บทที่ 12 - สายปริศนา

บทที่ 12 - สายปริศนา

◉◉◉◉◉

กู้เหิงชื่นชมเรียวขางามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลื่อนสายตากลับไปที่ใบหน้าขาวเนียนสวยงามของเจียงหร่วน

“เปิดเพลงสิ ลองฟังคุณภาพเสียงหน่อย”

กู้เหิงเชยคางขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้เจียงหร่วน

“ได้ค่ะ”

“เดี๋ยวฉันเชื่อมต่อบลูทูธ แล้วเปิดเพลงให้คุณฟังนะคะ”

เจียงหร่วนได้ยินดังนั้น ก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วยื่นนิ้วไปแตะจอสัมผัสขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกันด้านหน้าอย่างคล่องแคล่ว

หลังจากเชื่อมต่อบลูทูธแล้ว เสียงดนตรีที่นุ่มนวลไพเราะก็ดังขึ้นในห้องโดยสารที่เงียบสงบ

...

แม้ในวันหน้าจะมีบทเพลงนับพัน

ล่องลอยไปตามเส้นทางของฉันที่ห่างไกล

แม้ในวันหน้าจะมีดวงดาวนับพัน

ส่องสว่างกว่าดวงจันทร์ในคืนนี้

...

กู้เหิงฟังเพลงกวางตุ้งสุดคลาสสิก ‘พันพันเพลงรัก’ ที่ดังก้องอยู่ในหู เขามองเจียงหร่วนแล้วยิ้มกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าพนักงานขายรถหรูอย่างพวกคุณ เวลาให้ลูกค้าทดลองฟังคุณภาพเสียง มักจะเลือกเปิดเพลงนี้นะครับ”

“อาจจะเป็นเพราะว่าเพลงนี้คลาสสิกมากๆ ล่ะมั้งคะ”

เจียงหร่วนยิ้มตอบกลับเช่นกัน

“คุณภาพเสียงดีจริงๆ”

กู้เหิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ทันใดนั้นก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงถามเจียงหร่วนว่า “เอ๊ะ? ผมจำได้ว่ามายบัค GLS600 มีโหมดช่วยเหลือพิเศษใช่ไหมครับ? คันนี้มีหรือเปล่า?”

โหมดช่วยเหลือพิเศษ หรือที่เรียกกันว่า ‘โหมดแดนซ์’ หรือ ‘โหมดทุ่นแรงเจ้านาย’

ตอนที่มายบัค GLS รุ่นแรกเปิดตัวใหม่ๆ ก็ดังเป็นพลุแตกในโลกออนไลน์เพราะโหมดช่วยเหลือพิเศษนี่แหละ

“คุณกู้คะ รถคันนี้มีโหมดช่วยเหลือพิเศษค่ะ”

เจียงหร่วนพยักหน้าตอบ “ในประเทศเรา มีเพียงมายบัค GLS600 รุ่นหลี่ซ่างเท่านั้นที่มีโหมดนี้ ส่วนรุ่นธรรมดาและรุ่นหลี่เยว่จะไม่มีค่ะ”

“โอ้?”

“คุณช่วยลองเปิดให้ผมดูหน่อยได้ไหมครับ ให้ผมได้ลองสัมผัสดู”

กู้เหิงเริ่มสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

“แน่นอนค่ะ”

เจียงหร่วนพูดพลางยกมือกดปุ่มหนึ่ง

ในไม่ช้า รถทั้งคันก็เริ่มสั่นไหวเป็นจังหวะ

เพราะกู้เหิงนั่งตัวตรงมาตลอด แม้จะเปิดโหมดช่วยเหลือพิเศษก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเขามากนัก แต่เจียงหร่วนกลับไม่เหมือนกัน

เดิมทีเธอนั่งหันข้างเข้าหากู้เหิงอยู่แล้ว พอเปิดโหมดนี้ขึ้นมา เธอก็เริ่มนั่งไม่มั่นคง สองมือเผลอไปจับที่พักแขนตรงกลางโดยไม่รู้ตัว ร่างกายก็ขยับเข้าไปใกล้กู้เหิงมากขึ้น

ในชั่วพริบตา กลิ่นน้ำหอมที่ผสมกับกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของเจียงหร่วนก็โชยมาแตะจมูก

กู้เหิงเห็นภาพนี้แล้วก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาหน่อยๆ ว่าทำไมในอินเทอร์เน็ตหลายคนถึงชอบเรียกที่พักแขนของมายบัค GLS600 ว่า ‘ที่พักแขนเสียงกรี๊ด’

‘รถคันนี้ยิ่งดูยิ่งไม่ธรรมดา...’

‘ฉันต้องซื้อมันกลับไป แล้ววิพากษ์วิจารณ์มันอย่างหนักหน่วงทั้งภายนอกและภายใน!’

กู้เหิงบ่นพึมพำในใจ

“คุณกู้คะ พอ...พอหรือยังคะ?”

เจียงหร่วนหน้าแดงเล็กน้อย ถามด้วยความเขินอาย

ตั้งแต่มายบัค GLS600 คันนี้มาถึงโชว์รูม มีคนมามุงดูไม่น้อยในแต่ละวัน แต่คนที่มีกำลังซื้อและมีความตั้งใจจะซื้อจริงๆ กลับมีน้อยมาก

ส่วนการได้นั่งในรถเพื่อสัมผัสกับโหมดช่วยเหลือพิเศษนี้ นับเป็นครั้งแรกในชีวิตของเจียงหร่วนเลยทีเดียว เธอเองก็ไม่คิดว่าเมื่อรถคันนี้เริ่มโยกขึ้นลงแล้วจะมีแรงมากขนาดนี้

“พอแล้วครับ”

กู้เหิงเห็นว่าเจียงหร่วนดูอึดอัด เขาจึงยื่นมือไปปิดโหมดช่วยเหลือพิเศษด้วยตัวเอง

“ว่ามาสิ”

“รถคันนี้รวมทุกอย่างแล้วราคาประมาณเท่าไหร่?”

กู้เหิงใช้มือซ้ายลูบพวงมาลัยตรงหน้าเบาๆ แววตาแสดงความชื่นชอบอย่างไม่ปิดบัง

“ราคารถเปล่าอยู่ที่ 3.1 ล้านหยวนค่ะ ถ้ารวมทุกอย่างแล้วจะอยู่ที่ประมาณ 3.7 ล้านหยวน”

เจียงหร่วนยิ้มตอบ “แน่นอนว่าคุณเป็นแขกคนสำคัญที่ท่านประธานจ้าวแนะนำมาโดยตรง เรื่องราคาย่อมต้องมีส่วนลดพิเศษให้อยู่แล้วค่ะ”

“อืม...”

กู้เหิงพยักหน้าเบาๆ แล้วถามต่อ “ผมได้ยินมาว่าโชว์รูมรถหรูอย่างพวกคุณมักจะมีป้ายทะเบียนเลขสวยที่ประมูลเก็บไว้เป็นของดีทีเด็ดอยู่สองสามใบ ที่ร้านของคุณมีไหมครับ?”

“คุณกู้คะ ตอนนี้ที่ร้านเรามีป้ายทะเบียนเลขสวยอยู่สามใบค่ะ คือ จี๋ A·H8888, จี๋ A·V6666 และ จี๋ A·A7777 ส่วนราคาที่แน่นอนดิฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจค่ะ ถ้าคุณต้องการซื้อ เราต้องโทรติดต่อท่านประธานจ้าวก่อนค่ะ”

เจียงหร่วนตอบตามความจริง

“งั้นก็ติดต่อประธานจ้าวของคุณสิ”

“ถามเขาดูว่ารถคันนี้รวมทุกอย่างแล้วลดให้ได้เท่าไหร่”

“บวกกับป้ายทะเบียน จี๋ A·A7777 นั่นด้วย แล้วบอกราคาสุทธิมาให้ผม”

ในบรรดาป้ายทะเบียนสามใบนี้ กู้เหิงตัดสินใจเลือกได้อย่างรวดเร็ว

ในเมื่อจะซื้อรถ ก็ต้องจัดให้เต็มที่ไปเลยทีเดียว

ป้ายทะเบียนสีน้ำเงินเลขตองสี่ตัว ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เป็นของหายาก เก็บไว้ในมือจะราคาขึ้นหรือไม่นั้นยังไม่แน่ แต่อย่างน้อยก็ไม่ขาดทุนแน่นอน

“ได้ค่ะ”

“เดี๋ยวฉันจะไปหาผู้จัดการให้เขาช่วยติดต่อท่านประธานจ้าวให้คุณนะคะ”

เจียงหร่วนรับคำกู้เหิง แล้วเปิดประตูรถก้าวลงจากบันไดไฟฟ้าอย่างรวดเร็ว ส่วนกู้เหิงก็หันกลับไปมองการตกแต่งภายในของรถคันนี้อีกครั้ง

เป่ยชุน ในฐานะเมืองเอกของมณฑลที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักมากนักในประเทศ

หากกู้เหิงต้องการซื้อรถที่มีพร้อมส่งในเป่ยชุน ในบรรดาแบรนด์รถหรูมากมาย เขาก็มีตัวเลือกแค่เบนซ์, ปอร์เช่ และแลนด์โรเวอร์เท่านั้น

เพราะแบรนด์รถหรูอื่นๆ ไม่มีโชว์รูมในเป่ยชุนเลย

ส่วนเหตุผลที่กู้เหิงไม่พิจารณาปอร์เช่ คาเยนน์ และพานาเมร่า หรือแลนด์โรเวอร์ เรนจ์โรเวอร์ และเรนจ์โรเวอร์ สปอร์ต นั่นก็เพราะว่ารถสี่รุ่นนี้ในเป่ยชุนมีเกลื่อนเมืองจนแทบจะกลายเป็นของโหลไปแล้ว และส่วนใหญ่ก็เป็นรถมือสอง

โดยเฉพาะแลนด์โรเวอร์ เรนจ์โรเวอร์ ที่กลายเป็นรถประจำตำแหน่งของบรรดาเถ้าแก่ในเป่ยชุนไปแล้ว

กู้เหิงเกลียดการใส่เสื้อผ้าซ้ำกับคนอื่นมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เรื่อง ‘รถซ้ำ’ เขาก็ไม่ชอบเช่นกัน

เมื่อเทียบกันแล้ว มายบัค GLS600 ในเป่ยชุนกลับไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก แทบจะไม่ได้เห็นบนท้องถนนเลย และกู้เหิงเองก็ชอบการตกแต่งภายในของเบนซ์มากจริงๆ

“ติ๊ง—”

ขณะที่กู้เหิงกำลังสำรวจการตกแต่งภายในรอบๆ อยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากหน้าจอขนาดใหญ่ด้านหน้า

กู้เหิงมองไปที่หน้าจอโดยสัญชาตญาณ เห็นว่าเป็นข้อความสั้นที่เด้งขึ้นมา

“บัญชีของคุณหมายเลข 4765 ได้ออกใบแจ้งยอดบัตรเครดิตประจำเดือนนี้แล้ว ยอดเงินในใบแจ้งยอดบัตรเครดิตของคุณเดือนนี้คือ 5586.67 หยวน ยอดชำระขั้นต่ำคือ 266.45 หยวน กรุณาชำระเงินตามกำหนด [ธนาคารซิงเย่]”

กู้เหิงเห็นข้อความนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าบลูทูธของรถคันนี้กำลังเชื่อมต่อกับโทรศัพท์ของเจียงหร่วนอยู่

นั่นหมายความว่า นี่คือใบแจ้งยอดบัตรเครดิตของเจียงหร่วน?

กู้เหิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ในใจก็มีคำตอบอยู่แล้ว

“วื้ด...วื้ด...”

ในขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของกู้เหิงก็สั่นขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูหมายเลขที่แสดงบนหน้าจอ แววตาฉายแววประหลาดใจ

‘เบอร์โทรศัพท์สุดยอดไปเลย...’

เลขท้ายเป็นเลข 9 เจ็ดตัวรวด แค่มูลค่าของเบอร์โทรศัพท์นี้ ก็น่าจะพอแลกเบนซ์ C-Class ในโชว์รูมนี้ได้สบายๆ แล้ว

นี่เป็นโทรศัพท์ของใครกัน?

กู้เหิงรับโทรศัพท์ด้วยความสงสัย...

◉◉◉◉◉

จบแล้ว