96 ฝุ่นละอองเริ่มจางหาย (ตอนจบ)

มณฑลกลาง, นครหลวง, ห้องทรงอักษรภายในพระราชวังหลวงแห่งอาณาจักรต้าเซี่ย

จีเฉินเยี่ยฝืนลืมตาขึ้น เมื่อเห็นดังนั้น ขันทีข้างกายก็รีบก้าวเข้ามาข้างหน้าทันที "ฝ่าบาท ท่านราชครูรออยู่ด้านนอกเป็นเวลานานแล้ว พระองค์ทรงประสงค์จะให้เข้าเฝ้าหรือไม่พะยะค่ะ?"

"ราชครูมาแล้วหรือ?" จีเฉินเยี่ยรวบรวมพละกำลังและฝืนขยับตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรง "เชิญเขาเข้ามา"

หลังจากเสียงฝีเท้าดังต่อเนื่อง ราชครูแห่งอาณาจักรต้าเซี่ยก็ก้าวเข้ามาในห้องทรงอักษรและค้อมคำนับอย่างนอบน้อม "กระหม่อมกราบทูลลาฝ่าบาท หวังว่าฝ่าบาทจะทรงถนอมพระวรกายด้วยพะยะค่ะ"

"ตามสบาย ตามสบาย ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองมากความหรอก"

จีเฉินเยี่ยวาดมือไปมา "หากนับรวมมณฑลลี่โจวที่เพิ่งส่งข่าวกลับมาเมื่อวาน ตอนนี้ก็มีเพียงเจ็ดมณฑลเท่านั้น พวกเรายังห่างไกลจากการรวบรวมโชคลาภ แห่งเก้าจังหวัดนัก ข้ายังพอทนไหว