ตอนที่ 10 เปลี่ยนทัศนคติ ให้เขาอยู่ข้างกายท่านประมุขตลอดเวลา!

ตอนที่ 10 เปลี่ยนทัศนคติ ให้เขาอยู่ข้างกายท่านประมุขตลอดเวลา!

ระดับนภา ขั้นสูง!

ลั่วจื่อโหรวจำต้องยอมรับว่า แม้แต่ตัวนางเองก็ยังรู้สึกหวั่นไหวอย่างยิ่งกับสมบัติล้ำค่าระดับนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น ในสภาพที่นางต้องการพลังชีวิตอย่างเร่งด่วนเช่นนี้ นางยิ่งมีความจำเป็นต้องใช้มันมากกว่าสิ่งใด

แต่นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าของสิ่งนี้จะตกมาถึงมือนาง และยิ่งคาดไม่ถึงว่าซือเฉินจะยอมสละสมบัติระดับนี้ให้นางจริงๆ!

ในฐานะคนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร ความสำคัญของสมบัติชิ้นนี้ที่มีต่อซือเฉินนั้นชัดเจนจนไม่ต้องเอ่ยถึง

แต่เขากลับใช้ข้ออ้างที่งุ่มง่ามที่สุดเพื่อมอบมันให้กับนาง... ถ้านางเป็นอะไรไป เจ้าก็ต้องตายตกไปตามกัน! แล้วจะมัวลังเลบ้าบออะไรอยู่!

ของสิ่งนี้มันมีไว้ให้ผู้หญิงใช้อยู่แล้ว! เหมาะกับนางที่สุด!

จากคำพูดของซือเฉิน ลั่วจื่อโหรวสัมผัสได้ถึงความขัดแย้งในใจเขา เขาปรารถนาในของสิ่งนี้จริงๆ

แต่เขาก็ยังพยายามอย่างหนักที่จะเกลี้ยกล่อมตัวเอง!

เขา... เขาเป็นคนโง่หรืออย่างไร? เอาของแบบนี้ยกให้คนอื่นง่ายๆ ได้ยังไง!

เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ! เขาต้องแกล้งทำเป็นแน่!

ท่านภรรยา ข้ามอบของล้ำค่าที่สุดของข้าให้เจ้าแล้ว เพราะฉะนั้นถ้าข้าจะขอจูบเจ้าวันละครั้งเป็นค่าตอบแทน ก็คงไม่มากเกินไปใช่ไหม

คำพูดประโยคต่อมาของซือเฉินทำลายข้อสงสัยของลั่วจื่อโหรวไปจนหมดสิ้น นางรู้แล้วว่าซือเฉินตั้งใจจะมอบน้ำนมวิญญาณหยินบริสุทธิ์ให้นางจริงๆ!

แลกเปลี่ยนของสำคัญขนาดนี้กับแค่จูบไร้สาระเนี่ยนะ... เจ้าโง่หรือเปล่า? เจ้ามันท่อนไม้ทื่อๆ ชัดๆ!!

โดยไม่รู้ตัว ลั่วจื่อโหรวเริ่มรู้สึกร้อนรนแทนซือเฉินขึ้นมาเสียอย่างนั้น

แม้ว่านางจะเป็นผู้รับ แต่ลั่วจื่อโหรวกลับรู้สึกเป็นห่วงซือเฉินไม่ต่างกัน

เมื่อรู้สึกว่าตัวเองถูกประคองขึ้นมา และสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขาที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ลั่วจื่อโหรวก็รู้สึกว่าตนเองกำลังตกอยู่ในสถานะที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

นางรู้สึกเพียงว่าความคิดในหัวยุ่งเหยิงไปหมด ความรู้สึกซับซ้อนบางอย่างเอ่อล้นขึ้นมาในใจ

นางอยากจะด่าว่าซือเฉินเป็นคนโง่ แต่เมื่อริมฝีปากสัมผัสกัน นางก็รับรู้ได้ถึงลิ้นของซือเฉินที่แทรกผ่านฟันของนางเข้ามา และส่งน้ำนมวิญญาณหยินบริสุทธิ์ที่อัดแน่นไปด้วยพลังชีวิตมหาศาลเข้าสู่ปากของนาง

เจ้าคนโง่ ไว้ข้าตื่นขึ้นเมื่อไหร่ ไม่ว่ายังไงข้าก็จะแทงเจ้าอยู่ดี!

เมื่อน้ำนมวิญญาณหยินบริสุทธิ์ไหลเข้าสู่ร่างกาย ลั่วจื่อโหรวสัมผัสได้ชัดเจนว่าร่างกายที่แห้งเหือดของนางกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้กลับไม่มีความยินดีในใจของลั่วจื่อโหรวมากนัก มีเพียงอารมณ์ความรู้สึกอันซับซ้อนที่มีต่อการกระทำอันโง่เขลาของซือเฉิน

หลังจากนั้น ลั่วจื่อโหรวก็พบว่าซือเฉินวางนางลงบนเตียงตามเดิม และยังช่วยจัดผมให้นางอย่างอ่อนโยน

จูบนี้ถือเป็นค่าตอบแทนของข้าก็แล้วกัน!

เจ้าคนโง่ แค่นั้นมันจะไปพอได้ยังไง!

ลั่วจื่อโหรวที่ตาสว่างเต็มที่แล้ว ในตอนนี้ไม่สามารถข่มตาหลับได้อีกต่อไป

ข้าจะถือว่านี่เป็นค่าตอบแทนที่เจ้าแตะต้องเท้าและจูบข้าก็แล้วกัน อย่างมากถึงเวลาข้าจะแทงเจ้าน้อยลงสักสองสามแผล!

หลังจากซือเฉินสัมผัสได้ว่าร่างกายของลั่วจื่อโหรวดูดซับน้ำนมวิญญาณหยินบริสุทธิ์จนหมดสิ้น และเห็นใบหน้างดงามของนางกลับมามีเลือดฝาด เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งใจ

ซือเฉินบิดขี้เกียจยาวเหยียด แล้วล้มตัวลงนอนบนที่นอนที่พื้น เริ่มศึกษาดูสินค้าลดราคาประจำวันนี้

สินค้าลดราคาประจำวันนี้:

กล่องของขวัญค่าสถานะราคา: 600 แต้ม ลด 30%!

เคล็ดวิชาระดับนภา ขั้นต่ำ เคล็ดวิชาปฐมบทดูดกลืนวิญญาณ ราคา: 30,000 แต้ม ลด 50%!

ยาระดับลึกลับ ขั้นสูง ยาซ่อนวิญญาณ ราคา: 1,500 แต้ม ลด 20%!

อย่างแรก เขาซื้อกล่องของขวัญค่าสถานะโดยไม่ลังเล ทำให้เหลือคะแนน 8,780 แต้ม

จากนั้นซือเฉินก็มองไปที่เคล็ดวิชาระดับนภา ขั้นต่ำ เคล็ดวิชาปฐมบทดูดกลืนวิญญาณ!

นี่คือสิ่งที่เขากำลังขาดแคลนอย่างยิ่งในตอนนี้!

เมื่อระดับวรยุทธ์เพิ่มสูงขึ้น เคล็ดวิชาที่ผู้พิทักษ์ทั้งสองมอบให้ในตอนแรกเริ่มจะไม่เพียงพอเสียแล้ว

ทว่าเมื่อมองดูราคาหลังลด 50% ที่ยังสูงถึง 30,000 แต้ม ซือเฉินทำได้เพียงจำใจเลือก ล็อก สินค้านี้ไว้ก่อน รอจนกว่าจะเก็บสะสมคะแนนได้ครบแล้วค่อยมาซื้อ

สินค้าที่รีเฟรชรายวันของระบบอนุญาตให้ล็อกสินค้าได้หนึ่งชิ้น

เมื่อล็อกไว้แล้ว สินค้านั้นจะไม่ถูกเปลี่ยนในวันถัดไป จะมีเพียงอีกหนึ่งหรือสองชิ้นที่เหลือเท่านั้นที่เปลี่ยนไป

ดังนั้น ในช่องเก็บของระบบของซือเฉิน ตอนนี้เขามีคะแนน 8,780 แต้ม รวมถึงกล่องของขวัญค่าสถานะขนาดใหญ่หนึ่งกล่องและขนาดกลางอีกหนึ่งกล่อง

เมื่อเปิดกล่องของขวัญค่าสถานะทั้งหมด ซือเฉินได้รับแต้มสถานะอิสระรวม 5 แต้ม

จะเพิ่มค่าอะไรดีนะ...

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดซือเฉินก็ตัดสินใจเทแต้มทั้งหมดลงไปที่ ค่าพรสวรรค์ ต่อไป!

ซือเฉินไม่รู้ว่าพวกอัจฉริยะเหล่านั้นมีค่าพรสวรรค์เท่าไหร่ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงหลับหูหลับตาเพิ่มแต้มนี้เข้าไป พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อลดช่องว่างระหว่างตัวเขากับเหล่าอัจฉริยะเหล่านั้น

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ซือเฉินก็หันไปมองลั่วจื่อโหรวที่อยู่ข้างกายอีกครั้ง

ฝันดีนะ ท่านภรรยา!

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซือเฉินถูกปลุกด้วยเสียงเคาะประตู

เขาลุกขึ้นไปเปิดประตูและได้ยินเสียงสนทนาจากด้านนอก

เซี่ยหว่าน ข้าต้องรบกวนเจ้าช่วยตรวจดูร่างกายของท่านประมุขอีกครั้งแล้วล่ะ! ซือเฉินจำได้ว่านี่คือเสียงของผู้อาวุโสมู่

ส่วนเสียงของอีกคนนั้นฟังดูเยือกเย็นและเลื่อนลอยเล็กน้อย เราต่างเป็นคนของพรรคเทพ ย่อมเป็นหน้าที่ หวังว่าอัตราการสูญเสียพลังชีวิตในร่างกายของท่านประมุขจะชะลอลงบ้างนะ

เมื่อผลักประตูเปิดออก ซือเฉินเห็นคนสามคนยืนอยู่หน้าห้อง

นอกจากผู้พิทักษ์ทั้งสองแล้ว ยังมีสตรีสวมชุดคลุมสีเขียวมรกตอีกหนึ่งคน

ในขณะที่ซือเฉินกำลังพิจารณาสตรีผู้นั้น นางเองก็กำลังสำรวจเขาอยู่เช่นกัน

โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง สตรีที่ชื่อเซี่ยหว่านเดินตรงเข้ามาในห้องทันที

เมื่อเซี่ยหว่านเห็นที่นอนที่ปูอยู่บนพื้น นางก็ชะงักไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด และสายตาที่มองมายังซือเฉินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสมู่เดินเข้ามาหาซือเฉินและแนะนำว่า นี่คือเซี่ยหว่าน ผู้อาวุโสลำดับที่เจ็ดแห่งพรรคเทพ นางเชี่ยวชาญทั้งวิชาแพทย์และพิษ!

วันนี้นางมาเพื่อตรวจร่างกายของท่านประมุขอีกครั้ง

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสมู่ ซือเฉินก็พยักหน้า

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าร่างกายของลั่วจื่อโหรวเป็นอย่างไรบ้างหลังจากได้รับการนวดด้วยหัตถ์พุทธะคืนชีวิตและได้รับน้ำนมวิญญาณหยินบริสุทธิ์เข้าไป

เซี่ยหว่านเดินเลี่ยงที่นอนของซือเฉินตรงไปที่ข้างเตียงของลั่วจื่อโหรว

เมื่อนางเห็นใบหน้าของลั่วจื่อโหรวที่มีเลือดฝาดราวกับคนปกติ เซี่ยหว่านถึงกับตะลึงงัน จากนั้นแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อถือก็ปรากฏขึ้น

นี่มัน...

ราวกับไม่อยากจะเชื่อสายตา เซี่ยหว่านจับข้อมือของลั่วจื่อโหรวขึ้นมาและใช้นิ้วทาบเพื่อจับชีพจร

ภายใต้สายตาที่ลุ้นระทึกของซือเฉินและผู้พิทักษ์ทั้งสอง ดวงตาของเซี่ยหว่านเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ

พร้อมกันนั้น นางก็พึมพำออกมาไม่หยุด ทำไมถึงเป็นแบบนี้? นี่มันไม่สอดคล้องกับสามัญสำนึกทางการแพทย์เลย หรือว่าปลายทางของการแพทย์คือเทววิทยา?

เซี่ยหว่าน ท่านประมุขเป็นอย่างไรบ้าง เมื่อเห็นท่าทางของเซี่ยหว่าน ผู้อาวุโสมู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ในตอนนี้ เซี่ยหว่านดึงสติตัวเองกลับมาได้แล้ว

นางหันไปมองผู้พิทักษ์ทั้งสองก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงจ้องมองไปที่ซือเฉินเขม็ง

พร้อมกับกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็กคนนี้ใช้ได้! ให้เขาอยู่ข้างกายท่านประมุขตลอดเวลา! ห้ามใครมารบกวนเขาเด็ดขาด!

!!

[จบตอน]