บทที่ 500 ไม่เยอะ... ก็แค่ 20,000 ลำ (ฟรี)

“ฉันมีรายชื่อยานอวกาศอยู่ชุดหนึ่ง พวกเธอสองคนลองดูหน่อย แล้วจัดการวางแผนการผลิตให้เรียบร้อย” จ้าวเฉินพูดพลางหันไปมองแอนนี่ที่ยังดูตื่นเต้นไม่หาย

แอนนี่ตอบกลับอย่างกระตือรือร้น “ท่านผู้บัญชาการ มีคำสั่งอะไรก็สั่งมาได้เลยค่ะ พวกเราจะจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน!

คราวนี้เป็นรุ่นอะไร จำนวนเท่าไหร่คะ”

“ไม่เยอะหรอก ก็แค่...ยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ จำนวน 20,000...”

ยังไม่ทันที่จ้าวเฉินจะพูดจบ ร่างของแอนนี่ก็หายวับไปแล้ว

“แค่ก แค่ก” จ้าวเฉินกระแอมเบาๆ สองที

ร่างเล็กๆ ของแอนนี่ค่อยๆ โผล่ออกมาจากหลังแท่นควบคุมข้างๆ

เธอเงยหน้ามองจ้าวเฉินด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “ผู้บัญชาการ... ยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ 20,000 ลำ... นี่... นี่...”

“นี่ไม่ใช่ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้” นาน่าเอ่ยขึ้น

แอนนี่หันขวับไปมองน้องสาวของตัวเอง แวบหนึ่งเธออยากจะเย็บปากของอีกฝ่ายซะจริงๆ

เด็กคนนี้... ในสมองมีสายไหนขาดไปหรือเปล่านะ?

แต่เนื่องจากนาน่าออกตัวแบบนี้ เธอก็ไม่ขอร่วมวงดีกว่า ไหนๆ ตัวเองก็ได้ยานอวกาศระดับ T2 เอเดนบรอนซ์มาแล้ว ถึงเวลาได้พักผ่อนให้เต็มที่ซะที

"นาน่า บอกฉันหน่อยว่าเธอคิดยังไง" จ้าวเฉินมองนาน่าด้วยแววตาชื่นชม

ดวงตาของนาน่าฉายแววเฉียบคม เธอยกมือขึ้นเรียกจอภาพหลายหลายจอขึ้นมา แล้วเริ่มพิมพ์ข้อมูลต่างๆ ลงไป

“การผลิตยานชุดนี้เป็นไปได้ แต่ต้องได้รับความร่วมมือจากบริษัทเทคโนโลยียานอวกาศเป่ยเหยียน

ตอนนี้เป่ยเหยียนมียานอุตสาหกรรมระดับ T2 แฮมเมอร์อยู่ประมาณ 3,000 ลำ ถ้าใช้ยานชุดนี้ในการผลิต เราจะใช้เวลาราวๆ สามสิบเดือนในการผลิตยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ให้ครบ 20,000 ลำ”

“สามสิบเดือน? นานเกินไป

ช้าที่สุดคือภายในหกเดือน หรือก็คือก่อนสิ้นปีนี้” จ้าวเฉินลูบคาง

แอนนี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับกลอกตา สามสิบเดือนยังบ่นว่านาน… เขารู้ไหมว่างานมันหนักแค่ไหน?

“หกเดือนค่อนข้างยาก และจะส่งผลกระทบต่อแผนการผลิตหลายๆ แผนซึ่งเริ่มต้นไว้ในตอนแรก

ในความเป็นจริง ฉันคิดว่าแผนที่ดีที่สุดคือการทยอยผลิตเป็นช่วงๆ

การสร้างยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ 20,000 ลำในคราวเดียว ภาระงานจะหนักเกินไป” นาน่าพูดพลางมองจ้าวเฉินด้วยสีหน้าจริงจัง

แอนนี่ตกใจไม่น้อย น้องสาวของเธอกำลัง ‘ต่อรอง’ กับผู้บัญชาการ! แถมยังพูดได้มีเหตุผลอย่างเหลือเชื่ออีกด้วย

จ้าวเฉินนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนพยักหน้า "ก็จริง การสร้าง 20,000 ลำในเวลาสั้นๆ มันหนักเกินไปหน่อย

ลิลิธ ถ้าเราต้องการรองรับการพัฒนาและการก่อผลิตในระยะสั้นของกองทัพหลงเซี่ยว รวมถึงส่งทรัพยากรสนุบสนุนการรบระหว่างตระกูลฉูและพรรคเจ้าชาย

เราต้องใช้ทรัพยากรต่อเดือนเท่าไร”

ลิลิธที่อยู่ข้างๆ เริ่มคำนวณอย่างรวดเร็ว และไม่นานก็ได้ตัวเลขออกมา “ต้องใช้ทรัพยากรอย่างน้อย 200,000 ล้านเหรียญดาวต่อเดือน ถ้าให้ดีควรอยู่ที่ 300,000 ล้านเหรียญดาว”

จ้าวเฉินหันกลับไปมองนาน่า

นาน่าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “ถ้าแค่ตามตัวเลขนี้ ภายในสิ้นปีเราน่าจะทำได้ทัน

อย่างแรก เราต้องขยายจำนวนยานอุตสาหกรรมที่มีอยู่ก่อน

จากที่ฉันสำรวจข้อมูลของยานอุตสาหกรรมที่กองทัพหลงเซี่ยว และกำลังภายใต้สังกัดมีอยู่ในปัจจุบัน

นี่คือจำนวนทั้งหมดที่เราครอบครองในตอนนี้"

นาน่าเปิดรายชื่อขึ้นมา

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T4 ทวินสตาร์ 1 ลำ

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T3 เฟอร์เนส 300 ลำ

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T2 แฮมเมอร์ มากกว่า 3,000 ลำ

"แต่เรายังมีงานผลิตอยู่ตลอด เพราะตอนนี้กองทัพหลงเซี่ยวจำเป็นต้องเร่งผลิตยานอวกาศประเภทต่อสู้จำนวนมาก

และยังมีแผนการผลิตอีกมากมายในอนาคต

เพราะฉะนั้น ถ้าไม่อยากให้กระทบกับแผนการขยายตัวของกองทัพหลงเซี่ยว เราก็ต้องเพิ่มจำนวนยานอุตสาหกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แผนของฉันคือ ขยายยานอุตสาหกรรมทุกระดับให้เพิ่มขึ้นเป็น 2 ถึง 3 เท่า” นาน่ากล่าว

2 ถึง 3 เท่า!

จ้าวเฉินมองตัวเลขใหม่ที่ถูกอัปเดตอยู่ท้ายรายชื่อ

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T4 ทวินสตาร์ 3 ลำ

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T3 เฟอร์เนส 500 ลำ

ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T2 แฮมเมอร์ 10,000 ลำ

ลองเล่าแผนผลิตโดยละเอียดหน่อย" จ้าวเฉินกล่าว

การเพิ่มจำนวนยานอุตสาหกรรม ไม่ใช่แค่การสร้างเพิ่มเฉยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยานอุตสาหกรรมหลายลำยังรับหน้าที่ผลิตยานอวกาศลำอื่นๆ อยู่

"อย่างแรก ให้ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T4 ทวินสตาร์ที่มีอยู่ตอนนี้รับหน้าที่สร้างยานรุ่นเดียวกันเองเพิ่มโดยเฉพาะ คาดว่าจะขยายได้ครบ 3 ลำภายในสามเดือน

อย่างที่สอง ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T3 เฟอร์เนสบางลำจะถูกนำมาใช้เพื่อดำเนินการภารกิจขยายตัว

แม้ว่าวิธีนี้จะทำให้ประสิทธิภาพลดลง แต่อย่างน้อยก็ทำให้มั่นใจได้ว่าสามารถผลิตยานอวกาศของกองทัพหลงเซี่ยวควบคู่ไปได้

คาดว่าจะใช้เวลาสามเดือนเช่นกัน

สุดท้ายคือยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T2 แฮมเมอร์ ซึ่งสามารถผลิตเพิ่มเติมจนถึงเป้าหมายได้ภายในสามเดือน"

จากนั้นานาจึงรายงานว่า "แผนการขยายยานอุตสาหกรรมชุดนี้ จะใช้ทรัพยากรมูลค่า 36,000 ล้านเหรียญดาว"

จ้าวเฉินพยักหน้าเล็กน้อย

ในด้านการใช้ทรัพยากร ตอนนี้คลังสำรองของกองทัพหลงเซี่ยวยังถือว่าเพียงพอ ไม่มีปัญหาใดๆ

จ้าวเฉินยังคงมองไปที่นาน่า เพราะรู้ดีว่าสิ่งที่จะมาคือ ‘หัวใจหลัก’ ของแผนการทั้งหมด

นาน่ายกมือขึ้น ชี้ไปที่รายงานบนหน้าจอ "จากนั้น ฉันตั้งใจจะแบ่งแผนการสร้างยานขุดแร่ระดับ T3 ดิกเกอร์ ออกเป็น 2 เฟส

เฟสแรก ให้ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T2 แฮมเมอร์ทั้ง 10,000 ลำ ผลิตยานขุดแร่ระดับ T3 ดิกเกอร์อย่างเต็มกำลัง คาดว่าจะผลิตได้ 10,000 ลำภายในสิ้นปีนี้

เฟสที่สอง ยังใช้ยาน T2 แฮมเมอร์ชุดเดิม หากเป็นไปตามแผนดีที่สุดจะแล้วเสร็จในเดือนมีนาคมปีหน้า หรือช้าที่สุดคือช่วงกลางปี

หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ยานอุตสาหกรรมหนักระดับ T3 เฟอร์เนสจะมารับช่วงการผลิตต่อ

ด้วยแผนนี้ เราจะสามารถผลิตยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ได้ โดยไม่กระทบต่อแผนการผลิตเดิมที่มีอยู่

การผลิตยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ 20,000 ลำนี้ต้องใช้ทรัพยากรมูลค่ารวม 200,000 ล้านเหรียญดาว

เมื่อแบ่งเป็นสองเฟส หลังจากที่ยานขุดแร่หนักระดับ T3 ดิกเกอร์ในเฟสแรกเริ่มทำงานแล้ว ยังสามารถช่วยบรรเทาแรงกดดันต่อความต้องการทรัพยากรสำหรับเฟสที่สองลงได้ด้วย”

หลังจากฟังคำพูดที่จริงจังและระมัดระวังของนาน่า

จ้าวเฉินก็มีความรู้สึกรู้สึกหลากหลาย เขามองไปที่นาน่า แล้วก็หันไปมองแอนนี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ

พี่น้องคลานตามกันมาแท้ๆ… ทำไมถึงต่างกันได้มากขนาดนี้?

“นาน่า... สนใจยานอวกาศระดับ T3 ซิลเวอร์เอเดนไหม?” จ้าวเฉินมองนาน่าราวกับลุงที่กำลังล่อลวงเด็กสาว