บทที่ 8 - พล็อตเรื่องที่คุ้นเคย

บทที่ 8 - พล็อตเรื่องที่คุ้นเคย

◉◉◉◉◉

ยี่สิบนาทีต่อมา

กู้เหิงได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากผู้จัดการสาขาธนาคารจาวซางมณฑลจี๋หลิน และได้เดินเข้าไปในธนาคารส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหรา

“คุณกู้ ยินดีต้อนรับครับ!”

"ผมคือเฉียนเจิ้งซิง ผู้จัดการสาขาธนาคารจาวซางมณฑลจี๋หลินของเราครับ เมื่อไม่กี่วันก่อนเราได้คุยกันทางโทรศัพท์แล้ว ผมรู้มานานแล้วว่าคุณกู้เป็นหนุ่มที่มีความสามารถและอนาคตไกล วันนี้ได้พบตัวจริงแล้วดูดีมีสง่าราศีจริงๆ ครับ!"

เฉียนเจิ้งซิงดูอายุประมาณห้าสิบปี เขาสวมสูทธุรกิจสีดำ เมื่อเผชิญหน้ากับกู้เหิงที่อาจจะอายุน้อยกว่าลูกชายของเขาเสียอีก คำพูดของเขาก็เต็มไปด้วยคำชื่นชม

“ท่านผู้จัดการเฉียน ชมเกินไปแล้วครับ”

กู้เหิงเหยียบลงบนพรมขนสัตว์สีแอปริคอทอ่อน มองผนังที่บุด้วยไม้วอลนัทสีด้านราคาแพง กลิ่นหอมจางๆ ของไม้จันทน์ลอยอยู่ในอากาศ

สภาพแวดล้อมเช่นนี้ เขาเคยเห็นแต่ในละครทีวีเท่านั้น

นอกจากนี้ ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ เขาและยิ้มให้เขาในตอนนี้ ยังเป็นบุคคลสำคัญที่เขาไม่เคยกล้าคิดถึงมาก่อน

ผู้จัดการสาขา!

นี่มันตำแหน่งอะไรกัน?

ในระบบของธนาคารจาวซางทั้งมณฑลจี๋หลิน เฉียนเจิ้งซิงคือผู้ที่ใหญ่ที่สุด!

กระทั่งมองไปทั่วประเทศ เขาก็ยังเป็นหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงของธนาคารจาวซาง

แต่คนระดับนี้ ตอนนี้กลับต้องมาต้อนรับเขาด้วยตัวเอง และคอยดูแลเขาตลอดกระบวนการทำธุรกรรม

ตอนแรก กู้เหิงรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

จนกระทั่งได้พูดคุยกัน เขาถึงได้รู้ว่า ในระบบบริการของธนาคารส่วนตัวของธนาคารจาวซางนั้น มีการกำหนดมาตรฐานการบริการไว้อย่างชัดเจน

แม้แต่ในสี่เมืองใหญ่ระดับสุดยอดที่เต็มไปด้วยมหาเศรษฐี เงินฝากครั้งเดียวเกิน 50 ล้านหยวนก็ต้องให้ผู้จัดการสาขาย่อยมาต้อนรับด้วยตัวเอง และถ้าเงินฝากครั้งเดียวเกิน 100 ล้านหยวน ก็ต้องให้ผู้จัดการสาขาใหญ่มาต้อนรับด้วยตัวเอง

สี่เมืองใหญ่ระดับสุดยอดยังเป็นเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงสาขาในมณฑลจี๋หลินที่เศรษฐกิจค่อนข้างล้าหลังเลย อาจจะกล่าวได้ว่านับตั้งแต่เฉียนเจิ้งซิงเข้ารับตำแหน่งนี้ สถานการณ์เช่นนี้ก็นับครั้งได้ และส่วนใหญ่ก็เป็นผลมาจากการดำเนินงานต่างๆ ของพวกเขาก่อนหน้านี้

ส่วนคนอย่างกู้เหิงที่ไม่พูดไม่จา โอนเงินฝาก 100 ล้านหยวนเข้ามาเลย เขาคงจะเป็นคนแรกในรอบหลายปีนี้

ในสถานการณ์เช่นนี้ เฉียนเจิ้งซิงย่อมให้ความสำคัญอย่างยิ่ง

เพราะเงินฝากก็คือเส้นเลือดใหญ่ของธนาคาร และยังเป็นหนึ่งในผลงานหลักที่เห็นได้ชัดที่สุดของผู้นำอย่างเฉียนเจิ้งซิงอีกด้วย

ภายใต้การต้อนรับของเฉียนเจิ้งซิง กู้เหิงก็ถูกเชิญเข้าไปในห้องรับรองแขกวีไอพีอย่างรวดเร็ว

เขานั่งอยู่บนโซฟาผ้าทรงพระจันทร์เสี้ยวสีขาว รอบๆ เป็นหมอนอิงสีน้ำเงินครามที่ปักลายสัญลักษณ์ของธนาคารส่วนตัวของธนาคารจาวซาง

ชุดน้ำชาโบนไชน่าบนโต๊ะน้ำชาตรงหน้าส่องประกายเย็นเยียบ น้ำชาสีทองในถ้วยส่งกลิ่นหอมกรุ่น

เฉียนเจิ้งซิงกำลังนั่งอยู่ตรงหน้ากู้เหิง อธิบายถึงสิทธิประโยชน์ที่จะได้รับจากการเป็นลูกค้าธนาคารส่วนตัวระดับสูงของธนาคารจาวซาง ส่วนลั่วซีเหวินก็นั่งอยู่ข้างๆ กู้เหิง ถือโทรศัพท์ของกู้เหิงช่วยเขาเปิดใช้งานและลงทะเบียนเป็นลูกค้าธนาคารส่วนตัวระดับสูง

ในระหว่างกระบวนการนี้ กู้เหิงส่วนใหญ่จะรับฟังเป็นหลัก

แม้เขาจะยังหนุ่ม แต่ประสบการณ์ในสังคมหลายปีที่ผ่านมา ทำให้เขาเข้าใจมานานแล้วว่าเมื่อเผชิญกับเรื่องที่ไม่รู้ไม่เข้าใจ การพูดน้อยย่อมดีกว่าการแสร้งทำเป็นรู้

ภายใต้การแนะนำของเฉียนเจิ้งซิง กู้เหิงก็ค่อยๆ เข้าใจถึงสิทธิประโยชน์พื้นฐานที่จะได้รับจากการเป็นลูกค้าธนาคารส่วนตัวระดับสูงของธนาคารจาวซาง

เงินฝากประจำอัตราดอกเบี้ยสูงพิเศษ, แผนการลงทุนผสมผสานหุ้นและพันธบัตรทั่วโลก, ช่องทางพิเศษสำหรับสินเชื่อธุรกิจ, บริการห้องรับรองในสนามบินไม่จำกัดจำนวนครั้ง, บริการรถรับส่งสนามบินทั้งในและต่างประเทศ, ช่องทางพิเศษสำหรับเช่าเครื่องบินส่วนตัว, บริการเชื่อมต่อทั่วโลก 24 ชั่วโมง, งานแสดงศิลปะและของสะสมระดับไฮเอนด์, สโมสรผู้ประกอบการ และอื่นๆ อีกมากมาย...

นี่เป็นเพียงสิทธิประโยชน์พื้นฐานที่ลูกค้าธนาคารส่วนตัวระดับสูงของธนาคารจาวซางทั่วประเทศจะได้รับเท่านั้น ส่วนกู้เหิงในฐานะลูกค้ารายใหญ่ที่มีเงินฝากติดอันดับต้นๆ ของมณฑลจี๋หลิน สิทธิประโยชน์ในท้องถิ่นที่เขาจะได้รับนั้นมีนับไม่ถ้วน

เมื่อมีเฉียนเจิ้งซิงอยู่ด้วย ลั่วซีเหวินก็ไม่มีโอกาสได้พูดแทรก

เธอก็แค่เงียบๆ ฟังคนทั้งสองคุยกัน พร้อมกับตั้งใจช่วยกู้เหิงทำธุรกรรม

แต่แล้ว ในตอนนั้นเอง

“ติ๊ง—”

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความที่ดังขึ้น ทำให้ลั่วซีเหวินเงยหน้าขึ้นมองโทรศัพท์ของกู้เหิงโดยไม่รู้ตัว

“บัญชีของคุณ 7945 ได้รับเงินเข้า 50,000,000.00 หยวน ณ วันที่ 21 สิงหาคม ยอดเงินคงเหลือหลังทำรายการคือ 50,000,769.91 หยวน【ธนาคารผู่ฟา】”

ในขณะที่ลั่วซีเหวินเห็นเนื้อหาในข้อความอย่างชัดเจน เธอก็ตกตะลึงไปทันที จากนั้นในใจของเธอก็เหมือนกับมีคลื่นยักษ์ซัดสาดเข้ามา

‘อีกห้าสิบล้าน...’

เพียงหนึ่งสัปดาห์ มีเงินเข้าบัญชีติดต่อกันถึงหนึ่งร้อยห้าสิบล้าน

แม้ว่าลั่วซีเหวินจะเคยเป็นผู้จัดการลูกค้ารายใหญ่ของสาขาใหญ่ของธนาคารจาวซาง เธอก็ไม่เคยเห็นลูกค้ารายใหญ่ที่มีเงินฝากมากขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ลูกค้าที่พอจะเทียบได้กับหนึ่งในห้าของกู้เหิงก็ยังมีน้อยมาก

ที่สำคัญที่สุดคือ กู้เหิงอายุแค่ 18 ปี!

ในตอนนี้ ลั่วซีเหวินอดไม่ได้ที่จะหายใจติดขัด

“คุณกู้...”

ในช่วงที่กู้เหิงและเฉียนเจิ้งซิงกำลังคุยกันอยู่ ลั่วซีเหวินก็รออยู่ข้างๆ เป็นเวลานาน ในที่สุดก็มีโอกาสได้แทรกเข้าไป

“มีอะไรเหรอครับ?”

กู้เหิงได้ยินเสียง ก็หันไปมองลั่วซีเหวินอย่างสงสัย ส่วนเฉียนเจิ้งซิงก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขารู้ว่าถ้าไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร ลั่วซีเหวินคงจะไม่รบกวนพวกเขา

“คุณกู้คะ เมื่อกี้บัญชีธนาคารผู่ฟาของคุณ...”

“มีเงินเข้า 50 ล้านหยวนค่ะ”

ตอนที่ลั่วซีเหวินพูดประโยคนี้ หางตาของเธอก็แอบเหลือบมองผู้จัดการของเธอ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่พอเฉียนเจิ้งซิงได้ยินข่าวนี้ รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าก็แข็งทื่อไปทันที สีหน้านั้นดูตลกอย่างบอกไม่ถูก

กู้เหิงก็สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเฉียนเจิ้งซิงเช่นกัน เขามองสายตาที่น้อยใจเล็กน้อยของเฉียนเจิ้งซิง ก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเหมือนกัน

【รางวัลสิทธิประโยชน์: บริการช่วยเหลือทางกฎหมายแบบครบวงจรระดับ VIP สูงสุดจากสำนักงานกฎหมายจวินเฉิง (ระยะเวลาสองปี) พร้อมเงินทุนพิเศษ 50,000,000 หยวน】

【ความคืบหน้าปัจจุบัน: กำลังดำเนินการ (100%)】

【หมายเหตุ: เงินทุนพิเศษได้เข้าบัญชีแล้ว โปรดให้โฮสต์เปิดโทรศัพท์ไว้】

กู้เหิงเหลือบมองการแจ้งเตือนของระบบที่เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาก็ไม่คิดว่าเงินทุนพิเศษของรางวัลสิทธิประโยชน์นี้ จะไม่เข้าบัญชีเร็วหรือช้ากว่านี้ แต่กลับมาเข้าบัญชีในตอนนี้ และยังโอนเข้าธนาคารอื่นอีกด้วย

นี่มันอะไรกัน?

การแย่งชิงในรูปแบบใหม่?

หรือว่าเป็นการยั่วโมโหต่อหน้า?

กู้เหิงรู้สึกสับสนในใจ

“แค่กๆ...”

“ผมทราบแล้ว คุณทำต่อเถอะครับ”

เมื่อเผชิญกับสายตาที่น้อยใจเล็กน้อยของเฉียนเจิ้งซิง กู้เหิงก็กระแอมสองสามครั้ง แล้วก็บอกให้ลั่วซีเหวินทำต่อ

“อ้อๆ”

“ได้ค่ะ ได้ค่ะ”

ลั่วซีเหวินก้มหน้าลงอีกครั้ง กำลังจะทำธุรกรรมให้กู้เหิงต่อ ก็เห็นโทรศัพท์ของกู้เหิงสั่นขึ้นมา

เบอร์โทรเข้า: 95528!

กำหมัดแน่น!

หมัดของเฉียนเจิ้งซิงกำแน่นขึ้นมาทันที!

ธนาคารจาวซางและธนาคารผู่ฟาเป็นสองธนาคารพาณิชย์เอกชนชั้นนำของประเทศ ทั้งสองฝ่ายแข่งขันกันมาไม่รู้กี่ปีแล้ว เฉียนเจิ้งซิงจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเบอร์นี้คือสายด่วนพิเศษสำหรับลูกค้า VIP ของธนาคารผู่ฟา

หมายความว่ายังไง?

ต่อหน้าผู้จัดการสาขาธนาคารจาวซางอย่างฉัน จะโทรคุยกับธนาคารผู่ฟาเนี่ยนะ?

เดี๋ยวฉันก็พูดอะไรไม่ได้สินะ?

ดี! ดีมาก!

พล็อตเรื่องแบบนี้มันช่างคุ้นเคยเสียจริง!

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]