- หน้าแรก
- ย้อนอดีตขีดชะตาท้าลิขิตฟ้า
- บทที่ 87 ข้อหาทุจริต
บทที่ 87 ข้อหาทุจริต
บทที่ 87 ข้อหาทุจริต
เจิ้งอ้ายกั๋ว ครูใหญ่โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง จ้องมองรายชื่อผลการสอบอยู่นานสองนาน
ในห้วงความคิดของเขา
ภาพของนักเรียนคนนี้ผุดขึ้นมาตรงหน้า
เป็นไปไม่ได้
ฉันจำได้ว่าการสอบจำลองครั้งที่แล้ว อันดับของเขายังรั้งท้ายอยู่ที่สี่ร้อยกว่า
เวลาผ่านไปแค่สองเดือน ผลการเรียนของเขาจะก้าวกระโดดรวดเร็วขนาดนี้ได้ยังไง
เขาต้องทุจริตแน่ๆ
ต้องใช่แน่ๆ
มิน่าล่ะ ตอนเปิดรับสมัครสอบคัดเลือก ฉันอุตส่าห์กำชับให้หวงเจี้ยนกั๋วกันเขาออกไป แต่เขากลับยืนกรานที่จะสมัครให้ได้
เขาต้องรู้วิธีหลบเลี่ยงสายตาผู้คุมสอบเพื่อโกงข้อสอบแน่ๆ ถึงได้มั่นใจและดึงดันจะเข้าสอบขนาดนั้น
เจิ้งอ้ายกั๋วไม่เชื่อโดยสิ้นเชิงว่า นักเรียนคนนี้จะทำคะแนนสอบคัดเลือกออกมาได้ดีขนาดนี้ด้วยความสามารถของตัวเอง
เพราะ...
ถ้าเขามีความสามารถระดับนี้จริง ในการสอบจำลองครั้งที่แล้ว เขาไม่มีทางทำได้แค่อันดับที่สี่ร้อยกว่าอย่างแน่นอน
ทว่า...
เจิ้งอ้ายกั๋วหาเหตุผลหรือหลักฐานมายืนยันไม่ได้เลยว่านักเรียนคนนี้โกงข้อสอบในการสอบคัดเลือกครั้งนี้อย่างไร
อีกอย่าง
ผู้คุมสอบก็ไม่ใช่ครูของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง
แม้แต่คนตรวจข้อสอบและรวบรวมคะแนน ก็ไม่ใช่คนของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเช่นกัน
เขาจนปัญญาจริงๆ ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้ใช้วิธีไหนโกงข้อสอบ
หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน
เจิ้งอ้ายกั๋วก็หันไปทางหวงเจี้ยนกั๋ว ครูประจำชั้นห้อง 5 แล้วถามด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่น "ครูหวง คุณมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับอันดับผลการสอบคัดเลือกครั้งนี้ไหม?"
คำถามของเจิ้งอ้ายกั๋ว ปลุกหวงเจี้ยนกั๋วให้ตื่นจากภวังค์ความตกตะลึง
เมื่อครู่นี้
เขาเองก็ช็อกกับอันดับผลการสอบคัดเลือกเหมือนกัน
เพราะ...
ในบรรดานักเรียนห้อง 5 ทั้งสิบคนที่เข้าสอบ มีอยู่คนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนที่เขาไม่เคยเชื่อในฝีมือเลย กลับทำคะแนนได้สูงถึงอันดับที่ 8 ของรายชื่อนี้
และนักเรียนคนนี้ ก็คือคนที่เขาเคยมองข้ามมาตลอด
แต่ตอนนี้...
ชื่อของนักเรียนคนนี้กลับปรากฏหราอยู่บนรายชื่อ แถมยังอยู่อันดับที่ 8
คะแนนระดับนี้ อันดับระดับนี้ มันเกินความคาดหมายของหวงเจี้ยนกั๋วไปไกลลิบ
เขาเป็นครูประจำชั้นห้อง 5 ย่อมรู้ตื้นลึกหนาบางของนักเรียนทุกคนในห้องดีที่สุด
และเขายิ่งรู้ซึ้งถึงระดับผลการเรียนของนักเรียนแต่ละคนดีกว่าใคร
แต่ทว่า...
เจิ้งอ้ายกั๋วเรียกชื่อเขาแล้ว
เขารู้ดีว่าทำไมครูใหญ่ถึงเจาะจงเรียกเขา
หวงเจี้ยนกั๋วรีบลุกขึ้นยืนด้วยความประหม่า กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แล้วพูดตะกุกตะกัก "ผม... ผม... ท่านผู้บริหารครับ ผมก็... ผมก็..."
หวงเจี้ยนกั๋วพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ในเวลานี้ ตัวเขาเองสงสัยและงุนงงยิ่งกว่าใคร
เจิ้งอ้ายกั๋วขมวดคิ้วแน่นขึ้นอีก
"ครูหวง คุณเป็นครูประจำชั้นห้อง 5 คุณน่าจะรู้ผลการเรียนของนักเรียนห้อง 5 ทุกคนดีที่สุด นี่คุณจะไม่มีคำอธิบายอะไรให้พวกเราหน่อยเหรอ!"
ในใจของเจิ้งอ้ายกั๋ว ปักธงไปแล้วว่านักเรียนคนนี้ต้องทุจริตการสอบแน่นอน ถึงได้คะแนนดีขนาดนี้
มิฉะนั้น
เขาคงไม่จงใจถามคำถามนี้ต่อหน้าคณะผู้บริหารและครูชั้น ม.6 ทุกคน
หวงเจี้ยนกั๋วยิ่งร้อนรนเข้าไปใหญ่ "ผม..."
หวงเจี้ยนกั๋วจะไปอธิบายให้ชัดเจนได้ยังไง
แต่เจิ้งอ้ายกั๋วต้องการให้เขาพูดอะไรสักอย่าง ต้องการให้เขาอธิบายว่าทำไมชื่อของนักเรียนคนนี้ถึงมาโผล่ในรายชื่อ แถมยังอยู่อันดับต้นๆ
ความนัยที่แฝงอยู่ คือการบีบให้หวงเจี้ยนกั๋วยอมรับว่าลูกศิษย์ของตัวเองทุจริต ถึงได้คะแนนดีขนาดนี้และติดอันดับเข้ามา
ไม่ได้การ
จะยอมให้ทางโรงเรียนตราหน้าว่าหลิวอันผิงโกงข้อสอบไม่ได้เด็ดขาด
ไม่อย่างนั้น ทางโรงเรียนต้องไล่เขาออกแน่ๆ
เผลอๆ อาจจะรายงานไปถึงหน่วยงานการศึกษา
ถึงตอนนั้น หลิวอันผิงจบเห่แน่
อันดับที่ 8 ในรายชื่อ คือหลิวอันผิง คนที่แม้แต่หวงเจี้ยนกั๋วเองก็เคยมองข้าม
ดังนั้น การที่จู่ๆ มีชื่อนักเรียนที่ทุกคนไม่คาดคิดโผล่ขึ้นมาในรายชื่ออันดับต้นๆ จึงทำให้ทุกคนให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก
และเหตุผลที่ให้ความสำคัญ ก็เพราะสงสัยว่าหลิวอันผิงโกงข้อสอบ ถึงได้คะแนนและอันดับดีขนาดนี้
เวลานี้ หวงเจี้ยนกั๋วรู้ดีว่า
หากโรงเรียนฟันธงว่าหลิวอันผิงทุจริต ผลลัพธ์ที่ตามมาจะหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่เด็กคนหนึ่งจะรับไหว
ถึงแม้ครั้งนี้จะเป็นแค่การสอบคัดเลือก
แต่ถ้าถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานทุจริต นอกจากจะไม่ได้วุฒิการศึกษาแล้ว แม้แต่โอกาสจะเรียนซ้ำชั้นก็คงไม่มี ยิ่งไปกว่านั้น หวงเจี้ยนกั๋วยังกังวลว่าถ้าเรื่องนี้ถูกรายงานไปทางอำเภอ หลิวอันผิงอาจจะโดนยัดข้อหาอะไรบางอย่างเพิ่มอีก
พอนึกถึงผลกระทบเหล่านี้
หวงเจี้ยนกั๋วก็หายประหม่าทันที "ท่านผู้บริหารครับ หลิวอันผิงแม้จะเป็นนักเรียนของผม แต่ผมเชื่อมั่นในความประพฤติของเขา ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมครั้งนี้เขาถึงทำคะแนนได้ดี ผมเชื่อว่าเป็นเพราะความพากเพียรของเขา ถึงได้ผลลัพธ์แบบนี้ครับ"
"ครูหวง ผมจำได้ว่าหลิวอันผิงนักเรียนห้องคุณ ผลการเรียนแย่มาตลอด สอบจำลองครั้งที่แล้วยังอยู่ที่สี่ร้อยกว่า แต่สอบคัดเลือกครั้งนี้ เขาจะกระโดดมาอยู่ที่ 8 ได้ยังไง คะแนนสูงกว่าซูเสี่ยวเฟิ่งห้องผมอีก ถ้าไม่โกง เขาจะทำคะแนนดีขนาดนี้ได้ยังไง!"
คนที่พูดแทรกขึ้นมา คือครูประจำชั้นห้อง 2 ซึ่งเป็นครูสอนภาษาจีนให้ห้อง 5 ด้วย
ดังนั้น เขาจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับผลการเรียนของเด็กห้อง 5 พอสมควร
พอครูประจำชั้นห้อง 2 เปิดฉาก
ครูคนอื่นๆ ก็เริ่มแสดงความคิดเห็นกันเซ็งแซ่
บางคนบอกว่าหลิวอันผิงไม่ตั้งใจเรียน
บางคนถึงกับบอกว่าช่วงนี้พอเข้าเรียน หลิวอันผิงก็เอาแต่พลิกหนังสือไปมา ไม่เหมือนนักเรียนที่จะทำคะแนนได้ดีขนาดนี้เลย
ครูทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า หลิวอันผิงต้องโกงข้อสอบแน่ๆ ถึงได้คะแนนสูงลิ่วขนาดนี้
หวงเจี้ยนกั๋วพยายามโต้แย้งด้วยเหตุผลเพื่อปกป้องหลิวอันผิง
ทันใดนั้น
ห้องประชุมใหญ่ก็เต็มไปด้วยเสียงถกเถียงดังอื้ออึง
ฉับพลัน
เจิ้งอ้ายกั๋วแค่นเสียง 'ฮึ' ออกมาทีหนึ่ง เหล่าครูอาจารย์ที่กำลังโต้เถียงกันก็เงียบกริบ หันไปมองเจิ้งอ้ายกั๋วเป็นตาเดียว
"ในเมื่อทุกคนสงสัยว่านักเรียนหลิวอันผิงทุจริตในการสอบคัดเลือก งั้นให้ยกเลิกผลคะแนนของเขาในครั้งนี้ แล้วเลื่อนลำดับที่ 201 ขึ้นมาแทนเพื่อส่งรายชื่อเข้าสอบเอนทรานซ์"
คำตัดสินชี้ขาดของเจิ้งอ้ายกั๋วที่ต้องการจะปิดจบเรื่องนี้ ทำเอาหวงเจี้ยนกั๋วกระโดดผาง ลุกขึ้นคัดค้านทันที "ท่านครูใหญ่เจิ้ง ทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ!"
การเรียกชื่อเต็มยศว่า 'ครูใหญ่เจิ้ง' แสดงให้เห็นถึงความไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรงของหวงเจี้ยนกั๋ว
เจิ้งอ้ายกั๋วมองหวงเจี้ยนกั๋วด้วยสายตาเย็นชา
ผู้บริหารและครูคนอื่นๆ ก็หันมามองหวงเจี้ยนกั๋วเช่นกัน
ครูใหญ่ฟันธงไปแล้ว นายหวงเจี้ยนกั๋วยังจะมีความเห็นอะไรอีก
ถึงหลิวอันผิงจะเป็นลูกศิษย์นาย แต่นักเรียนที่กล้าโกงแม้กระทั่งการสอบคัดเลือก นายยังจะปกป้องมันอีกเหรอ!
"ท่านครูใหญ่เจิ้ง และท่านผู้บริหารทุกท่านครับ เราจะด่วนสรุปง่ายๆ ว่าหลิวอันผิงทุจริตไม่ได้นะครับ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการทำลายอนาคตของเด็กคนหนึ่งไปตลอดชีวิต อีกอย่าง เราไม่มีหลักฐานที่เป็นรูปธรรมมายืนยันว่าเขาโกงข้อสอบ ดังนั้น ขอให้ท่านครูใหญ่และทุกท่านพิจารณาให้รอบคอบด้วยครับ"
พอพูดถึงหลักฐานที่เป็นรูปธรรม
ก็เริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้น
"นั่นสิ ไม่มีหลักฐานคาหนังคาเขา แล้วไปตัดสินว่าเด็กโกง มันจะทำลายอนาคตเด็กจริงๆ นั่นแหละ"
"จะเอาหลักฐานอะไรอีก ปกติสอบได้ที่สี่ร้อย อยู่ๆ มาได้ที่ 8 ถ้าไม่โกง จะเอาปัญญาที่ไหนมาทำข้อสอบได้คะแนนขนาดนี้"
"ใช่ ถ้าไม่โกงแล้วได้ที่ 8 ก็คงเป็นเทวดามาจุติแล้วล่ะ"
"เรื่องนี้ต้องรอบคอบหน่อยนะ ถ้าเราด่วนตัดสินว่าเขาโกง แล้วเด็กมันลุกขึ้นมาโวยวาย ชื่อเสียงโรงเรียนเราจะเสียหายเอานะ"