บทที่ 26 แฮ็กเกอร์ขั้นเทพ

"พี่หลิว รีบอ่านเร็วเข้าสิครับ"

"นั่นสิครับ มันคืออะไรกันแน่?"

"โธ่เอ้ย ผมลุ้นจนฉี่จะราดแล้วเนี่ย"

เหล่าตำรวจมองท่าทางตื่นเต้นของหลิวฉางหยวนด้วยความใคร่รู้

หลิวฉางหยวนสูดหายใจเข้าลึก หันไปมองเย่ฉางอัน แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก

"สหายเย่ฉางอัน มีความกล้าหาญและสติปัญญาเฉียบแหลม กระตือรือร้นในการไขคดีค้ามนุษย์"

"และในระหว่างกระบวนการสอบสวนผู้ต้องหา ยังสามารถเปิดโปงและจัดการบุคลากรทุจริตภายในองค์กรได้"

"ในฐานะตำรวจช่วยงาน เขาได้สร้างแบบอย่างที่ดีให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคน"

"หลังจากผ่านการพิจารณาจากองค์กร สหายเย่ฉางอันจะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมโครงการสรรหาบุคลากรแบบเจาะจง"

ฮือฮา!

ทุกคนส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

สิทธิ์เข้าร่วมโครงการสรรหาบุคลากรแบบเจาะจง เป็นสิ่งที่ผู้สอบเข้ารับราชการหลายคนใฝ่ฝัน

เพราะนอกจากจะลดหย่อนคุณสมบัติผู้สมัครลงแล้ว ยังมีคะแนนพิเศษให้ทั้งในการสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ฉางอันยังมีประสบการณ์การเป็นตำรวจช่วยงาน

ขอแค่เขาลงสอบ การได้บรรจุเป็นข้าราชการก็แทบจะเป็นของตาย

โครงการสรรหาแบบเจาะจงก็เหมือนเป็นแค่พิธีการในการสอบตามระเบียบเท่านั้น

ในเวลานี้ ทุกคนถึงบางอ้อ

มิน่าล่ะ เมื่อกี้หลิวฉางหยวนถึงได้ตื่นเต้นขนาดนั้น

ตอนที่ตั้งทีมพิเศษ หลิวฉางหยวนพยายามอย่างหนักเพื่อให้เย่ฉางอันได้เข้าร่วมคดี

จุดประสงค์ก็เพื่อเพิ่มโอกาสในการบรรจุของเขานี่เอง

ตอนนี้ฝันกลายเป็นจริงแล้ว!

ในฐานะอาจารย์ ย่อมดีใจเป็นธรรมดา

"พี่เย่ ยินดีด้วยนะครับ"

"สอบปีหน้า พี่ผ่านฉลุยแน่นอน 100%"

"ชัวร์อยู่แล้ว!"

"การสรรหาแบบเจาะจง สถานีเราไม่มีมาหลายปีแล้วนะ"

"สอบผ่านสบายๆ อยู่แล้ว"

เพื่อนตำรวจต่างพากันแสดงความยินดี

ครั้งนี้พวกเขาได้เหรียญตราเกียรติยศขั้นสามมาแบบสบายๆ เลยไม่ได้รู้สึกอิจฉาสิทธิพิเศษในการบรรจุของเย่ฉางอัน

พวกเขากลับอยากให้เย่ฉางอันได้บรรจุเร็วๆ และอยู่เป็นหัวหอกนำทีมไขคดีที่สถานีต่อไปด้วยซ้ำ

ตามปกติแล้ว เหรียญตราเกียรติยศขั้นสองสำหรับบุคคล

มันก็ยังยากสำหรับตำรวจช่วยงานที่จะได้รับสิทธิ์ในโครงการสรรหาแบบเจาะจง

แต่ความพิเศษของคดีนี้คือ มันดันไปจัดการตำรวจทุจริตในสถานีได้พอดี

ทำให้มีโควตาข้าราชการว่างลงหนึ่งตำแหน่ง

ท่านอธิบดีชื่นชมในตัวเย่ฉางอันมาก จึงช่วยผลักดันให้เป็นพิเศษ

สิทธิ์ในโครงการนี้จึงตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์

"ไม่ต้องรอถึงปีหน้าหรอก!"

"พี่เย่เก่งขนาดนี้"

"ถ้าปีนี้ไขคดีได้อีกสักคดี ก็อาจจะได้บรรจุทันทีเลยก็ได้"

"ก็จริงนะ แต่พวกนายคิดว่าคดีมันไขง่ายขนาดนั้นเหรอ?!"

"สำหรับพวกเราน่ะยาก แต่สำหรับพี่เย่ มันคนละเรื่องกันเลย"

เหล่าตำรวจพูดเชียร์กันอย่างสนุกสนาน

แต่ในน้ำเสียงของพวกเขา ไม่มีความเสียดสีหรือประชดประชัน มีแต่ความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม

ตอนนี้ เย่ฉางอันในสายตาพวกเขา เปรียบเสมือนนักสืบมือฉมังไปแล้ว

"ฉันชักจะสงสัยแล้วสิ"

"ว่าพวกนายจะอวยฉันจนตัวลอยไปถึงไหน"

เย่ฉางอันพูดติดตลก แซวเพื่อนร่วมงาน

จากนั้น เขาก็ตัดเค้กชิ้นหนึ่งด้วยตัวเอง แล้วยื่นให้หลิวฉางหยวน

"อาจารย์ครับ"

"ขอบคุณที่ช่วยผมนะครับ"

"ไม่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ผมจะได้บรรจุสักที"

หลิวฉางหยวนยังไม่รับเค้กทันที

แต่กลับหันหลังไปแอบปาดน้ำตาเงียบๆ

จากนั้นเขาก็สูดหายใจลึก ปรับอารมณ์ แล้วหันกลับมา

"จะมาขอบคุณอะไรฉัน?"

"เธอเป็นคนลงแรงเองทั้งนั้น"

"อีกอย่าง อาจารย์ก็ใกล้เกษียณแล้ว ยังอุตส่าห์ได้เหรียญตราเกียรติยศขั้นสามเพราะเธออีก"

"ถือว่าหายกันนะ"

หลิวฉางหยวนยิ้มอย่างมีความสุข รับเค้กไปแล้วกินคำโต

"เฮ้ยๆๆ!!" ผู้อำนวยการจ้าวเห็นดังนั้นรีบเดินปรี่เข้ามา

มองดูเค้กที่หลิวฉางหยวนซัดไปครึ่งชิ้นแล้ว

"เหล่าหลิว"

"คุณไม่รู้หรือไงว่าน้ำตาลในเลือดคุณสูง?"

"ยังจะกล้ากินเยอะขนาดนี้อีก"

พูดพลาง ผู้อำนวยการจ้าวก็ยื่นมือจะไปแย่งเค้ก

ไม่นึกเลยว่า หลิวฉางหยวนจะหวงของกินเหมือนหมาหวงก้าง รีบเบี่ยงตัวหลบมือของผู้อำนวยการจ้าวทันที

จากนั้นก็ถลึงตาใส่ผู้อำนวยการจ้าว

ทำท่าเหมือนใครกล้ามาแย่งเค้ก มีเรื่องแน่

"โธ่เอ๊ย..."

"ไอ้แก่หัวดื้อเอ๊ย"

ผู้อำนวยการจ้าวเห็นแบบนั้นก็อึ้งไปชั่วขณะ

ในเวลาเดียวกัน

เย่ฉางอันเพิ่งรู้ว่าหลิวฉางหยวนมีภาวะน้ำตาลในเลือดสูง

เขารีบยื่นมือออกไป "อาจารย์ครับ สุขภาพสำคัญนะครับ เดี๋ยวอีกครึ่งผมกินให้เอง"

ผิดคาด

หลิวฉางหยวนก็ยังไม่ยอมให้

เขากินไปน้ำตาซึมไป พูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก"

"วันนี้อาจารย์มีความสุข"

"อย่าว่าแต่ชิ้นนี้เลย ให้กินทั้งก้อนยังได้"

สิ้นเสียงของเขา

มุมปากผู้อำนวยการจ้าวกระตุกยิกๆ

สายตาของเขาตวัดไปมองตำรวจคนอื่น แล้วตะโกนสั่ง "มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่?"

"รีบแบ่งเค้กกันเร็วเข้า!"

"อ้อๆๆ ใช่ๆๆ" ตำรวจคนอื่นได้สติ รีบลงมือจัดการทันที

ขืนปล่อยให้หลิวฉางหยวนกินคนเดียวหมดก้อน มีหวังเบาหวานพุ่งกระฉูดแน่

มองบรรยากาศที่ทั้งขำทั้งซึ้ง

เฉินอี้และผู้กองอู๋ยืนโดดเดี่ยวอยู่ข้างๆ ดูเหงาหงอยชอบกล

เมื่อไม่กี่วันก่อน พวกเขายัง "กลมกลืน" กับทุกคนได้ดีอยู่เลย

แต่ตอนนี้ กลับกลายเป็นเหมือนคนแปลกหน้าไปซะแล้ว

...

ไม่กี่วันต่อมา

เย่ฉางอันเข้าเวรตามปกติ เห็นเพื่อนร่วมงานมุงดูกันที่โต๊ะคอมพิวเตอร์

เขาเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย

บนหน้าจอคือประกาศข่าวประชาสัมพันธ์ของกรมตำรวจ

เนื้อหาข่าวคือคำพิพากษาของเหอเจิ้น ที่ถูกตัดสินจำคุกตามระเบียบ

"เฮ้อ เมื่อก่อนเหล่าเหอก็เป็นคนขยันขันแข็งนะ"

"นั่นสิ ทำไมถึงเดินทางผิดไปได้นะ"

เพื่อนร่วมงานกระซิบกระซาบกัน

และในหัวของเย่ฉางอัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จเกินความคาดหมาย]

[โดยไม่ต้องติดสินบนตำรวจหรือบุคลากรทางกฎหมาย ท่านสามารถวางแผนให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเหอเจิ้นถูกไล่ออกจากราชการและส่งเข้าคุกได้สำเร็จ]

[ท่านคือคู่ปรับของตำรวจอย่างแท้จริง!]

[ระดับการประเมิน: SSS]

[ได้รับรางวัลคริติคอล]

ได้ยินดังนั้น เย่ฉางอันยิ้มแหยๆ

เขากวาดล้างตำรวจทุจริตด้วยใจบริสุทธิ์ แน่นอนว่าไม่ต้องติดสินบนใครอยู่แล้ว

[ในยุคข้อมูลข่าวสารปัจจุบัน]

[อาชญากรที่ทรงพลังอย่างแท้จริง ต้องมีความเข้าใจในเทคโนโลยีเครือข่ายบ้าง]

[ติ๊ง! กำลังดำเนินการมอบรางวัลระดับซูเปอร์...]

[ความเชี่ยวชาญในการพัฒนาเว็บไซต์ -> คริติคอล -> แฮ็กเกอร์ขั้นเทพ]

เมื่อเสียงแจ้งเตือนจากระบบจบลง

เย่ฉางอันหรี่ตาลงเล็กน้อย

ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาอีกครั้ง

หลังจากทำความเข้าใจทั้งหมดแล้ว

เขากวาดตามองข้อมูลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของสถานีตำรวจ

วิธีการเจาะระบบนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในสายตาเขา

เขาส่ายหน้า สลัดความคิดน่ากลัวในหัวทิ้งไป

ในเวลาเดียวกัน

ระบบยังคงส่งเสียงแจ้งเตือนต่อ

[แต้มอาชญากร +2000]

[อันดับอาชญากร: 8999]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ไต่อันดับเข้าสู่ 8000 อันดับแรกได้สำเร็จ]

[โปรดกรอกข้อมูลส่วนตัวและตกแต่งเรซูเม่ของท่านให้สวยงาม]

[เพื่อดึงดูดเพื่อนร่วมวงการให้มาชวนท่านไปร่วมก่ออาชญากรรม~]

"เพื่อนร่วมวงการ?"

"ชวนฉันไปร่วมก่ออาชญากรรม?"

เย่ฉางอันตาเป็นประกาย

ในอันดับอาชญากร ยิ่งอันดับสูงยิ่งดี!

ข้อดีคือ...

ขอโทษทีนะ ฉันเป็นตำรวจ!

จากนั้น ทำตามคำแนะนำของระบบ เย่ฉางอันเข้าสู่หน้าข้อมูลส่วนตัว

ในช่องความสามารถระบุว่า — ไม่มี

เขาคิดสักพัก แล้วเติมแท็กเข้าไปสองสามอย่าง

[สะเดาะกุญแจ] [การต่อสู้] [วางแผน] [แฮ็กเกอร์]

ถัดลงมาคือประวัติอาชญากรรม

ระบุว่า — บุคคลนี้ลึกลับเกินไป ไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้

เขาคิดสักพัก แล้วเติมข้อมูลลงไป

"1: ลักลอบเข้าหมู่บ้านหรู เปิดตู้เซฟ"

"2: บุกเดี่ยวสถานีตำรวจด้วยมือเปล่า ทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายต่อเนื่อง"

"3: เคยถูกสำนักงานความมั่นคงสาธารณะเทศบาลประกาศจับตามองเป็นพิเศษ"

"4: แฮ็กเข้าระบบความมั่นคงสาธารณะ ยั่วยุตำรวจ"

"5: ส่งตำรวจเข้าคุกด้วยมือตัวเอง"

มองดูข้อมูลที่กรอกเสร็จสรรพ เย่ฉางอันพยักหน้าอย่างพอใจ

ทั้งหมดนี้ผ่านการ "รับรองอย่างเข้มงวด" จากระบบ เขาไม่ได้โม้แน่นอน!

แก้ไขเสร็จเรียบร้อย

เย่ฉางอันเพิ่งกดปุ่มยืนยัน

หน้าข้อมูลส่วนตัวก็มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นทันที

เห็นได้ชัดว่าการมองเห็นเพิ่มขึ้นแล้ว

วินาทีนี้ เย่ฉางอันเริ่มรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดๆ

รอคอยให้อาชญากรมาติดต่อขอร่วมงาน!