บทที่ 570 เป่ยเหยียน หลงเซี่ยว (ฟรี)

ในขณะนั้น  ไม่ใช่แค่กองทัพสนับสนุนทั้งสองที่ต่อสู้อยู่กับกองทัพหลงเซี่ยวเท่านั้นที่มีปัญหา

แม้แต่ฝั่งของฉินหมิงที่กำลังรบกับฉูชางเหอ ก็เกิดปัญหากับระบบพลังงานของยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์เช่นกัน

“รายงาน! ยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ของเราทั้งหมด ระบบพลังงานล่มหมดเลยครับ!” ลูกยานคนหนึ่งรายงานอย่างเร่งรีบ

“เป็นไปได้ยังไง!? ก่อนหน้านี้ยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ยังใช้งานได้ดีอยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงพังพร้อมกันหมดแบบนี้!” ฉินหมิงถึงกับผงะไป

“สามารถกู้ระบบกลับมาได้ไหม” ฉินหลงเฉิงถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ลูกยานส่ายหัว “เราส่งวิศวกรเข้าไปตรวจสอบแล้วครับ

ตอนนี้ข้อมูลที่ได้รับคือ แม้จะเร่งสุดกำลัง ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบชั่วโมงในการซ่อมระบบพลังงานให้กลับมาใช้งานได้

และในช่วงเวลานี้ ยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์จะไม่สามารถเปิดระบบใดๆ ได้เลย แม้แต่การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วต่ำก็ยังทำไม่ได้!”

ฉินหมิงสีหน้าเคร่งเครียด ขณะที่ถามเสียงหนัก "แล้ว... เรามียานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์อยู่กี่ลำ"

"ปัจจุบันมี 35,000 ลำที่ประจำการอยู่ และทั้งหมดมีปัญหาพร้อมกันครับ!" ลูกยานตอบ

"องค์ชาย นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ผมคิดว่านี่อาจเป็นแผนการสมคบคิดที่จ้าวเฉินจากกองทัพหลงเซี่ยววางเอาไว้!” ฉินหลงเฉิงพูดอย่างจริงจัง สีหน้าเคร่งเครียด

“ลองคิดดูดีๆ แล้ว การที่จู่ๆ ก็มีบริษัทชื่อ ‘เป่ยเหยียน’ โผล่ออกมา พร้อมเทคโนโลยียานอวกาศที่ทันสมัย

นี่... นี่มันไม่คล้ายกับกองทัพหลงเซี่ยวหรอกเหรอ?"

เป่ยเหยียน... กองทัพหลงเซี่ยว...

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฉินหมิงถึงกับพ่นเลือดออกมาคำหนึ่ง ร่างกายสั่นสะท้าน ถ้าไม่มีคนช่วยมาประคองเขาไว้ เขาคงล้มลงไปแล้ว

"จ้าวเฉิน...จ้าวเฉิน...ฉันจะฆ่าแกให้ได้!" ดวงตาของฉินหมิงแดงก่ำ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

หลังจากได้ฟังคำพูดของฉินหลงเฉิง ก็เพียงพอที่เขาจะเห็นภาพทั้งหมดได้

นี่เป็นกับดักที่จ้าวเฉินวางเอาไว้ล่วงหน้า ก็คือเพื่อชั่วโมงนี้โดยเฉพาะ

พรรคเจ้าชายทั้งหมด มียานอวกาศไม่ถึง 400,000 ลำเท่านั้น ทันทีที่ยานรบถึง 35,000 ลำต้องออกจากสนามรบ มันเท่ากับการถูกตัดกำลังหลักออกไปส่วนหนึ่งแล้ว!

และนั่นยังเป็นแค่ปัญหาแรก

ปัญหาอีกอย่างกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว

หรือพูดให้ถูก คือมันเกิดขึ้นแล้วในตอนนี้

ยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ส่วนใหญ่อยู่แนวหน้าของสนามรบ แต่มาตอนนี้เมื่อยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ถูกทำให้เป็นอัมพาต มันก็ไม่สามารถโจมตีได้อีกต่อไป และทำได้แค่ลอยนิ่งอยู่กับที่

สิ่งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้พลังยิงของพรรคเจ้าชายอ่อนแอลงเท่านั้น แต่มันยังกลายเป็นสิ่งกีดขวาง ที่ขัดขวางแนวรุกและเส้นทางเดินยานของฝ่ายเดียวกันอีกด้วย!

“องค์ชาย ท่านต้องใจเย็นไว้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะใช้ความโกรธแก้ปัญหา

สิ่งที่เราควรคิดตอนนี้คือจะแก้สถานการณ์ตรงหน้าได้ยังไง!” ฉินหลงเฉิงเตือน

“จอมพลฉิน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องบดขยี้ไอ้จ้าวเฉินนั่นให้กลายเป็นเถ้าถ่านให้ได้!” ฉินหมิงกัดฟันพูดเสียงเหี้ยม

ไม่ว่าฉินหมิงจะเป็นคนใจเย็นแค่ไหน ก็ยากที่จะสงบสติอารมณ์ในเวลานี้

“ส่งคำสั่งของฉันออกไป เปลี่ยให้ยานพิฆาตรุ่นอื่นๆ เข้าประจำตำแนวรบแทน พร้อมทั้งจัดการลากยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ที่ควบคุมไม่ได้ออกจากสนามรบให้เร็วที่สุด

หากมันส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ในสนามรบ ก็ทำลายมันทิ้งได้เลย!” ฉินหลงเฉิงออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

การสั่งให้ทำลายยานของตัวเอง

มันเจ็บปวดเกินกว่าจะอธิบาย  ฉินหมิงรู้สึกเหมือนหัวใจถูกแทงทะลุ ยานอวกาศเหล่านั้น เขาใช้เงินของตัวเองซื้อมาแท้ๆ!

เป่ยเหยียน...หลีหยาฉี!

“ดี... ดีมาก หลีหยาฉี... ที่แท้ผู้หญิงสารเลวคนนั้นก็ร่วมมือกับจ้าวเฉินมานานแล้ว

หลังจากที่ฉันได้เป็นจักรพรรดิ ฉันจะลบกลุ่มเป่ยเหยียนออกจากจักรวรรดิซีอา!" ฉินหมิงกัดฟันพูดเสียงต่ำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

ในขณะนั้น แม้ฉินหลงเฉิงจะสั่งการได้อย่างทันท่วงที

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะหลีกเลี่ยงความเสียหายได้ทั้งหมด

ฝั่งของฉูชางเหอซึ่งเป็นทหารผ่านศึกที่อยู่บนสนามรบมาหลายปี และยังได้รับคำเตือนล่วงหน้าจากจ้าวเฉิน

เขาเตรียมรับมือไว้หมดแล้ว

ทันทีที่เขาเห็นว่ายานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์ของศัตรูมีปัญหา เขาก็ส่งกองทัพเข้าโจมตีทันที และในสนามรบหลายจุด ก็สามารถชิงความได้เปรียบมาได้สำเร็จ!

อีกด้านหนึ่ง สถานการณ์ของกองทัพสนับสนุนทั้งสองนั้นเลวร้ายยิ่งกว่า

เดิมทีพวกเขาวางแผนจะบุกทะลวงเข้าโจมตีกองทัพหลงเซี่ยว แต่เมื่อยานพิฆาตระดับ T2 ทิเบตันมาสทิฟฟ์จำนวนมากเสียการควบคุม แผนการรุกทั้งหมดก็พังทลายทันที

และสำหรับกองทัพหลงเซี่ยว นี่คือโอกาสทอง!

กองทัพหลงเซี่ยวเกือบ 2,000 ลำถูกจัดแยกเป็นกองยานขนาดเล็ก แล้วพุ่งเข้าประจันหน้าศัตรูโดยตรง

แม้ว่าจำนวนยานรบของศัตรูจะมากกว่าหลายเท่า

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับกองทัพหลงเซี่ยว พวกเขาเคยชินกับสถานการณ์แบบนี้มานานแล้ว

ยานฟริเกตเกราะหนักระดับ T3 ไทรเซราทอปส์ใช้ความสามารถโจมตีระยะสั้น นำหน้ายานประจัญบานหนักระดับ T3 อิมพีเรียล สร้างกลุ่มโจมตีพิเศษที่มีพลังทำลายสูง

ยานฟริเกตเกราะหนักระดับ T3 ไทรเซราทอปส์รับผิดชอบในการโจมตียานรบระดับ T2 และยานสงครามระดับ T3 ที่อ่อนแอของศัตรู

ส่วนยานประจัญบานหนักระดับ T3 อิมพีเรียลจะจัดการเป้าหมายคุณภาพสูง อย่าง ยานพิฆาต T3 หรือยานลาดตระเวนประจัญบาน T3

นอกจากนี้ ยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ด และยานลาดตระเวนระดับ T3 วินอีเกิลก็ถูกจัดเป็นทีมเจาะแนวรบ ทำหน้าที่แยกยานของศัตรูออกจากกัน ตัดโอกาสการจัดรูปแบบ และการสนับสนุนของกองทัพศัตรู

ทำให้สามารถไล่ล่าและทำลายศัตรูที่ถูกแยกออกมาได้ทีละกลุ่ม

และหน้าที่ทำลายศัตรูที่ถูกแยกมานี้เอง เป็นของยานพิฆาตเกราะหนักระดับ T3 วูล์ฟเวอรีน

สำหรับกลุ่มศัตรูที่ถูกตัดออกจากกองทัพหลัก ยานพิฆาตเกราะหนักระดับ T3 วูล์ฟเวอรีนจะเริ่มการสังหารอย่างดุเดือดเหมือนหมาป่าคลั่ง

แม้แต่ภาพที่เห็นยานพิฆาตเกราะหนักระดับ T3 วูล์ฟเวอรีนหลายสิบลำไล่ตามยานประจัญบานระดับ T3 ดราก้อนคร็อกโคไดจนเร่งเครื่องหนีกระเจิงไปทั่วแนวรบ ก็ยังเกิดขึ้น

"รายงาน! ยานอวกาศ 10,000 ลำที่แนวหน้าของเรากำลังร้องขอการสนับสนุน!"

ข้อความขอความช่วยเหลือถูกส่งมาถึงจอมพลทั้งสอง

ทั้งคู่มองเห็นสถานการณ์ผ่านแบบจำลองสนามรบที่กำลังแสดงอยู่

"จอมพลเฉา ​​การปิดล้อมของกองทัพองค์หญิงเสร็จไปกว่า 50% แล้ว” เล่ยต้าชวนพูดกับเฉาเจี้ยนเย่อย่างลังเล

ชัดเจนว่าจอมพลที่เคยอวดดีก่อนหน้านี้ ตอนนี้เริ่มกลัวแล้ว

“พวกเราถอยไม่ได้! ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ หากเราเลือกถอย

แม้เราจะถอยได้สำเร็จ กองทัพทั้งสองของเราก็จะถูกไล่ล่าทำลายจนแทบไม่เหลือ ถึงตอนนั้นเราจะถอยกลับไปได้สักกี่ลำกัน?

แล้วท่านเคยคิดบ้างไหม หากพวกเราล้มเหลวในภารกิจ แถมยังสูญเสียยานอวกาศไปมากกว่าครึ่ง?

องค์ชายจะทำยังไงกับพวกเรา!” ดวงตาของเฉาเจี้ยนเย่แดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าตอนนี้อารมณ์ของเขาซับซ้อนมาก

“แล้ว... พวกเราควรทำยังไง?” สีหน้าของเล่ยต้าชวนหนักอึ้ง เขารู้ว่าเฉาเจี้ยนเย่หมายถึงอะไร

พวกเขาแตกต่างจากจอมพลผู้มากประสบการณ์คนอื่นๆ พวกเขาได้รับการแต่งตั้งขึ้นมาโดยตรงจากองค์ชาย

เดิมทีก็หวังจะสร้างผลงานในศึกนี้ และกลายเป็นมือขวาคนสำคัญของจักรพรรดิในอนาคต

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ มีความเป็นไปได้สูงที่ตำแหน่งจอมพลของพวกเขาคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว

เฉาเจี้ยนเย่กัดฟันแน่น “สู้ตายเท่านั้น! กองทัพหลงเซี่ยวล่ม เราถึงจะรอด!”