บทที่ 27: กายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ พลิกฟ้าคว่ำปฐพี

บทที่ 27: กายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ พลิกฟ้าคว่ำปฐพี

กู้อวี้เหยาเหินกระบี่จากไป ปล่อยให้ทั้งสองได้มีเวลาส่วนตัวด้วยกัน

ก่อนไป นางทิ้งสายตาที่มีความนัยให้สวีเจี้ยนชิว ทำนองว่า "เจ้าจัดการเองนะ"

คู่บำเพ็ญ ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง?

ความสุขที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันทำให้สวีเจี้ยนชิวรู้สึกเหมือนฝันไป

ภายในถ้ำเซียน เขาและเย่ชิงเสวียนต่างเงียบกริบ สายตาประสานกันเป็นครั้งคราว แล้วก็รีบหลบวูบทันที บรรยากาศเงียบสงัด มีเพียงเสียงปลาวิญญาณพ่นฟองอากาศเบาๆ

ในที่สุด สวีเจี้ยนชิวก็ทำลายความเงียบ "สหายเต๋าเย่... ชิงเสวียน อาการบาดเจ็บแห่งเต๋าของเจ้าและอวี้เหยา เกิดจากการถูกปองร้ายใช่หรือไม่?"

เย่ชิงเสวียนกลับมาวางมาดนางพญาและสวนกลับ "แล้วไง? เจ้าคิดจะแก้แค้นให้พวกเรางั้นรึ?"

สวีเจี้ยนชิวกล่าวเรียบๆ "ข้ากับอวี้เหยาเป็นคู่บำเพ็ญ ร่วมทุกข์ร่วมสุข ข้าจะเมินเฉยต่อศัตรูของนางได้อย่างไร?"

"พูดดีนี่" เย่ชิงเสวียนมองสวีเจี้ยนชิวอย่างพินิจพิเคราะห์ "สองคนนั้นแย่งชิงวาสนาที่ควรเป็นของพี่เหยาและข้า อีกไม่นานพวกนางก็จะกลายเป็นจอมคนระดับจินตาน เจ้าไม่กลัวโดนพวกนางบี้เหมือนมดปลวกรึไง?"

สวีเจี้ยนชิวแค่นยิ้ม "พวกนางเป็นใคร? คิดว่ามีค่าพอจะมาบี้ข้าเชียวรึ? เมื่อข้าทะลวงสู่ระดับจินตาน ข้าจะตัดหัวพวกนางมาให้เจ้ากับอวี้เหยาระบายแค้นเอง"

ทำไมจอมคนระดับจินตานพอหลุดจากปากเขา ถึงฟังดูฆ่าง่ายเหมือนเชือดไก่แบบนั้นนะ?

แถมคำพูดพวกนี้ยังออกจากปากผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณอีกต่างหาก

อวดดี อวดดีเกินไปแล้ว!

เย่ชิงเสวียนไม่เคยเจอใครอวดดีขนาดนี้มาก่อน

ทว่า เสียงหนึ่งในใจนางกลับกระซิบว่า บางทีเขาอาจจะทำได้จริงๆ ก็ได้

"เจ้าเอาเวลาไปใส่ใจเรื่องทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานก่อนเถอะ" เย่ชิงเสวียนพูดจริงจัง ไม่มีแววประชดประชัน

"โลกผู้บำเพ็ญเต็มไปด้วยอัจฉริยะ ระดับกลั่นลมปราณและสร้างรากฐานนั้นไม่มีค่าอะไร มีเพียงการก้าวสู่ระดับจินตานเท่านั้น จึงจะนับว่าก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งความเป็นอมตะอย่างแท้จริง"

ในสำนักค่ายกลเซียน จอมคนระดับจินตานถือเป็นผู้มีอำนาจระดับผู้อาวุโสหรือประมุขยอดเขาแล้ว

แต่หากมองในระดับสำนักเซียนชั้นนำของเก้าทวีปเซียน จอมคนระดับจินตานเป็นเพียงศิษย์สายในเท่านั้น

ผู้ที่ควบแน่นจินตานระดับสูงได้เท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เป็นศิษย์สายตรง

ในสายตาของเย่ชิงเสวียน พรสวรรค์ของสวีเจี้ยนชิวนั้นเหนือกว่านาง การควบแน่นจินตานเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น

ตราบใดที่เขาไม่ตายไปเสียก่อน

ส่วนจินตานระดับสูงนั้น ขึ้นอยู่กับวาสนาและรากฐาน

"ข้าจะจำไว้" สวีเจี้ยนชิวพยักหน้า

เขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี

เมื่อเทียบกับอัจฉริยะที่มีรากปราณเซียนหรือรากปราณสวรรค์ เส้นทางของเขาคือการเก็บตัวเงียบๆ พัฒนาตนเอง และพึ่งพาคู่บำเพ็ญกับลูกหลานเพื่อบรรลุความเป็นอมตะในพริบตา

สำรวจแดนลับเพื่อหาสมบัติ? อันตรายเกินไป ไม่เอาเด็ดขาด

ล่าสัตว์อสูร? จะได้ลูกกี่คนเชียว? ไม่เอาเหมือนกัน สู้เขียนยันต์ขายแลกหินวิญญาณดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดเขาก็ต้องไปสนามรบเซียน-มารอยู่ดี

แค่ต้องรอให้แข็งแกร่งกว่านี้ก่อนค่อยไป

กำหนดเวลาช้าสุดสำหรับผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานที่จะถูกเกณฑ์ไปสนามรบเซียน-มาร คือภายในสิบปีหลังจากสร้างรากฐานสำเร็จ

"เจ้า... รักษาอาการบาดเจ็บแห่งเต๋าด้วยการบำเพ็ญคู่ได้จริงหรือ?" เย่ชิงเสวียนหยั่งเชิงถาม

"แน่นอน ลองดูก็รู้" สวีเจี้ยนชิวยกยิ้มมุมปาก "เจ้าไม่เชื่อข้าไม่เป็นไร แต่เจ้าต้องเชื่ออวี้เหยานะ"

เขาลุกขึ้นและเป็นฝ่ายรุก โน้มตัวลงมามองเย่ชิงเสวียนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หิน "ทำไม กลัวเหรอ?"

"เหลวไหล! ใครกลัวกัน!" เย่ชิงเสวียนตบโต๊ะลุกขึ้น คว้าคอเสื้อเขา "อยากบำเพ็ญคู่นักไม่ใช่เหรอ? ไปสิ เข้าห้อง!"

วิธียั่วโมโหนั้นหยาบกระด้าง แต่ได้ผลชะงัด

พูดจบ นางก็ลากสวีเจี้ยนชิวเข้าห้องนอนอย่างดุดัน

"เฮ้ยๆๆ ปล่อยก่อนสิ" สวีเจี้ยนชิวไม่นึกว่าแม่นางคนนี้จะร้อนแรงขนาดนี้ กะจะพลิกบทบาทเป็นฝ่ายรุกซะงั้น

ยึดมั่นในหลักการไม่ฝืนใจผู้บำเพ็ญหญิง เขาจึงไม่ขัดขืนมากนัก และถูกเย่ชิงเสวียนโยนลงบนเตียง

"ถ้าเจ้ากล้าหลอกข้า ข้าจะทำให้เจ้าเป็นชายไม่ได้อีกเลย!" เย่ชิงเสวียนถลึงตาใส่สวีเจี้ยนชิวอย่างดุร้าย และทำมือเป็นท่าปาดคอ

ซี้ด... สวีเจี้ยนชิวรู้สึกเสียวสันหลังวาบ มาถึงขั้นนี้แล้ว จะลังเลทำไม?

"ชิงเสวียน ข้ามาช่วยเจ้ารักษาอาการบาดเจ็บแห่งเต๋านะ..."

เขาจับแขนเย่ชิงเสวียนแล้วดึงเบาๆ ร่างของนางก็ถลาลงมาสู่อ้อมกอดที่แข็งแกร่งของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

ม่านมุ้งทิ้งตัวลง เงาคนเลือนราง

ครู่ต่อมา วิชาสร้างสรรค์หยินหยางฟ้าดินสมสู่ ก็เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ กระแสพลังไหลเวียนระหว่างคนทั้งสอง

เสียงคน เสียงฝน เสียงกลอง ทุกเสียงดังเข้าหู

เรื่องครอบครัว เรื่องพันธมิตร เรื่องบำเพ็ญเพียร ทุกเรื่องล้วนใส่ใจ

ตบะของสวีเจี้ยนชิวที่เพิ่งทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า พลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง เพิ่มพูนอย่างต่อเนื่อง

เสียงแจ้งเตือนจากระบบปรากฏขึ้น: 【โฮสต์ได้ผูกมัดเย่ชิงเสวียนเป็นคู่บำเพ็ญ มอบรางวัลชุดของขวัญหนึ่งชุด】

ตอนนี้เขากำลังดำดิ่งอยู่กับการบำเพ็ญเพียร จึงพักเรื่องรางวัลไว้ก่อน

เบื้องล่าง เย่ชิงเสวียนหลับตาแน่น ใช้สัมผัสวิญญาณตรวจสอบภายใน ภายในทะเลแห่งจิตสำนึก รากฐานแห่งเต๋าของนางซึ่งคล้ายจานอาคมสีเขียว แตกสลายยับเยิน ประกอบไปด้วยเศษซาก หากนางไม่ได้ใช้วิชาลับประคองไว้ มันคงพังทลายไปนานแล้ว

ทันใดนั้น พลังลึกลับสายหนึ่งก็แผ่ซ่านจากท้องน้อยเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึก ราวกับมือที่มองไม่เห็นกำลังรวบรวมเศษซากเหล่านั้น และเชื่อมต่อพวกมันเข้าด้วยกัน

รากฐานแห่งเต๋ากำลังได้รับการซ่อมแซมจริงๆ!

ความผิดปกติในร่างกายและสัมผัสวิญญาณทำให้นางปรารถนาจะเข้าถึงความกลมกลืนและการสอดประสานอย่างไม่อาจต้านทาน... ในที่สุด เย่ชิงเสวียนรู้สึกว่าสวีเจี้ยนชิวเหมือนจะหยุดนิ่งไป นางเผลอร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว "อย่าเพิ่งไป!"

...หลังจากสวีเจี้ยนชิวเสร็จกิจ ในที่สุดเขาก็มีเวลาตรวจสอบชุดของขวัญรางวัลจากระบบ ด้วยความคิดเดียว เขาเลือกเปิดมัน:

【กายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ ×1】

"กายาพิเศษเชียวรึ!"

ในโลกผู้บำเพ็ญ รากปราณเกี่ยวข้องกับความเร็วในการบำเพ็ญเพียร บ่งบอกถึงประสิทธิภาพในการดูดซับพลังปราณ

ส่วนกายาพิเศษนั้น จะเน้นไปที่ด้านใดด้านหนึ่งโดยเฉพาะ

กายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ สมดั่งชื่อ มันมอบโบนัสอย่างมหาศาลเมื่อฝึกฝนวิชาธาตุไฟ

เท่ากับมีรากปราณเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีประโยชน์อันยอดเยี่ยมอีกมากมาย

เช่น เสริมประสิทธิภาพการบำเพ็ญคู่

ลือกันว่าผู้บำเพ็ญหญิงฝ่ายมารบางคนชอบเสาะหาผู้บำเพ็ญชายที่มีกายาหยางบริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นเตาหลอม ดูดซับพลังหยางเพื่อเสริมพลังหยินของตน

สิ่งที่คู่กันกับกายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ ก็คือกายาพิเศษอย่างกายาหยินบริสุทธิ์และกายาอมตะหยินสูงสุด

ของที่ระบบให้มา ย่อมเป็นของดี

สวีเจี้ยนชิวใช้มันอย่างไม่ลังเล รู้สึกถึงความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับมีพลังงานที่ไม่มีวันหมดสิ้น

"อย่าเพิ่งไป!"

เสียงที่ดังข้างหูเรียกความสนใจของสวีเจี้ยนชิว

เขามองเย่ชิงเสวียนที่ลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ และกระซิบว่า "มาเถอะ ให้ข้าช่วยเจ้ารักษาอาการบาดเจ็บต่อ!"

...หลังจากเปิดใช้งานกายา สวีเจี้ยนชิวรู้สึกว่าประสิทธิภาพการบำเพ็ญเพียรของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในทุกด้าน

เขาแอบเช็คแผงสถานะแวบหนึ่ง พบว่าวิชา กายาทองคำอมตะ ได้เลื่อนระดับจากบทกายาขั้นเริ่มต้น สู่ความสำเร็จขั้นเล็กแล้ว

ขณะที่กำลังจะดูต่อ เขาก็พบว่าเย่ชิงเสวียนได้ใช้วิชา พลิกฟ้าคว่ำปฐพีกดเขานอนลงกับพื้น ดวงตาคู่สวยฉายแววหยิ่งผยองไม่ยอมใคร นางพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิ "ตาข้าบ้างล่ะ!"

"แล้วไง?" สวีเจี้ยนชิวยั่วโมโห "ถ้าเจ้าแน่จริง ก็ทำให้ข้ายอมจำนนสิ!"

เย่ชิงเสวียนยิ้มมุมปากอย่างซุกซน "อย่าลืมสิ ข้าเป็นผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานนะ ข้าจะทำให้เจ้ายอมศิโรราบจากก้นบึ้งของหัวใจเลยคอยดู!"

เปลวเพลิงแห่งสงครามลุกโชนไม่หยุดหย่อน ดั่งสนามรบเซียน-มาร คลื่นลูกเก่ายังไม่ทันสงบ คลื่นลูกใหม่ก็โถมเข้ามา...

"ยอมแพ้รึยัง?"

"ไม่!"

... "ยอมแพ้รึยัง?"

"ยะ... ยอมแล้ว"

...ตอนแรก เย่ชิงเสวียนถาม สวีเจี้ยนชิวตอบ แต่ในที่สุด สวีเจี้ยนชิวก็กลายเป็นฝ่ายถาม และเย่ชิงเสวียนเป็นฝ่ายตอบ

ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญระดับสร้างรากฐานแล้วยังไง?

ต่อหน้ากายาศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ของข้า นางก็อ่อนแออยู่ดี!

"เฮ้อ"

สวีเจี้ยนชิวพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมา มองเย่ชิงเสวียนที่หลับสนิทไปแล้ว เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น:

【ค่าความสนิทสนมของคู่บำเพ็ญถึงจุดวิกฤต】

【มอบรางวัลชุดของขวัญความสนิทสนม ×1】

"ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว พักผ่อนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยเช็ค"

สวีเจี้ยนชิวผล็อยหลับไปอย่างสะลึมสะลือ

วันรุ่งขึ้น

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวอีกครั้ง:

【เย่ชิงเสวียน คู่บำเพ็ญที่ผูกมัดกับโฮสต์ตั้งครรภ์แล้ว ทายาทกำลังถือกำเนิด】

【มอบรางวัลชุดของขวัญสมปรารถนาดั่งใจหวัง ×1】

【ขอให้โฮสต์อย่าลืมความตั้งใจเดิม】

"นี่มัน... ท้องอีกแล้วหรือ?"

จบบท