บทที่ 140 รองผู้อำนวยการอำเภอ เลื่อนตำแหน่ง (ตอนฟรี)

"หา!?"

"ผอ. เย่ จะย้ายแล้วเหรอครับ"

"คำสั่งออกเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

ได้ยินข่าวนี้ ตำรวจที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างแสดงสีหน้าอาลัยอาวรณ์ทันที

เมื่อก่อน ตำรวจเหล่านี้ไม่เคยคิดเลยว่า พวกเขาจะรู้สึกเศร้าใจกับการโยกย้ายตำแหน่งของผู้อำนวยการสถานีขนาดนี้

เพราะยังไงซะ การจะได้เจอหัวหน้าอย่างเย่ฉางอัน ที่ทั้งฉลาดเฉลียว มีความสามารถ แถมอายุยังห่างกันไม่มาก ถือเป็นเรื่องหายากจริงๆ

ไม่เกินจริงเลยที่จะบอกว่า หัวหน้ายอดเยี่ยมอย่างเย่ฉางอัน สามารถทำให้ตำรวจเหล่านี้กลับมารักงานของตัวเองได้ด้วยซ้ำ

"โธ่เอ้ย!"

"พวกนายทำอะไรกันเนี่ย?"

ในเวลานี้ ตำรวจนายหนึ่งโบกมือ ส่งสัญญาณให้ทุกคนปรับอารมณ์

"การที่ ผอ. เย่ ย้ายไปประจำการที่อำเภอถือเป็นเรื่องดีนะ!"

"ทำไมต้องทำหน้าเศร้ากันขนาดนั้นด้วย?"

เห็นมีคนนำฉลอง ตำรวจคนอื่นก็พยายามปรับอารมณ์และฝืนยิ้มออกมา

"ผอ. เย่ ครับ"

"ถ้ามีเวลา ว่างๆ ก็กลับมาเยี่ยมกันบ้างนะครับ!"

"ใช่ครับ"

"พวกเราจะคิดถึงท่านครับ"

มองดูความรู้สึกที่แท้จริงที่แสดงออกมาจากตำรวจแต่ละนาย ความอบอุ่นสายหนึ่งก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจเย่ฉางอัน

เขาไม่ได้ทำงานในตำแหน่งผู้อำนวยการนี้อย่างสูญเปล่า

ทุกคนในสถานีจดจำความดีของเขาได้

"แน่นอน" เย่ฉางอันพยักหน้า ใบหน้าฉายแววภาคภูมิใจ

เขาทำหน้าที่ต่อประชาชนได้อย่างสมบูรณ์

และทำหน้าที่ต่อเพื่อนร่วมงานได้สมบูรณ์ยิ่งกว่า

...

วันรุ่งขึ้น

บนทางหลวงในอำเภอถังอู่ รถยนต์คันหนึ่งแล่นผ่านไป

ที่เบาะหลัง หลูต้าเหนียนนั่งอยู่ด้วยสีหน้าครุ่นคิด

"ภารกิจนี้..."

"จะเอายังไงดีนะ?"

หลูต้าเหนียนคิดในใจ แววตากังวล

ทันทีที่การประชุมเมื่อวานจบลง เกากั๋วตงก็เรียกเขาไปคุยเป็นการส่วนตัวอย่างลับๆ

ส่วนเนื้อหาก็แน่นอนว่าเป็นเรื่องการปราบปรามการพนันอย่างเด็ดขาด

เพราะยังไงซะ ครั้งนี้เหตุการณ์บานปลายจนทำให้หลิวจิ้งไปปล้นธนาคารเพราะพิษพนัน

ในอนาคต นักพนันที่หมดหนทาง โดยเฉพาะพวกที่เคยมีหน้ามีตาและตำแหน่งใหญ่โต ไม่มีใครรับประกันได้ว่าคนพวกนี้จะไม่ก่อเรื่องที่ยุ่งยากกว่าหลิวจิ้งในครั้งนี้

ทว่า เพื่อป้องกันสถานการณ์ซ้ำรอยเดิม ที่มีคนในระบบตำรวจคอยเป็นแบ็คให้บ่อน คอยส่งข่าวและทำให้การทำคดียากขึ้น... เกากั๋วตงจึงกำหนดให้ปฏิบัติการนี้เป็นความลับ

มีน้อยคนนักที่จะรู้เรื่องนี้

แม้แต่ตอนนี้ สมาชิกหลักก็ยังมีแค่หลูต้าเหนียนคนเดียว

"ภารกิจนี้ไม่ง่ายเลยแฮะ..."

หลูต้าเหนียนนวดขมับ ยิ้มขื่นๆ

จะปราบปรามการพนันให้สิ้นซาก ก็ต้องเข้าใจและเข้าถึงมันให้ลึกซึ้งเสียก่อน

แต่ตอนนี้ คนพวกนั้นเหมือนสัตว์ที่ตื่นกลัว ต่างพากันซ่อนตัวลึกมาก

"ฉันต้องหาคนในกรมตำรวจที่ไว้ใจได้แน่นอน และเข้าใจเรื่องการพนันด้วย"

คิดถึงตรงนี้ เขาก็เริ่มหนักใจ

ลูกน้องที่ไว้ใจได้และเก่ง แค่เงื่อนไขข้อนี้ข้อเดียวก็ตัดตัวเลือกส่วนใหญ่ออกไปได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่เงื่อนไขเดียว

"แค่นี้ก็ยุ่งยากแล้ว ยังต้อง..."

"แถมยังต้องหาคนในกลุ่มตำรวจที่คัดมาแล้วนี้ ที่รู้เรื่องการพนันดีและเล่นพนันเก่งด้วยเนี่ยนะ?"

"ยาก! ยากจริงๆ!"

หลูต้าเหนียนอดส่ายหน้าไม่ได้

แต่ทว่า ตอนนี้เขาทำได้แค่พักเรื่องนี้ไว้ก่อน

เขายังต้องทำจุดประสงค์หลักของการเดินทางครั้งนี้ให้สำเร็จ นั่นคือการปูนบำเหน็จให้เย่ฉางอันโดยเฉพาะ

ทันใดนั้น เขามองคนขับรถแล้วพูดว่า "ฉางอันน่าจะอยู่ที่ตัวอำเภอแล้วเหมือนกัน"

"คุณติดต่อเสี่ยวอู๋ (ผอ. อู๋) ให้เขาแจ้งเย่ฉางอันไปเจอที่จุดนัดพบเลย"