โลกเทพ: การผงาดของเผ่าพันธุ์แมลง บทที่ 55 การประลองของเทพนักรบ (อ่านฟรี)

โลกเทพ: การผงาดของเผ่าพันธุ์แมลง บทที่ 55 การประลองนักรบเทพ (อ่านฟรี)

【คุณได้รับการติดต่อผ่านวิดีโอคอล】

ขณะที่สวีลั่วกำลังท่องอินเทอร์เน็ต ผู้ช่วยส่วนตัวก็ส่งข้อความเตือนมา "ใครติตด่อฉันกันนะ?"

ในฐานะคนที่ใช้ชีวิตแบบสองจุดหนึ่งเส้นทุกวัน นอกจากโรงเรียนแล้ว เขาก็อยู่แต่บ้านของตัวเอง สลับไปมาระหว่างโลกเทพและโลกออนไลน์ โดยไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น แล้วใครจะมาหาเขาในเวลานี้? แม้จะสงสัย แต่สวีลั่วก็รับสายวิดีโอคอล ภาพของคนหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา "สวัสดีตอนเย็น สวีลั่ว!"

คนที่ปรากฏตัวขึ้นยิ้มทักทาย มันคือหวังเสี่ยวหลิง เมื่อเห็นภาพสามมิติที่แทบไม่ต่างจากคนจริงตรงหน้า สวีลั่วก็อดทึ่งในเทคโนโลยีของยุคนี้ไม่ได้ ยุคนี้เทคโนโลยีในชีวิตประจำวันนั้นแสดงออกมาอย่างเต็มที่

"อีกไม่นานก็จะถึงการแข่งขันระดับเมืองแล้ว ครูจงน่าจะบอกเธอแล้วใช่ไหม?"

หวังเสี่ยวหลิงไม่อ้อมค้อม เข้าเรื่องทันที "เธอรู้ไหมว่าการแข่งขันจะมีรูปแบบอะไรบ้าง?"

"ไม่รู้"

สวีลั่วส่ายหัวอย่างซื่อสัตย์ ข้อมูลของเขาค่อนข้างจำกัด สิ่งที่เป็นความรู้ทั่วไปหลายอย่างเขาก็ไม่รู้ และสิ่งที่คนระดับสูงรู้กันเอง เขายิ่งไม่เคยได้สัมผัส "ฉันรู้!"

หวังเสี่ยวหลิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ตอนนั้นจะมีการต่อสู้เป็นทีม เธอสนใจจะร่วมทีมกับฉันไหม?"

"การต่อสู้เป็นทีม?"

สวีลั่วครุ่นคิด ครูจงเทียนเยว่ไม่ได้บอกเขาเรื่องนี้ อาจจะคิดว่าเขารู้แล้ว หรือเตรียมจะบอกทีหลัง "ตอนนี้พูดเรื่องนี้ก็ยังเร็วไป เอาไว้พูดทีหลังดีกว่า"

เขาไม่อยากร่วมมือกับคนอื่นมากนัก เพื่อไม่ให้เปิดเผยบางอย่างของตัวเอง

"ก็ได้" หวังเสี่ยวหลิงไม่ผิดหวัง "แล้วสนใจจะไปสนามรบมิติกับฉันไหม?"

"สนามรบมิติ?"

สวีลั่วขมวดคิ้ว นี่เป็นสิ่งที่มีความไม่แน่นอนมาก "เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ของตระกูลหวัง ยังสนใจในผลประโยชน์ของสนามรบมิติอีกเหรอ?"

สนามรบมิติเป็นโอกาสที่ดี แต่ก็อาจนำมาซึ่งวิกฤตหากสูญเสียมากเกินไป แต่ละมิติไม่ได้เหมือนดันเจี้ยนในเกมที่มีระดับความยากคงที่ให้สำรวจ หลายมิติที่ดูธรรมดา อาจซ่อนเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งไว้ ครั้งหนึ่งมีคนขุดพบแร่มิธริลในมิติเล็กๆ คิดว่าโชคดี แต่กลับเจอมังกรเงินโตเต็มวัย ไม่เพียงแต่ทำลายกองทัพของเขา ยังตามไปถึงแดนศักดิ์สิทธิ์ ทำลายรากฐานของแดนศักดิ์สิทธิ์จนพอใจ

"การสำรวจสนามรบมิติไม่ใช่แค่เพื่อทรัพยากรนะ!"

หวังเสี่ยวหลิงยิ้ม ไม่ใส่ใจคำพูดของเขา "ในการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า มันเป็นการฝึกฝนสำหรับผู้ศรัทธา ทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น และยังทำให้ศรัทธาของพวกเขามั่นคงขึ้น อาจทำให้ผู้ศรัทธาวิวัฒนาการได้ ประโยชน์แฝงเหล่านี้มีค่ามากกว่าทรัพยากรที่ตายตัวอีก"

สำหรับคนอย่างหวังเสี่ยวหลิง ทรัพยากรทั่วไปเธอไม่สนใจ แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ใส่ใจระดับศรัทธาของผู้ศรัทธา แม้จะเข้าใจความคิดของหวังเสี่ยวหลิง แต่สวีลั่วก็ไม่อยากร่วมมือกับคนอื่น การสำรวจสนามรบมิติเขามีแผนจะทำ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ปัจจุบันเขากำลังรอที่จะทำสิ่งใหญ่ และอยู่ในช่วงสะสมพลัง จะเอากองทัพไปใช้ในการสำรวจมิติได้อย่างไร

"ในฐานะเงื่อนไขแลกเปลี่ยน ฉันสามารถตอบคำถามเธอได้สามข้อ น่าจะมีประโยชน์สำหรับเธอ!"

เมื่อเห็นว่าสวีลั่วไม่สนใจที่จะร่วมมือสำรวจสนามรบมิติ หวังเสี่ยวหลิงก็ใช้ไม้ตายสุดท้าย ข้อมูลที่เธอมีในฐานะคนจากตระกูลใหญ่เป็นทรัพย์สินที่มองไม่เห็น

"ตกลง!"

สวีลั่วไม่ลังเล ตอบตกลงทันที เขาต้องการเข้าใจโลกนี้ เข้าใจเรื่องราวในโลกเทพ เกี่ยวกับเทพเจ้าและเทพนักสู้ และคนที่เขาสามารถเข้าถึงได้ตอนนี้มีไม่มาก หวังเสี่ยวหลิงเป็นตัวเลือกที่ดี

"แต่ฉันต้องการเวลาเตรียมตัวสักหน่อย"

การสำรวจสนามรบมิติเป็นเรื่องเล็ก ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับสวีลั่วคือการขยายอิทธิพลของตัวเอง เพิ่มน้ำหนักในแผนกการศึกษาใหม่ และอัปเกรดสิทธิ์เมล็ดพันธุ์ เพื่อปกป้องข้อมูลของเขา ภายใต้เงื่อนไขนี้ เรื่องอื่น ๆ ต้องหลีกทางให้

"ไม่มีปัญหา งั้นอีกห้าวันเราค่อยออกเดินทางสำรวจ!"

หวังเสี่ยวหลิงยิ้มอย่างสดใส พูดคุยกับเขาอย่างสบาย ๆ ก่อนเตรียมปิดการสื่อสาร

"อ้อ ใช่ เธอมีเผ่าเอลฟ์ สนใจไผ่เกาทัณฑ์ไหม?"

สวีลั่วเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาเคยเก็บไผ่เกาทัณฑ์ซึ่งเป็นทรัพยากรหายากไว้

"เธอมีไผ่เกาทัณฑ์เหรอ?"

หวังเสี่ยวหลิงตกใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มอย่างยินดี เผ่าเอลฟ์เป็นนักยิงธนูโดยธรรมชาติ มีความสามารถในการต่อสู้ในป่าทึบอย่างยอดเยี่ยม ทั้งยังมีพลังโจมตีสูง แต่มีข้อเสียคือการใช้ลูกศรสิ้นเปลืองมาก และไผ่เกาทัณฑ์เป็นทรัพยากรที่สามารถสร้างใหม่ได้ เหมาะสำหรับการทำลูกศรอย่างยิ่ง ถือเป็นวัสดุที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเผ่าเอลฟ์

"ฉันสนใจแน่นอน เราไปแลกเปลี่ยนกันที่เมืองหลักทีหลังนะ!"

ทันใดนั้นก็มีเสียงอึกทึกดังมาจากฝั่งหวังเสี่ยวหลิง สวีลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"ฉันอยู่ที่อาคารหมิงเฟิง ชั้น 128 สนใจมาดูการแข่งขันไหม?"

หลังจากนั้นไม่นาน หวังเสี่ยวหลิงก็พูดขึ้นอีกครั้ง

"การแข่งขัน?"

สวีลั่วสงสัย เขารู้จักอาคารหมิงเฟิง มันอยู่ไม่ไกลจากที่เขาอยู่ ที่นั่นเป็นถ้ำทองคำที่มีชื่อเสียงในเมืองเทียนไห่ แล้วจะมีการแข่งขันอะไรได้?

"เธอมาถึงก็จะรู้ มันเกี่ยวกับเทพนักสู้!" หวังเสี่ยวหลิงพูดอย่างลึกลับ "ฉันอยู่ที่ห้อง 302 ตอนเธอมาถึงก็แค่บอกชื่อฉันก็พอ! ไม่พูดแล้ว ฉันจะดูการแข่งขันแล้ว"

พูดจบเธอก็ตัดสายไป การภาพของเธอก็หายไปจากสายตาของสวีลั่ว เดิมทีสวีลั่วไม่สนใจสิ่งที่เธอพูด แต่เมื่อพูดถึงเทพนักสู้ เขากลับสนใจขึ้นมา เมื่อมาถึงโลกนี้ เขาได้สัมผัสกับเกมเสมือนจริงและเทคโนโลยีขั้นสูงต่าง ๆ สวีลั่วได้ยินคนพูดถึงชื่อเทพนักสู้บ่อยครั้ง แต่รู้เพียงว่ามันเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าในโลกเทพ แต่เทพนักสู้นั้นคืออะไร ทำอะไร เขากลับไม่รู้เลย

ส่วนใหญ่เขามุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจโลกนี้ และยังต้องเสริมความรู้พื้นฐาน ไม่มีเวลาและช่องทางมากพอที่จะเข้าใจสิ่งอื่น ๆ เมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ สวีลั่วไม่มีความทรงจำจากอดีตมากนัก การเรียนรู้หลายปีของคนอื่น ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะตามทันในเวลาอันสั้น

เขาตัดสินใจไปดูการแข่งขันเทพนักสู้ที่หวังเสี่ยวหลิงพูดถึง สวีลั่วออกจากบ้าน สแกนโฮเวอร์บอร์ด แล้วมุ่งหน้าไปยังอาคารหมิงเฟิง โฮเวอร์บอร์ดนี้ทำให้สวีลั่วรู้สึกคล้ายกับจักรยานแบ่งปันในโลกเดิมของเขา แค่สแกนก็สามารถใช้งานได้ แต่ต่างกันที่อันหนึ่งวิ่งบนพื้น อีกอันบินบนฟ้า! แม้ว่าสิ่งนี้จะไม่สามารถไปไกลมาก แต่ในระยะสิบกว่าไมล์ก็ใช้งานได้สะดวกและรวดเร็ว ส่วนการไปยังอาคารหมิงเฟิงด้วยโฮเวอร์บอร์ดนี้จะเหมาะสมหรือไม่ สวีลั่วไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย