บทที่ 13 การดวลเริ่มขึ้น! บอร์ดอีเกิ้ล VS ซีโร่บลิซซาร์ด

พื้นที่ตัดสินการต่อสู้ยานอวกาศ – พื้นที่ดวลยานอวกาศหมายเลข 3

นี่คือศูนย์อวกาศขนาดเล็กที่มีหน้าที่ในการตัดสินผลการแข่งขันในพื้นที่ดวลยานอวกาศหมายเลข 3 และเป็นที่นั่งชมหลักสำหรับผู้ชมด้วย คนไม่มากไม่น้อย มีกว่าร้อยคน แต่ในวันนี้ที่นั่งชมมีวิวที่สวยงามสุดๆ

สถาบันทหารยานอวกาศดาวเหนือมีการจัดอันดับสิบนักศึกษาสาวที่สวยที่สุดในสถาบัน ซึ่งในวันนี้มีสามคนในรายชื่อมาอยู่ที่นี่ด้วย

"พี่ชายของเธอมาจริงๆ เหรอ?" เด็กสาวตัวเล็กที่สูงไม่ถึง 1.5 เมตร ผมทรงหางม้า 2 ข้าง พูดด้วยท่าทางตกใจและปิดปาก

จ้าวหว่านเอ๋อมีสีหน้าซับซ้อน "เขาไม่มีอะไรพิเศษ แค่... ดื้อรั้นเท่านั้นเอง"

"อันนั้นคือยานที่พี่ชายเธอประกอบเองใช่ไหม? ถึงจะดูเก่าก็ยังใช้ได้อยู่"

ข้างๆเธอ มีหญิงสาวงามเย็นชา รูปร่างสูง ผมยาวถึงเอว กอดอกและพูดอย่างใจเย็น "ใช้เวลาหนึ่งเดือนในการประกอบยานเก่า 3 ลำรวมกันให้กลายเป็นยานเดียว และยังสามารถเริ่มใช้งานได้อย่างราบรื่น พี่ชายของเธอเก่งเรื่องวิศวกรรมยานอวกาศมากเลยนะ”

จ้าววั่นอ๋อมองไปที่สาวเย็นชาด้วยความวิตก “พี่สาวซูหลาน ถ้า...พี่ชายของฉันแพ้จริงๆ...งั้นพี่ช่วยคุยกับ...จางห่าวหรานคนนั้นและขอให้เขายกเลิกข้อเดิมพันได้ไหม...”

ทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทของจ้าวหว่านเอ๋อ

เด็กสาวที่มีหางม้า 2 ข้างคือเพื่อนร่วมชั้นของเธอ เซว่เสี่ยวเซียว

และสาวเย็นชาคือรุ่นพี่ซูหลาน

ซูหลานมีสถานะที่โดดเด่นในสถาบัน นักศึกษาหลายคนและแม้แต่ผู้อำนวยการก็ยังต้องให้ความเคารพเธอ

"ถ้าเป็นก่อนการต่อสู้ อาจจะทำได้ แต่ถ้าเป็นหลังการดวล...” ซูหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าของจ้าววั่นอ๋อที่ดูอ้อนวอน เธอก็รู้สึกสงสาร

ซูหลานพูดอย่างหมดหนทาง: "ถ้าแค่ไม่ให้พี่ชายเธอออกจากสถาบันก็คงจะไม่เป็นปัญหา แต่เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะต้องอับอายขายหน้าโดยจางห่าวหรานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"แค่ไม่ต้องออกจากสภาบัน! ตราบใดที่ไม่ต้องออกจากสภาบันก็พอ!" จ้าวหว่านเอ๋อพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าและจับแขนของซูหลานอย่างมีความสุข: "ฉันรู้ว่าพี่สาวซูหลานเก่งที่สุด"

"หว่านเอ๋อ พี่ชายของเธอยังไม่ได้ต่อสู้เลย เธอรู้ได้อย่างไรว่าเขาแพ้ ถ้าเขาชนะล่ะจะเป็นอย่างไร" เซว่เสี่ยวเซียวที่อยู่ข้างๆ พึมพำ

จ้าวหว่านเอ๋อพูดว่า "จะชนะได้ยังไงกัน? ยานของพี่ชายฉันเป็นอะไร? ส่วนยานของจางห่าวหรานคืออะไร! ยานลาดตระเวนเบา ระดับ T2 บอร์ดอีเกิ้ล ที่มีมูลค่า 7 ล้านดวงดาว! ในบรรดายานอวกาศที่นักศึกษาในสถาบันของเราเป็นเจ้าของ ยานลำนี้เป็นหนึ่งในสิบยานอวกาศที่มีความสามารถในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวสูงสุด"

เธอจ้องไปที่ยานอวกาศที่ประกอบขึ้นด้วยสายตาที่ซับซ้อน ในใจเธอก็ยังหวังว่าพี่ชายของเธอจะชนะ แต่...นี่มันเป็นไปไม่ได้เลย

ในเวลานี้ ทีมกรรมการได้เริ่มติดต่อกับกัปตันยานอวกาศทั้งสองลำ และหน้าจอวิดีโอสองจอก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทีมกรรมการ

ด้านหนึ่งคือภาพห้องบังคับการของยานลาดตระเวนเบา ระดับ T2 บอร์ดอีเกิ้ล จางห่าวหรานกำลังนั่งบนเก้าอี้กัปตันโดยสวมเครื่องแบบทหารที่สวยงาม นั่นไม่ใช่เครื่องแบบทหารทั่วไป น่าจะเป็นชุดของจางห่าวหรานที่เขาไม่รู้ว่าได้มาจากไหน

ยืนอยู่ข้างๆ เขาคือชายวัยกลางคนอายุสี่สิบหรือห้าสิบกว่าปี เมื่อพิจารณาจากท่าทางของเขา ก็สามารถบอกได้ว่าเขาเป็นเจ้าหน้าที่ทหารที่เกษียณอายุแล้ว

ฉากบนห้องบังคับการอีกฝั่งดูทรุดโทรมมาก จ้าวเฉินกำลังนั่งบนเก้าอี้กัปตันเก่าๆพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย

ด้านหลังเขาเป็นเผ่าครึ่งสัตว์ผมขาวอายุน้อย มีรอยแผลเป็นบนนใบหน้า แสดงสีหน้าเย็นชา

"นั่นเผ่าครึ่งสัตว์เหรอ" เซว่เสี่ยวเซียวอุทาน

จ้าวหว่านเอ๋อปิดหน้าและพูดอย่างหมดหนทาง “หลังจากที่พี่ชายของฉันประกอบยานอวกาศลำนี้ เขาไม่มีเงินมากนัก ดังนั้นเขาจึงต้องซื้อทาสเผ่าครึ่งสัตว์จำนวนหนึ่งมาทำหน้าที่เป็นลูกยานของเขา”

“ลูกยานเผ่าครึ่งสัตว์เหรอ” ซูหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย ตอนนี้เธอรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าพี่ชายของเพื่อนเธอไม่น่าเชื่อถือจริงๆ

“ทั้งสองฝ่ายในการดวลคือจางห่าวหราน นักศึกษาห้องสอง ชั้นปีที่สาม และจ้าวเฉิน นักศึกษาห้องแปด ชั้นปีที่สาม

นอกจากจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากสถานที่ดวลแล้ว กฎก็คือการดวลแบบไม่จำกัด

ผลลัพธ์ของการต่อสู้จะถูกกำหนดโดยการยอมจำนนของยานอวกาศลำหนึ่ง หรือยานอวกาศสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ หรือทีมกรรมการตัดสินให้แพ้

เมื่อทีมกรรมการประกาศผลสุดท้าย การต่อสู้จะจบลงทันทีและไม่สามารถทำการโจมตีใดๆ ได้อีก

ทั้งสองฝ่ายของการดวล คุณเข้าใจชัดเจนไหม” กรรมการชายวัยกลางคนประกาศ

“เข้าใจแล้ว” จางห่าวหรานพูดด้วยรอยยิ้มเยาะ ตอนนี้เขายังเห็นจ้าวเฉินอยู่ตรงข้ามหน้าต่างวิดีโอด้วย เขาไม่คาดคิดว่าผู้ชายคนนี้จะกล้าปรากฏตัวต่อหน้าเขา

และยังขับยานอวกาศที่ทรุดโทรมขนาดนี้ เขาก็ต้องชนะการดวลครั้งนี้แน่นอน

“เข้าใจแล้ว” จ้าวเฉินใจเย็นและนิ่งมาก แถมยังหาวราวกับว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลังนั้นไม่เกี่ยวข้องกับเขา

“ทีมกรรมการจะสุ่มเลือก ‘จุดเกิด’ สำหรับยานอวกาศทั้งสองลำในสนามดาวดวล คุณต้องไปถึง ‘จุดเกิด’ ภายในสิบนาที เมื่อถึงเวลานั้น ทีมกรรมการจะประกาศเริ่มการต่อสู้”

หลังจากกรรมการพูดจบ เขาก็กดเครื่องมือบางอย่าง

ไม่นานแผนที่ของสนามการต่อสู้ก็ปรากฏจุดสองจุดเป็นวงกลมสีฟ้าและแดง นั่นคือ 'จุดเกิด' ของทั้งสองฝ่าย

ยานอวกาศทั้งสองข้างก็ได้รับข้อมูลตำแหน่งนี้เช่นกัน และเริ่มออกเดินทางไปยังพื้นที่ที่กำหนด

ในขณะนั้นจางห่าวหรานก็ไม่พลาดที่จะเยาะเย้ยจ้าวเฉิน ผ่านหน้าจอวิดีโอ

"จ้าวเฉิน ฉันนับถือความกล้าหาญของแกจริงๆ ไม่คิดเลยว่าแกจะกล้ามาที่นี่ ยานพังๆนี้แกไปหามาจากไหนกัน? แผ่นเกราะยานดูเหมือนว่าแค่แตะก็พังแล้ว ถ้าฉันยิงปืนใส่ยานของแก มันจะดูโหดร้ายไปไหม?"

จางห่าวหรานยิ้มเหี้ยม "ท้ายที่สุดในศึกยานอวกาศ การฆ่าฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่ความผิด"

จ้าวเฉินยืดตัวเหยียดขาและแคะหู "พูดจบแล้วเหรอ? ถ้าพูดจบแล้ว ก็สามารถคิดเรื่องการจองตั๋วหายานกลับบ้านได้แล้ว"

มุมปากของจางห่าวหรานกระตุกและเขาชี้ไปที่จ้าวเฉิน "แกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ ดี! ฉันจะทำให้แกได้รู้ถึงความแตกต่างของพลัง แกจ้าวเฉิน เป็นเพียงบารอนไร้ค่า ส่วนในอนาคตฉันจะกลายเป็นไวเคานต์หรือแม้กระทั่งเคานต์!"

ในขณะเดียวกัน หน้าจอวิดีโอของทั้งสองก็ถูกตัดขาดจากกรรมการ

จางห่าวหรานมองไปที่รองกัปตันที่พ่อของเขาจัดการให้ "รองกัปตันหวัง ฉันอยากให้คุณเล่นกับยานอวกาศของไอ้คนนั้นเหมือนกับเล่นกับหนู!"

หวังเฉิงเป็นรองกัปตันที่พ่อของจางห่าวหรานจ้างมาและเป็นอดีตกัปตันยานอวกาศในกองทัพจักรวรรดิ

เขาเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างมั่นใจ "ท่านจาง เชื่อใจผมได้ ผมสัญญากับว่ายานอวกาศทรุดโทรมนั่นจะไม่สามารถกลับเข้าท่าได้"

ยานที่เขาควบคุมคือยานลาดตระเวนเบา ระดับ T2 บอร์ดอีเกิ้ล ซึ่งเป็นยานอวกาศความเร็วสูงชั้นนำในบรรดายานอวกาศ T2 แม้ว่ามันจะมีข้อบกพร่องมากมายในสนามรบในสนามรบอวกาศ

แต่ในการต่อสู้แบบนี้ แค่เด็กนักศึกษาจากสถาบันยานอวกาศกับยานเก่าพังๆ เขาก็มีวิธีหลายล้านทางที่จะจัดการให้มันหายไปจากสนามรบ

อีกด้านหนึ่งคือห้องบังคับการของ ซีโร่บลิซซาร์ด

จ้าวเฉินมองไปที่ชาร์ล็อตต์ รองกัปตันของเขา “ชาร์ล็อตต์ คุณมั่นใจไหม”

“การต่อสู้จะจบลงในอีกสิบนาที ถ้าเกินไปแม้แต่นาทีเดียว ฉันจะใช้เปลี่ยนไปใช้นามสกุลของคุณ” ชาร์ล็อตต์พูดอย่างใจเย็น

ท่าทางของเธอดูเหมือนว่าเธอไม่สนใจการต่อสู้ครั้งนี้เลย

จ้าวเฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาสัมผัสที่วางแขนของเก้าอี้กัปตัน นี่จะเป็นการต่อสู้บนยานอวกาศครั้งแรกของเขา!