สตาร์เอ็มไพร์ บทที่ 12 เรือรบพลังจิต (อ่านฟรี)

สตาร์เอ็มไพร์: เกมวิวัฒน์อาณาจักรมนุษย์ บทที่ 12 เรือรบพลังจิต (อ่านฟรี)

นักวิทยาศาสตร์ระดับนี้ แม้แต่ในสหพันธ์ก็มีไม่มาก แต่ละคนถือเป็นอัญมณีของอารยธรรม ซึ่งไม่สามารถค้นหาได้ในเครือข่ายดารา หลินจื้อเฉินได้รับสิทธิ์จากเจ้าหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพเรือ จึงสามารถค้นหาข้อมูลเบื้องต้นได้บ้าง แต่ก็มีเพียงเท่านั้น ผู้วิวัฒน์ต้องพัฒนาทักษะของตนไปสู่ระดับสูงสุด จากนั้นใช้พลังจิตยกระดับเป็นสกิลพลังจิต ทักษะนี้จะเพิ่มพูนความสามารถของตนอย่างมหาศาล แยกความแตกต่างระหว่างมนุษย์ธรรมดากับผู้ใช้พลังจิต ดร.วิล ไม่ใช่ผู้ใช้พลังจิต แต่เขาได้พัฒนาทักษะของตนจนถึงระดับสูงสุด ในสหพันธ์มนุษยชาติที่มีดาวเคราะห์นับพันและประชากรนับล้านล้านคน บุคคลเช่นนี้อาจนับได้ด้วยนิ้วมือ "ดูเหมือนว่า แผนการฝึกฝนและการตื่นรู้ของเราต้องเร่งดำเนินการ" หลินจื้อเฉินคิดในใจ แต่คำพูดที่ออกมานั้นแตกต่าง

"ดร.วิล คุณคงทราบแล้วว่าเหตุใดสิ่งเหล่านี้จึงเกิดขึ้น กาแล็กซีที่คุณเคยอยู่เป็นเพียงมิติย่อยเล็กๆ เท่านั้น ความกว้างใหญ่ของดาราจักรเป็นเพียงภาพพื้นหลัง ที่นี่คือจักรวาลที่แท้จริง การออกจากบ่อเล็กๆ เพื่อพบกับมหาสมุทร หากคุณต้องการสร้างยานรบที่สามารถเดินทางไกลได้ นี่คือโอกาสที่สมบูรณ์แบบ!"

ต่างจาก NPC ที่ถูกสร้างจากโรงงานโคลนนิ่งซึ่งมีสติปัญญาสูงต่ำต่างกันแต่มีอารมณ์ที่ต่ำเสมอกัน คนที่นำออกมาจากมิติคู่ขนานเป็นมนุษย์ธรรมดา มีความรักและความฝันเช่นเดียวกับประชาชนในสหพันธ์ การปฏิบัติต่อคนเหล่านี้จึงไม่สามารถทำได้อย่างง่ายดายเหมือนกับ NPC หลินจื้อเฉินเปิดภาพโฮโลแกรม แสดงการแต่งตั้งจากรัฐบาลปกครองตนเองของโลก

"ตามที่คุณเห็น ผมคือผู้บัญชาการกองทัพเรือกองเรือที่ห้าของกองกำลังพิทักษ์โลก แม้ตอนนี้จะเพิ่งเริ่มต้น แต่ในอนาคตจะเป็นส่วนหนึ่งของผู้นำสหพันธ์ ซึ่งเพียงพอที่จะสนับสนุนความฝันของคุณ"

ดร.วิลนิ่งเงียบไปชั่วครู่ เขามองข้อมูลในภาพโฮโลแกรม พร้อมกับระลึกถึงทุกสิ่งในมิติคู่ขนาน ความขัดแย้งระหว่างสองความคิดค่อยๆ คลี่คลาย หลังจากผ่านไปไม่กี่อึดใจ เขาก็พูดกับหลินจื้อเฉินว่า "ท่านผู้บัญชาการ ผมต้องการเข้าถึงเครือข่ายดารา เพื่อทำความเข้าใจระดับเทคโนโลยีของสหพันธ์"

หลินจื้อเฉินพยักหน้า "ไม่มีปัญหา ผมจะมอบสิทธิ์ของผมให้คุณ เพื่อใช้ในการเข้าถึงข้อมูลภายในของสถาบันวิทยาศาสตร์ของสหพันธ์"

"ขอบคุณ" ดร.วิลพยักหน้า มิติคู่ขนานและจักรวาลของสหพันธ์มีความแตกต่างทางเทคโนโลยีอย่างมาก ในระยะเวลาอันสั้น เขาต้องเรียนรู้ใหม่ทั้งหมด เพื่อทำความเข้าใจการสร้างยานรบของสหพันธ์อย่างถ่องแท้ หลังจากจัดการเรื่องของดร.วิล หลินจื้อเฉินหันไปมองสินสงครามชิ้นสุดท้าย วิญญาณเรือฆาตกร!

วิญญาณเรือฆาตกร (สีแดงอ่อน)

คุณสมบัติ: ทำการผสานกับเรือฟริเกต เปลี่ยนเป็นเรือรบพลังจิต

การประเมิน: ของรีไซเคิลจากมิติย่อย!"

คำอธิบายที่เรียบง่าย แต่ทำให้หัวใจของหลินจื้อเฉินเต้นแรง ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

"เรารวยแล้ว!"

นี่คือความคิดเดียวของเขาในเวลานี้ ในจักรวาลใหม่ ยานรบทั้งหมดถูกผลิตขึ้นด้วยกระบวนการอุตสาหกรรม (ยานรบชีวภาพก็ถือเป็นอุตสาหกรรมในรูปแบบหนึ่ง) ยานรบเหล่านี้ถูกสร้างตามแบบแผนที่กำหนดไว้ ทำหน้าที่แตกต่างกัน

บางทีอาจเป็นความบังเอิญ หรือปาฏิหาริย์ ยานรบบางลำกลับ "มีชีวิต" ขึ้นมา พวกมันสามารถครอบครองพลังจิต ใช้สกิลพลังจิต และสนับสนุนยานรบเพื่อนร่วมทางได้ จำนวนเรือรบพลังจิตมีน้อยกว่าผู้ใช้พลังจิตมาก การเกิดขึ้นของพวกมันเป็นเรื่องบังเอิญ จากข้อมูลในเครือข่ายดารา รัฐบาลสหพันธ์มีเรือรบพลังจิตไม่เกินหนึ่งร้อยลำ ส่วนใหญ่เป็นเรือรบประจันบานและเรือฟริเกตขนาดเล็ก เรือรบพลังจิตที่สามารถเป็นกำลังหลักได้ เช่น เรือครุยเซอร์พลังจิตหรือเรือรบประจัญบานพลังจิต มีไม่ถึงยี่สิบลำ และทั้งหมดเป็นเรือธงของกองทัพเรือหลักของสหพันธ์

ในบรรดาสิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดคือ เรือไททันพลังจิต "อพอลโล" ซึ่งเป็นเรือธงขนาดยักษ์ยาวกว่า 15 กิโลเมตร ด้วยพื้นฐานที่สมบูรณ์แบบ หลังจากแปรสภาพด้วยพลังจิตแล้ว เรือดังกล่าวถูกควบคุมโดยหยางมีร์ วีรบุรุษในตำนานของสหพันธ์มนุษยชาติ ผู้มีสถานะส่วนตัวสีทองเข้ม ผู้ใช้พลังจิตระดับห้าผู้นี้เคยขับ "อพอลโล" ในยุทธการ "วอร์ฮอร์น" และสามารถยึดดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยของฮอตต์ได้ห้าดวง ระหว่างการรบเขานำกองเรือที่หนึ่งทำลายศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าถึงสิบเท่า สร้างความเกรงขามไปทั่วกาแล็กซี เรือไททันพลังจิตลำนี้เป็นสัญลักษณ์ของสหพันธ์มนุษยชาติ และเป็นกำลังรบพิทักษ์เผ่าพันธุ์ มีคำกล่าวที่แพร่หลายในหมู่อารยธรรมต่างๆ ในกาแล็กซีว่า ไม่ใช่เรือรบพลังจิตทุกลำจะเป็นกำลังรบพิทักษ์เผ่าพันธุ์ได้ แต่เรือที่เป็นกำลังรบพิทักษ์เผ่าพันธุ์นั้น ย่อมต้องเป็นเรือรบพลังจิต!

"ตอนนี้ทุกอย่างครบถ้วนแล้ว" หลินจื้อเฉินยิ้มอย่างพอใจ ด้วยการเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบ เส้นทางของเขาย่อมราบรื่นกว่าบรรพชนที่ต้องบุกเบิกในกาแล็กซีทีละน้อย หลินจื้อเฉินหยิบวิญญาณเรือฆาตกรออกมา มันเหมือนลูกบอลแสงที่เปล่งประกายเบาๆ ลอยอยู่ในห้องบัญชาการ มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ไม่สามารถสัมผัสได้เหมือนวิญญาณ แต่ถึงมือจะสัมผัสไม่ได้ พลังจิตก็สามารถเข้าถึงได้ เขาตบมันเบาๆ ลูกบอลแสงร่วงลงบนพื้นเหมือนลูกบอลยาง บนพื้นโลหะขัดเงา จุดที่ลูกบอลแสงกระทบเกิดคลื่นพลังจิตแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว และห่อหุ้มเรือรบทั้งลำ

ขณะนั้น ที่สถานีอวกาศเหนือโลก เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นอีกครั้งในสถานีตรวจจับคลื่นสัญญาณ ทำให้เหล่านักวิจัยตกใจและวุ่นวายอย่างมาก ไม่นานนัก นักวิจัยคนเดิมที่เคยตรวจสอบข้อมูลสัญญาณพลังจิตก็ดูข้อมูลที่ส่งกลับมาอีกครั้ง และยืนนิ่งไป

"ปีเตอร์ เกิดอะไรขึ้น?" ผู้อำนวยการสถานีอวกาศรีบเข้ามาในห้องโถงและถามขึ้น

"มันคือการตื่นรู้ของพลังจิต...ไม่ มันคือ เรือรบพลังจิต! เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เอง ยานรบลำหนึ่งเกิดการตื่นรู้แห่งพลังจิต!" นักวิจัยปีเตอร์กรีดร้องออกมา

"อา~" เสียงอุทานดังขึ้นทั่วทั้งห้องโถง หากการตื่นรู้ของผู้ใช้พลังจิตยังถือเป็นเรื่องปกติ การปรากฏของเรือรบพลังจิตนั้นถือเป็นปาฏิหาริย์ คนส่วนใหญ่แทบไม่มีโอกาสได้เห็นในชีวิต

"อะไรนะ?" ผู้อำนวยการเดินเข้ามาตรวจสอบข้อมูลด้วยตัวเอง และถามอย่างเร่งรีบว่า "ตำแหน่งอยู่ที่ไหน? สามารถระบุได้ไหมว่าเป็นยานรบลำไหน? รุ่นอะไร?"

นักวิจัยปีเตอร์เร่งควบคุมเครื่องมือและตอบว่า "เป้าหมายอยู่ในเขตดาวเคราะห์น้อย ตามบันทึกของคอมพิวเตอร์หลัก มันคือ..."

เขาหยุดไปชั่วครู่

"ว่าไง?" ผู้อำนวยการถามต่อ

"ข้อมูลแสดงว่าเป็นเรือฟรีเกตมาตรฐาน เป็นยานประจำตำแหน่งของผู้บัญชาการกองทัพเรือที่ห้าของสำนักงานสภาความมั่งคงแห่งสหพันธรัฐโลก หลินจื้อเฉิน ซึ่งเพิ่งตื่นรู้เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ปัจจุบันอยู่ในเขตดาวเคราะห์น้อยของดาวพฤหัส..." นักวิจัยปีเตอร์ตอบ

"ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว? หรือว่าการปรากฏของเรือรบพลังจิตนี้เกี่ยวข้องกับการตื่นรู้ของผู้บัญชาการท่านนี้?" นักวิทยาศาสตร์ที่อยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นปัญหา

"เรื่องนี้ผมไม่ทราบ" นักวิจัยปีเตอร์ยักไหล่