บทที่ 18 - พี่ชายยังขาดเพื่อนอยู่ไหมคะ?

บทที่ 18 - พี่ชายยังขาดเพื่อนอยู่ไหมคะ?

◉◉◉◉◉

“สวัสดีครับ ช่วยแนะนำชุดของขวัญของที่นี่หน่อยได้ไหมครับ?”

กู้เหิงมองพนักงานขายตรงหน้า แล้วเอ่ยถามอย่างสุภาพ

“คุณผู้ชายคะ เคาน์เตอร์แบรนด์เฮเลนาของเราตอนนี้มีชุดของขวัญสองแบบค่ะ แบบหนึ่งเป็นชุดของขวัญที่เน้นครีมบำรุงผิวหน้า อีกแบบเป็นชุดของขวัญที่เน้นเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้าค่ะ”

พนักงานขายที่นี่สังเกตกู้เหิงที่เดินวนเวียนอยู่หน้าเคาน์เตอร์มาสักพักแล้ว ในฐานะพนักงานขายของแบรนด์สกินแคร์ระดับไฮเอนด์อย่างเฮเลนา พวกเธอมีสายตาที่เฉียบแหลมมาก

แม้ว่ากู้เหิงจะไม่ได้สวมใส่เครื่องประดับใดๆ และบนเสื้อผ้าก็ไม่มีโลโก้ที่เห็นได้ชัด แต่เพียงแค่ดูจากเนื้อผ้าและคุณภาพของเสื้อเชิ้ตที่กู้เหิงสวมใส่ พวกเธอก็รู้ได้ทันทีว่านั่นไม่ใช่ของราคาถูกแน่นอน

“อืม...”

“ชุดของขวัญที่เน้นเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้า ราคาประมาณเท่าไหร่ครับ?”

กู้เหิงใช้นิ้วเคาะบนตู้โชว์กระจก แล้วถามพนักงานขายอีกครั้ง

“คุณผู้ชายคะ ชุดของขวัญเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้าชุดนี้ ข้างในประกอบด้วยเซรั่ม Powercell ขนาด 50ml หนึ่งขวด และครีม Re-Plasty ขนาด 50ml หนึ่งกระปุกค่ะ ผลิตภัณฑ์ทั้งสองตัวนี้เป็นผลิตภัณฑ์เด่นของแบรนด์เฮเลนาของเราเลยค่ะ”

พนักงานขายอธิบายอย่างละเอียด “ตอนนี้เคาน์เตอร์เฮเลนาของเรามีโปรโมชั่น ซื้อครบ 5,000 หยวน รับส่วนลด 10% ชุดของขวัญเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้าชุดนี้หลังหักส่วนลดแล้วราคาอยู่ที่ 4,980 หยวนค่ะ”

กู้เหิงพยักหน้าเบาๆ แสดงว่าเข้าใจ

ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว สำหรับเขาแล้วถือเป็นเรื่องที่ไม่รู้เรื่องเลย

แบรนด์เฮเลนา เขาไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

ที่เขาเลือกเดินเข้ามาในเคาน์เตอร์แบรนด์เฮเลนา ก็เพราะว่าในบรรดาเคาน์เตอร์แบรนด์ทั้งหมด เคาน์เตอร์ของที่นี่ดูใหญ่โตและหรูหราที่สุด

เด็กสาวสามคนที่ยืนอยู่ข้างๆ กู้เหิง มองดูกู้เหิงคุยกับพนักงานขายอย่างเป็นกันเอง โดยไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาทักทายพวกเธอสามคนเลยแม้แต่น้อย

สายตาของพวกเธอสบกัน สีหน้าแต่ละคนแตกต่างกันไป

“พี่ชายคะ จะซื้อชุดของขวัญให้แฟนเหรอคะ?”

ทันใดนั้น หลิ่วหนานอีก็โผล่ตัวออกมาครึ่งหนึ่ง แล้วถามกู้เหิง

เสียงของเธอใสกังวานน่าฟัง ชุดเดรสสายเดี่ยวลายดอกไม้สีเขียวอ่อน เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียนของเธออย่างเต็มที่ ประกอบกับการแต่งหน้าแบบใสๆ ปนเซ็กซี่ และท่าทางที่ดูขี้เล่นเล็กน้อย สำหรับเด็กหนุ่มวัย 18 ปีแล้ว ถือว่ามีพลังทำลายล้างสูงมาก

กู้เหิงที่กำลังคุยกับพนักงานขายอยู่ ไม่คิดว่าเด็กสาวสามคนที่อยู่ข้างๆ จะมีคนเข้ามาทักทายก่อน เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มส่ายหน้า

อีกด้านหนึ่ง ซูถังและเฝิงเหยาไม่คิดว่าหลิ่วหนานอีจะเลือกจู่โจมก่อน

แต่ในเมื่อหลิ่วหนานอีเข้ามาทักทายแล้ว ทั้งสองคนก็ไม่ได้แสร้งทำเป็นเย็นชาอีกต่อไป ต่างก็หันไปมองกู้เหิงเช่นกัน

“งั้นก็คงให้เพื่อนสินะคะ?”

หลิ่วหนานอียกนิ้วโป้งให้กู้เหิง “พี่ชายคะ เฮเลนานี่ดีจริงๆ นะคะ ตาถึงมาก!”

กู้เหิงมองหลิ่วหนานอีตรงหน้า รู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าสนใจดี

“ถ้าให้คุณเลือก ระหว่างชุดของขวัญครีมบำรุงผิวหน้ากับชุดของขวัญเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้า คุณจะชอบแบบไหนมากกว่ากันครับ?”

กู้เหิงหันข้างเล็กน้อย แล้วถามหลิ่วหนานอี

แต่เขาก็ไม่ได้ละเลยเด็กสาวอีกสองคน สายตากวาดมองไปทางพวกเธอแล้วพยักหน้าเบาๆ เป็นการทักทายอย่างสุภาพ

“ก็ต้องเป็นเซรั่ม Powercell กับครีม Re-Plasty สิคะ!”

หลิ่วหนานอียิ้มตอบ “สำหรับเด็กสาวแล้ว เซรั่มมีประโยชน์มากกว่าครีมบำรุงผิวหน้าอีกนะคะ!”

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ”

กู้เหิงพยักหน้าให้หลิ่วหนานอี แล้วหันไปมองพนักงานขาย “งั้นเอาชุดของขวัญเซรั่มและครีมบำรุงผิวหน้าแล้วกันครับ รบกวนคุณช่วยหยิบให้ผมห้าชุด”

ห้าชุด?

พนักงานขายชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วในใจก็เต็มไปด้วยความดีใจอย่างท่วมท้น

“ได้ค่ะ ได้ค่ะ!”

“คุณผู้ชายคะ รอสักครู่นะคะ!”

พนักงานขายตอบรับซ้ำๆ “เดี๋ยวฉันรีบเตรียมให้ทันทีเลยค่ะ!”

“อ้อ”

“ผมมีบัตรซูเปอร์วีไอพีของจัวจั่น สามารถลดเพิ่มได้อีกไหมครับ?”

กู้เหิงนึกขึ้นได้ว่าบัตรซูเปอร์วีไอพีน่าจะมีสิทธิ์ส่วนลดด้วย เขาจึงถามพนักงานขายอีกครั้งหนึ่ง

มีคำกล่าวว่า “ควรใช้ก็ใช้ ควรประหยัดก็ประหยัด” สะสมไปเรื่อยๆ ก็สามารถสั่งของอร่อยๆ ได้ไม่น้อยเลย

“คุณผู้ชายคะ แบรนด์เฮเลนาของเราเป็นเคาน์เตอร์ที่ทำสัญญากับห้าง ไม่สามารถลดเพิ่มได้ค่ะ”

“แต่คุณสามารถใช้ส่วนลด 12% ของบัตรซูเปอร์วีไอพีได้โดยตรง ซึ่งจะคุ้มกว่าส่วนลด 10% ของโปรโมชั่นเราค่ะ”

พนักงานขายได้ยินว่ากู้เหิงเป็นซูเปอร์วีไอพีของจัวจั่น ท่าทีก็ยิ่งนอบน้อมขึ้นไปอีก

“โอ้...”

“งั้นก็ใช้ส่วนลด 12% ของบัตรซูเปอร์วีไอพีแล้วกันครับ”

กู้เหิงพยักหน้า แล้วหยิบปึกบัตรหนาๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง หาบัตรซูเปอร์วีไอพีของศูนย์การค้าจัวจั่น และบัตรเครดิต Centurion Black Card ของธนาคารจาวซางออกมา

“รูดบัตรได้เลยครับ”

กู้เหิงยื่นบัตรทั้งสองใบให้พนักงานขาย

“ได้ค่ะ!”

“รอสักครู่นะคะ!”

พนักงานขายมองดูบัตรสมาชิกชั้นนำของสถานที่หรูหราต่างๆ ในเป่ยชุนที่อยู่ในมือของกู้เหิง ก็ถึงกับอึ้งไปเลย

และขนาดพนักงานขายแบรนด์เฮเลนาที่ต้องรับรองคนรวยอยู่เป็นประจำยังเป็นขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงสามสาวเพื่อนร่วมห้องที่เพิ่งก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยเลย

ซูถังและเฝิงเหยายังพอจะรักษาความสงบไว้ได้ แต่ในใจก็เริ่มเกิดคลื่นลม

ชุดของขวัญเฮเลนามูลค่าเกือบห้าพันหยวน ซื้อทีเดียวห้าชุด

พวกเธอเข้ามหาวิทยาลัย พ่อแม่ซื้อกระเป๋า Chanel ให้ พวกเธอก็รักเหมือนสมบัติล้ำค่า แทบจะอยากกอดนอนทุกคืน

แต่คนอื่นแค่กระพริบตา ก็ใช้เงินเท่ากับกระเป๋า Chanel ของพวกเธอแล้ว

นอกจากนี้ ยังมีบัตรสมาชิกชั้นนำที่ดูสวยงามเหล่านั้นอีก แม้ว่าส่วนใหญ่พวกเธอจะไม่รู้จัก แต่แค่ดูก็รู้สึกว่าไม่ธรรมดาแล้ว

‘เจอเศรษฐีตัวจริงเข้าแล้ว...’

ในหัวของสองสาวมีความคิดนี้ผุดขึ้นมาโดยพร้อมเพรียงกัน

เมื่อเทียบกับการแสร้งทำเป็นสงบของสองสาว หลิ่วหนานอีกลับไม่ได้เลือกที่จะซ่อนอารมณ์ แสดงความประหลาดใจออกมาบนใบหน้าโดยตรง

“โอ้พระเจ้า!”

“คุณซื้อทีเดียวห้าชุดเลย!”

“เป็นเพื่อนคุณนี่มีความสุขจังเลย!”

“พี่ชายคะ ยังขาดเพื่อนอยู่ไหมคะ?”

“เรื่องชุดของขวัญไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันแค่เห็นว่าคุณหล่อเฉยๆ!”

หลิ่วหนานอีกะพริบตาโตๆ ของเธอ ขนตายาวๆ เหมือนแปรงเล็กๆ สองอัน ในแววตามีประกายแห่งความชื่นชม

กู้เหิงได้ยินดังนั้น มองดูใบหน้าที่น่ารักมีชีวิตชีวาของหลิ่วหนานอี ก็รู้สึกว่าน่าสนใจดี แล้วยิ้มพูดว่า “ผมชื่อกู้เหิง”

“ฉันชื่อหลิ่วหนานอีค่ะ!”

“ปีนี้เป็นนักศึกษาใหม่คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการขับร้อง ของมหาวิทยาลัยจี๋ต้าค่ะ!”

“พวกเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉันค่ะ!”

หลิ่วหนานอีเดินอ้อมซูถังและเฝิงเหยามาอยู่ข้างๆ กู้เหิง “แล้วคุณล่ะคะ? ฉันรู้สึกว่าเราน่าจะอายุใกล้ๆ กันนะ”

“พวกคุณเป็นนักศึกษาใหม่”

กู้เหิงยิ้มตอบ “งั้นเราก็น่าจะอายุเท่ากัน ผมก็อายุ 18 ปีนี้ครับ”

“ว้าว!”

“บังเอิญจังเลยนะคะ!”

หลิ่วหนานอีอุทานด้วยความประหลาดใจ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือที่ใส่เคสรูปสุนัขน่ารักออกมาจากกระเป๋า “พี่ชายคะ แลกวีแชทกันไหมคะ?”

“ได้ครับ”

ในเมื่อผู้หญิงเป็นฝ่ายรุกขนาดนี้แล้ว กู้เหิงก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“พี่ชายคะ คุณไม่มีแฟนจริงๆ เหรอคะ?”

“ห้ามโกหกฉันนะ”

“ถ้าแฟนคุณรู้ว่าคุณแอดวีแชทผู้หญิงคนอื่น แล้วทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้ ฉันจะรู้สึกผิดมากเลยนะคะ”

ตอนที่หลิ่วหนานอีกำลังสแกนคิวอาร์โค้ดส่วนตัวของกู้เหิง ในดวงตาของเธอมีประกายระยิบระยับ พูดหยอกล้อเหมือนล้อเล่น

“ตอนนี้ยังไม่มีครับ”

“รอมีแล้วค่อยลบคุณทิ้ง”

กู้เหิงยิ้มตอบเบาๆ

“เอ๊ะ?”

“คุณนี่ใจร้ายจังเลยนะ”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยเล่นและแลกวีแชทกันอยู่นั้น เสียงผู้ชายก็ดังแว่วมาจากนอกเคาน์เตอร์แบรนด์เฮเลนา...

◉◉◉◉◉

จบแล้ว