บทที่ 406 จุดเริ่มต้นของการโต้กลับและการป้องกันอวิ๋นติ่ง

บทที่ 406 จุดเริ่มต้นของการโต้กลับและการป้องกันอวิ๋นติ่ง

กลิ่นเลือดที่กระจายอยู่ในอากาศไม่เข้มข้นนัก แต่สำหรับผู้วิวัฒนาการที่มีประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เฉียบคมมากแล้ว กลิ่นเพียงเท่านี้ก็เพียงพอจะกระตุ้นให้รู้สึกถึงกลิ่นได้ตลอดเวลา เตือนพวกเขาว่าการต่อสู้ยังไม่จบ

วันนี้อวิ๋นติ่งวิลล่าได้เผชิญกับการโจมตีครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก หลังจากการปฏิเสธเงื่อนไขหลายประการของพันธมิตรต่อต้านอวิ๋นติ่ง

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นเมื่อสิบวันก่อน แต่ในช่วงเวลานั้นพันธมิตรต่อต้านอวิ๋นติ่งกำลังทำความสะอาดชีวิตกลายพันธุ์ที่อยู่โดยรอบและสร้างอุปกรณ์สำหรับปิดล้อมที่จำเป็นบางอย่าง กับวางแผนบางประการ จึงไม่มีการโจมตีครั้งใหญ่ และเพื่อตัดขาดการเชื่อมต่ออวิ๋นติ่งวิลล่ากับโลกภายนอก ดังนั้นในช่วงเริ่มต้นของการตั้งฐานที่มั่นและการปิดล้อม จึงมีการปะทะกันระหว่างทั้งสองฝ่ายอยู่บ่อยครั้ง

แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่มีเข้าการโจมตีกำแพงสูงตระหง่านของอวิ๋นติ่งวิลล่าโดยตรง

นี่ไม่เพียงเป็นการเริ่มต้นการโจมตีอวิ๋นติ่งอย่างเป็นทางการเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการเริ่มต้นโต้กลับและการป้องกันของอวิ๋นติ่งวิลล่าเป็นครั้งแรกอีกด้วย

ความรุนแรงของการต่อสู้ ทำให้บางคนถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว

ไม่ใช่แค่ผู้คนของอวิ๋นติ่งวิลล่า แต่ยังรวมถึงผู้คนของพันธมิตรต่อต้านอวิ๋นติ่งด้วย

เมื่อความมืดของค่ำคืนค่อยๆปกคลุม ภายในค่ายของกลุ่มพันธมิตรต่อต้านอวิ๋นติ่ง ผู้บริหารหลักบางคนได้มารวมตัวกันที่นี่ ด้วยบรรยากาศที่ดูเคร่งเครียดเล็กน้อย

“รู้มั๊ยวันนี้เพียงแค่สองชั่วโมง พวกเราตายไปกี่คน?”

หลายคนบอกว่ารูปร่างหน้าตาบ่งบอกถึงจิตใจ สำหรับบางคนมันก็เป็นความจริง อย่างเช่น โหลวเสี่ยวหลิง ในเวลานี้เธอได้สูญเสียความปราดเปรียวและความสวยงามของเมื่อครึ่งปีก่อนไปแล้ว แทนที่ด้วยความอวบอัดกับใบหน้าเย็นชาและโหดเหี้ยม

หนึ่งในกองกำลังหลักที่สำคัญของพันธมิตรต่อต้านอวิ๋นติ่งในครั้งนี้คือกองกำลังของเธอ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ กองกำลังของผู้ชายของเธอ

นั่นคือกองกำลังอิสระราชาเขาเดี่ยวที่เซี่ยเล่ยเคยพูดถึง

ความจริงด้วยฐานะของผู้วิวัฒนาการระดับสี่ดาว ภายในห้องนี้เธอไม่มีสิทธิ์พูด แต่เธอแสดงออกอย่างเย่อหยิ่งแทนผู้ชายของเธอ – ผั่งเฉิง ชายอ้วนร่างใหญ่ผู้เป็นหัวหน้าใหญ่ของกองกำลังอิสระราชาเขาเดี่ยวเป็นคนร่างสูง 1.7 เมตร และมีน้ำหนักไม่น้อยกว่า 300 จิน (150 กก.)

เมื่อเห็นไม่มีใครโต้ตอบ โหลวเสี่ยวหลิงจึงบอกสถิติรายงานการศึกออกไป “มากกว่า 200 คน! เพียงสองชั่วโมงมีคนตายมากกว่า 200 คน! แต่ฝ่ายอวิ๋นติ่งวิลล่า พวกมันอาจตายไม่ถึง 50 คนด้วยซ้ำ รู้มั๊ยว่าทำไม? นั่นเพราะพวกนายไม่พยายามมากพอ!”

“พูดแบบนั้นมันไม่เหมาะ ทุกคนที่ตายไม่ได้พยายามมากพออย่างงั้นหรือ วันนี้เป็นวันแรกของการต่อสู้ เราจำเป็นต้องข้ามสิ่งกีดขวางและกับดักภายนอกอวิ๋นติ่ง จึงต้องจ่ายเพิ่มขึ้นเป็นธรรมดา อย่าตื่นเต้นเกินไปนัก มันจะแก่ง่าย!”

ชายชุดดำที่นั่งเอ้อระเหยอยู่บนเก้าอี้ และกำลังใช้ตะไบตกแต่งเล็บอยู่พูดขึ้น

หน้าอกของโหลวเสี่ยวหลิงพองขึ้นและยุบลงอย่างรุนแรง ถ้าเขาเป็นคนของกองกำลังอิสระราชาเขาเดี่ยวแล้วล่ะก็ เธอคงอาละวาดไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม คนที่เธอเผชิญหน้าอยู่ไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 5 ดาว ขององค์กรลึกลับ หอการค้าหลิง บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หยินเถี่ย

“จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง? ถ้าต่อไปการต่อสู้เป็นไปแบบนี้ จะต่อสู้ได้อีกนานแค่ไหน?”

“ผั่งเฉิง คุณคิดว่าไง?”

เสี่ยวจิ่วเกอซึ่งนั่งเงียบอยู่สักพัก ถามชายอ้วนร่างยักษ์ที่นั่งอยู่ที่นั่นราวกับภูเขา

“ฮ่า ฮ่า” ผั่งเฉิงหัวเราะลั่น “แล้วกองกำลังเล็กๆพวกนั้นยังมีอยู่อีกไหมล่ะ? หากไม่ลงแรงให้มากในเวลานี้ หรือจะรอใช้พวกเขาตอนเราไปโจมตีกำแพงอีกครั้งยังงั้นเหรอ?”

บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หยินเถี่ยดีดนิ้ว และพูดกับโหลวเสี่ยวหลิงว่า “ฟังสิ่งที่ผู้ชายของหล่อนคิดซะ ต่อไปพูดให้น้อยลงหน่อย”

“คุณรังเกียจฉันงั้นเหรอ”

“ฉันควรเห็นหล่อนในสายตาไหม?”

“ก็ได้!”

เหวินหงใจร้อนเล็กน้อย แม้ว่าความแข็งแกร่งของเธอในกองทัพที่เก้าจะเหนือกว่าเสี่ยวจิ่วเกออยู่เล็กน้อย และโดยปกติเธอมักจะทำตามใจตัวเอง แต่ในเวลานี้ เธอยังคงรักษาหน้าของเสี่ยวจิ่วเกอ

“พรุ่งนี้ ฉันจะเป็นผู้นำเอง เสี่ยวจิ่วเกอ คุณว่าไง?” พอพูดจบ เหวินหงก็พูดอธิบายต่อไปว่า “แม้ว่ากองกำลังเล็กๆนั่นจะถูกใช้เป็นปืนใหญ่อาหารสัตว์ แต่ก็ต้องใช้อย่างพอเหมาะ มิฉะนั้นพวกเขาจะหลบหนีได้ ผู้คนไม่ได้โง่!”

เสี่ยวจิ่วเกอคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วพยักหน้า จากนั้นก็มองไปยังบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หยินเถี่ยกับผั่งเฉิง

“ตอนเช้าให้คนงามเหวิน ตอนบ่ายเป็นฉัน พรุ่งนี้ผั่งเฉิง ผลัดกัน สร้างความสูญเสียให้อวิ๋นติ่ง โดยใช้พวกที่ซื้อมาในราคาถูกพวกนั้น รอจนกำลังของพวกมันเกือบหมด ค่อยรวมกำลังกันสู้อีกครั้ง ฉันไม่เชื่อว่าผูซิ่วหยิง ผู้แข็งแกร่งระดับ 5 ดาวของอวิ๋นติ่งวิลล่าจะมีพลังมากพอที่จะหยุดยั้งการร่วมมือกันของพวกเราสี่คน”

ทุกคนเงียบไปเล็กน้อย อันที่จริงทุกคนรู้ดีว่า สมาชิกหลักของอวิ๋นติ่งวิลล่านั้นทรงพลังมาก เพียงสามคนก็เพียงพอที่จะเป็นภัยคุกคาม ต่อผู้วิวัฒนาการระดับ 5 ดาว นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาไม่รีบร้อนรวมตัวกันเข้าโจมตี เพราะพวกเขากลัวว่าจะถูกคนของอวิ๋นติ่งวิลล่า แยกย้ายกันจัดการพวกเขาทีละคนๆ อีกทั้งพวกเขาก็กลัวอาวุธผลึกวิเศษเหล่านั้นมาก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาต้องใช้ปืนใหญ่อาหารสัตว์ แต่ทุกคนไม่พูดถึงเท่านั้นเอง

“โอเค ตกลง”

ผั่งเฉิงพูด แล้วลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบากเล็กน้อย และกอดโหลวเสี่ยวหลิงซึ่งมีความสูงพอๆกับเขา แต่มีความกว้างของลำตัวน้อยกว่าหลายเท่า แล้วจากไป

เมื่อมองสองคนที่มีรูปร่างต่างกันมากเดินจากไป บัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์หยินเถี่ย ก็พูดขึ้นด้วยเสียงหัวเราะว่า “เสื้อตัวนี้ยืดหยุ่นดีเหมือนกันนี่”

เสี่ยวจิ่วเกอกับเหวินหงตกตะลึงในตอนแรก แต่ทันใดนั้น พวกเขาก็จากไปพร้อมกับสีหน้าแปลกๆ

…….

ในตอนนี้อวิ๋นติ่งวิลล่าก็ยุ่งมากเช่นกัน แม้ว่าจะมีข้อได้เปรียบในฐานะผู้พิทักษ์เมือง อีกทั้งอวิ๋นติ่งวิลล่าก็เป็นสถานที่ ที่มีทางเข้าออกทางเดียว ทำให้ง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการโจมตี อย่างไรก็ตาม วันนี้ก็ยังมีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก ทำให้ผูซิ่งหยิงยุ่งมากตลอดเวลา ไม่มีเวลาพักผ่อนจนดึกดื่น

“ทุกอย่างสงบลงแล้วเหรอ?”

เหลียงชูหยินฉีกเนื้อแห้งชิ้นหนึ่งส่งให้อาจารย์ผู แม้เนื้อแห้งจะแข็งมาก แต่ก็ไม่มีปัญหาสำหรับฟันของผู้วิวัฒนาการ เนื้อแห้งเหล่านี้สามารถเติมพลังงานได้อย่างรวดเร็ว และง่ายต่อการเก็บรักษา อวิ๋นติ่งวิลล่าได้จัดเตรียมเอาไว้เป็นจำนวนมากตามคำขอของเย่จงหมิง ในที่สุดก็ได้ใช้สักที

“ไม่มีอาหารสดเหรอ?” ผูซิ่วหยิงกัดเนื้อแห้งและถามอย่างเป็นกันเอง

“อืม พวกมันอยู่มาสิบกว่าวันแล้ว ของสดถูกพวกมันกินไปหมดแล้ว”

“ของแห้งที่มี อยู่ได้อีกนานแค่ไหน?” อาจารย์คนสวยถาม และใช้ฟันเรียงสวยฉีกเนื้อแห้ง

“อยู่ได้เป็นเดือนไม่มีปัญหาหรอก นี่นับจากจำนวนคนที่มีอยู่เดิม แต่ถ้าหัก… คนที่ตายไป ก็จะอยู่ได้นานกว่านั้น”

หลังจากพูดจบทั้งสองคนก็เงียบไปเล็กน้อย การโจมตีอวิ๋นติ่งในวันนี้ เบื้องต้นก็มีผู้เสียชีวิตเกือบ 3 หลักเข้าไปแล้ว ซึ่งทำให้สมาชิกหลักที่รู้ความจริงรู้สึกกังวลเล็กน้อย เกี่ยวกับการลดขนาดของจำนวนประชากรในอนาคต

“เอานี่ สำหรับเธอ”

เหลียงชูหยินส่งยาฟื้นฟูพลังจิตระดับกลางสามขวดให้ผูซิ่วหยิง สิ่งเหล่านี้ราคาไม่ถูกเลย โดยทั่วไป หนึ่งขวดราคาหลายสิบผลึกวิเศษระดับสอง

“เซี่ยไป๋เอามาให้ตอนที่เธอกลับมาเมื่อวานนี้”

ผูซิ่วหยิงก็รับไว้อย่างไม่อิดออด และนึกในใจว่าเซี่ยไป๋เจีย (พี่สาวเซี่ยไป๋) ดีจริงๆ สิ่งนี้มีประโยชน์กับเธอมาก

“เธอว่า… เราจะทนได้อีกนานแค่ไหน?” อาจารย์คนสวยลูบขวดยาเบาๆ และถามเสียงต่ำ

ดวงตาของเหลียงชูหยินส่องประกายด้วยเจตนาฆ่า “ถ้ารักษาไว้ไม่ได้ พวกมันก็ต้องสูญเสียเช่นกัน!”

พูดจบ ผู้หญิงทั้งคู่ก็กินเนื้อแห้งอย่างเงียบๆ แต่ภายในใจปรากฏภาพของชายคนหนึ่งขึ้นพร้อมๆกัน

……

“ตามเวลาที่คุณบอก มันเร่งด่วนไปหน่อยนะ”

เจ้าของโรงแรมเหอผิงจุดซิการ์และขมวดคิ้ว

เย่จงหมิงได้รู้บางอย่างผ่านปากของเขาแล้ว อย่างเช่น ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากอิงเฉิง แต่ถ้าต้องการไปยังอวิ๋นติ่งวิลล่า จะมีสองเส้นทางที่ต้องผ่านอิงเฉิงไป

“ผมไม่มีเวลามากขนาดนั้น อย่างช้าที่สุด ภายในสามวัน ผมต้องไปถึงอวิ๋นติ่งวิลล่า ผมต้องการเห็นนักรบอย่างน้อยหนึ่งพันคนปรากฏตัวขึ้นในเวลานั้น ถ้าคุณทำได้ ผมจะมอบโชคใหญ่ให้คุณ แต่ถ้าทำไม่ได้ ทุกคนที่นี่ต้องตามผมไปในวันนี้ ถ้าไม่ไป ผมจะฆ่าทิ้ง”

ผู้รับผิดชอบสาขาโซ่อสูร ไม่คิดว่าเย่จงหมิงจะแข็งแกร่งขนาดนั้น

เย่จงหมิงยิ้มและแก้มัดถุงที่วางไว้ตรงเท้า