บทที่ 505 ปริศนาบทใหม่!

ภายในกรุ๊ปแชทไขคดี!

โมริ โคโกโร่ ส่งอีโมจิรูปคนลูบคางครุ่นคิด แล้วคอมเมนต์ว่า:

"งั้นคำถามตอนนี้ก็คือ— 'นักถ้ำมอง' ใช้ตัวตนไหน และใช้วิธีอะไรในการติดต่อกับพวกคลั่งอย่าง 'คนถลกหนัง' และ 'ผู้ลงทัณฑ์' ก่อนหรือตอนที่พวกเขากำลังเริ่มก่อคดี? คงเป็นไปไม่ได้หรอกนะที่นักถ้ำมองจะมีเวทมนตร์รู้ตัวตนของพวกนั้นแล้วก็ติดต่อหาได้เลยน่ะ?"

กวนหงอวี่: "คุณหมายความว่า นักถ้ำมองจำเป็นต้องมีตัวตนบังหน้าที่สมเหตุสมผลและไม่สะดุดตาใช่ไหม? ตัวตนที่สามารถติดต่อกับพวกคนบ้าพวกนั้นได้โดยไม่ทำให้พวกมันสงสัย? ตัวตนแบบนั้นหาได้ยากชัดๆ!"

เสิ่นถิง ที่เงียบและครุ่นคิดมาตลอด คอมเมนต์ขึ้นว่า:

"เส้นทางการติดต่อของนักถ้ำมองน่าจะซ่อนอยู่ในจุดร่วมของ 'คนถลกหนัง', 'ผู้ลงทัณฑ์', และรวมถึง 'กวนฮุ่ยเหวิน' กับ 'สวีเจี้ยนซาน' ข้อมูลส่วนตัวของอาชญากรพวกนี้ ทั้งความสัมพันธ์ทางสังคม อาชีพ นิสัย สถานที่ที่ไปบ่อย งานอดิเรก ฯลฯ ถูกอัปโหลดลงในไฟล์กลุ่มแล้ว ทุกคน ลองคัดกรองอย่างละเอียดกันอีกรอบเถอะ! ดูซิว่าเราจะหาจุดตัดหรือรูปแบบที่คล้ายคลึงกันจนน่าสงสัยได้ไหม"

คิโกะ ตอบรับทันที: "ไม่มีปัญหา! ฉันจะเขียนโปรแกรมเล็กๆ ขึ้นมาเพื่อทำการเปรียบเทียบไขว้แบบพหุมิติกับข้อมูลพื้นฐานของผู้ลงมือหรือบุคคลสำคัญทั้งหมดในคดีที่อาจเกี่ยวข้องกับ 'นักถ้ำมอง' ก่อนเลย มาดูกันว่ามีความเกี่ยวข้องกันทางข้อมูลบ้างไหม"

ถังเหริน ไอหมอนี่ โผล่มาขัดจังหวะทำลายบรรยากาศได้ถูกเวลาพอดี:

"ไม่ถูกน้า~~ อั๊วรู้สึกว่าวิธีที่นักถ้ำมองติดต่อกับพวกคลั่งพวกนี้อาจจะไม่เหมือนกันก็ได้~~ ไม่งั้นพวกเราคงเจอไปตั้งนานแล้วตอนวิเคราะห์คดีพวกนั้น~~ และนะ! ระดับนักถ้ำมองเนี่ย พวกมันไม่ทิ้งช่องโหว่ชัดเจนขนาดนั้นไว้หรอก~~ สถานการณ์ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางทีพวกมันอาจจะ 'ปรับวิธีตามความเหมาะสม' แล้วก็ 'ติดต่อแบบเฉพาะบุคคล' ก็ได้น้า~~"

ข้อกังวลนี้ก็สมเหตุสมผลเหมือนกัน "นักถ้ำมอง" เดิมทีก็เป็นองค์กรอาชญากรรมที่ซับซ้อนระดับสูง สมาชิกขององค์กรต้องมีความสามารถในการปรับตัวและพรางตัวสูงมาก กลยุทธ์การติดต่อเป้าหมายที่แตกต่างกันก็น่าจะยืดหยุ่นและหลากหลาย ไม่ยึดติดกับรูปแบบเดียว

ฉินเฟิง คอมเมนต์สรุป: "ที่ถังเหรินพูดก็มีเหตุผลครับ แต่แนวคิดก่อนหน้านี้ก็เป็นไปได้เหมือนกัน เอาเป็นว่าพวกเรามาโฟกัสสืบหาจุดร่วมของผู้ต้องสงสัยทั้งสี่คนตามที่หัวหน้ากลุ่มเสนอก่อนดีกว่า ถ้าวิธีนั้นไม่ได้ผล เราค่อยหาวิธีอื่นกัน"

คราวนี้ไม่มีสมาชิกในกลุ่มคนไหนคัดค้าน ตอนนี้ก็ทำได้แค่นี้แหละ!

กรุ๊ปแชทเงียบลงชั่วคราวขณะที่ทุกคนกำลังยุ่ง มีเพียง คิโกะ ที่คอยรายงานความคืบหน้าเป็นระยะๆ ว่ากำลังรันข้อมูลหรือเจอจุดน่าสงสัยเล็กๆ แต่สุดท้ายก็ถูกปัดตกไปอย่างรวดเร็วด้วยหลักฐานหรือเหตุผลอื่นๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วขณะที่สมาชิกในกลุ่มเปิดดู เปรียบเทียบ และครุ่นคิด นอกหน้าต่าง ท้องฟ้าเปลี่ยนจากสีดำสนิทเป็นสีน้ำเงินเข้ม จากนั้นก็เริ่มเผยให้เห็นแสงสีขาวอมเทารำไร เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงแล้ว

บรรยากาศในกลุ่มเริ่มตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย

จุดร่วมของบุคคลที่เกี่ยวข้องดูเหมือนจะไม่ชัดเจนเอาซะเลย

'คนถลกหนัง' เป็นช่างฝีมือ นิสัยเก็บตัว แทบไม่ติดต่อกับใครอยู่แล้ว

'ผู้ลงทัณฑ์' เป็นอดีตเจ้าหน้าที่สืบสวน ถูกภรรยากับน้องชายทรยศ มีสภาพจิตใจบิดเบี้ยวสุดขีด

ผู้ก่อเหตุ 'คดีระเบิดและจับตัวประกันที่ต้าจิง' เป็นเด็กรวยรุ่นสองที่คลั่งไคล้เกายา

'คดีเด็กสาวหายตัวเมืองเป่าเล่อ' ก็เกี่ยวข้องกับลัทธิ ทำให้มันซับซ้อนขึ้นไปอีก...

ในแง่ของชนชั้นทางสังคม อาชีพ ประวัติการศึกษา และที่อยู่ประจำ ความแตกต่างระหว่างสี่คนนี้มีมากมายมหาศาล

เป็นไปได้ไหมว่าการติดต่อไปหาเป้าหมายของนักถ้ำมองนั้นไม่มีรูปแบบตายตัวจริงๆ? หรือว่าทิศทางการสืบสวนของทุกคนจะผิด?

สมาชิกกลุ่มหลายคนเริ่มสงสัย

แต่ตอนนั้นเอง หน้าต่างแชทของกรุ๊ปแชทไขคดีก็เด้งข้อความใหม่ขึ้นมากะทันหัน ข้อความนี้มาจาก ริดเลอร์  เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการสนทนาอันยืดเยื้อก่อนหน้านี้เลย แต่จู่ๆ ก็ทิ้งข้อความปริศนาไว้สี่ประโยค:

"พันความคิดพัวพันยุ่งเหยิง วลีเดียวคลายปมระฆังในใจ!

มิได้จับเข็มรักษาโรคทางกาย แต่เชี่ยวชาญปัดเป่าหมอกร้ายที่มองไม่เห็น!"

สไตล์ของริดเลอร์แท้ๆ—

ใช้ปริศนาคำทายมาอธิบายสิ่งที่เขาค้นพบ!