ตอนที่ 39 —  การหลอมครั้งที่สอง (Rewrite)

ไม่ มันก็ยังมีความต่างอยู่ เงินโยนลงน้ำยังทำให้เกิดเสียง แต่ซื้อหินก้อนนี้ ก็เท่ากับโยนทิ้งเปล่าเลยทีเดียว จากนั้น ฉู่เทียนหลินก็พูดขึ้น “พอจะให้เบอร์โทรได้ไหมครับ? ดูท่าทางพี่เป็นคนดี ตอนนี้หยกแก้วกำลังฮิต ถ้าผมเปิดได้แก้วชนิดนั้น จะโทรไปบอกเลย”

ได้ยินอย่างนั้น พ่อค้าพลอยถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าหนุ่มคนนี้จะจริงจังกับการหวังเปิดหยกแก้วด้วยเงินแค่สองพัน เขาลังเลเล็กน้อย ก่อนยื่นนามบัตรให้ “ได้ ถ้าเปิดได้หยกแก้ว ก็โทรมาละกัน” ฉู่เทียนหลินรับบัตรไว้ “ครับ เข้าใจแล้ว”

จากนั้นเขาก็อุ้มเศษหินดิบชิ้นนั้นเดินออกมา ผู้คนรอบข้างไม่ได้พูดอะไร แต่ทุกสายตากลับมองราวกับดูคนบ้า เศษหินแค่ก้อนนี้ อย่าว่าแต่หยกแก้ว ต่อให้เป็นหยกเกรดต่ำก็ยังไม่โผล่แน่!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขากลับถึงบ้าน ก่อนเข้าบ้านก็โยนหินขยะนั้นลงถัง ส่วนหยกเนื้อขุ่นที่ซื้อมาในราคา สองร้อยหยวน เพราะขนาดไม่ใหญ่ จึงใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ พอเข้าห้อง ก็หยิบออกมาวางบนฝ่ามือ ตั้งจิตว่า “หลอม!”

ทันใดนั้น หยกก็หายวับจากมือ เสียงจากเตาสร้างสรรค์ดังขึ้นในหัว ถามว่าจะใช้เชื้อเพลิงเท่าใด เขาก็พบว่า ของจำพวกหยกหรืออัญมณีแบบนี้ เพราะเนื้อวัสดุดี มีศักยภาพในการหลอมสูง จึงเลือกใช้เชื้อเพลิงได้หลายแบบ

คราวนี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะสร้างของวิเศษอะไร แค่ทำให้หยกมีคุณภาพดีขึ้นก็พอ ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองพลังมาก แต่ถ้าใช้พลังน้อยเกินไป คุณสมบัติที่ได้ก็คงไม่ถึงระดับที่หวังไว้

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “ของที่ผ่านการหลอมครั้งแรก สามารถหลอมซ้ำได้ไหม?”  “ได้” เสียงตอบกลับมาทันที

เขามองหยกกวนอิมที่ห้อยคออยู่ แปลกใจไม่น้อย “งั้นก็หมายความว่าหยกกวนอิมของฉัน อาจอัปเกรดได้อีกสินะ” คิดได้อย่างนั้น เขาจึงทดลองกับหยกขุ่นในมือนี้ก่อน สั่งให้ใช้ค่าพลังหนึ่งหน่วย กับค่าร่างกายหนึ่งหน่วยในการหลอม ครู่ต่อมา เสียงเตาก็ดัง “การหลอมเสร็จสิ้น จะรับผลไหม?”

“เอามาเลย!” พอพูดจบ หยกสีเขียวใสสวยงามก็ปรากฏบนฝ่ามือ แม้เขาจะไม่เชี่ยวชาญเรื่องระดับหยก แต่พอเทียบดู ก็เห็นชัดว่าคุณภาพดีขึ้นกว่าของเดิมมาก

เมื่อเอาไปเทียบกับหยกกวนอิมที่คอ เขาก็พบว่าเนื้อสัมผัสแทบเหมือนกัน ต่างกันเพียงอย่างเดียว คือหยกชิ้นใหม่นี้ไม่มีพลังพิเศษ นอกจากช่วยเพิ่มขีดจำกัดค่าจิต 0.2 หน่วยเท่านั้น

แน่นอน ตัวเลขนี้คือสำหรับก้อนเต็ม หากนำไปเจียระไนหรือแบ่งเป็นชิ้นเล็ก ค่าที่เพิ่มได้ก็จะเหลือไม่ถึง 0.1 ซึ่งถือว่าน้อยมาก

นอกจากนี้ สีของหยกใหม่ยังสวยกว่าเดิม ถึงคุณภาพจะสูงขึ้น แต่สีไม่เปลี่ยน หยกกวนอิมของเขาออกเขียวอ่อนเกือบขาว แต่ก้อนนี้กลับเขียวสดตลอดทั้งชิ้น ดูมีชีวิตชีวามาก

จากหยกขุ่นราคาถูก ตอนนี้กลายเป็นหยกแก้วใส งดงามเกินคาด มูลค่าคงสูงกว่าเดิมหลายเท่า เขายิ้มกว้าง “พรุ่งนี้ค่อยติดต่อพ่อค้าคนนั้นดีกว่า”

ว่าแล้วก็ถอดหยกกวนอิมออกจากคอ วางบนฝ่ามือ ตั้งจิตอีกครั้ง “หลอม!”

เสียงเตาดังตอบ “จะใช้เชื้อเพลิงเท่าใด?” คราวก่อนเขาใช้เพียงค่าพลังกับค่าจิต แต่รอบนี้ตั้งใจจะเพิ่มค่าจิตในฐานะพลังชั้นสูงด้วย จึงตอบ “ใช้ค่าพลัง 20 ค่าร่างกาย 10 และค่าจิต 10!”

ตัวเลขพลังทั้งสามค่อย ๆ ลดลง จนเหลือต่ำกว่า 5 หน่วย เสียงเตาก็ดัง “หลอมเสร็จสิ้น จะรับผลไหม?” “เอามาเลย!”

หยกกวนอิมกลับมาปรากฏบนมืออีกครั้ง รูปลักษณ์ไม่ต่างเดิม แต่ตัวอักษรสถานะลอยขึ้นตรงหน้าเขา—

【หยกกวนอิมคุ้มกาย (ของวิเศษ) – พลัง: เมื่อสวมใส่จะเพิ่มขีดจำกัดค่าจิต +4】

【คุ้มครอง: เมื่อผู้สวมใส่ตกอยู่ในอันตราย จะปกป้องโดยอัตโนมัติ พลังป้องกันจะฟื้นกลับเองทุก 1 ชั่วโมง】

【พันมือ: สามารถเรียกแขนพลังงาน 10 ข้าง เพื่อโจมตีหรือป้องกัน แต่ละครั้งคงอยู่ 10 นาที พักฟื้น 20 นาที】

คุณสมบัติหลังการหลอมครั้งที่สองดีขึ้นมาก ขีดจำกัดค่าจิตเพิ่มจาก 1 เป็น 4 เท่ากับว่าร่างกายเขาแข็งแกร่งกว่าเดิม ห้าเท่าของคนธรรมดาแล้ว!

ถ้าระดับร่างกายสองเท่ายังพอเทียบได้กับทหารฝึกหนัก ห้าเท่าก็คือเหนือมนุษย์โดยแท้ เขานึกถึงหนังฮีโร่หลายเรื่อง ตอนนี้ตนเองก็คงเทียบได้กับ “กัปตันอเมริกา” เวอร์ชันอัปเกรด

แม้จะไม่ถึงขั้นซูเปอร์แมนหรือฮัลค์ แต่ก็แข็งแกร่งกว่า “กัปตัน” หลายขุม อย่างน้อยในแง่พลังร่างกาย เขาชนะขาด

ที่สำคัญ พลังคุ้มครองของหยกกวนอิม ยังฟื้นตัวเร็วกว่าเดิมมาก เพียงหนึ่งชั่วโมงก็กลับมาพร้อมใช้ได้ใหม่

และสิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นที่สุด คือความสามารถ “พันมือ” นี่เป็นสกิลเชิงรุก ต่างจากคุ้มครองที่เป็นแบบติดตัว เขาเดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับค่าจิตที่ใส่เพิ่มเข้าไป

ความอยากรู้อยากลองพุ่งพล่าน เขาแทบอดใจไม่ไหว อยากทดสอบเดี๋ยวนี้เลย ว่าความรู้สึกเวลาเรียกพันมือออกมานั้น จะเป็นอย่างไรกันแน่