ตอนที่ 4 ลงชื่อเข้าใช้ข้างกายภรรยา และเริ่มบำเพ็ญเพียร!

ตอนที่ 4 ลงชื่อเข้าใช้ข้างกายภรรยา และเริ่มบำเพ็ญเพียร!

ค่ำคืนดึกดื่น

ซือเฉินซึ่งนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงของลั่วจื่อโหรวเริ่มรู้สึกง่วงงุนจนสัปหงก

ในเวลานี้เขายังเป็นเพียงปุถุชนธรรมดาที่ยังมิได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร

แม้ว่าสมรรถภาพทางกายของเขาจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก แต่มันก็ยังมีขีดจำกัด

เมื่อตรวจสอบอาการของลั่วจื่อโหรวอีกครั้ง ซือเฉินก็ต้องยินดีที่พบว่าพวงแก้มของนางเริ่มมีเลือดฝาดกลับคืนมาบ้างแล้ว

หัวใจของเขาเต้นแรง เขาเดาถูกจริงๆ ด้วย

แม้ว่าลั่วจื่อโหรวจะเป็นยอดฝีมือระดับขอบเขตฝ่าด่านเคราะห์ ขั้นปลาย แต่หลังจากตกอยู่ในสภาวะเจ้าหญิงนิทราเช่นนี้ นางก็ยังจำเป็นต้องดูดซับพลังงานจากโลกภายนอกอยู่ดี

ซือเฉินไปหยิบผ้านวมจากปลายเตียงมาปูลงบนพื้นข้างกายของนาง

แม้คืนนี้ควรจะเป็นคืนเข้าหอของพวกเขา แต่ซือเฉินย่อมไม่สามารถทำอะไรลั่วจื่อโหรวได้

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่านางจะยินยอมหรือไม่ ในสภาพที่นางเป็นอยู่เช่นนี้ เขาทำใจลงมือไม่ลงจริงๆ เขาไม่ใช่เดรัจฉานนะ

ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ลืมว่า ตอนนี้เลยเที่ยงคืนมาแล้ว ดังนั้นเขาสามารถลงชื่อเข้าใช้ได้อีกครั้ง!

ซือเฉินกุมมือของลั่วจื่อโหรวไว้อย่างแผ่วเบา แล้วออกคำสั่งลงชื่อเข้าใช้กับระบบ

ระบบต้องการเงื่อนไขสองประการสำหรับการลงชื่อเข้าใช้ นั่นคือสถานะอันสูงส่งและความใกล้ชิดกับเป้าหมาย

เมื่อได้มาอยู่ข้างกายลั่วจื่อโหรวแล้ว แน่นอนว่าเขาต้องพยายามอยู่ใกล้ชิดนางให้มากที่สุด

ติ๊ง ยินดีด้วย โฮสต์ลงชื่อเข้าใช้ข้างกายลั่วจื่อโหรว ประมุขพรรคมารขนนกขาว ขอบเขตฝ่าด่านเคราะห์ ขั้นปลาย! รางวัล: 5,000 คะแนน, กล่องของขวัญค่าสถานะx1!

สินค้าลดราคาประจำวันนี้:

วิชาวรยุทธ์ระดับปฐพี ขั้นกลาง หัตถ์พุทธะคืนชีวิต ราคา 10,000 คะแนน ลด 40%!

กล่องของขวัญค่าสถานะราคา 1,000 คะแนน ลด 20%!

(ระดับวิชา: เหลือง, ลึกลับ, ปฐพี, นภา, รังสรรค์, ราชันย์, นักบุญ, จักรพรรดิ; แต่ละระดับแบ่งเป็น ขั้นต่ำ, ขั้นกลาง, ขั้นสูง)

หลังจากลงชื่อเข้าใช้เสร็จสิ้น ซือเฉินก็จ้องมองลั่วจื่อโหรวอยู่นาน ในที่สุดเขาก็กุมมือนางแน่นขึ้นแล้วพึมพำแผ่วเบา

“เจ้ารับรู้ได้หรือไม่... ว่าเราแต่งงานกันแล้ว...”

ซือเฉินล้มตัวลงนอนบนพื้นที่ปูไว้ข้างกายนาง แล้วหันความสนใจไปที่หน้าต่างระบบ

การได้รับคะแนนอีกห้าพันแต้มและกล่องของขวัญระดับหรูหรา ทำให้เขาต้องทึ่ง สมกับที่เป็นประมุขพรรคมารอันดับหนึ่ง รางวัลที่ได้นั้นมากมายมหาศาลกว่าครั้งไหนๆ ที่เขาเคยได้รับมา

คะแนนสามารถนำไปซื้อสินค้าลดราคาประจำวันได้

ส่วนกล่องของขวัญค่าสถานะจะมอบแต้มสถานะที่สามารถจัดสรรได้อย่างอิสระ!

เมื่อนับรวมกับที่ได้จากการอยู่ข้างกายผู้พิทักษ์ทั้งสองในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของคะแนน 8,000 แต้ม กล่องของขวัญค่าสถานะขนาดใหญ่ 3 กล่อง และขนาดหรูหราอีก 1 กล่อง

กล่องของขวัญค่าสถานะของระบบมีขนาดต่างๆ ตั้งแต่ จิ๋ว, เล็ก, กลาง, ใหญ่ และ หรูหรา

ซึ่งบรรจุแต้มสถานะ 0.5, 1, 2, 3 และ 5 แต้มตามลำดับ

หลังจากเปิดกล่องทั้งหมด ซือเฉินก็ลังเลว่าจะนำแต้มไปลงทุนที่ส่วนใดดี

ก่อนหน้านี้ ในฐานะคนธรรมดาที่อยู่ท่ามกลางคนธรรมดา เขาจึงทุ่มเททุกอย่างไปที่ค่าพละกำลัง

แต่ตอนนี้ ผู้คนรอบกายเขาล้วนห่างไกลจากคำว่าธรรมดาไปมากโข

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขาตัดสินใจเทแต้มใหม่ทั้ง 14 แต้ม รวมกับของเดิมที่เก็บไว้ 3 แต้ม รวมเป็น 17 แต้ม ลงไปที่ค่าพรสวรรค์ทั้งหมด

ในฐานะผู้ข้ามมิติ เขารู้ดีว่าพรสวรรค์นั้นสำคัญเพียงใดสำหรับผู้ฝึกตน!

เมื่อการจัดสรรเสร็จสิ้น ค่าพรสวรรค์ของเขาก็พุ่งจาก 30 เป็น 47

หากค่ามาตรฐานของคนทั่วไปตามระบบคือ 10 ตอนนี้เขาก็อยู่เหนือกว่าคนธรรมดาหลายเท่าตัวแล้ว

เมื่อจัดการเสร็จ เขาจึงหันไปดูสินค้าลดราคาประจำวัน

อย่างแรก กล่องของขวัญค่าสถานะเป็นสิ่งที่ต้องซื้อ เพราะนี่คือหนทางหลักในการเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา

หลังจากซื้อแล้ว สายตาของเขาก็ไปสะดุดอยู่ที่วิชาวรยุทธ์

หัตถ์พุทธะคืนชีวิต: วิชาวรยุทธ์สายพุทธโบราณที่ช่วยกระตุ้นพลังชีวิตและเป็นเลิศในด้านการรักษาเยียวยา

เขาชำเลืองมองวิชานั้น แล้วหันไปมองร่างบอบบางบนเตียงหยก ก่อนจะตัดสินใจซื้อมัน

ตอนนี้ค่าพรสวรรค์ของเขาแตะระดับ 50 แล้ว และคะแนน 8,000 แต้มที่หามาได้อย่างยากลำบากก็ลดฮวบเหลือเพียง 1,200 แต้ม

การใช้คะแนนไปกับสิ่งที่อาจช่วยลั่วจื่อโหรวได้ ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

ทว่าปัญหาร้ายแรงยังคงมีอยู่

เขาไม่รู้วิธีบำเพ็ญเพียร ในร่างไม่มีพลังปราณไหลเวียนแม้แต่น้อย แล้วเขาจะใช้วิชาหัตถ์พุทธะคืนชีวิตได้อย่างไร

สินค้าประจำวันของระบบนั้นยอดเยี่ยม แต่มันล้วนต้องใช้พื้นฐานพลังปราณในการใช้งาน

ขณะที่เขากลิ้งตัวไปมาบนที่นอน ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา

เขาไม่ใช่ศิษย์รับใช้คนเดิมอีกต่อไปแล้ว!

ตอนนี้เขาคือ... สามีของท่านประมุขพรรคมารขนนกขาวมิใช่หรือ?

แม้จะเป็นตำแหน่งที่ฟังดูแปลกประหลาด แต่มันก็น่าจะมอบสิทธิพิเศษบางอย่างให้เขาได้บ้าง

เขาลุกจากพื้น เปิดประตูและก้าวออกไปข้างนอก

“ท่านผู้พิทักษ์ทั้งสอง อยู่หรือไม่”

“พวกเราอยู่นี่”

เสียงของผู้อาวุโสมู่ดังขึ้นข้างกายเขาแทบจะในทันที

เขาอธิบายจุดประสงค์ของตนเอง

“ข้าขอเคล็ดวิชาที่จะช่วยชี้แนะให้ข้าก้าวเข้าสู่ธรณีประตูแห่งการบำเพ็ญเพียรได้หรือไม่”

สิ้นคำกล่าวของเขา ผู้อาวุโสมู่และผู้อาวุโสหลิวที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต่างเงียบกริบ

ครู่ต่อมา ผู้อาวุโสมู่จึงตอบกลับ “ย่อมได้ แต่ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าเหตุใดคุณชายถึงปรารถนาจะฝึกฝนวรยุทธ์”

“เหตุใดหรือ” ซือเฉินกระพริบตาปริบๆ

เขาตอบกลับเสียงเบา “อาจเป็นเพราะข้าทนดูนางนอนอยู่แบบนั้นโดยที่ข้าช่วยเหลืออะไรไม่ได้กระมัง หรือไม่ศักดิ์ศรีของข้าก็คงไม่ยอมให้ข้าอ่อนแออยู่เช่นนี้ต่อไป”

“โปรดรอสักครู่ คุณชาย”

โดยไม่ทันสังเกต ผู้พิทักษ์ทั้งสองได้เปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกเขาไปแล้ว

ไม่นานนัก ผู้อาวุโสมู่ก็ปรากฏตัวออกมาจากความมืดพร้อมกับม้วนคัมภีร์เก่าแก่

“คุณชาย นี่คือเคล็ดวิชาที่ศิษย์สายนอกทุกคนต้องศึกษาเมื่อแรกเข้าพรรค”

“ข้ายังไม่รู้ว่าพรสวรรค์ดั้งเดิมของท่านเป็นเช่นไร แต่ท่านน่าจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ภายในครึ่งเดือน”

สิ่งที่นางไม่ได้กล่าวเสริมคือ โดยปกติแล้วศิษย์ที่มีพรสวรรค์มักจะทำสำเร็จภายในสามถึงเจ็ดวัน

เพื่อรักษาน้ำใจของเขา นางจึงยืดเวลาจากเจ็ดวันออกไปเป็นครึ่งเดือน

ซือเฉินรับม้วนคัมภีร์มาและพยักหน้าด้วยความขอบคุณ

“ขอบคุณท่านมาก”

“มิได้ ท่านทำตามที่ใจปรารถนาเถิด” ผู้อาวุโสมู่ตอบ “การตื่นขึ้นของท่านประมุข ฝากไว้ในมือท่านแล้ว”

กล่าวจบ ร่างของผู้อาวุโสมู่ก็เลือนหายไป และซือเฉินก็กลับเข้ามาในห้อง

เขานั่งลงข้างกายลั่วจื่อโหรว กุมมือเรียวบางของนางไว้ในมือใหญ่ของเขา

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะได้ยินข้าหรือไม่ แต่ข้ากำลังจะเริ่มบำเพ็ญเพียรแล้ว เมื่อใดที่พลังปราณก่อกำเนิดขึ้นในตัวข้า ข้าจะช่วยรักษาร่างกายให้เจ้าเอง”

“ไม่รู้ว่าพรสวรรค์ของข้าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน ครึ่งเดือนอย่างนั้นหรือ”

“ใครๆ ต่างก็บอกว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยาก สำหรับเจ้าคงใช้เวลาแค่เจ็ดวันกระมัง”

[จบตอน]