บทที่ 650 วอลซ์แห่งสงคราม (ฟรี)

เฉียนต้าฟู่เฝ้าดูยานของศัตรูทั้ง 19 ลำที่ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังค่อยๆ เดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ด้วยความตื่นเต้น

เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าพวกนั้นไม่รู้ว่ามันเป็นกับดัก หรือแค่ดื้อด้านและโง่เขลากันแน่

"รายงาน! ผู้บัญชาการกองยานที่ห้าของกองทัพหอกศักดิ์สิทธิ์ส่งคำสั่งให้อาวุธป้องกันฝ่ายเราเปิดฉากโจมตีในอีกหนึ่งนาที และกองยานของเราต้องแกล้งทำเป็นโจมตีศัตรูภายในสามนาที

ส่วนกองยานทั้งสามของกองทัพหอกศักดิ์สิทธิ์ จะทำการล้อมและกวาดล้างศัตรูทั้งหมดภายในห้านาที!” ผู้ช่วยรายงาน

ดวงตาของเฉียนต้าฟู่มีร่องรอยของความหม่นหมอง

เขารู้ว่าผู้บัญชาการของกองทัพหอกศักดิ์สิทธิ์กำลังใช้ตระกูลเฉียนของเขาเป็นอาหารปืนใหญ่

แต่ตราบใดที่สามารถรักษาความสำคัญของตระกูลเฉียนในสายตาของจักรวรรดิแสงศักดิ์สิทธิ์ไว้ได้ ยานรบที่เสียไปก็ยังสามารถซื้อคืนมาใหม่ได้ในภายหลัง

อะไรสำคัญกว่า อะไรเสียได้ เฉียนต้าฟู่รู้ดี

“ส่งคำสั่งไป! ให้ทุกฐานป้องกันเริ่มเปิดฉากยิงภายในหนึ่งนาที

ยานรบทุกลำในกองยานจะเข้าปะทะเป้าหมายตรงหน้าภายในสามนาที!”

หลังจากเฉียนต้าฟู่ออกคำสั่งหลัก เขาก็แอบสั่งแผนลับอีกข้อให้ผู้ช่วยอย่างเงียบๆ

นั่นคือให้ยานสงครามระดับ T3 รวมถึงยานธงของเขาคอยยิงสนับสนุนจากแนวหลังเท่านั้น ไม่ต้องบุกแนวหน้า

เพราะถึงยานรบ T2 จะถูกใช้อาหารปืนใหญ่ก็ยังพอรับได้ แต่ถ้าต้องส่งยานสงครามระดับ T3 ไปตายเฉยๆ มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับตระกูลเฉียน

ดังนั้น หากประหยัดได้ก็ต้องประหยัด

ขณะที่ฝั่งตระกูลเฉียนกำลังเตรียมโจมตี จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นในยานอวกาศทุกลำ!

และบริเวณขอบเรดาร์ก็ปรากฏจุดสีแดงนับไม่ถ้วน จุดสีแดงเหล่านั้นกระจายตัวเป็นวงกว้างตรงเข้ามาทางกองยานตระกูลเฉียน

“รายงาน! ตรวจพบโดรนไร้คนขับและเครื่องบินอวกาศจำนวนมาก กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจากทางด้านหลังของฝั่งศัตรู!

ตอนนี้จำนวนยังไม่แน่ชัด แต่ตัวเลขยังคงพุ่งขึ้นเรื่อยๆ!” ผู้ช่วยรายงานความกังวล

เฉียนต้าฟู่ขมวดคิ้ว "แค่กลุ่มโดรนกับเครื่องบินรบอวกาศจะกลัวอะไรนักหนา?

ยิงมันให้ร่วงทั้งหมดก็จบแล้วไม่ใช่หรือไง!”

“แต่ว่า…จนถึงตอนนี้ แค่ฝูงโดรนอย่างเดียวก็เกิน 70,000 ลำเข้าไปแล้ว ไม่สิ... ตอนนี้เกิน 100,000 ลำแล้ว!” ผู้ช่วยรายงานขณะจ้องตัวเลขสีแดงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

และเพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็เพิ่มขึ้นจาก 70,000 เป็น 100,000

"แค่แสนลำ มีอะไร... บ้าเอ๊ย! แสนลำงั้นเหรอ?" เฉียนต้าฟู่ถลันตัวมาที่จอทันที เขาเพ่งดูตัวเลขบนจอเรดาร์ด้วยตัวเอง

[ตรวจพบหน่วยโดรนของศัตรู คาดว่ามีประมาณ 130,000 ลำ]

“จากรูปร่างของโดรนที่พวกเราจับภาพไว้ได้ รวมถึงความถี่พลังงานที่แผ่ออกมา มีความเป็นไปได้สูงมากที่โดรนเหล่านั้นจะเป็นโดรนระดับ T3 และอาจถึงระดับ T4” ผู้ช่วยกล่าวด้วยท่าทางเคร่งขรึม

เฉียนต้าฟู่ราวกับโดนสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ

“เป็นไปไม่ได้! ฝ่ายตรงข้ามจะมียานบรรทุกเครื่องบินระดับ T4 ได้ยังไง!

ตามที่ฉันรู้ ในสามมหาอำนาจยังมียานบรรทุกเครื่องบินแค่รุ่นเดียวด้วยซ้ำ

มันเป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้แน่นอน!" เฉียนต้าฟู่ปฏิเสธความเป็นไปได้นี้โดยตรง

“ยกเลิกแผนโจมตีทั้งหมด และให้ทั้งกองยานจัดรูปแบบต่อต้านอากาศยาน เตรียมรับมือฝูงโดรนที่กำลังเข้าประชิด!

ในเวลาเดียวกัน ให้ส่งเครื่องบินสอดแนมทั้งหมดออกไป ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาตำแหน่งของยานบรรทุกเครื่องบินของศัตรูให้ได้!” เฉียนต้าฟูเปลี่ยนแผนการรบอย่างเด็ดขาด

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่คิดว่าคู่ต่อสู้เป็นยานบรรทุกเครื่องบินระดับ T4 แต่จำนวนโดรนที่ทะลักออกมาก็ไม่อาจประมาทได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยังไม่พบตำแหน่งของยานบรรทุกเครื่องบินของศัตรู

วิธีที่ดีที่สุดที่จะหยุดโดรนพวกนั้น คือค้นหายานบรรทุกเครื่องบินของศัตรู และทำลายมัน

ผู้ช่วยลังเลอยู่ครู่ ขณะมองภาพมัวๆ ของฝูงโดรนที่กล้องบันทึกไว้ได้ด้วยสีหน้าหนักใจ

เขาก็ภาวนาให้สิ่งที่ตัวเองสงสัยเป็นเพียงแค่ความคิดฟุ้งซ่าน

ในขณะนี้ เฉียนต้าฟู่จ้องไปยังจอเรดาร์ มองจุดสีแดงที่แสดงถึงจำนวนโดรนซึ่งยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จาก 100,000 สู่ 150,000 จนกระทั่งทะลุ 200,000!

ใบหน้าของเฉียนต้าฟู่กลายเป็นน่าเกลียด

โดรนกว่า 200,000 ลำ ด้วยปริมาณขนาดนี้ ถ้าเป็นแค่ระดับ T3 ก็คงต้องใช้ยานบรรทุกเครื่องบินไม่ต่ำกว่าร้อยลำ!

มียานบรรทุกเครื่องบิน T3 กว่าร้อยลำซ่อนอยู่บริเวณโดยรอบ

นี่มัน...

เป็นไปได้เหรอ?

ความเย็นยะเยือกไหลผ่านกระดูกสันหลังของเฉียนต้าฟู่ เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงการคาดเดาของผู้ช่วยเมื่อครู่

ยานบรรทุกเครื่องบินระดับ T4…

ในขณะนี้ ความกลัวสิ่งที่ไม่รู้จักเริ่มเข้ามาครอบงำหัวใจของเขาทีละน้อย แต่เขาก็รีบส่ายหัว ไล่ความคิดเหล่านั้นออกไป

ไม่!

ไม่มีทาง!

มันเป็นไปไม่ได้!

“รายงาน! ฝูงโดรนมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็น 300,000 ลำแล้ว

ตอนนี้พวกมันอยู่ด้านหลังของยานทั้ง 19 ลำที่เราเฝ้าติดตามอยู่

ตามอัตราเร็วปัจจุบัน คาดว่าจะเข้าสู่ระยะยิงภายใน 50 วินาที!” ผู้ช่วยรายงาน

ข่าวดีคือ ตัวเลขดูเหมือนจะหยุดเพิ่มแล้ว

ข่าวร้ายก็คือ มีโดรนถึง 300,000 ลำ!

นี่มันตัวเลขที่มนุษย์ไม่ควรต้องรับมือ

“เรารอไม่ได้แล้ว! ส่งข้อความไปยังทั้งสามกองยานของกองทัพหอกศักดิ์สิทธิ์ บอกว่าศัตรูมีโดรนจำนวนมาก และเราต้องการให้พวกเขาสนับสนุนอย่างเร่งด่วน!

แล้วก็ให้ฐานยิงทุกจุดเปิดฉากยิงได้เลย! ไม่ว่าจะยังไง... ก็ต้องหยุดฝูงโดรนให้ได้!” น้ำเสียงของเฉียนต้าฟู่ตอนพูดถึงท้ายประโยค…สั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่

…

ทางฝั่งฉูซวน

เธอกำลังมองจอเรดาร์ที่เต็มไปด้วยจุดสีฟ้า ซึ่งเป็นตัวแทนของกองกำลังฝ่ายเดียวกัน

สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ฉูซวนรู้ว่าจ้าวเฉินมียานบรรทุกเครื่องบินระดับ T4 ที่ชื่อ ‘ฟอลเลนแองเจิล’ อยู่ในครอบครอง

และผู้เป็นกัปตันของยานลำนั้นก็คือ ซูหลาน อดีตเพื่อนร่วมสถาบันของจ้าวเฉิน

แต่เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่า จำนวนโดรนที่ปล่อยออกมาจะมากถึง 300,000 ลำ

แต่พอคิดถึงตัวยานบรรทุกเครื่องบินขนาดมหึมาลำนั้น การจะบรรทุกโดรนขนาดนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างสื่อสารก็กระพริบขึ้นตรงหน้าเธอ และใบหน้าของซูหลาน กัปตันแห่งยานแองเจิลฟอลล์ก็ปรากฏขึ้น

“เลขาฉูซวน ยานของฉันได้ปล่อยโดรนและเครื่องบินอวกาศออกไปหมดแล้ว และกำลังเข้าสู่ระยะปะทะ”

“รับทราบ เราจะเริ่มยิงสนับสนุนทันที” ฉูซวนกล่าว

ซูหลานพยักหน้า

ก่อนที่ฉูซวนจะมองไปที่ซู่หลานและยิ้ม “กัปตันซูหลานเก็บความลับเก่งจริงๆ โดรนตั้ง 300,000 ลำ มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ”

ซูหลานยิ้มบางๆ “ฉันไม่ใช่ตั้งใจปิดบังหรอกค่ะ แต่ข้อมูลของยานลำนี้ถูกปิดไว้เป็นความลับสูงสุด แม้แต่ในกองทัพหลงเซี่ยวเอง ก็มีคนรู้แค่ไม่ถึงห้าคน”

“ไม่จำเป็นต้องอธิบาย ฉันเข้าใจ” ฉูซวนพยักหน้า ก่อนเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “งั้นหลังจากนี้ ขอให้ฉันได้ชม ‘วอลซ์แห่งสงคราม’ ที่กัปตันซูหลานบรรเลงอย่างเต็มที่ก็แล้วกัน”

หลังจากพูดจบ ฉูซวนก็เปิดเครือข่ายบัญชาการของยานทั้ง 19 ลำ และออกคำสั่งเข้าสู่เฟสแรกของแผนการรบ

ทันใดนั้นเอง ปากกระบอกของยานทุกลำ ก็พร้อมใจกันหันไปยังเป้าหมายด้านหน้า!