บทที่ 195 ห้องใต้ดิน! (ตอนฟรี)

ตำบลเสี่ยวหยา บ้านเก่าตระกูลกัว!

เปรี้ยง!

สายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้า ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องจนหูอื้อ สยงเป้ยเป้ยไม่สนใจฝนที่เทลงมาหนักขึ้นเรื่อยๆ เขารีบวิ่งฝ่าสายฝนไปที่มุมทิศตะวันออกของลานโล่งนอกบ้านเก่า

ซู่ ซู่~

น้ำฝนไหลมารวมตัวกันและไหลลงมาจากชายคาเรือนหน้า

ตามปกติ น้ำฝนควรจะไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ ไหลไปรวมกันที่ตีนกำแพงแล้วระบายออกไป

แต่สยงเป้ยเป้ยสังเกตเห็นว่า มีน้ำฝนบางส่วนไหลย้อนศร

ตรงนั้นมีกองกิ่งไม้ผุๆ วัชพืช และเศษขยะอื่นๆ กองทับถมกันอยู่สูงประมาณครึ่งตัวคน

น้ำฝนจำนวนมากไหลเข้าไปในกองนั้นแล้วหายวับไป

"มีบางอย่างผิดปกติ!"

สยงเป้ยเป้ยเดินเข้าไปใกล้กองฟาง ยิ่งดูก็ยิ่งน่าสงสัย

จริงด้วย น้ำฝนส่วนหนึ่งไหลเข้าไปในกองฟางแล้วหายไปจริงๆ

"เจ๊สวี มาช่วยหน่อยครับ!"

สยงเป้ยเป้ยตะโกนเรียกสวีซินอี๋

ทั้งสองรีบช่วยกันย้ายกองฟางและเศษขยะออกไป แล้ว ฝาปิดบ่อหิน ก็ปรากฏขึ้นแก่สายตา

บนฝาหินควรจะมีดินกลบหนาแน่น แต่ตอนนี้ถูกฝนชะล้างจนเกือบเกลี้ยง

"หลุมเก็บของใต้ดิน เหรอ?"

สยงเป้ยเป้ยมีประสบการณ์ชีวิตในชนบท

สมัยก่อนในฤดูหนาวทางภาคเหนือ ชาวบ้านจะขุดหลุมเก็บของใต้ดินไว้เก็บมันเทศ แอปเปิล และเสบียงอื่นๆ

เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีคนใช้แล้ว

เขายังสังเกตเห็นว่า ฝาหินกับปากบ่อวางไม่สนิทกัน

ฝาและปากบ่อแบบสกัดมือที่ใช้มานาน จะต้องวางในมุมเฉพาะเท่านั้นถึงจะปิดได้แนบสนิท

คนนอกที่ไม่ค่อยได้ใช้หลุมนี้ ย่อมไม่รู้องศาการวางที่ถูกต้อง

เพราะวางไม่สนิท น้ำฝนถึงได้ซึมลงไปในบ่อผ่านรอยต่อนั่นเอง

สยงเป้ยเป้ยทำท่าจะเปิดฝาหินออกทันที แต่สวีซินอี๋รีบห้ามไว้

"เดี๋ยวก่อน!

หาอะไรมาบังปากบ่อก่อน เดี๋ยวหลักฐานข้างในเสียหายเพราะฝน!"

"ได้ครับ!"

ทั้งสองรีบไปหาร่มกันแดดคันใหญ่มากางบังปากบ่อไว้

จากนั้นสยงเป้ยเป้ยถึงค่อยเลื่อนฝาหินออก

ปากบ่อมืดมิดอ้าซ่าปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ตำรวจส่องไฟฉายลงไป

หลุมนี้ไม่ลึกมาก แค่ประมาณ 3 เมตร

แต่พื้นที่ที่ขุดเจาะด้านล่างดูกว้างขวางทีเดียว

คนข้างบนมองเห็นพื้นที่ด้านล่างได้แค่นิดเดียวเท่านั้น

สยงเป้ยเป้ยเรียกเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน ให้ลงไปตรวจสอบก่อน

"คดีนี้มีระเบิดเข้ามาเกี่ยวข้อง ระวังตัวด้วยนะครับ!"

"รับทราบ!"

"ไม่มีปัญหา!"

เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน 2 นายค่อยๆ ไต่ลงไปในบ่อ ตรวจสอบอย่างระมัดระวัง

ประมาณ 10 นาทีต่อมา เสียงตะโกนก็ดังขึ้นมาจากข้างล่าง:

"ปลอดภัยครับ ลงมาได้เลย!

ข้างล่างมีกระเป๋าเดินทาง 3 ใบครับ!"

กระเป๋าเดินทาง?

ตำรวจที่ล้อมรอบปากบ่อตื่นตัวทันที ทยอยไต่ลงไปข้างล่าง

ยกเว้นแอ่งน้ำเล็กๆ ตรงตำแหน่งที่ตรงกับปากบ่อ ส่วนอื่นๆ ของห้องใต้ดินแห้งสนิท ไม่ได้รับผลกระทบจากฝนตกหนักข้างบน

"เปิดเลย!"

สิ้นเสียงคำสั่งสยงเป้ยเป้ย ตำรวจนายหนึ่งก็เข้าไปเปิดกระเป๋าเดินทางทั้ง 3 ใบ

หนังสือ, โทรศัพท์มือถือ, ไดอารี่, สัตว์ดอง ...

ของจิปาถะวางเรียงรายต่อหน้าทุกคน

"ของพวกนี้ดูจะเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมทั้งนั้นเลย"

ตำรวจนายหนึ่งเข้าไปตรวจสอบ

หนังสือล้วนเกี่ยวกับ อาชญาวิทยา มีทั้งความรู้ด้านจิตวิทยาอาชญากร บทวิเคราะห์คดีดังทั้งในและต่างประเทศ และนิยายอาชญากรรม ฯลฯ

ส่วนขวดโหลสัตว์ดอง มีทั้งสัตว์เล็กอย่างกบ นกกระจอก รวมถึง หัวใจและปอดของสัตว์ใหญ่

สวีซินอี๋หยิบ สมุดบันทึก เล่มหนึ่งขึ้นมา

พอเปิดดู รูปแบบคล้ายกับสมุดจดคำคมของเด็กนักเรียนประถมมัธยม

เนื้อหาแต่ละท่อนสั้นและเรียบง่าย!

แต่มันไม่ใช่คำคม!

และตรรกะความคิดก็ดูแปลกประหลาด—

"ฉันมาจากไหน? มดลูกของแม่เหรอ?"

"พ่อแม่เป็นคนสร้างฉันเหรอ? ไม่ใช่ พระเจ้าต่างหาก!

พระเจ้าสร้างฉันขึ้นมา!"

"ฉันต้องการทุกอย่าง!

ลูกของพระเจ้าจะต้องการทุกสิ่งทุกอย่าง มันไม่มากเกินไปใช่ไหม?!"

"ถึงฉันจะต้องการเยอะ แต่ฉันไม่ได้โลภนะ

ฉันแค่ต้องการทวงสิ่งที่ควรเป็นของฉันกลับคืนมาเท่านั้น!"