บทที่ 740 แอนนี่ผู้ตื่นตระหนก (ฟรี)

“ตรงนี้จริงๆ แล้วสามารถตัดขั้นตอนบางจุดออกได้ มันจะเพิ่มประสิทธิภาพขึ้นได้ประมาณ 1%”

“แล้วตรงนี้ ถึงแม้ว่าเผ่าคนแคระจะมีความสามารถด้านการผลิตสูงก็เถอะ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นเผ่านางพญาแมงมุมของเราล่ะก็ แค่คนเดียวก็สามารถจัดการงานแบบนี้ได้แล้ว

แถมยังสามารถเพิ่มประสิทธิภาพโดยรวมได้อย่างน้อย 3%”

…

อลิซเป็นฝ่ายริเริ่มในขณะนี้ มือและขาแมงมุมของเธอทำงานไม่หยุด ในขณะเดียวกันก็เริ่มวิเคราะห์และอธิบายไปด้วย

แอนนี่ที่แอบหลบอยู่ด้านหลังจ้าวเฉิน พอได้ฟังคำพูดเหล่านั้น เธอก็เหลือบมองสีหน้าของจ้าวเฉินที่กำลังมองแมงมุมสาวด้วยสายตาร้อนแรง...

สิ่งนี้ยิ่งทำให้แอนนี่รู้สึกถึงวิกฤต

เธออยากจะแย้งแทบขาดใจ แต่ทุกอย่างที่อลิซพูดมันถูกทั้งหมด ไม่มีแม้แต่จุดเดียวให้เธอจับผิดได้

ความรู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียพื้นที่ของตัวเองเริ่มกัดกินแอนนี่ และเธออดไม่ได้ที่จะกำขากางเกงของจ้าวเฉินแน่น

ในจินตนาการของแอนนี่ เธอเห็นแมงมุมสาวกำลังยึดครองห้องทำงานของเธอ ยึดตำแหน่งหัวหน้าวิศวกรไป

ส่วนเธอถูกมัดด้วยใยแมงมุม นอนแน่นิ่งใต้เท้าแมงมุม กลายเป็นผู้แพ้ที่ไร้ทางสู้

“พอได้แล้ว รอบนี้แค่พาคุณมาเยี่ยมชม ไม่ได้ให้มาทำงาน

เรายังต้องไปสถานที่อื่นอีก” เสียงของจ้าวเฉินดังขึ้น ขัดจังหวะอลิซที่กำลังจมอยู่กับงานของเธอ

อลิซมองจอเสมือนนับสิบที่รายล้อมตัวเธอ แววตายังเต็มไปด้วยเสียดาย

ไม่ใช่ว่าเธอตั้งใจจะอวดตัวเองต่อหน้าจ้าวเฉิน แต่เพราะซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ของระบบเหล่านี้

มันดีเกินไป!

เหมือนกับนักดาบที่เห็นดาบในตำนานอยู่ตรงหน้า จะไม่ให้ลองฟันสักสองสามครั้งก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?

และถ้าได้ครอบครองด้วยล่ะก็… นั่นจะยิ่งดีเข้าไปอีก...

“ท่านหลงเซี่ยว! ฉันยินดีนำเผ่านางพญาแมงมุมเข้าร่วมกับกองทัพหลงเซี่ยว!

และขอให้มั่นใจได้เลย งานที่นี่ ฉันมีความมั่นใจเต็มร้อยว่าจะทำได้ดีไม่แพ้ใคร!” อลิซประกาศอย่างไม่อ้อมค้อม พุ่งเป้าเข้าตรงประเด็น

แอนนี่เกร็งตัวขึ้นมาทันที

เธอรวบรวมความกล้าแล้วกระโจนออกจากด้านหลังจ้าวเฉิน ยืนประจันหน้ากับอลิซ

“เฮ้! ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ! แอนนี่คือหัวหน้าวิศวกรที่นี่! ห้องนี้เป็นเขตของแอนนี่!

เธอจะพูดอะไรแบบนี้ในพื้นที่ของแอนนี่ ต่อหน้าแอนนี่ แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ!”

อลิซโน้มตัวลงมองแอนนี่จากที่สูง พร้อมรอยยิ้มยียวน “งั้นเรามาต่อสู้กันตามธรรมเนียมของครึ่งสัตว์กันเถอะ”

แอนนี่เหลือบตามองขาแมงมุม และขาแมงมุมสำรองที่หดตัวอยู่ด้านหลังอลิซ

ในใจเธอรู้ดีว่า ต่อให้มีสิบแอนนี่ก็คงไม่มีทางชนะแมงมุมตัวใหญ่ตรงหน้านี้ได้

“พวกเรามันพวกสายเทคนิค จะสู้กันทำไมเล่า!” แอนนี่ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างเงียบๆ แต่ยังพยายามทำเสียงให้แข็งกร้าว

“งั้นลองแข่งความสามารถ?” อลิซยิ้ม พร้อมชี้ไปที่จอเสมือนโดยรอบ

แอนนี่ “……”

จากที่เห็นเมื่อครู่ แม้จะให้เธอทำงานแบบ 007 (ทำงานตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเที่ยงคืนอีกวัน เจ็ดวันต่อสัปดาห์) เธอก็ยังเทียบแมงมุมปั่นจอสิบแขน ตรงหน้าไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

“งั้นอยากแข่งเรื่องอะไรดีล่ะ?” อลิซถามพลางยิ้ม

แอนนี่ถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้จะตอบว่าอะไร

“แข่งความสูงไหม?” อลิซยิ้มเย้ยอีกระลอก

ความสูง?

ต่อให้แอนนี่ยืดตัวขึ้นสุดชีวิตก็ยังสูงเท่าขาแมงมุมของอลิซเท่านั้น

ใบหน้าของแอนนี่มืดมนลง

“แข่งเรื่องรูปร่างไหมล่ะ?” อลิซพูดพลางกอดอก พร้อมแอ่นอกออกมานิดๆ

แม้เพียงขยับเล็กน้อย ก็ทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมเป็นระลอก

แอนนี่ก้มมองหน้าอกตัวเอง ซึ่งแทบจะใช้เป็นลานจอดเครื่องบินได้ เธอพยายามข่มใจไม่ให้กระโดด แต่ในใจก็รู้ดีว่า ต่อให้เกิดแผ่นดินไหวก็คงไม่มีอะไรกระเพื่อม

“งั้นแข่งเรื่องสถานะดีไหม?

ฉันเป็นหัวหน้าเผ่านางพญาแมงมุม ตราบใดที่ฉันออกคำสั่ง เผ่านางพญาแมงมุมทั้งหมดก็พร้อมทำงานรับใช้ท่านหลงเซี่ยวทันที

ฉันยังมีดินแดนอยู่ครึ่งหนึ่งของภูมิภาค ครอบครุมถึงกาแล็กซี 27 แห่ง

รายได้ต่อปีของดินแดนอยู่ที่ประมาณ 300,000 แสนล้านเหรียญดาว” อลิซพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่อธิบายอำนาจและคุณค่าของตัวเองอย่างชัดเจน

แอนนี่อ้าปากค้างหลายครั้ง แต่กลับพูดอะไรออกมาไม่ได้สักคำ

ในจังหวะที่ความพ่ายแพ้คืบคลานเข้ามา เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตู

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุด”

หญิงสาวร่างเล็กในชุดวิศวกรเดินเข้ามา

นาน่า หัวหน้าวิศวกรอีกคนของกองทัพหลงเซี่ยวปรากฏตัวขึ้น

แอนนี่เห็นนาน่า ก็โยนตัวเองเข้าไปในอ้อมกอดของน้องสาวทันที “นาน่า~ ฮือออ… เรา… เรากำลังจะตกงานแล้ว ฮืออออ~ พี่… พี่ขอโทษ… ฮึก…”

นาน่าดันแอนนี่ออกจากตัวเองด้วยความยากลำบาก ก่อนจะมองพี่สาวที่กำลังร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลด้วยสายตาเอือมระอาเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ?”

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุดไม่รู้ไปรับแมงนี่มาจาก…”

“เรียกว่าแมงมุมต่างหาก” เสียงของอลิซแทรกขึ้น

นาน่าหันไปมอง ซึ่งแตกต่างจากท่าทีหวาดกลัวของแอนเมื่อเห็นอลิซ

ของนาน่ากลับเบิกตากว้าง ดวงตาเปล่งประกายเหมือนเห็นขุมสมบัติ

“เผ่านางพญาแมงมุม?

หนึ่งในห้าเผ่าที่มีความสามารถด้านอุตสาหกรรมสูงที่สุดในเขตปกครองของพันธมิตรกาแล็กซี!

ในแง่ของความสามารถโดยรวมแล้ว อาจจัดเป็นอันดับหนึ่งเลยก็ได้!”

นาน่าเดินตรงไปตรงหน้าอลิซ

แอนเฝ้าดูอย่างตกตะลึง ในขณะที่น้องสาวไม่เพียงแต่ไม่เข้าข้างเธอ แต่กลับเดินอ้อมเธอไปหาแมงมุมสาวตรงหน้า

นี่...นี่มันเปิดผิดบทนี่นา!

เวลานี้น้องสาวไม่ควรต้องปลอบใจพี่ แล้วจับมือสู้ไปด้วยกันหรอกเหรอ!?

“นาน่ารู้จักเผ่านางพญาแมงมุมด้วยเหรอ?” จ้าวเฉินถามอย่างประหลาดใจ

นาน่าพยักหน้า แล้วชี้ไปที่หญิงสาวอีกคนที่ยืนเงียบอยู่มุมห้อง “นั่นคือเผ่าฮาร์ปี้

เนื่องจากลักษณะทางกายภาพ เธอสามารถบินได้ และสามารถอยู่ในสภาพที่ปราศจากออกซิเจนได้เป็นเวลานาน

เหมาะอย่างยิ่งในการขุดแร่จากจุดที่ไม่สามารถตั้งฐานถาวรได้

ฉันเจอข้อมูลพวกนี้ในฐานข้อมูลของสถาบันเทพธิดา”

“เธอไปหาข้อมูลพวกนี้ทำไม?” จ้าวเฉินถามด้วยความอยากรู้

“เพราะฉันคิดว่า นอกจากความรู้เฉพาะทางของตัวเองแล้ว เราควรต้องเรียนรู้ในวงกว้างด้วย

ก่อนหน้านี้เผ่าคนแคระของเราไม่มีทรัพยากรพอจะศึกษา แต่ตอนนี้ที่ท่านผู้บัญชาการสูงสุดเปิดโอกาสให้ เราก็ต้องใช้ให้คุ้มค่า

ข้อมูลพวกนี้ ฉันยังจัดทำเป็นสื่อการเรียนรู้ และส่งต่อให้เผ่าคนแคระทุกคน รวมถึงเจ้าหน้าที่แผนกอุตสาหกรรมทั้งหมด

และเพราะเรื่องนี้ อธิการซ่งเซียวเซียวจากสถาบันเทพธิดาจึงเชิญฉันไปเป็นวิทยากรโดยเฉพาะ ให้ฉันไปบรรยายที่สถาบันเทพธิดาทุกเดือน

อธิการซ่งเซียวเซียวยังขอให้ฉันรับตำแหน่งเป็นรองอธิการกิตติมศักดิ์ของสถาบันเทพธิดาด้วย” นาน่าอธิบาย

แอนนี่ถึงกับยืนอึ้ง ภาพของน้องสาวในสายตาเธอ กลายเป็นเหมือนภูเขาสูงใหญ่ที่เธอไม่อาจเอื้อมถึง

เธอ...ทำไมเธอถึงไม่รู้ว่าน้องสาวตัวเองทำเรื่องมากมายขนาดนี้?

ตำแหน่งรองอธิการกิตติมศักดิ์!?

ตอนที่น้องกำลังสร้างอนาคต ตัวเธอเองกำลังทำอะไรอยู่?

กิน...เล่น...นอน?

ทันใดนั้น ความรู้สึกพ่ายแพ้ก็ถาโถมเข้ามาราวกับพายุหิมะ

และที่เลวร้ายยิ่งกว่าก็คือ ตอนนี้แอนนี่กำลังเห็นน้องสาวตัวเองกำลังสนทนาอย่างออกรสกับแมงมุมที่คิดจะแย่งงานเธอ

ทั้งสองพูดคุยแลกเปลี่ยนเทคนิคอย่างลื่นไหล ในขณะที่จ้าวเฉินยังร่วมออกความเห็นเป็นครั้งคราว

ในภาพรวมตอนนี้ เธอกลายเป็นเหมือนตัวตลกคนเดียวในฉาก

ในใจของแอนนี่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังคุกเข่าอยู่กลางลานหิมะ มือสองข้างชูขึ้นฟ้า และตะโกนออกมาสุดเสียง...

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!