สตาร์เอ็มไพร์ บทที่ 97 การเปิดเผยของ NZT-50 (อ่านฟรี)

สตาร์เอ็มไพร์: เกมวิวัฒน์อาณาจักรมนุษย์ บทที่ 97 การเปิดเผยของ NZT-50 (อ่านฟรี)

ปฏิทินสหพันธรัฐใหม่ ปี 302 วันที่ 1 มกราคม ขณะนี้เป็นเวลาเที่ยงวัน หลังจากการ ตกปลา เป็นเวลา 3 เดือน หลินจื้อเฉินและคณะได้กลับมาที่ฐานทัพอีกครั้ง ขณะสนทนาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงตลอดปีที่ผ่านมาและลิ้มรสอาหารอร่อย แต่ดูเหมือนว่าวันนี้จะยุ่งเป็นพิเศษ เพิ่งนั่งลงไม่นานก็มีการสื่อสารใหม่เข้ามา "สวัสดีปีใหม่~" หลินจื้อเฉินยกแก้วเชิญชวนผ่านโฮโลแกรม "มาดื่มสักแก้วไหม?"

"คุณนี่ใจเย็นจริง ๆ" ผู้มาเยือนคือคอร์นีเลีย ใบหน้าที่งดงามของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มขมขื่น "ขอโทษจริง ๆ ฉันพยายามเต็มที่แล้ว..."

"หมายความว่า NZT-50 ถูกเปิดเผยแล้ว?" หลินจื้อเฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ เขาจิบเหล้าอย่างช้า ๆ พร้อมกับการก่อสร้างฐานทัพใต้พิภพ แนวคิดบางอย่างก่อนหน้านี้ได้เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เช่น ฟาร์มไฮโดรโปนิกส์พลังจิต ที่ผลิตสมุนไพรจิตวิญญาณทุกเดือน ส่วนใหญ่ใช้ในการฝึกฝนยาเสริมพลังจิต ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับการปรุงยาของนักปราชญ์โบราณ ส่วนที่เหลือจะถูกจัดสรรให้ผู้บัญชาการระดับสูงของกองทหารรับจ้างตามโควตาในแต่ละเดือน ซึ่งรวมถึงเหล้าพลังจิตด้วย

"ใช่ แม้จะมีการปกปิดของฉัน แต่คู่แข่งของฉันก็ทุ่มเทอย่างมากในการสืบหาเบาะแส คาดว่าอีกไม่กี่วันก็จะพบคุณแล้ว" คอร์นีเลียกล่าวด้วยความกังวล

"สถานการณ์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง? สามเดือนที่ผ่านมา คงเพิ่งเริ่มต้นใช่ไหม?" ในช่วงแรกมีเพียงการส่งอุปกรณ์และวัตถุดิบมาเท่านั้น เพื่อความลับ ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ติดต่อกันอีก จนถึงตอนนี้ คอร์นีเลียยังไม่รู้ว่าท่าอวกาศแห่งแรกได้สร้างเสร็จแล้ว

หลินจื้อเฉินยิ้ม "ไม่ต้องห่วง ที่นี่ทุกอย่างดี" เขาหยุดครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ "ผมเตรียมติดต่อกับสหพันธรัฐ เพื่อร่วมมือกับผู้บริหารระดับสูงโดยตรง"

"นี่เป็นวิธีที่ดี ถ้าเป็นไปได้ ฉันจะช่วยแนะนำให้" คอร์นีเลียยิ้ม ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถครอบครองผลประโยชน์เพียงลำพัง การหาพันธมิตรทางยุทธศาสตร์เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุด แต่การเลือกคนต้องระวัง อย่าไปเจอคนที่โหดเหี้ยมจนทำให้ตัวเองต้องลำบาก

"คุณคิดว่า เสนาธิการ พิคาร์น เป็นอย่างไร?" หลินจื้อเฉินครุ่นคิด

"พิคาร์นมีตระกูลโบลิเอลหนุนหลัง ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ของสหพันธรัฐ และชื่อเสียงของตระกูลนี้ก็ดีมาก" คอร์นีเลียที่รู้จักระบบการเมืองของสหพันธรัฐเป็นอย่างดี กล่าวสรุป "ตระกูลนี้อาจไม่ใช่ตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เหมาะสมกับสถานการณ์ตอนนี้อย่างน่าประหลาดใจ โลกในฐานะที่เป็นที่ตั้งทางกฎหมายของกองทหารรับจ้างดาวตก รายได้ภาษีก็ถูกจัดการโดยรัฐบาลสหพันธรัฐโดยตรง ในฐานะอาณานิคมใหม่ ปัญหาใหญ่ที่สุดคือการขาดทรัพยากรเริ่มต้น แม้จะได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหพันธรัฐ แต่ก็เพียงพอแค่จะยกระดับโลกจากสังคมอุตสาหกรรมไปสู่สังคมดาราจักรเท่านั้น หากต้องการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด โลกต้องได้รับการสนับสนุนที่เพียงพอ NZT-50 ของคุณสามารถเป็นผลิตภัณฑ์พิเศษของโลก ซึ่งจะนำชื่อเสียงและโอกาสทางธุรกิจมาสนับสนุนการพัฒนาอย่างรวดเร็วของโลกได้"

คอร์นีเลียพูดด้วยความตื่นเต้น ดวงตาที่สวยงามของเธอจ้องมองหลินจื้อเฉิน "ผลประโยชน์จาก NZT-50 อาจไม่เป็นที่สนใจของตระกูลใหญ่ แต่ผลกระทบของมันไม่อาจมองข้ามได้ หากสามารถร่วมมือกับตระกูลโบลิเอลได้ กองทหารรับจ้างดาวตกจะไม่ถูกสอดส่องด้วยความไม่หวังดีจากผู้บริหารระดับสูงของสหพันธรัฐ"

เธอดูเหมือนจะมีบางอย่างที่อยากพูด แต่หลินจื้อเฉินทำเหมือนมองไม่เห็น ยิ้มและกล่าวว่า "ไม่แปลกใจเลยที่คุณเป็นนางฟ้าแห่งวงการธุรกิจ นี่ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้ผมได้จริง ๆ"

ในการดำเนินธุรกิจ การเลือกพันธมิตรที่เหมาะสมเป็นเรื่องสำคัญ ซึ่งมีผลโดยตรงต่อความสำเร็จของโครงการ ข้อมูลของตระกูลโบลิเอลอาจไม่ใช่ความลับสำหรับชนชั้นสูงของสหพันธ์ แต่สำหรับหลินจื้อเฉินแล้ว มันมีค่ามากมาย "แล้วคุณจะขอบคุณฉันยังไง?" คอร์นีเลียยิ้มอย่างน่ารัก ดวงตาแฝงด้วยความเสียดาย

"ฉันให้ตัวฉันเองกับคุณดีไหม? ทั้งกิน ทั้งดื่ม ทั้งนอนด้วยกัน" หลินจื้อเฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนทำท่าทางจริงจัง

"ฮะฮะ~" เสียงหัวเราะที่มีความหมายบางอย่างดังขึ้นก่อนการสื่อสารจะถูกตัด หลินจื้อเฉินยิ้มบางๆ โดยไม่พูดอะไร เขาพอจะเดาได้ว่าคอร์นีเลียต้องการเป็นตัวกลางเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างกองทหารรับจ้างดาวตกกับตระกูลโบลิเอล แต่ในเรื่องนี้ เขาจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาแทรกแซง เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกควบคุมในอนาคต อย่าคิดว่าผู้ผลิตมีผลิตภัณฑ์แล้วจะยิ่งใหญ่ เพราะมีหลายรายที่ถูกช่องทางการจัดจำหน่ายบีบจนล้มละลาย

หลังจากคิดครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มการสื่อสารกับพิคาร์น ผู้เป็นผู้บัญชาการกองเรือพิทักษ์โลก ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพเรือ เขาย่อมมีหมายเลขติดต่อของผู้บังคับบัญชา ไม่นานการสื่อสารก็เชื่อมต่อ

"สวัสดีปีใหม่ ท่านผู้บัญชาการ" ภาพโฮโลแกรมของพิคาร์นปรากฏขึ้น เขายังคงดูเป็นชายวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยพลัง แต่ตอนนี้สวมหมวกเหมือนซานตาคลอส ดูเป็นมิตรและอบอุ่น

"นานๆ ทีจะติดต่อมา จะกลับมาฉลองเทศกาลไหม? เพื่อเฉลิมฉลองการเกิดใหม่ของสหพันธ์ ทางทำเนียบเสนาธิการจัดงานเลี้ยงใหญ่ มีของดีๆ ที่ปกติหากินไม่ได้มากมาย"

"สวัสดีปีใหม่ ท่านเสนาธิการ" หลินจื้อเฉินตอบอย่างสุภาพ "มีข่าวดีจะบอกท่าน ถือเป็นของขวัญปีใหม่จากผม!"

"โอ้? ฟังดูน่าตื่นเต้น" รอยยิ้มของพิคาร์นยังคงไม่เปลี่ยน ในฐานะบุตรแห่งชนชั้นสูงของสหพันธ์ เขาได้เห็นสิ่งดีๆ มามากมาย จนไม่อาจคาดเดาได้ว่า ของดี ที่หลินจื้อเฉินพูดถึงจะนำพาความประหลาดใจอะไรมา

"NZT-50 ยาอัศจรรย์ที่เป็นผลิตภัณฑ์พิเศษ" หลินจื้อเฉินเปิดเผยความลับและส่งข้อมูลของ NZT-50 ไปให้ พิคาร์นเปิดดูอย่างไม่ใส่ใจ แววตาที่เคยเฉื่อยชาเริ่มเปลี่ยนเป็นคมกริบ แต่ไม่นานเขาก็เข้าสู่ภวังค์ เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็กลับมาและยิ้มอย่างขอโทษ

"ขอโทษที คนแก่แล้วชอบคิดมาก ทำให้ท่านผู้บัญชาการกองทัพต้องรอ"

คำว่า ผู้บัญชาการ ถูกเน้นเสียงอย่างชัดเจน แสดงว่าเขาเดาได้ว่า NZT-50 เป็นผลิตภัณฑ์พิเศษของกองทหารรับจ้างดาวตก เนื่องจากลักษณะพิเศษของมัน ไม่มีทางที่จะขโมยได้ ต้องใช้วิธีในกรอบกฎเกณฑ์เท่านั้น

"ท่านพูดเล่นแล้ว พลังจิตของคุณแม้จะผ่านเครื่องโฮโลแกรมก็ทำให้ผมรู้สึกอึดอัด จะให้เวลามาทำอะไรได้?" หลินจื้อเฉินกล่าวอย่างสุภาพ

เสนาธิการพิคาร์นลุกขึ้น กล่าวคำสุภาพสองสามคำก่อนเดินไปยังห้องประชุมลับ แสดงให้เห็นว่าเขาเตรียมตัวสำหรับการสนทนาอย่างจริงจัง หลินจื้อเฉินรออย่างอดทน สองนาทีต่อมา เสนาธิการนั่งลงที่ตำแหน่งของเขา การสื่อสารที่เคยเชื่อมต่อผ่านสายรัดข้อมือโฮโลแกรม ถูกเปลี่ยนมาใช้โปรเจ็กเตอร์ในห้องประชุม แสดงภาพหลินจื้อเฉินในอัตราส่วนเท่าจริง เผชิญหน้ากับเสนาธิการ แสดงให้เห็นว่าฝ่ายนั้นยอมรับเขาในฐานะที่เท่าเทียมกันอย่างชัดเจน ความพิเศษของ NZT-50 ได้ดึงดูดความสนใจของเสนาธิการอย่างมาก

"ท่านผู้บัญชาการหลิน ของขวัญของคุณถือเป็นของขวัญชิ้นใหญ่" เสนาธิการพิคาร์นกล่าวอย่างสงบ "แต่ในประวัติศาสตร์ของสหพันธ์ มีสิ่งดีๆ มากมายที่สูญหายไปเพราะเหตุผลต่างๆ ในช่วงนี้ผมได้ศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของจงโจว ได้รับความรู้มากมาย กองทหารรับจ้างดาวตกตอนนี้เหมือนเด็กที่ถือทองเดินในตลาดที่พลุกพล่าน อนาคตน่าเป็นห่วง"

------------------------

เปลี่ยนเวลาลงเป็น  19.45 ,  20.45 น.