บทที่ 580 ภารกิจสำเร็จ (ฟรี)

“ทุกท่านต่างเห็นพ้องที่จะถอดถอนสิทธิ์การสืบบัลลังก์ขององค์ชายรอง ฉินหมิง

แต่จักรวรรดิจะไร้จักรพรรดิไม่ได้แม้เพียงวันเดียว!

ตอนนี้ ในบรรดาเชื้อพระวงศ์ของจักรวรรดิซีอา ฉันเป็นคนเดียวที่เหมาะสมจะขึ้นครองบัลลังก์ ฟื้นฟูระเบียบจักรวรรดิ!

มีใครคัดค้านไหม!?” อ๋องเหยียนกวาดตามองทั่วห้องโถง

ไม่ว่าอ๋องเหยียนจะมองไปทางไหน ทุกคนที่สบตาเขาล้วนก้มหน้าหลบ

จากนั้นไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่เคลื่อนไหว

มีคุกเข่าลงและตะโกน “เพื่อจักรวรรดิซีอา ขอท่านอ๋องขึ้นครองบัลลังก์!”

เมื่อมีคนเริ่ม คนที่เหลือก็ตามมา

“เพื่อจักรวรรดิซีอา ขอท่านอ๋องขึ้นครองบัลลังก์!”

ไม่นาน ทั่วทั้งห้องโถงก็เต็มไปด้วยเสียงอันพร้อมเพรียง

อ๋องเหยียนหัวเราะเสียงดัง เดินไปคว้าเอาคทาและมงกุฎจากขุนนางฝ่ายพิธีการอย่างไม่เกรงใจ ก่อนจะก้าวขึ้นสู่บัลลังก์

ฉินหมิงมองดูฉากนี้ด้วยความอัดอั้น แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะถูกทหารกดไว้กับพื้น เขาทำได้เพียงตะโกนด่าด้วยเสียงแหบพร่า

“ฉินเสี่ยวเทียน! ไอ้สารเลว! ไอ้ชาติหมา! อือ อือ อือ…”

ทหารคนหนึ่งหยิบอุปกรณ์ยับยั้งออกมากดแนบกับปากของฉินหมิง เส้นรัดสองเส้นพุ่งออกมาอัตโนมัติ และพันรอบด้านหลังศีรษะไว้แน่น ทำให้ฉินหมิงไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

ฉินหมิงได้แต่มองดูชายที่เขาเคยไว้ใจ ชายผู้ที่เขาเคยสงสัยว่ามีความสัมพันธ์เกินเลยกับแม่ของเขา

บัดนี้ กำลังก้าวขึ้นนั่งบนบัลลังก์ตรงหน้า

หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ฉินหมิงคงสังหารชายผู้นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปนับพันครั้ง

อ๋องเหยียน หรือชื่อเต็มคือ ฉินเสี่ยวเทียนกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ โดยวางคทาไว้บนตัก ก่อนจะค่อย ๆ ยกมงกุฎขึ้นสวมบนศีรษะ

เมื่อฉินเสี่ยวเทียนกุมคทาไว้อีกครั้ง เขามองลงมาที่ผู้คนในห้องโถง

ในที่สุด!

หลังอดทนมาหลายปี ในที่สุดเขาก็ได้ตำแหน่งนี้

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……

พี่ชาย!

ต้องยอดรับว่าพี่คือคนเก่ง แม้แต่ท่านพ่อก็ไว้วางใจพี่มาก

แต่น่าเสียดายที่ฉันอยู่ได้นานกว่า!

ตอนพี่มีชีวิต ฉันอาจไม่มีวันสู้พี่ได้

แต่เมื่อพี่ตายไป ภรรยาและลูกของพี่ก็ไม่สามารถเอาชนะฉันได้!

“ถวายพระพรฝ่าบาท! ขอให้เหล่าดวงดาวทั้งจักรวาลปกป้องฝ่าบาท!”

เสียงถวายพระพรดังขึ้นจากทั่วทั้งโถง

และข่าวใหญ่นี้ก็จะแพร่กระจายไปทั่วจักรวรรดิซีอาอย่างรวดเร็ว

...

ครึ่งวันต่อมา

ในห้องมืดเล็กๆ แห่งหนึ่ง ฉินหมิงถูกแขวนไว้ที่นี่ ผมเผ้ายุ่งเหยิง สภาพร่างกายทรุดโทรม

แค่ครึ่งวัน ผมหงอกขาวก็ขึ้นแซมศีรษะ ดวงตาเหม่อลอย

เขาพึมพำซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ฉันคือ... จักรพรรดิ... มันเป็นของฉัน... ทุกอย่างเป็นของฉัน..."

ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากหน้าประตู

ฉินหมิงเงยหน้าขึ้น และได้เห็นใบหน้าของคนที่เขาเกลียดมากที่สุดในตอนนี้

"ฉินเสี่ยวเทียน! ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฆ่าแก!" ฉินหมิงคำรามลั่งด้วยความเกลียดชังสุดขีด

ฉินเสี่ยวเทียนมองอีกฝ่ายอย่างเงียบงัน แล้วกล่าวเบาๆ ว่า "หลานรัก จะฝืนไปทำไม?

บัลลังก์นี้ เธอนั่งไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้ายกให้อาตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องเจ็บปวดแบบนี้"

ดวงตาของฉินหมิงเต็มไปด้วยเส้นเลือด ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ เขาจ้องอีกฝ่ายราวกับจะฉีกเป็นชิ้นๆ

อาจเพราะตะโกนด่าจนเหนื่อยแล้ว หรืออาจเพราะเริ่มเยือกเย็นขึ้นมาบ้าง

เขาเพ่งสายตาใส่ฉินเสี่ยวเทียน แล้วถามอย่างกดดัน “ถ้าแกไม่เคยคิดจะช่วยฉันตั้งแต่แรก แล้วจะเล่นละครตบตาให้เสียเวลาไปทำไม? ทำไมไม่แย่งบัลลังก์ไปตั้งแต่ต้น?”

ฉินเสี่ยวเทียนส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดอย่างเย็นชา

“ไม่ ไม่ ไม่ ฉันจะไม่มีวันฆ่าพี่ชายเพื่อยึดบัลลังก์ ถ้าเกิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ก็จะกลายเป็นขบถในสายตาผู้คน

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นฉันยังไม่ได้ควบคุมอำนาจในจักรวรรดิซีอาทั้งหมด อย่างเช่นตระกูลลวี่ ผู้ว่าการภูมิภาคสตาร์ไลท์ พวกเขาคือสุนัขเฝ้าบ้านที่ซื่อสัตย์ที่สุดของราชวงศ์ และไม่มีวันเข้าข้างฝ่ายใดง่ายๆ

เพราะฉะนั้น ฉันจำเป็นต้องรอ รอจนกระทั่งวันที่ฉันพร้อม รอจนกำลังในมือมากพอจะทำให้พวกหัวแข็งทั้งหลายยอมก้มหัว

อีกทั้งตอนนั้นก็ยังมีฉูชางเหอ ถ้าตอนนั้นฉันยึดบัลลังก์ได้ เขาย่อมไม่ยอมแน่

และเมื่อเขาออกมาต่อต้าน เขาจะได้เปรียบจากความคิดเห็นของสาธารณชนทันที

ดังนั้น ฉันจึงต้องการ ‘ธงนำหน้า’ และแกก็คือธงผืนนั้น

ฉันใช้แกเป็นเหยื่อล่อเพื่อกำจัดฉูชางเหอ ใช้สงครามภายในเพื่อกำจัดกองกำลังของพวกที่จงรักภักดีต่อแก

ปล่อยให้พวกแกทะเลาะกันเองเหมือนนกกระสากับหอยแครง ส่วนฉันก็เป็นชาวประมงรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทีหลัง”

ฉินเสี่ยวเทียนหัวเราะเยาะ แล้วจ้องหน้าฉินหมิงด้วยสายตาเหยียดหยาม “ไม่คิดเลยว่าแกจะเป็นโคลนเลนที่ปั้นไม่ขึ้นจริงๆ ใช้ยานอวกาศไปถึง 300,000 ลำ แต่กลับไม่สามารถสร้างแรงกระทบอะไรกับฉูชางเหอได้เลย!

ถ้ายังปล่อยให้แกเล่นต่อไป สถานการณ์ก็อาจจะหลุดจากการควบคุม

เพราะงั้น ฉันจึงต้องออกโรงด้วยตัวเอง”

ฉินหมิงชะงักไป ราวกับเพิ่งตื่นจากฝันร้าย

เขาพึ่งเข้าใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาก็เป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งในกระดานของอาแท้ๆ คนนี้

ทันใดนั้น ฉินหมิงก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ และจ้องฉินเสี่ยวเทียนด้วยดวงตาแดงก่ำ "ตอนนั้นแกเป็นคนช่วยฉันสร้างพรรคเจ้าชาย แต่สาเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้ก็คือพี่ใหญ่ถูกฆ่าตาย

หากพี่ใหญ่ไม่ตาย เรื่องทั้งหมดก็คงไม่เกิดขึ้น

เพราะฉะนั้น เรื่องนั้น... ก็เป็นฝีมือของแกใช่ไหม!”

ฉินเสี่ยวเทียนหัวเราะเหี้ยมแฝงความเย้ยหยัน ยกมือแตะริมฝีปาก ทำสัญญาณ ‘เงียบไว้’

คำตอบถูกส่งมาแล้ว โดยไม่ต้องพูดออกเสียง

“หึ หึ หึ…” จู่ๆ ฉินหมิงหัวเราะเสียงเย็น มองอีกฝ่ายด้วยแววตาเย้ยหยันไม่แพ้กัน “แกคิดว่าแค่แย่งบัลลังก์ไปได้ ก็จะควบคุมจักรวรรดิซีอาได้ทั้งหมดรึไง?

ฉูชางเหอ จ้าวเฉิน แล้วก็...น้องสาวของฉัน แกคิดว่าจะจัดการกับพวกเขาได้ง่ายๆ งั้นเหรอ? ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตำแหน่งจักรพรรดิของแกจะอยู่ได้นาน!”

“เรื่องพวกนั้นแกไม่ต้องห่วงไป ฉันต่างหากที่จะเป็นคนจัดการ ในเมื่อฉันปล่อยให้แกนำกองทัพกว่า 400,000 ลำออกไปทำศึกได้

แกคิดว่าฉันไม่มี ‘เบี้ย’ ตัวอื่นในมือเลยรึ? ถ้าไม่พร้อม ฉันจะกล้าเสี่ยงยึดบัลลังก์ในเวลานี้ได้ยังไง

ต้องขอบคุณแกด้วยซ้ำ ที่ช่วยถ่วงเวลาให้ตั้งครึ่งปี

แม้ฉันเองจะไม่ได้คิดว่าจ้าวเฉินจะเติบโตมาถึงจุดนี้

แต่ฉันก็ยังมั่นใจว่าจะจัดการมันได้!” ในแววตาของฉินเสี่ยวเทียนปรากฏประกายเย็นเยียบ

เขาก้าวเข้าไปใกล้ฉินหมิง “น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้ แกจะไม่มีวันได้เห็น”

ฉินหมิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเบิกกว้าง

ฉินเสี่ยวเทียนล้วงมือออกมาช้าๆ หยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งขึ้นมา

“แกจำสิ่งนี้ได้ไหม มันคือมีดที่แกใช้ฆ่าพ่อของตัวเอง

ตอนนี้ฉันจะใช้มันส่งแกไปหาเขาเอง ถือว่าฉันช่วยล้างแค้นให้พี่ชายก็แล้วกัน”

ก่อนที่ฉินหมิงจะได้พูดอะไร ฉินเสี่ยวเทียนก็ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว มีดในมือเสียบเข้ากลางอกของฉินหมิงในพริบตา

ภายใต้แววตาตื่นตระหนกและแค้นเคืองของฉินหมิง ชีวิตของเขาก็สิ้นสุดลงในห้วงสุดท้ายนี้เอง

หลังจากนั้น ฉินเสี่ยวเทียนเช็ดคราบเลือดบนมือออกอย่างใจเย็น แล้วเดินออกจากห้องทรมานเล็กๆ นั้น

ทันทีที่เปิดประตู เขาก็เห็นร่างหนึ่งยืนอยู่ในความมืดนอกห้อง

ร่างนั่นใส่ชุดคลุมสีดำสนิท ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้

“ด็อกเตอร์ อีกไม่นานผลงานของคุณจะได้เปิดเผยต่อสายตาของทั้งจักรวาลแล้ว

หวังว่ามันจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง” ฉินเสี่ยวเทียนพูดพลางมองร่างในชุดคลุม

เสียงที่เล็ดลอดออกมาจากชุดคลุมนั้น แปลกประหลาดอย่างยิ่ง คล้ายเสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ แต่ก็แฝงด้วยเสียงแหบพร่าเหมือนโลหะเสียดสีกัน

“องค์ชายใหญ่... คือตัวทดลองของเรา

ส่วนกองทัพหลงเซี่ยว...จะกลายเป็นเหยื่อรายแรกที่แท้จริง

รับรองว่า... ฝ่าบาทจะต้องพอใจ

กองทัพของท่าน... จะรวมจักรวรรดิซีอา... และกำจัดอุปสรรคทั้งหมด

ในอนาคต...จักรวรรดิแสงศักดิ์สิทธิ์...รวมถึงสหพันธรัฐวอร์แฮมเมอร์... ก็จะตกอยู่ในมือท่านเช่นกัน

พันธมิตรกาแล็กซี...จะกลายเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฝ่าบาท!”

…

[ภารกิจประจำปี

ภารกิจที่หนึ่ง: สังหารฉินหมิง

ภารกิจที่หนึ่งสำเร็จ จะอัปเดตภารกิจที่สองภายใน 60 วินาที]