บทที่ 231 ไม่ใช่ว่าเราไร้ความสามารถ แต่ยานของศัตรูแปลกเกินไป (ฟรี)

ปืนเลเซอร์คลัสเตอร์หนักของยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ดชาร์จพลังจนเสร็จสมบูรณ์ และเลเซอร์คลัสเตอร์สีน้ำเงินก็ยิงตรงไปยังยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์ที่ถูกล็อคเป้าเอาไว้!

ในเวลาเดียวกัน ยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์ก็ยิงปืนเลเซอร์คลัสเตอร์สวนมาเช่นกัน

แต่ความแตกต่างระหว่างทั้งสองนั้นเปรียบเสมือนไม้จิ้มฟันกับฮอทดอก

ลำแสงเลเซอร์ทั้งแสงปะทะเข้ากับโล่ดวงดาวของกันและกัน

การชนกันระหว่างลำแสงเลเซอร์และโล่ดวงดาวส่งเสียงดังสนั่น ราวกับดาวหางพุ่งชนดาวเคราะห์

บนยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์ ห้องบังคับการ

"คำเตือน! โล่ดวงดาวของยานอวกาศกำลังถูกโจมตี และค่าพลังงานของโล่ดวงดาวลดลงเหลือ 95%...90%...85%...80%...75%..."

หัวหน้าเผ่าหัวหมูลุกขึ้นจากเก้าอี้กัปตันด้วยความกังวล

เขารู้ดีว่ายานอวกาศของฝ่ายตรงข้ามนั้นทรงพลัง แต่พลังของปืนใหญ่หัวยานนั้นน่ากลัวกว่าที่คิดไปมาก ค่าพลังงานของโล่ดวงดาวลดลงเร็วเกินกว่าที่เขาเคยเจอมา

"อึ๊ก..." หัวหน้าเผ่าหัวหมูกลืนน้ำลาย "เลเซอร์คลัสเตอร์แค่ครั้งเดียวไม่น่าจะ...ทำลายโล่ดวงดาวของพอร์คิวไพนท์ได้หรอก..."

เขาจ้องตรงไปที่ค่าพลังงานที่กระพริบไปมา เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีเหลือง และลดลงเหลือเพียง 30%

สุดท้ายก็หยุดที่ 15%

หัวหน้าเผ่าหัวหมูล้มลงบนเก้าอี้กัปตัน เช็ดเหงื่อที่หน้าผากและถอนหายใจด้วยความโล่งใจ

"นี่มันยาน T3 อะไรกันเนี่ย แค่ยิงเลเซอร์คลัสเตอร์ครั้งเดียวทำไมมันแรงขนาดนี้”

“รีบถอยห่างจากยานลำนั้นเร็วเข้า และส่งยานมาสนับสนุนมาเพิ่มด้วย” หัวหน้าเผ่าหัวหมูเพิ่งจะออกคำสั่ง

เขาก็ได้ยินเสียงเตือนจากระบบยานอวกาศ

"คำเตือน! มีขีปนาวุธกำลังเข้ามาใกล้!"

“คำเตือน! มีกระสุนจากยานศัตรูกำลังเข้ามาใกล้!”

หัวหน้าเผ่าหัวหมูมองไปที่หน้าต่างของห้องบังคับการ

เขาเห็นขีปนาวุธสามลูกชนเข้าใส่โล่ดวงดาวทีละลูก

จากนั้นโล่ดวงดาวก็แตกกระจาย

“คำเตือน! โล่ดวงดาวถูกโจมตี และพลังงานลดลงเหลือ 10%...5%...0%!”

“คำเตือน! ค่าพลังงานของโล่ดวงดาวหมดลงแล้ว”

หัวหน้าเผ่าหัวหมูหน้าซีด ดวงตาเบิกกว้าง เมื่อจอเรดาร์ของยานอวกาศแสดงให้เห็นว่ากระสุนปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าสี่ลูกกำลังจะชนกับตัวยาน!

นั่นคือปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้า ขนาด 2500 มม. 4 กระบอกของยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ด!

บูม

เสียงดังสนั่นจากการชนกันระหว่างกระสุนกับเกราะของยาน ทำให้ห้องบังคับการทั้งหมดสั่นสะเทือน และแม้แต่ไฟในห้องบังคับการก็เริ่มกระพริบ

ไม่นานแสงสว่างบนห้องบังคับการก็ดับไป และไฟฉุกเฉินก็ถูกเปิดใช้งาน แสงจากไฟฉุกเฉินทำให้บรรยากาศบนห้องบังคับการหม่นหมอง

"คัก คัก คัก..." ก่อนที่หัวหน้าเผ่าหัวหมูจะทันได้ตั้งตัว เขารู้สึกเหมือนพื้นใต้เท้าหายไป

จากนั้นเขาก็ก้มลงมองช่องว่างที่เกิดขึ้นใต้เท้าด้วยสายตาหวาดกลัว แรงดูดมหาศาลดึงเขาเข้าไปในช่องนั้นโดยตรง...

หลังจากถูกดูดเข้าไปในช่องนั้น หัวหน้าเผ่าหัวหมูก็ลอยคว้างในอวกาศ และเหลือบไปเห็นรอยแตกขนาดใหญ่หลายรอยปรากฏขึ้นบนตัวยานพอร์คิวไพนท์

หลังจากนั้น... จิตสำนึกของเขาก็สลายไป

“รายงาน กระสุนปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้าทั้ง 4 นัด ยิงเข้าใส่ห้องบังคับการของยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์ ทำให้ยานของศัตรูพังทลาย

ยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์ สูญเสียความสามารถในการต่อสู้” เอลลี่รายงานให้จ้าวเฉินทราบอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหูของจ้าวเฉิน

[อัตราการสำเร็จภารกิจได้รับการรีเฟรช ทำลายสงครามระดับ T3 ปัจจุบันความสำเร็จอยู่ที่ 35%]

[อัตราการสำเร็จภารกิจได้รับการรีเฟรช สังหารเป้าหมายภารกิจ 'หัวหน้าเผ่าหัวหมู' ปัจจุบันความสำเร็จอยู่ที่ 40%]

ดูเหมือนว่ายานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์จะเป็นยานของหัวหน้าเผ่าหัวหมู

“ถ้าแกเจอกับยานสงครามระดับ T3 ทั่วๆไป บางทียานของแกอาจรอดจากการโจมตีรอบนี้ไปได้

น่าเสียดายที่แกกำลังเผชิญหน้ากับยานของฉัน แกเลือกคู่ต่อสู้ผิดแล้ว” จ้าวเฉินพูดอย่างไม่แยแส

ยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ด ได้ทำลายยานพิฆาตระดับ T3 พอร์คิวไพนท์อย่างง่ายดาย ราวกับเป็นเรื่องธรรมดา จากนั้นก็เดินหน้าต่อไม่หยุด

เมื่อมันผ่านยานฟริเกตระดับ T3 สแทชอีกลำ ยานยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ดก็ทำลายมันได้อย่างรวดเร็ว

เพราะมันคือยานที่ได้รับความเสียหายหนักจากการโจมตีของยานทิ้งระเบิดล่องหนเบาระดับ T3 แฟนธอมโธรน เพียงแต่มันยังไม่ถูกทำลาย

ยานลาดตระเวนเบาประจัญบานระดับ T3 บลิซซาร์ดทำเพียงแค่ยิงรอบเดียวเพื่อ ‘ปิดฉาก’ เป็นครั้งสุดท้าย

[อัตราการสำเร็จภารกิจได้รับการรีเฟรช ทำลายสงครามระดับ T3 ปัจจุบันความสำเร็จอยู่ที่ 45%]

"คำเตือน! ยานของเราถูกล็อกเป้าโดยปืนหลักของยานลาดตระเวนระดับ T3 สกอเปี้ยน!"

เสียงเตือนจากระบบยานอวกาศดังขึ้น

แต่จ้าวเฉินไม่ได้แสดงท่าทางตกใจแต่อย่างใด

เพราะชาร์ล็อตต์ได้ปรับตำแหน่งของโล่ดวงดาวไปทางยานลาดตระเวนระดับ T3 สกอเปี้ยนไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว

ลูกกระสุนขนาดใหญ่ตกลงใส่โล่ดวงดาว ทำไห้โล่ดวงดาวเกิดลูกคลื่น

“คำเตือน! โล่ดวงดาวถูกโจมตี และพลังงานลดลงเหลือ 42%”

จ้าวเฉินจ้องไปที่ยานลาดตระเวนระดับ T3 สกอเปี้ยน ถ้าเขาเดาถูก ในบรรดายานสงครามระดับ T3 ที่เหลืออยู่ ยานลาดตระเวนระดับ T3 สกอเปี้ยนลำนี้ น่าจะเป็นยานของหานเทียนหวาง

“รายงาน! โล่ดวงดาวของยานสงคราม T3 ลำนั้นแข็งแกร่งเกินไป! เหนือกว่าโล่ดวงดาวของยานสงคราม T3 ทั่วไปมาก!” รองกัปตันพูดอย่างหมดหนทางข้างๆ หานเทียนหวาง

“ฉันไม่ต้องการคำแก้ตัว! ฉันต้องการทำลายยาน T3 บลิซซาร์ดนั่น!” หานเทียนหวางคว้าคอของรองกัปตันเอาไว้ และตะคอกเสียงดัง

รองกัปตันไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะนี่คือความจริง

ยานสงคราม T3 ลำนั้น แม้จะเป็นยานลาดตระเวนประจัญบาน แต่พลังยิงของมันทำให้แม้แต่ยานประจัญบานยังต้องเรียกมันว่าพ่อ

สัตว์ประหลาดประเภทไหนกันที่ออกแบบยานลาดตระเวนประจัญบานแบบนี้ได้ มันผิดปกติเกินไปแล้ว

“รายงาน! ทางด้านหลังกองยานของเราถูกยานอวกาศของเผ่ามนุษย์งู 500 ลำโจมตี เนื่องจากเกิดความยุ่งเหยิงในแนวรบ ทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนัก!”

“รายงาน! กองยานศัตรูที่อยู่ด้านหน้าของเราเริ่มโจมตีแล้ว

มียานประจัญบาน T2 หนึ่งลำ และยานฟริเกต T2 10 ลำบุกเข้าหาเรา

ยานอวกาศที่แนวหน้าของเรา... ทนไม่ไหวแล้วครับ!” ลูกยานคนหนึ่งรายงานข่าวร้าย

หานเทียนหวางคำราม "พวกแกจัดการยานสงคราม T3 บลิซซาร์ดไม่ได้ก็ช่างเถอะ แต่ยานอวกาศ 500 ลำของเผ่ามนุษย์งูพวกแกก็หยุดไม่ได้

ตอนนี้แม้แต่ยานประจัญบานลำเดียว กับยานรบฟริเกตอีก 10 ลำพวกแกก็จัดการไม่ได้ ไอ้พวกไร้ประโยชน์!"

เผชิญหน้ากับคำตำหนิของหานเทียนหวาง

รองกัปตันและลูกยานคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน

สุดท้ายรองกัปตันจึงพูดออกมา "ท่านหาน...ไม่ใช่ว่าพวกเราไร้ความสามารถ เพียงแต่ยานอวกาศพวกนั้นต่างหากที่แปลกเกินไป

ถ้าท่านไม่เชื่อก็ลองดูเองสิครับ

ยานฟริเกต T2 ลำนี้พุ่งชนยานพิฆาต T2 ของเราจริง ๆ และดูยานประจัญบาน T2 ลำนั้นมันกล้าพุ่งเข้าหายานฟริเกต T3 ของเราด้วยซ้ำ!"

หานเทียนหวางหันไปมองที่หน้าจอ

แน่ล่ะ บนหน้าจอมียานประจัญบาน T2 ลำหนึ่งกำลังพุ่งตรงไปยังยานฟริเกต T3 สแทช

นั่นคือยานฟริเกต T3 หนึ่งในสองลำที่เหลืออยู่จากทั้งหมดห้าลำของพวกเขา!