกองยานขนส่ง และนำไปหลอมเป็นวัสดุอีกครั้ง”

ยานรบเกือบ 180,000 ลำ!

เมื่อจ้าวเฉินได้ยินตัวเลขนี้ หัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นมาทันที นี่มันเหรียญดาวกี่เหรียญกันเนี่ย?

“จำนวนลูกยานที่สละชีพในสงครามครั้งนี้ มีมากกว่า 300 ล้านคน

ขณะนี้ฝ่ายผู้รับผิดชอบด้านการฟื้นคืนชีพได้รับสัญญาณชีวิตทั้งหมดแล้ว

แต่เนื่องจากมีคนมากเกินไป กว่าจะเสร็จสิ้นการฟื้นคืนชีพ และฟื้นฟูสภาพจนกลับมาพร้อมรบได้อีกครั้ง คาดว่าจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือน

โชคดีที่เรามีลูกยานใหม่จำนวนมากจากโครงการฝึกเสริมเข้ามาชดเชย จึงไม่ต้องกังวลว่ากำลังพลจะขาดแคลน” ลิลิธรายงานอย่างละเอียด

“จำไว้ว่า การดูแลฟื้นฟูเหล่าผู้ฟื้นคืนชีพต้องทำให้ดีที่สุด

สำหรับลูกยานที่ไม่สามารถกลับมาประจำการได้ ต้องดูแลสภาพจิตใจและจัดหางานสนับสนุนในแนวหลังให้เหมาะสม

พวกเธอทุกคนคือลูกยานอันล้ำค่าของเรา ฉันไม่ต้องการให้พวกเธอต้องทำลายชีวิตตัวเองเพราะเรื่องนี้!” จ้าวเฉินพูดอย่างจริงจัง

“ท่านสามารถวางใจได้ พวกเราได้เตรียมการสำหรับเรื่องนี้ไว้หมดแล้ว และยังมีกองทุนพิเศษสำหรับเรื่องนี้โดยเฉพาะด้วย

แม้แต่ดาวเคราะห์ที่เราเพิ่งดัดแปลงให้อยู่อาศัยได้ห้าดวงแรก ก็ถูกจัดสรรให้เป็นดาวเคราะห์สำหรับฟื้นฟูลูกยานที่กำลังพักฟื้นเหล่านี้

ที่นั่นพวกเธอจะได้รับการดูแล และสามารถฟื้นตัวได้ดีที่สุด

สำหรับผู้ที่เกิดปัญหาทางจิตใจ และไม่สามารถกลับมาประจำการได้

เราก็มีทีมให้คำปรึกษา และจัดหาการใช้ชีวิตที่เหมาะสมให้กับพวกเธอด้วย” ลิลิธตอบรับอย่างมั่นใจ

เมื่อได้ฟังดังนั้น จ้าวเฉินก็พยักหน้าด้วยความพอใจ