บทที่ 670 ลอร์ดแอนนี่ (ฟรี)

“นี่มัน T5! แอนนี่สร้างไม่ไหวจริงๆ... อื้อออ...” แอนนี่ร้องเสียงหลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แต่แอนนี่ยังพูดไม่จบดี ขาไก่ย่างชิ้นใหญ่ก็ถูกยัดเข้าปากเธอทันที

“เชื่อมั่นในตัวเองสิ เธอทำได้แน่นอน! ก่อนหน้านี้ยานระดับ T4 ยังผลิตเป็นจำนวนมากได้เลยไม่ใช่เหรอ?”

แอนนี่รีบดึงขาไก่ชิ้นใหญ่ที่ยัดอยู่ในปากออกมา แล้วพูดต่อ “นั่นเพราะเรามียานอุตสาหกรรมหนักระดับ T4 ทวินสตาร์รองรับไงล่ะ! แล้วก็มีพื้นฐานจากเทคโนโลยี T3 อยู่แล้วด้วย... อื้อออ…”

คราวนี้ ไส้กรอกยักษ์โผล่มาอุดปากแอนนี่ต่อทันที

“ตอนนี้เราก็มีพื้นฐานจาก T4 แล้วไม่ใช่เหรอไง? ถึงยังไม่มียานอุตสาหกรรมระดับ T5 แต่ถ้าใช้ยาน T4 ทวินสตาร์ และพยายามอีกนิดหน่อย เราก็อาจสร้างยาน T5 ได้เหมือนกัน”

อึก อึก

แอนนี่กลืนไส้กรอกลงไป ก่อนพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก “ถ้ามันเป็น T5 ทั่วไปก็คงไม่เป็นไร แต่ท่านผู้บัญชาการสูงสุดลองดูข้อมูลของยานลำนี้ก่อนเถอะ... แบบนี้จะเรียกว่ายานทั่วไปได้... อื้อออ...”

ครั้งนี้ไอศกรีมลูกใหญ่ถูกยัดเข้าปากแอนนี่

“ฉันยอมรับว่ายาน T5 ลำนี้ค่อนข้างพิเศษ แต่นี่ฉันก็ไม่ได้เร่งให้เธอสร้างเดี๋ยวนี้ซะหน่อย แค่ให้ลอง... ลองดูก่อนเท่านั้นเอง”

หลังจากแอนนี่กินไอศกรีมในปากเสร็จแล้ว ก็ยังมีคราบครีมติดที่มุมปาก

“ตอนที่สร้างยาน T4 ก่อนหน้านี้ ก็พูดแบบนี้แหละว่าให้ลองๆ... อื้อออ...”

และแล้ว... ขาหมูย่างขนาดเท่าแขนก็มาถึง

คราวนี้แอนนี่ถึงกับตาเหลือก เธอดึงขาหมูออก แล้วกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ

“อึก... พะ...พอแล้ว... อย่ายัดอะไรอีกเลย... แอนนี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ...” แอนนี่ร้องออกมา ขณะเอามือกุมท้องที่พองขึ้นมาชัดเจน

แอนนี่มองไปยังจ้าวเฉินที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอด้วยความหวาดกลัว ซึ่งจ้าวเฉินกำลังมองมาที่เธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

ในมือแต่ละข้างของเขายังมีเนื้อวัวชิ้นโต กับปูอัดขนาดยักษ์อยู่

บนโต๊ะด้านข้าง ยังมีอาหารวางซ้อนกันเป็นภูเขา

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่แอนนี่รู้สึกกลัวอาหาร

หากยังยัดต่อไป เธอคงตัวระเบิดแน่

เมื่อจ้าวเฉินมองสภาพของแอนนี่ เขาก็วางอาหารในมือลง และหยิบทิชชู่เปียกมาเช็ดมืออย่างใจเย็น

“ยานระดับ T5 พลูโตลำนี้ ฉันอยากให้เธอลองสร้างก่อน ไม่มีกำหนดเวลาในการสร้าง แค่พยายามให้เต็มที่ก็พอ

หลังจากนี้ ฉันจะพยายามพัฒนายานอุตสาหกรรมระดับ T5 ขึ้นมาเอง” จ้าวเฉินมองดูแอนนี่ด้วยสายตาแน่วแน่และจริงจัง

การที่เขามาหาแอนนี่ครั้งนี้ จุดประสงค์หลักก็เพื่อยานเดรดนอตระดับ T5 พลูโต

เดิมทีจ้าวเฉินวางแผนจะเริ่มโครงการนี้ช่วงปลายปี หรือไม่ก็ปีหน้า

แต่การที่ฉินเสี่ยวเทียนเริ่มเข้าถึงเทคโนโลยีเกี่ยวกับเผ่าเซิร์ก ประกอบกับความวุ่นวายในจักรวรรดิแสงศักดิ์สิทธิ์ ทำให้จ้าวเฉินสัมผัสได้ถึงวิกฤต

หากสามารถสร้างยานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตได้ มันจะกลายเป็นไพ่เด็ดใบใหม่ในมือจ้าวเฉินทันที

แม้ในอนาคต ฉินเสี่ยวเทียนจะควบคุมรังแม่ระดับ T5 จริงๆ ได้ แต่หากจ้าวเฉินมียานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตอยู่ในมือ เขาก็จะไม่เกรงกลัวภัยคุกคามจากมันอีกต่อไป

“แต่ลองดูงบประมาณของเจ้ายาน T5 พลูโตนี่สิ! แค่ประเมินราคาคร่าวๆ ก็ต้องใช้ถึง 3 ล้านล้านเหรียญดาวเชียวนะ!” แอนนี่ยังคงถือขาไก่ย่างกับขาหมูย่างอยู่ในมือ

แม้ว่าเธอจะอิ่มแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังไม่ยอมวางของกินแสนอร่อยทั้งสองชิ้นนั้นลง

“นั่นมันราคาทั้งหมด ฉันไม่ได้บอกให้เธอสร้างเสร็จในทันทีสักหน่อย

ถ้าเฉลี่ยการใช้จ่ายให้กระจายออกไปเป็นเวลาหนึ่งปี ก็ตกเดือนละแค่ 300,000 ล้านเหรียญดาวเท่านั้นเอง

และในช่วงเริ่มต้นแบบนี้ งบที่เธอต้องใช้จริงๆ ก็ไม่เยอะหรอก เดือนละ 200,000 ล้านเหรียญดาวก็น่าจะเกินพอ

ส่วนพวกวัสดุที่ต้องใช้ในการวิจัยและการผลิต เธอไม่ต้องห่วงเลย ฉันจะจัดหาให้เต็มที่ ไม่มีขาดแน่นอน” จ้าวเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ตอนนี้จ้าวเฉินมีรายรับมหาศาลจาก ห้าภูมิภาคทรัพยากร และกลุ่มการค้าหลายกลุ่ม

รายได้สุทธิต่อเดือนเกินกว่า 700,000–800,000 ล้านเหรียญดาว และมันยังเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจทุกเดือน

ซึ่งเป็นสาเหตุที่จ้าวเฉินกล้าที่จะเริ่มโครงการก่อสร้างยานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตก่อนกำหนด

เมื่อมีเงินอยู่ในกระเป๋า ความมั่นใจย่อมตามมา!

หลังจากได้ยินสิ่งที่จ้าวเฉินพูด แอนนี่ก็ยังลังเล

“แอนนี่…ขอลองคิดดูก่อน…”

จ้าวเฉินยิ้มมุมปาก "ไม่ใช่แค่ยานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตลำนี้หรอกนะ แต่ฉันยังเตรียมจะเริ่มโครงการสร้างยานอวกาศระดับ T5 ครีเอเตอร์ด้วยเช่นกัน

อีกอย่างยานอวกาศระดับ T4 โกลเด้นเอเดนก็สร้างเสร็จแล้วนิ

ฉันเพิ่งไปดูมา มันยอดเยี่ยมมากจริงๆ

เพราะฉะนั้น ถ้าเธอสามารถสร้างยานเดรดนอตระดับ T5 พลูโตได้สำเร็จ ฉันจะมอบรางวัลให้เป็นยานอวกาศระดับ T4 โกลเด้นเอเดน 1 ลำ และดาวเคราะห์ที่ถูกปรับสภาพให้เหมาะอยู่อาศัยโดยยาน T5 ครีเอเตอร์จำนวน 10 ดวง พร้อมแต่งตั้งให้เธอเป็นขุนนาง”

เรื่อง ‘ขายฝัน’ จ้าวเฉินถนัดที่สุด

ยิ่งเมื่อเขาเพิ่งไปดูยาน T4 โกลเด้นเอเดนมา มันเหนือกว่ายาน T3 ซิลเวอร์เอเดนทุกด้าน มันไม่ใช่แค่ยานอวกาศ แต่เป็นเหมือนสวรรค์ที่ลอยอยู่ในจักรวาล

“โกลเด้นเอเดน!” แอนนี่ถึงกับตาลุกวาว

เธอรู้อย่างดีว่ายานลำนั้นมีค่าแค่ไหน เพราะเธอเป็นคนสร้างยานลำนั้นมาเองกับมือ แถมยังเคยใช้สิทธิพิเศษเข้าไปอยู่ในยานลำนั้นมาช่วงหนึ่ง ซึ่งต้องบอกเลยว่า... มันคือความสุขระดับสุดยอด!

ทั้งสภาพแวดล้อมอันหรูหรา และที่สำคัญคือแหล่งผลิตวัตถุดิบคุณภาพสูงที่ไม่มีใครเทียบได้!

การอยู่ที่นั่นมันราวกับอยู่บนสวรรค์ที่แท้จริง

หากได้ครอบครองยานโกลเด้นเอเดนส่วนตัวสักลำ ก็ไม่ต่างจากได้เป็นเจ้าของ ‘สวนสวรรค์’ ในจักรวาล!

แม้ตอนนี้แอนนี่จะมียาน T2 เอเดนบรอนซ์ของตัวเองอยู่แล้ว และยังมียาน T3 ซิลเวอร์เอเดนจากนาน่า (ได้สิทธิใช้งาน)

แต่มนุษย์ (รวมถึง คนแคระ) ย่อมไม่หยุดอยู่แค่ของที่มีอยู่!

โดยเฉพาะแอนนี่ ที่เคยได้ลิ้มรสสิ่งที่ดีกว่าแล้ว เธอย่อมไม่อาจลืมมันได้

และที่น่าตื่นเต้นกว่านั้น... ครั้งนี้เธอมีโอกาสได้เป็น ‘เจ้าของตัวจริง’ ไม่ใช่แค่สิทธิการใช้งาน!

แถมยังได้ดาวเคราะห์ 10 ดวง กับตำแหน่งขุนนาง!

นี่ไม่ใช่แค่รางวัล แต่มันคืออาณาจักรในฝันที่สลักชื่อ ‘แอนนี่’ ลงไปโดยเฉพาะ!

โอ้พระเจ้า!

“ลอร์ดแอนนี่ คิดว่ายังไงบ้าง?”

“ลอร์ดแอนนี่ ลอร์ดแอนนี่ ลอร์ดแอนนี่” จ้าวเฉินยิ้มบางๆ เขาเอ่ยเรียกซ้ำๆ เมื่อเห็นแอนนี่เหม่อลอย ราวกับวิญญาณหลุดลอยไปในห้วงฝัน

ทันทีที่ได้ยินคำว่า ลอร์ดแอนนี่ แอนนี่ก็รู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตไปทั้งร่าง

ในห้วงจินตนาการ เธอเห็นภาพตัวเองยืนบนยอดเขาในโลกที่เธอเป็นเจ้าของ โดยมีเหล่าประชาชนมากมายคุกเข่าล้อมรอบ ทำงานรับใช้ และนำอาหารเลิศรสมาถวายเธออย่างนอบน้อม

แอนนี่หลับตาลงช้าๆ ดื่มด่ำกับภาพฝันที่สมบูรณ์แบบ

“แอนนี่! ลูกเป็นคนแคระที่เก่งที่สุดในครอบครัวเรา!” พ่อของแอนนี่กล่าวด้วยเสียงภาคภูมิใจ

“แอนนี่! แม่ภูมิใจในตัวลูกมากจริงๆ!” แม่ของแอนนี่ก็ชื่นชม

“พี่แอนนี่! พี่สุดยอดมาก! พี่คือไอดอลของนาน่า นาน่าคงตามพี่ไม่ทันไปตลอดชีวิตแน่ๆ!” น้องสาวกล่าวพร้อมสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความศรัทธา

เสียงสรรเสริญดังกึกก้อง

“ลอร์ดแอนนี่! ลอร์ดแอนนี่! ลอร์ดแอนนี่!”

...

“เฮ้! ตื่น! ได้ยินไหม!? ตื่นก่อน!”