บทที่ 48 รายชื่อผู้ที่ต้องตายของจ้าวเฉิน

ตระกูลเจียง เจียงเซียง เดินเข้ามาในคฤหาสน์ของตระกูลจ้าวอย่างช้าๆ พร้อมกับลูกชายและลูกสาวของเขา

“พ่อเพิ่งพูดว่ายานอวกาศสองลำ กวาดล้างกองยานของโจรสลัดอวกาศ นี่จริงหรือเปล่า” เจียงจื่อเหวิน ลูกชายของเจียงเซียง และน้องชายของเจียงซาช่า ถามเสียงเบา

ท่าทีของเจียงซาช่าที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะไม่พอใจ เธอกัดริมฝีปากเบาๆ ดูเหมือนว่าเธอกำลังคิดเรื่องบางอย่าง

"สนามรบนั้นอยู่รอบๆดาวเคราะห์หางมังกร และในดาวหางมังกรมีญาติของเราอยู่ ข้อมูลนั้นเป็นความจริงแน่นอน ซากยานของพวกโจรสลัดดาวยังลอยอยู่ข้างนอกดาวหางมังกร " เจียงเซียงพูดด้วยเสียงทุ้ม

“พี่สาว ยานอวกาศสองลำนั้นเป็นของจ้าวเฉินเหรอ จ้าวเฉินไปได้ยานอวกาศที่น่าทึ่งขนาดนั้นมาจากไหน” เจียงจื่อเหวินถามด้วยความอยากรู้

เจียงซาช่านึกถึงภาพยานอวกาศสองลำที่พ่อของเธอเคยแสดงให้เธอเห็นก่อนหน้านี้ ลำหนึ่งเป็นยานบรรทุกเครื่องบินที่ลอยอยู่เหนือหัวของพวกเขา 20,000 กิโลเมตร

“ยานลำหนึ่งชื่อซีโร่บลิซซาร์ด จ้าวเฉินใช้มันเพื่อชนะการดวลยานอวกาศที่สถาบันทหารยานอวกาศดาวเหนือ

ส่วนยานบรรทุกเครื่องบินอีกลำที่ฉันไม่เคยเห็น ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” เจียงซาช่าพูดอย่างเงียบๆ

ทันใดนั้น กลิ่นเลือดก็ลอยมา

ขณะที่พวกเขากำลังสงสัยว่ากลิ่นเลือดในคฤหาสน์ตระกูลจ้าวมาจากไหน ฉากตรงหน้าก็ทำให้รูม่านตาของพวกเขาทั้งสามขยายออก

เสาหินตั้งตระหง่านอยู่ในลานบ้านของตระกูลจ้าว และเสาหินแต่ละต้นมีคนผูกติดอยู่ บางคนมีชีวิตอยู่ บางคนครึ่งเป็นครึ่งตาย และบางคนก็หมดลมหายใจแล้ว

พวกเขายังรู้ตัวตนของคนเหล่านี้

พวกเขารู้จักคนสองคนที่ตายไปแล้วด้วยซ้ำ

หัวหน้าตระกูลเป่าและหัวหน้าตระกูลคุ้ย สองในสามตระกูลใหญ่ในกาแล็กซีหลงเซี่ยว!

หลังจากผ่าน "ป่าเสาหิน" แห่งนี้แล้ว ทั้งสามคนก็มาถึงตรงหน้าของคนตระกูลจ้าว

เจียงซาช่าจ้องมองชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ

แปลก…

แม้ว่าจะคุ้นเคยกับรูปร่างหน้าตา แต่แววตาและท่าทางของเขา รวมถึงบรรยากาศที่เขาส่งออกมา

ทำให้เจียงซาช่ารู้สึกว่าจ้าวเฉินที่เธอรู้จักมาตลอดยี่สิบกว่าปี ไม่ใช่คนเดียวกับจ้าวเฉินที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“ตระกูลเจียง เจียงเซียง พร้อมด้วยลูกๆ เจียงจื่อเหวินและเจียงซาช่า มารายงานตัวเพื่อแสดงความเคารพต่อท่านบารอน” เจียงเซียงเป็นผู้นำในการให้ความเคารพจ้าวเฉิน

เจียงจื่อเหวินและเจียงซาช่าก็แสดงความเคารพเช่นกัน

“ลุงเจียงเซียงมาเร็วมาก” จ้าวเฉินมองไปที่เจียงเซียงด้วยรอยยิ้ม

"พอได้รับข่าวจากท่านบารอนก็รีบมาทันที ไม่กล้าชักช้า" เจียงเซียงก้มหัวลง ดูถ่อมตัวและซื่อสัตย์

“ท่านรู้เรื่องกบฏของตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ยหรือไม่” จ้าวเฉินเข้ามาและเปิดเผยจุดประสงค์หลักของเขา

เจียงจื่อเหวินและเจียงซาช่ารู้สึกหัวใจเต้นรัว พวกเขารู้สึกเหมือนมีมีดจ่อคอ

“ผมรู้” เจียงเซียงกล่าว

"แล้วท่านมีส่วนร่วมไหม?" จ้าวเฉินถามอย่างใจเย็น

“ไม่มี” เจียงเซียงกล่าว

“ถ้าท่านไม่เข้าร่วม ตอนนั้นท่านทำอะไรอยู่” จ้าวเฉินจ้องเจียงเซียง

“ผมเพิ่งรู้เรื่องกบฏของตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ยเมื่อเดือนที่แล้ว แต่ตอนนั้นดาวหลงเซี่ยวก็อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขาแล้ว

ยานอวกาศภายใต้การบังคับบัญชาของตระกูลเจียงก็ถูกพวกเขายึดครองเช่นกัน

ผมไม่อยากร่วมมือกับพวกเขา แต่ทำอะไรเพื่อหยุดพวกเขาไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงมองดูทุกอย่างเกิดขึ้น

โชคดีที่ท่านบารอนปลอดภัยและวิกฤตก็คลี่คลายแล้ว”

เจียงเซียงเปลี่ยนหัวข้อและคุกเข่าลงข้างหนึ่ง "แต่ผมรู้ว่าในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชา ผมไม่ได้ทำอะไรเลยในการกบฏของตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ย และผมก็เท่ากับเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

ผม เจียงเซียง ยินดีรับการลงโทษใดๆ จากท่านบารอน

ผมแค่ขอให้ท่านบารอนละเว้นภรรยา ลูกๆ และทุกคนในตระกูลเจียง!"

เจียงซาช่าจ้องมองพ่อของเธอด้วยความกังวล ก่อนที่จะหันไปมองชายแปลกหน้าคนนั้น

"ท่านไม่ได้ทำผิด และฉันก็ไม่โทษท่านสำหรับเรื่องนี้ ท่านพาลูกๆ ออกไปก่อน แล้วหลังจากนี้ข้าจะเรียกประชุมขุนนางแห่งกาแล็กซีหลงเซี่ยว" จ้าวเฉินเปลี่ยนหัวข้อโดยตรง

เขาไม่ได้ลงโทษครอบครัวเจียงในทันที เวลาผ่านไปทีละน้อย

เวลาผ่านไปทีละน้อย

มีศพและนักโทษมากขึ้นเรื่อยๆ ในลานบ้านตระกูลจ้าว และหัวหน้าตระกูลขุนนางมากขึ้นเรื่อยๆ มาที่นี่หลังจากได้รับข่าว ทุกคนที่มาเห็นฉากเลือดสาดในลานบ้านตระกูลจ้าว และสีหน้าของพวกเขาก็ตกตะลึง

"คนครบแล้ว" เจียงหงเดินไปหาจ้าวเฉินและกระซิบ

จ้าวเฉินมองไปรอบๆ ลานบ้านตระกูลจ้าว นอกจากคนเป็นและคนตายที่ผูกติดกับเสาแล้ว ยังมีขุนนางทั้งหมดในกาแล็กซีหลงเซี่ยวอยู่ที่นั่นด้วย รวมยี่สิบถึงสามสิบคน

ผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในกลุ่มนี้คือตระกูลเจียงอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ที่เหลืออยู่

“ฉันได้จัดการกับการกบฏของตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ยไปแล้ว และทุกคนที่เกี่ยวข้องก็ผูกติดอยู่กับเสาหิน” จ้าวเฉินชี้ไปที่เสาหินที่มีเลือดท่วม

“ฉันรู้ว่าพวกท่านหลายคนเคยไม่พอใจฉันในฐานะผู้ปกครอง คิดว่าฉันเป็นขยะไร้ความสามารถ”

จ้าวเฉินยิ้มและยักไหล่

“แต่ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้สนเรื่องพวกนั้น หากพวกท่านคิดว่าฉันไม่เหมาะที่จะเป็นผู้ปกครอง พวกท่านก็สามารถออกไปจากกาแล็กซี่หลงเซี่ยว ไปหาทางใหม่ได้ ข้าไม่ห้าม”

สีหน้าของจ้าวเฉินเปลี่ยนไปทันที เขาไม่ต้องการโกรธแต่อำนาจที่เต็มเปี่ยมทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัว

“แต่ฉันชอบไม่ให้ใครแสดงออกไปในทางหนึ่งแล้วลับหลังกลับทำอีกทาง ถ้าพวกท่านเลือกเส้นทางนี้แล้ว พวกท่านต้องรับผิดชอบกับการเลือกของตัวเอง”

"เจียงหง"

“ผู้ใต้บังคับบัญชาอยู่ที่นี่” เจียงหงก้าวไปข้างหน้า

จ้าวเฉินหยิบเอกสารออกมา “ตระกูลทั้งหมดในรายชื่อนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่จะถูกจำคุก หัวหน้าตระกูลให้ตัดศีรษะ และสมาชิกตระกูลที่เหลือจะถูกส่งไปยังพื้นที่เหมืองแร่เพื่อทำงานอย่างไม่มีกำหนด”

ทุกคนที่นั้นมองดูรายชื่อในมือจ้าวเฉินด้วยความสยดสยองบนใบหน้า

นั่นคือรายชื่อแห่งความตาย

“สำหรับตระกูลที่ไม่อยู่ในรายชื่อ พวกท่านควรรู้ดีอยู่แล้วว่ามีตระกูลไหนที่สะอาดจริงๆ

ฉันไม่สนใจว่าพวกท่านจะส่งเสียงดังแค่ไหนในอดีต

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โปรดจำไว้ว่านามสกุลของกาแล็กซีหลงเซี่ยวนี้คือจ้าว!

หากไม่พอใจ พวกท่านก็สามารถออกจากที่นี่ได้"

จ้าวเฉินหันหลังแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มิฉะนั้น ฉันกังวลว่าวันหนึ่งพวกท่านจะปรากฏตัวบนเสาหินเหล่านี้”เอาล่ะ การประชุมจบแล้ว”

“ท่านย่ารอง มันเริ่มจะมืดแล้ว เราควรไปกินข้าวเย็น ฉันเตรียมอาหารเย็นไว้ให้แล้ว ท่านต้องชอบมันแน่” จ้าวเฉินยิ้มและพยุงย่าจ้าวเดินเข้าไปในคฤหาสน์ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากจ้าวเฉินที่ดูเหมือนราชาแห่งนรกเมื่อกี้นี้

ผู้คนที่อยู่ในลานบ้านมองหน้ากันด้วยความตกใจ

ไม่รู้ว่าใครที่ออกไปก่อน แต่ทุกคนก็ก้มหัวลงและออกจากของตระกูลจ้าวทีละคน

ในยานขนส่งของตระกูลเจียง

“เตรียมตัว เราจะย้ายทั้งตระกูลออกไป” เจียงเซียงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“ตระกูลทั้งหมดย้ายออกไป? ทำไม? เรามีทรัพย์สินค่อนข้างเยอะในกาแล็กซีหลงเซี่ยว!” เจียงจื่อเหวินรู้สึกประหลาดใจ

เจียงเซียงถอนหายใจและพูดว่า "ไม่ได้ยินคำพูดของจ้าวเฉินเหรอ? นั่นคือการเตือนเรา"

“ถ้าเราไม่ยอมส่งธุรกิจเหล่านี้ออกไป ตระกูลเจียงของเราจะกลายเป็นตระกูลที่สามที่ถูกทำลายเช่นเดียวกับตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ย!

ไม่มีธุรกิจ เราก็เริ่มต้นใหม่ได้

ยิ่งกว่านั้น พ่อได้วางแผนในกาแล็กซีอื่นๆ ไว้แล้วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

ในฐานะนักธุรกิจ ต้องเข้าใจหลักการของกระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง”

“แต่... เราต้องจากไปจริงๆเหรอ ซาช่าเป็นคู่หมั้นของจ้าวเฉิน ตามความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราสองตระกูล เราสามารถสนับสนุนจ้าวเฉินอย่างเต็มที่ บางทีเราอาจกลายเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจในกาแล็กหลงเซี่ยวก็ได้!” เจียงจื่อเหวินกพูดด้วยความฝัน

เมื่อเจียงซาช่าได้ยินเช่นนี้ ศีรษะของเธอก็ก้มลงต่ำลงไปอีก

เจียงเซียงมองดูลูกสาวของเขาแล้วพูดอย่างเย็นชา "ลูกไม่รู้เหรอว่าน้องสาวของลูกทำอะไรที่สถาบันทหารยานอวกาศดาวเหนือ?

มิตรภาพของเรากับตระกูลจ้าวจบลงไปนานแล้ว

หากเราเข้าร่วมการกบฏของตระกูลเป่าและตระกูลคุ้ยในครั้งนี้ จ้าวเฉินจะมัดเราไว้กับเสาหินโดยไม่ลังเล

ในขณะที่เรายังมีทางเลือกอยู่ตอนนี้ เรามาออกไปจากที่นี่ไปหาที่ใหม่ที่ดีกว่า"

เจียงเซียงมองไปทางตระกูลจ้าวผ่านหน้าต่างยานขนส่ง "ลูกชายของตระกูลจ้าวเติบโตขึ้นแล้ว"