บทที่ 40 ไม่มีผู้ใดสูงส่ง

บทที่ 40 ไม่มีผู้ใดสูงส่ง

“คุณมันบ้าไปแล้ว!”

โม่เย่ติดตามเย่จงหมิงไปด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ในเวลาแบบนี้ชายคนนั้นกลับเลือกที่จะไปซุปเปอร์มาร์เก็ต!

แต่โม่เย่รู้ดีว่าเขาไม่ได้โง่ เธอเดาได้อย่างรวดเร็วว่าเย่จงหมิง มีจุดประสงค์อะไร เขาจะไปที่รูเล็ตในซุปเปอร์มาร์เก็ต ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เดาได้ว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับพลังวิเศษนั่นเป็นแน่

ถ้ามันเป็นของวิเศษอย่างนั้นจริงๆ ไม่ว่าใครก็ต้องยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อมัน! แต่สถานการณ์แบบนี้? ตอนนี้มีซอมบี้อยู่เต็มไปหมด แม้ส่วนใหญ่จะถูกดึงดูดไปโดยผู้รอดชีวิตจากโรงเรียนฝึกทหาร แต่พวกมันก็ยังมีอยู่กระจัดกระจายอยู่บนถนน และเหลืออยู่รอบๆซุปเปอร์มาร์เก็ตอีกจำนวนมาก

ถ้าอยากเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ก็ต้องผ่านกองทัพซอมบี้ ผู้ชายเย็นชาคนนั้นคิดอะไรกันแน่?

“คนยอมตายเพื่อเงิน นกยอมตายเพื่ออาหาร” เย่จงหมิงพูดไม่เร็วไม่ช้า อย่างไม่ใส่ใจ

“จุดประสงค์ของคุณคือใช้เด็กพวกนั้นดึงดูดซอมบี้ เพื่อให้คุณมีโอกาสเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต! ?” อาจารย์ผูกัดฟันพูด บ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างมาก

“ตามมาทำไม? ผมยังคิดว่าคุณจะกลับไปทำตัวเป็นเหลยเฟิงเสียอีก”

(เหลยเฟิงเป็นทหารในสังกัดกองทัพปลดแอกประชาชนของสาธารณรัฐประชาชนจีน สมัครเข้าเป็นทหารพลาธิการในกองทัพปลด แอกประชาชนตั้งแต่อายุ 20 ปี เสียชีวิตในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ด้วยวัยเพียง 21 ปี ภายหลังการเสียชีวิต ชื่อและภาพลักษณ์ของเหลยเฟิง ถูกพรรคคอมมิวนิสต์จีนนำมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อ ในฐานะประชาชนจีนตัวอย่าง ผู้สมถะ ทุ่มเท และอุทิศตนให้กับแนวทางของเหมาเจ๋อตง)

ทุกคนสามารถได้ยินเสียงหัวเราะลึกๆ ที่แทรกอยู่ในน้ำเสียงของเย่จงหมิง มันบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเขาไม่พอใจอาจารย์สาวสวยคนนี้

“ไม่พูดก็ไม่มีใครหาว่าคุณโง่หรอกนะ” เหลียงชูหยินไม่พอใจ อาจารย์ผูมานานแล้ว เพราะผู้หญิงคนนี้ทำให้หลายคนต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายถึงสองครั้ง และตอนนี้เห็นชัดๆ ว่าเย่จงหมิงเป็นต้นขาที่ใหญ่ที่สุด (หมายถึงที่พึ่งพา — เกาะขา -- ต้นขาใหญ่แสดงถึงความมั่นคงแข็งแรงของที่พึ่งพา) ยังไม่รีบกอดให้แน่นๆอีก มัวแต่มาคอยจับผิด อีคิวต่ำขนาดนี้จบมหาวิทยาลัยมาได้ยังไงกันเนี่ย?

เย่จงหมิงจัดการกับซอมบี้ 2 ตัวที่ขวางหน้าและขุดผลึกวิเศษออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ไปหลบอยู่หลังต้นไม้รอให้ซอมบี้หลายสิบตัวที่ขวางอยู่ข้างหน้าเคลื่อนที่ออกไป

“เย่จงหมิงไม่ใช่คนแบบนั้น” โม่เย่ดึงแขนอาจารย์ผู เพราะเธอเกรงว่าบรรยากาศจะเลวร้ายลง จึงพยายามอธิบาย

“ไม่ ผมเป็นแบบนั้นจริงๆ” เย่จงหมิงหันหน้ามาทางสามสาว “อย่าทำเหมือนผมเป็นคนดี อะไรที่ยังพอมีประโยชน์ผมก็รับไว้ แต่ถ้าไม่ ผมก็ไม่ลังเลที่จะทิ้งมันไป”

เย่จงหมิงมองไปยังสามสาวที่อยู่ในอาการตกตะลึงจนอ้าปากค้างและพูดอย่างหนักแน่นว่า “คิดว่าผมเป็นคนเลว? ผมจะบอกให้ฟัง ความจริงมันโหดร้าย กฎของป่าเป็นการคัดเลือกของธรรมชาติเพื่อการอยู่รอด มีทางเลือกอยู่เพียงสองทาง อยู่ หรือ ตาย ! คุณจะตายถ้าไม่สามารถปรับตัว!”

“อย่าวัดปัจจุบันด้วยมาตราฐานจริยธรรมของก่อนหน้านี้ นอกจากมันจะทำให้คุณตายเร็วขึ้นแล้ว มันก็ไม่มีผลดีอะไรเลย คุณต้องเปลี่ยนวิธีคิด”

ขณะจะพูดต่อเย่จงหมิงก็ชี้มือไปทางอาจารย์ผูอย่างไม่พอใจ “ตัวอย่างเช่นคุณ เวลาที่คุณถามผม ทุกอย่างขึ้นอยู่กับมุมมองของคุณ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับมาตรฐานคุณค่าที่คุณคุ้นเคย แต่คุณคิดว่ามันถูกต้องแล้วเหรอ? ผมมีหน้าที่ต้องช่วยคุณกับนักเรียนของคุณหรือไง ! ? ข้อแรกพวกเขาไม่ใช่ลูกน้องผม ข้อสองพวกเขาไม่ใช่พี่น้องผม (ในที่นี้หมายถึงคนที่สนิทชนิดที่ตายแทนกันได้) ข้อสาม คุณไม่ใช่ผู้หญิงของผม ผมมีเหตุผลอะไรที่ต้องช่วยคุณ ! ? มีประโยชน์อะไรที่ต้องช่วยคุณ? ผมจะต้องไปต่อสู้กับแก๊งอันธพาลที่มีคนมากกว่า มีอาวุธมากกว่า ที่พวกคุณไม่กล้าแม้แต่ลุกขึ้นมาต่อต้านเพื่อประโยชน์อะไร? บางทีการหลบหนีของพวกเขาอาจเปิดโอกาสให้ผมบรรลุเป้าหมายได้ไม่ใช่หรือ? แต่ถึงไม่มีพวกเขาผมก็ทำตามจุดประสงค์ของผมได้ แม้ว่าจะต้องใช้วิธีที่แตกต่างไปบ้างก็ตาม”

“อาจารย์คนสวยอย่าคิดเอาตัวเองเป็นที่ตั้งสิ วันสิ้นโลกเป็นเพียงจุดเริ่มต้น บางทีคุณอาจคิดว่าตัวคุณเป็นเทพีแห่งแสงสว่าง แต่รออีกไม่กี่วัน เมื่อปัญหาเรื่องการอยู่รอดกลายมาเป็นเหตุการณ์เฉพาะหน้า แม้แต่การถอดกางเกงในเปลือยก้นให้กับคนที่คุณทั้งรังเกียจ และขยะแขยงในตอนนี้ หรือยื่นก้นเปลือยเปล่าของคุณให้กับผู้คนอีกมากมายได้เล่นสนุก เพียงเพื่อแลกกับขนมปังขึ้นราชิ้นเล็กๆ คุณก็ต้องทำ!”

“อย่ามาทำตัวเป็นคนดี เห็นแล้วอยากอ้วก!”

คำพูดของเย่จงหมิงกระทบจิตใจของทั้งสามสาวอย่างรุนแรง จนกระทั่งหลายปีต่อมา เหลียงชูหยินยังคงจำวันที่เริ่มปรับตัวให้เข้ากับวันโลกาวินาศได้และยังคงจดจำคำพูดของชายผู้นี้ได้ ส่วนโม่เย่เองยังยอมรับในภายหลังว่า ชายผู้นี้สอนวิธีอยู่รอดในวันโลกาวินาศให้กับเธอ

เย่จงหมิงมองอาจารย์ผูอย่างเย็นชา แล้วหันกลับไปมองซุปเปอร์มาร์เก็ต จากนั้นก็เริ่มเคลื่อนตัว สองวินาทีต่อมาเหลียงชูหยินก็วิ่งตามไป ถัดจากนั้นไปไม่กี่วินาที โม่เย่ก็ตามไปด้วยสีหน้าแน่วแน่ สิบวินาทีต่อมา อาจารย์ผูก็เซถลาตามไปด้วยสีหน้าซีดเซียวและดวงตาว่างเปล่า

ไม่มีผู้ใดสูงส่ง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการเอาชีวิตรอด

ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่มีสิ่งหนึ่งที่อาจารย์ผูพูดถูก นั่นก็คือมีซอมบี้จำนวนมากอยู่รอบๆ ซุปเปอร์มาร์เก็ตจริงๆ แม้ว่าพวกมันส่วนใหญ่จะถูกคนพวกนั้นดึงดูดไปเป็นจำนวนมากแล้วก็ตาม

เย่จงหมิงพาคนทั้งหมดเดินอ้อมไปทางด้านหลังซุปเปอร์มาร์เก็ต เพื่อหาวิธีเข้าไปข้างในจากทางด้านหลัง

แล้วเขาก็พบหน้าต่างบานเล็กๆของห้องน้ำบนชั้นสอง มันพอสำหรับคนหนึ่งคนเท่านั้นที่จะลอดเข้าไป เย่จงหมิงจึงให้ผู้หญิงทั้งสามคนกับตี้หวงหวันรออยู่ตรงนั้น ส่วนตนเองก็วิ่งออกไปอีกไม่กี่เมตรแล้วปีนขึ้นไป เขามองสำรวจด้านในเล็กน้อยจากนั้นก็ลอดเข้าไป

ในซุปเปอร์มาร์เก็ตไม่ได้มืด เพราะมีไฟฉุกเฉินเปิดอยู่ ซึ่งนั่นช่วยเย่จงหมิงได้มาก เขาเดินออกจากห้องน้ำเงียบๆและออกไปข้างนอก

นี่เป็นห้องแต่งตัวพนักงาน มีล็อกเกอร์อยู่สามแถวนอกห้องน้ำ ประตูตู้เปิดอยู่ ด้านในมีของกระจุกกระจิก หลายตู้มีเลือดเปรอะเปื้อน แต่ไม่มีศพ

เย่จงหมิงออกไปที่ประตูของส่วนพื้นที่พักผ่อน มองออกไปตรวจสอบสถานการณ์ภายนอก ด้านนอกมีซอมบี้หลายตัวเดินไปมาอยู่ตรงพื้นที่ขายของ มีชั้นวางของหลายชั้นล้มอยู่

มันง่ายต่อการจัดการกับซอมบี้เหล่านี้ หลังจากเก็บผลึกวิเศษเย่จงหมิงก็ลงจากบันไดไปหยุดลงที่ชั้นล่าง ตามที่หนุ่มนักศึกษาคนนั้นพูด รูเล็ตควรจะอยู่ที่นี่

ประตูซุปเปอร์มาร์เก็ตถูกบล็อคไว้โดยเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ชั้นนี้มีเสียงซอมบี้กระแทกกับประตูดังมากไม่เงียบเหมือนชั้นสอง

ด้วยแสงจากไฟฉุกเฉิน เย่จงหมิงเห็นร่างและเศษซากจำนวนมากอยู่บนพื้น ครึ่งหนึ่งของเจ้าของเศษซากเหล่านั้นเป็นซอมบี้ ดูเหมือนว่าจะเกิดการต่อสู้อย่างรุนแรงขึ้นที่นี่ แต่ไม่รู้ว่ามีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่หรือไม่

เสียงคำรามต่ำๆของซอมบี้ อยู่ห่างออกไปทางด้านหลังของชั้นวางของแถวที่สอง เย่จงหมิงรีบเข้าไป --- กำจัดพวกมัน เลยไปอีกหน่อย ในที่สุดเขาก็พบรูเล็ต

มันเป็นรูเล็ตระดับ 1 แบบเดียวกับที่อยู่ในบ้านของมู่ซินเฟย

มันอยู่ติดกับผนัง มีซอมบี้มากมายอยู่รอบๆ รูเล็ต บนโต๊ะรูเล็ตมีผลึกวิเศษกระจายเกลื่อน เขาคิดว่าผู้รอดชีวิตที่นี่ได้เรียนรู้วิธีหมุนรูเล็ตแล้ว แต่โชคร้ายถูกซอมบี้สังหารและตายอยู่ที่นี่ โดยไม่ทันได้หมุนรูเล็ต

เหล่านี้เป็นการคาดเดาจากการมองเพียงครั้งเดียวของเย่จงหมิง แต่สิ่งที่เขาสนใจก็คือบางอย่างบนรูเล็ตอันนี้

10 ชิ้น?

เย่จงหมิงหรี่ตา รูเล็ตระดับ 1 อันนี้ ต้องใช้ผลึกวิเศษถึง 10 ชิ้นต่อการหมุนหนึ่งครั้ง!

รูเล็ตระดับ 1 โดยทั่วไปจะใช้ผลึกวิเศษเพียง 5 ชิ้นต่อการหมุน 1 ครั้ง ที่บ้านของมู่ซินเฟยต้องการ 7 ชิ้นเพราะมีการ์ดโชคดีอยู่ มันเป็นรางวัลในระดับที่ดีมากของรูเล็ต แต่รูเล็ตอันนี้ ต้องการผลึกวิเศษถึง 10 ชิ้น! ในรางวัลทั้ง 10 บนจานรูเล็ต มีรางวัลดีๆอะไรที่ต้องใช้ผลึกวิเศษในการหมุนมากถึงขนาดนี้?

เย่จงหมิงรีบอ่านรางวัลทั้งหมดอีกครั้ง ไม่น่าแปลกใจที่มียาวิวัฒนาการระดับ 1 ดาวรวมอยู่ด้วย รางวัลที่เหลือมีโล่โลหะกลมๆ ส่วนนอกนั้นเป็นของเล็กๆน้อยๆ เช่น บุหรี่ เหล้า แบตเตอรี่ ที่ชาร์จไฟ (พาวเวอร์แบงค์) กล้วย เชือก…

และของสองสิ่งสุดท้าย ชิ้นแรกคือ สร้อยคอสีเขียวมรกต ชิ้นที่สองเป็นขวดของเหลวสีชมพูอ่อน!