ตอนที่ 7 กลยุทธ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย หวงกาง

จากนั้น ฉู่เทียนหลินก็จัดหนักอีกรอบ กินเอา ๆ อย่างไม่หยุด ทุก ๆ ห้านาที เตาสร้างสรรค์ก็เพิ่มเชื้อเพลิงค่าร่างกายขึ้นมาครึ่งหนึ่งตลอด กระบวนการนี้มันช่างเพลิดเพลินเหลือเกิน

ก็เพราะมนุษย์เวลาได้ปลดปล่อยสัญชาตญาณของตัวเอง ย่อมมีความสุขเสมอ—หิวก็ได้กิน กระหายก็ได้ดื่ม ง่วงก็ได้หลับ ส่วนตอนนี้ฉู่เทียนหลินก็กำลังวนอยู่ในวงจรแสนสุข “หิว—กินอิ่ม—หิวอีก—กินอิ่มอีก” ไม่สิ้นสุด

เพราะอย่างนั้น เวลาก็เลยผ่านไปรวดเร็ว สองชั่วโมงหมดลงอย่างไว หนึ่งร้อยยี่สิบนาทีที่ผ่านไป เขาสะสมค่าร่างกายได้ถึงสิบสองหน่วย เท่ากับว่าใช้เงินเพียงสี่สิบหยวนก็กวาดค่าร่างกายมาได้ตั้งสิบสอง! คิดง่าย ๆ หนึ่งหน่วยใช้เงินไม่ถึงสามหยวน แต่ถ้ากินในโรงอาหารโรงเรียนล่ะก็ เกือบยี่สิบหยวนถึงจะได้หนึ่งหน่วย แบบนี้บุฟเฟต์ถือว่าคุ้มกว่าหลายเท่า!

หลังจากอิ่มหนำ เขาก็เดินออกจากร้านบุฟเฟต์ พอผ่านร้านขายขนมก็แวะซื้อช็อกโกแลตมาสองสามแท่ง แน่นอนว่าไม่ได้ซื้อไว้กินเล่น แต่กะเอาไปให้เตาสร้างสรรค์ทดลองหลอมดูต่างหาก ไหน ๆ ครั้งก่อนเคยใช้ซาลาเปาเป็นวัตถุดิบ คราวนี้ลองช็อกโกแลตบ้างจะเป็นยังไง!

พอกลับถึงโรงเรียน คนเดินไม่มากนัก เขาจึงหยิบช็อกโกแลตออกมา ลอกห่อแล้วกำไว้ในมือขวา สั่งในใจว่า “หลอม!”

เพราะมันเป็นเพียงชิ้นเล็ก ๆ ต่อให้หายไปเฉย ๆ ก็ไม่มีใครสังเกต เว้นแต่จะยืนจ้องมือตัวเองใกล้ ๆ ดังนั้นฉู่เทียนหลินจึงไม่กังวลเลย

ทันใดนั้น ช็อกโกแลตก็หายวับไป พร้อมกับข้อมูลใหม่ผุดเข้ามาในหัว—ตอนนี้เชื้อเพลิงค่าร่างกายของเขามีเหลือพอ สามารถเลือกวิธีหลอมได้ถึงสามระดับ แต่ละระดับใช้พลังต่างกัน และผลลัพธ์ก็แตกต่างกันด้วย

ฉู่เทียนหลินคิดครู่หนึ่ง เขารู้ว่าต่อให้มีค่าร่างกายเยอะ แต่จะไปกินบุฟเฟต์ร้านเดิมซ้ำ ๆ ไม่ได้บ่อยนัก กินมากเกินจนผิดสังเกตอาจถูกขึ้นบัญชีดำได้ ดังนั้นจะฟุ่มเฟือยสุ่มหลอมเล่นก็ไม่คุ้ม

เขาเลยตัดสินใจเลือก “การหลอมระดับกลาง”

วูบเดียว ค่าร่างกายหายไปห้าหน่วย ฝ่ามือร้อนวาบ ก่อนเสียงเตาสร้างสรรค์ดังขึ้นในหัว: 【การหลอมเสร็จสิ้น จะนำออกหรือไม่?】

“เอา!” เขารีบตอบทันที

แล้วก็มีเม็ดยาสีดำกลมเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นมาในมือ พร้อมข้อมูล: 【เม็ดยาฟื้นน้อย—เพิ่มเพดานค่าร่างกาย 0.10】

ฉู่เทียนหลินถึงกับดีใจสุด ๆ จากเดิมเพดานค่าร่างกาย 1.01 ตอนนี้พุ่งเป็น 1.11! แม้จะดูไม่มาก แต่ก็เหนือกว่าคนทั่วไปถึงสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!

ปกติคนออกกำลังกายหนัก ๆ อาจแข็งแรงกว่าคนทั่วไปสิบเปอร์เซ็นต์ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เขาเพิ่มได้ด้วยการกลืนเม็ดเดียว! ถ้าได้กินอีกหลายครั้ง วันหนึ่งอาจแข็งแรงกว่านักมวยโลกก็ได้!

คิดได้ดังนั้น เขาก็กลืนเม็ดยาลงทันที รสชาติหวาน ๆ คล้ายช็อกโกแลต แถมยังมีความร้อนลึก ๆ แผ่ซ่านจากท้องออกไปทั่วร่าง ทำให้รู้สึกมีกำลังมากขึ้นจริง ๆ เดินสามก้าวยังเบาเหมือนสองก้าว

กลับถึงห้องเรียน เขาหาท่านั่งสบาย ๆ แล้วสั่งให้เตาสร้างสรรค์ดูดค่าร่างกายและค่าจิตที่สกัดได้ออกมาอีกครั้ง ตอนนี้ในเตามีเชื้อเพลิงพร้อมใช้ถึง 1.3 หน่วยทั้งค่าจิตและร่างกาย ส่วนร่างกายเขาก็เข้าสู่โหมด “ง่วงจัด” หลับยาวในทันที

ตื่นมาอีกทีเกือบเลิกเรียนพิเศษตอนค่ำ เขารู้สึกปลอดโปร่งสุด ๆ เฉินหยวนหันมาพูดแซวว่า “นาฬิการ่างกายของนายยังตรงเป๊ะเหมือนเคยเลยนะ อีกห้านาทีก็ถึงเวลาเลิกคาบเรียนแล้ว”

ฉู่เทียนหลินหัวเราะ “จริงเหรอ? แล้วเธอเป็นไงบ้างล่ะ อ่านหนังสือไปถึงไหนแล้ว?”

เฉินหยวนตอบพลางถอนหายใจ “ก็ทำเต็มที่แล้ว ที่เหลือก็ต้องปล่อยให้ชะตาฟ้าลิขิต นายล่ะ จะนอนกลางวันต่อไปเรื่อย ๆ เหรอ?”

เขาหัวเราะเบา ๆ “ไม่หรอก พรุ่งนี้สอบแล้ว ฉันจะโชว์ ‘พลังที่แท้จริง’ ซะหน่อย”

เฉินหยวนถึงกับอึ้ง “หมายความว่า ก่อนหน้านี้นายซ่อนฝีมือไว้เหรอ?”

“แน่นอนสิ ฉันน่ะอัจฉริยะนะ วิชาม.ปลายแค่มองก็เข้าใจหมดแล้ว เลยนอนแก้เบื่อเฉย ๆ” เขายักคิ้วตอบ

“เว่อร์ไปแล้ว!” เฉินหยวนทำท่าไม่เชื่อ

เขาหัวเราะอีก “เดี๋ยวพรุ่งนี้สอบก็รู้เองว่าฉันโม้หรือเปล่า …อ๊ะ เลิกคาบพอดี งั้นฉันไปก่อนนะ”

พูดจบเขาก็คว้าหนังสือหนาเล่มหนึ่งติดมือออกไปด้วย—กลยุทธ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย หวงกาง คราวนี้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะหลอมมัน เพื่อสร้างชื่อกระหึ่มทั้งโรงเรียน!

กลับถึงห้องพักเหมือนเดิม ไม่มีใครอยู่ เขากำหนังสือไว้แล้วสั่งในใจ “หลอม!”

พลัน หนังสือหายไป ค่าจิตของเขาหายไป 0.2 จาก 1.3 เหลือ 1.1 เสียงเตาสร้างสรรค์ดังขึ้นอีก 【การหลอมเสร็จสิ้น จะนำออกหรือไม่?】

“เอาออก!”

วูบเดียว ก็ปรากฏแผ่นสีเหลืองบาง ๆ คล้ายช็อกโกแลต แต่สีเหมือนปกหนังสือเล่มนั้นเป๊ะ พร้อมข้อมูล: 【เม็ดยาปัญญาระดับต้น—เมื่อกลืนกิน จะได้รับความรู้ทั้งหมดใน กลยุทธ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย หวงกาง】

(จบตอน)