บทที่ 31 งานใหม่ อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น!

ยามค่ำคืน

เย่ฉางอันเพิ่งกลับถึงห้องเช่าหลังจากเลิกงาน และทิ้งตัวลงนอนพักผ่อน

ทันใดนั้น

เขาสังเกตเห็นจุดสีแดงปรากฏขึ้นบนหน้าระบบ

"หือ?"

"อะไรเนี่ย?"

เมื่อเห็นดังนั้น

เย่ฉางอันจึงกดเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ผิดคาด มันคือข้อความส่วนตัว

ฉลามดำ: (สหาย สนใจมาร่วมงานกันไหม?)

(ที่มาข้อมูล: ฟอรัมอาชญากรรม)

"เชี่ย!"

เย่ฉางอันเด้งตัวลุกจากเตียงราวกับปลาดีด

หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็ยืนยันได้ว่าข้อความนี้มาจากฟอรัมอาชญากรรมจริงๆ

สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที

"เอาแล้วไง..."

"ฉันแค่ตกแต่งโปรไฟล์ให้น่าสนใจ แต่ดันมีอาชญากรติดต่อมาหาจริงๆ เหรอเนี่ย?"

เย่ฉางอันนั่งขัดสมาธิบนเตียง ครุ่นคิดอย่างหนัก

ครู่ต่อมา

เขาตรวจสอบกับระบบอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

"ระบบ"

"แน่ใจนะว่าข้อมูลของฉันเป็นความลับสุดยอด?"

[โฮสต์โปรดวางใจ]

[กฎเหล็กข้อแรกของฟอรัมอาชญากรรม คือห้ามตรวจสอบข้อมูลของผู้ใช้ภายในฟอรัม]

[มิฉะนั้น จะถูกผู้ใช้ทุกคนรุมประชาทัณฑ์]

[ประการที่สอง]

[ระบบได้ติดตั้งการป้องกันหลายชั้นให้กับข้อมูลของโฮสต์]

[ต่อให้เป็นเทคนิคการแฮ็กที่เก่งกาจที่สุด ก็ไม่สามารถเจาะเอาข้อมูลใดๆ ของท่านไปได้]

ได้ยินระบบยืนยัน เย่ฉางอันก็เบาใจ

เขาถูมือไปมา มองดูผู้ใช้รหัสลับ "ฉลามดำ"

ในใจก็เริ่มคาดหวัง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขาก็ตอบกลับอีกฝ่ายไป

อารยธรรม: (ร่วมงานแบบไหน?)

ฉลามดำ: (สหาย ในที่สุดนายก็ตอบ!)

(ฉันเห็นแท็กหน้าโปรไฟล์นายระบุว่าเป็นแฮ็กเกอร์)

(ฉันอยากรู้ระดับฝีมือคร่าวๆ ของนายหน่อย)

(ถ้าฝีมือนายถึง ฉันมีงานใหญ่รออยู่ เรามาร่วมมือกันได้)

หลังจากเห็นข้อความตอบกลับ เย่ฉางอันกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่ายก่อน

สิ่งที่สะดุดตาคืออันดับบนรายชื่ออาชญากรที่โดดเด่นมาก

หมอนี่อยู่อันดับ 4899 ซึ่งสูงกว่าเย่ฉางอันเกือบเท่าตัว

แท็กระบุว่า [Big Data] [ความเป็นส่วนตัว]

ส่วนประวัติสังเขปด้านล่าง

ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการรีดไถ หรือขายข้อมูลสำคัญและความเป็นส่วนตัว

การซื้อขายแต่ละครั้งมีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งล้าน

"ที่แท้ก็พวกหากินทางนี้นี่เอง..."

"ประเภทเดียวกับไวรัสที่ฉันเพิ่งจัดการไปที่ธนาคารวันนี้เลย"

"น่าเสียดายจริงๆ" เย่ฉางอันส่ายหน้าเบาๆ

เขารู้ดีว่าอาชญากรในสายงานนี้ส่วนใหญ่ข้ามชาติ

ความยากในการจับกุมนั้นสูงมาก

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เย่ฉางอันว่างอยู่ เขาจึงเลือกที่จะคุยต่อ

อารยธรรม: (เรื่องเทคนิคไม่ใช่ปัญหา)

(ฉันมีตัวทดลองอยู่ตัวหนึ่ง เดี๋ยวส่งให้นายลองดูได้)

(แล้วค่อยมาคุยเรื่องอื่นกัน)

ฉลามดำ: (ตรงไปตรงมาดี!)

(ขอแค่ฝีมือนายเจ๋งจริง ค่าตอบแทนรับรองว่านายต้องพอใจแน่นอน)

(แล้วนายจะส่งมาเมื่อไหร่ล่ะ?)

อารยธรรม: (ช่วงนี้ฉันยุ่งๆ อยู่ อาจจะอีกสักสองสามวันนะ)

ฉลามดำ: (ตกลง!)

ฉลามดำไม่ได้เร่งรัด

ยิ่งธุรกิจใหญ่ ยิ่งใจร้อนไม่ได้

และเขาก็เข้าใจดีว่า คนที่มีรายชื่ออยู่บนบอร์ดอาชญากร

ใครบ้างจะไม่มีงานใหญ่ในมือต้องสะสาง?

ยิ่งไปกว่านั้น งานใหญ่พวกนี้ไม่ใช่การขายของชำ

พลาดนิดเดียวหัวอาจหลุดจากบ่าได้

ดังนั้นอาชญากรส่วนใหญ่จึงโฟกัสทีละงานให้เสร็จก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องความร่วมมืออื่น

"ตัวทดลอง..."

เย่ฉางอันปิดหน้าระบบ แล้วนั่งลงหน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์พลางครุ่นคิด

คนอื่นในฟอรัมยุ่งกับการก่ออาชญากรรม

แต่เขายุ่งกับการทำงานที่สถานีตำรวจ!

แถมสถานีตำรวจยังมีโอทีบ่อยๆ

ทำให้เวลาของเขายิ่งรัดตัว

"คงต้องใช้เวลาหลังเลิกงานมาพัฒนาซอฟต์แวร์แล้วล่ะ"

"แต่ยังโชคดีที่ความสามารถแฮ็กเกอร์ที่ระบบให้มานั้นเทพพอ"

"ถ้าตกปลาตัวใหญ่ตัวนี้ได้"

"ไม่สิ ต้องเรียกว่า 'ฉลามดำ'"

"เหรียญกล้าหาญชั้นหนึ่งก็คงอยู่แค่เอื้อม"

มุมปากของเย่ฉางอันยกยิ้มเล็กน้อย เริ่มมีความหวัง

เขาวางแผนคร่าวๆ ในหัว

วันนี้ยังไม่เริ่มเขียนโปรแกรม

แต่เลือกที่จะนอนหลับพักผ่อนเพื่อชาร์จพลังให้เต็มที่

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทันทีที่เย่ฉางอันมาถึงสถานีตำรวจ

เขาก็ถูกผู้อำนวยการจ้าวเรียกเข้าไปพบในห้องทำงาน

"ผอ. จ้าว เรียกหาผมเหรอครับ?" เย่ฉางอันยืนอยู่ที่ประตู ถามด้วยความงุนงง

"ใช่ๆ"

"มาๆๆ เข้ามานั่งก่อน"

ผู้อำนวยการจ้าววางแก้วน้ำลง แล้วกวักมือเรียกด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มแบบนี้มักทำให้เย่ฉางอันสังหรณ์ใจไม่ดีทุกที

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้อง เย่ฉางอันก็สังเกตเห็นว่ามีอีกคนนั่งอยู่ด้วย

ท่านอธิบดีสำนักงานความมั่นคงสาธารณะอำเภอนั่นเอง

"ท่านอธิบดี?"

"วันนี้มีเรื่องอะไรกันแน่ครับ...?"

เย่ฉางอันประหลาดใจเล็กน้อย สีหน้าเริ่มกังวล

"เสี่ยวอัน"

"ฉันกับท่านอธิบดี หา 'งานดีๆ' ให้เธอทำได้งานหนึ่ง"

ผู้อำนวยการจ้าวพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ผมปฏิเสธครับ!"

เย่ฉางอันไม่รอฟังรายละเอียด รีบแสดงจุดยืนทันที

ราวกับเดาผลลัพธ์นี้ได้อยู่แล้ว

ผู้อำนวยการจ้าวและท่านอธิบดีหันมองหน้ากัน

จากนั้นท่านอธิบดีก็เป็นฝ่ายพูดขึ้น "ไม่ต้องห่วง หลังจากเสร็จเรื่องนี้ เธอก็ยังกลับมาทำงานที่สถานีตำรวจเหมือนเดิม"

ได้ยินคำยืนยัน

แรงต่อต้านของเย่ฉางอันก็ลดลงไปมาก

เขานั่งลงอย่างสงบและตั้งใจฟังต่อ

"เธอรู้ใช่ไหม"

"ในสังคมยุคปัจจุบัน บริการภาครัฐต่างๆ เน้นความสะดวกสบาย สามารถจัดการธุระได้โดยไม่ต้องออกจากบ้าน"

"อำเภอถังอู่ของเราต้องการยกระดับเป็นอำเภอที่ทันสมัย"

"ส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้คือ การมีแอปพลิเคชันบริการภาครัฐเป็นของตัวเอง"

"เมื่อวานฉันได้ยินมาว่า เธอมีความสามารถด้านนี้พอตัว"

"ว่ายังไง?"

"เธอพอจะรับหน้าที่สำคัญนี้เพื่ออำเภอของเราได้ไหม?"

ท่านอธิบดีถามด้วยความจริงใจ

ดูจากท่าทาง ท่านคาดหวังในตัวเย่ฉางอันไว้สูงมาก

ถ้าจ้างบริษัทข้างนอกทำแอปฯ ราชการ ดีๆ หน่อยก็ต้องใช้เงินหลักล้าน

แม้อำเภอถังอู่จะยากจน แต่ก็พอจะมีงบประมาณส่วนนี้อยู่

แต่ทว่า สภาพเศรษฐกิจโดยรวมกำลังแย่ลง

งบอุดหนุนจากส่วนกลางที่ส่งมายังท้องถิ่นก็ถูกรัดเข็มขัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

อำเภอถังอู่เป็นอำเภอเล็กๆ มีเรื่องต้องใช้เงินอีกเยอะแยะ

ถ้าประหยัดงบไปได้สักล้านหยวน ก็ถือเป็นผลงานชิ้นโบแดงในสายตานายอำเภอแล้ว

"ตกลงครับ!"

เย่ฉางอันลุกพรวดขึ้นยืน

ท่าทางมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว

แน่นอนว่า การตอบตกลงครั้งนี้ เขามีเหตุผลหลายประการ

ข้อแรก

ย่อมเป็นเรื่องภารกิจของระบบ

ภารกิจไม่ได้บอกเหรอว่าให้สร้างซอฟต์แวร์ แล้วให้คนโอนเงินเข้ามา?

ตามเจตนาของระบบ มันน่าจะหมายถึงให้สร้างซอฟต์แวร์ต้มตุ๋น

แต่เขาเป็นตำรวจ จะไปทำแบบนั้นได้ยังไง?

และในขณะเดียวกัน เพราะเขาเป็นตำรวจ เขาจะไปสร้างซอฟต์แวร์หากำไรเชิงพาณิชย์ทั่วไปก็ไม่ได้อีก

ภารกิจเลยมาถึงทางตัน

เขาอุตส่าห์กลุ้มใจแทบตาย ว่าจะมีวิธีไหนที่สร้างซอฟต์แวร์ได้อย่างถูกกฎหมาย และยังมีคนโอนเงินจำนวนมหาศาลเข้ามาในระบบได้

เพราะเขาน่ะ อยากได้รางวัลจากคำท้าพิเศษของระบบใจจะขาด

ตอนนี้สิ เข้าทางพอดี

งานสร้างแอปพลิเคชันราชการหล่นมาทับ

ต้องรู้ก่อนนะว่า แอปฯ ราชการครอบคลุมบริการกว้างขวางมาก

แค่ค่าน้ำค่าไฟ และค่าปรับจราจรของคนทั้งอำเภอรวมกัน

สองรายการนี้ก็เป็นเงินจำนวนมหาศาลแล้ว

ยังไม่นับรวมอย่างอื่น เช่น ค่าธรรมเนียมเอกสาร ค่าอนุมัติทางปกครอง ค่าการศึกษา ประกันสังคม และประกันสุขภาพ

รวมรายการยิบย่อยทั้งหมดเข้าด้วยกัน

ต่อให้ยอดเงินต่อรายการจะไม่สูงมาก

แต่ด้วยจำนวนประชากรทั้งอำเภอ

เก็บเล็กผสมน้อย ไม่นานหรอก

คำท้าภารกิจยอดเงินหนึ่งร้อยล้านของเขา ต้องสำเร็จแน่นอน!

ระบบคงคาดไม่ถึงแน่ๆ

อุตส่าห์มอบรางวัลแฮ็กเกอร์ขั้นเทพให้โฮสต์ไปก่ออาชญากรรม

แต่โฮสต์ดันเอาความสามารถนี้ไปสร้างแอปพลิเคชันให้รัฐบาลซะงั้น!!

ถ้าระบบรู้เข้า

คงโกรธจนวงจรไหม้แน่นอน