โลกเทพ: การผงาดของเผ่าพันธุ์แมลง บทที่ 24 โลหะความทรงจำ (อ่านฟรี)

โลกเทพ: การผงาดของเผ่าพันธุ์แมลง บทที่ 24 โลหะความทรงจำ (อ่านฟรี)

บิดามารดาของเขาเป็นเพียงนักสำรวจดวงดาว แม้จะมีรายได้ไม่น้อย แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการเอาชีวิตเข้าเสี่ยง เงินค่าขนมรายเดือนของเขาก็ไม่ได้มากมายนัก มอเตอร์ไซค์... ความโรแมนติกสำหรับผู้ชาย! ด้วยผลผลิตในแดนศักดิ์สิทธิ์ของเขาในตอนนี้ ก็ไม่ใช่ว่าจะซื้อไม่ได้ เพียงแต่จะส่งผลกระทบต่อการพัฒนาแดนศักดิ์สิทธิ์ของเขา

“ช่างเถอะ อดทนอีกหน่อย!”

สวีลั่วระงับความคิดที่จะนำพลังแห่งศรัทธามาแลกเป็นแต้มเครดิตเพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิต เขาจะเพิ่มความแข็งแกร่งก่อน เมื่อแดนศักดิ์สิทธิ์ของเขาพัฒนาไปอีกขั้น ได้รับพลังแห่งศรัทธามากขึ้นทุกวัน เขาจะย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์ที่อาศัยอยู่ตอนนี้ จากนั้นเขาก็จะกินเนื้อ กินผักทุกวัน ไม่ต้องทนกินสารอาหารดัดแปลงอีกต่อไป

คำชวนของหวังเสี่ยวหลิงเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ หลังจากนั้น เขาก็ยังได้รับการทาบทามจากกองกำลังอื่นๆ อีกหลายครั้ง สวีลั่วปฏิเสธทั้งหมด ไม่ใช่ว่าไม่มีใครข่มขู่ แต่เขาก็ไม่เคยยอมให้ใครมาข่มเหง แค่เยาะเย้ยเล็กน้อย ปล่อยให้อีกฝ่ายได้เข้าใจเอง หลังจากออกจากโรงเรียน สวีลั่วขึ้นรถไฟฟ้าประจำทาง และกลับถึงบ้าน ในไม่ช้า เขาก็เชื่อมต่อผ่านห้องแคปซูล เข้าสู่โลกเทพ แต่เขาไม่ได้เข้าไปในแดนศักดิ์สิทธิ์ของตนเองโดยตรง เขาแวะไปที่เมืองหลักมือใหญ่แห่งโลกเทพก่อน หลังจากที่เคยเห็นสิ่งของหลอกลวงต่างๆ นานาในตลาดมืดครั้งก่อน ตอนนี้เขาซื้อของโดยตรงจากร้านค้าที่เป็นทางการเท่านั้น แม้ว่าราคาจะแพงกว่า แต่ก็ปลอดภัยกว่ามาก แม้จะมีปัญหา ก็ยังมีบริการหลังการขายที่ดี

【คุณมีรายการโอนเงิน โปรดรับโดยเร็วที่สุด!】

ทันทีที่เข้าไป ก็มีข้อความจากตู้จดหมายปรากฏขึ้น พร้อมกับที่อยู่ สวีลั่วเปิดดู มันคือพลังแห่งศรัทธาหนึ่งล้านหน่วย ส่วนที่อยู่ที่นั้น น่าจะเป็นที่ตั้งของหน่วยลอจิสติกส์ของโรงเรียน สวีลั่วใช้พลังแห่งศรัทธาเล็กน้อยในการวาร์ปไปยังที่อยู่นั้น

“นี่…”

เมื่อเห็นห้างสรรพสินค้าที่ผู้คนพลุกพล่าน สวีลั่วก็ตะลึงไปเล็กน้อย เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว เขาไม่ได้เข้าใจผิด! เขาเข้าไปสอบถาม จึงได้รู้ว่าเขาไม่ได้เข้าใจผิดจริงๆ เมื่อชี้แจงว่าเขามาเพื่อรับรางวัล ทางนั้นก็ตรวจสอบตัวตนของเขา และให้คนนำเขาไปเลือกซื้อของ ในห้างสรรพสินค้า สวีลั่วพบว่ามีสินค้ามากมายหลากหลายจริงๆ

“อย่าคิดมาก สิ่งเหล่านี้คือของที่คนอื่นนำมาฝากขาย ส่วนที่คุณเลือกได้ อยู่ตรงนี้ เชิญดูได้เลย!”

พนักงานต้อนรับพาเขาไปยังคลังสินค้า “คุณค่อยๆ ดู เลือกเสร็จแล้วบอกฉัน ฉันจะช่วยหยิบของออกมาให้”

ว่าแล้วเขาก็ไปทำงานของตนเอง สิ่งของที่นี่เป็นของหน่วยลอจิสติกส์ของโรงเรียน ส่วนอื่นๆ เป็นสินค้าของผู้อื่น หรือที่หน่วยลอจิสติกส์ของพวกเขาจัดซื้อมา สวีลั่วทำได้เพียงมองดูสิ่งของที่นี่เท่านั้น อย่างไรเสีย เขาก็เอาไปไม่ได้ สวีลั่วมองดูสิ่งของที่นี่ก็อดอุทานไม่ได้ สมกับเป็นโรงเรียนจริงๆ! อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาแดนศักดิ์สิทธิ์มีอยู่ที่นี่ทั้งหมด ไม่เพียงแต่มีการ์ดทรัพยากรพื้นฐาน การ์ดภูมิประเทศ การ์ดสายพันธุ์ แต่ยังมีทักษะ พรสวรรค์มากมาย หรือแม้แต่ม้วนตำราเทวะ และเผ่าพันธุ์ ทรัพยากรที่หายากต่างๆ แต่ก็มีระบุไว้ว่าเขาไม่มีสิทธิ์เลือกสิ่งเหล่านั้น เขาเลือกได้เฉพาะสิ่งของทั่วไปเท่านั้น ขณะที่ค่อยๆ ตรวจสอบ สวีลั่วก็เห็นหลายอย่างที่เขาชอบ แต่เขาเลือกได้เพียงอย่างเดียว ทำให้เขาสับสนมาก

การ์ดพรสวรรค์: พิษไฟ

สามารถหลอมรวมกับเผ่าพันธุ์ ทำให้การโจมตีของเผ่าพันธุ์มีพิษไฟ (เข้ากันได้กับตั๊กแตนตำข้าว 95% สามารถเพิ่มพลังโจมตีของตั๊กแตนตำข้าวได้อย่างมาก!)

การ์ดพรสวรรค์: น้ำแข็งทมิฬ

สามารถหลอมรวมกับเผ่าพันธุ์ ทำให้เผ่าพันธุ์แผ่ความเย็นออกมาโดยอัตโนมัติ สามารถลดความเร็วในการเคลื่อนที่และความเร็วในการโจมตีของคู่ต่อสู้ เสริมสร้างความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์! (เข้ากันได้กับด้วงหุ้มเกราะ 89% เพิ่มความแข็งแกร่งได้อย่างมาก!)

…

นอกจากนี้ ยังมีหินเวทมนตร์ หินวิญญาณ และแร่หายากต่างๆ ซึ่งแต่ละชนิดก็มีผลพิเศษต่างๆ กัน ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีเผ่าพันธุ์บางชนิดที่สามารถสกัดยีนของพวกมันเพื่อหลอมรวมกับเผ่าพันธุ์แมลง แม้ว่าจะไม่สามารถวิวัฒนาการเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ได้ แต่ก็สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกมันได้ จนกระทั่งสุดท้าย เมื่อเห็นโลหะหายากชนิดหนึ่ง สวีลั่วก็ไม่อาจละสายตาไปได้

【ระบบแจ้งเตือน: ค้นพบโลหะผิดปกติ! โลหะนี้สามารถหลอมรวมกับราชินีแมลง เพื่อมอบความสามารถในการฟื้นฟูตนเองอันทรงพลังแก่เหล่าเผ่าพันธุ์แมลงทั้งหมด!】

นี่คือคำอธิบายของการ์ดใบหนึ่ง การ์ดทรัพยากร: โลหะความทรงจำ! มันมีความสามารถในการจดจำและสามารถฟื้นฟูตัวเองได้

ก่อนหน้านี้ แม้จะไม่ได้รับความสามารถในการฟื้นฟูตนเองของเผ่าพันธุ์ยักษ์สองหัว แต่การหลอมรวมโลหะความทรงจำนี้ก็ให้ผลลัพธ์เช่นเดียวกัน นับเป็นการเสียลาภที่ปลายนา ได้กลับคืนที่ปลายรั้วอย่างแท้จริง!

โดยไม่ลังเล สวีลั่วเลือกการ์ดทรัพยากรใบนี้ทันที

หากต้องซื้อเอง บนป้ายระบุราคาพิเศษสำหรับนักเรียนของโรงเรียนไว้ถึง เจ็ดแสนพลังแห่งศรัทธา!

“เลือกแล้ว? ช่วยเอาออกมาให้ผมด้วย!”

พนักงานต้อนรับเห็นสวีลั่วเลือกเสร็จ ก็จัดการนำสิ่งนั้นออกมาให้โดยไม่กล่าวอะไรเพิ่มเติม

“ถูกต้อง ผมยังต้องการการ์ดพรสวรรค์อีกสองใบ คือ ‘พิษไฟ’ และ ‘น้ำแข็งทมิฬ’ ด้วยครับ!”

เมื่อทราบว่าสามารถซื้อได้ สวีลั่วก็จัดการซื้อการ์ดพรสวรรค์สองใบที่เขาหมายตาไว้ก่อนหน้านี้ทันที

“พิษไฟ ห้าหมื่น น้ำแข็งทมิฬ หนึ่งแสนห้าหมื่น รวมเป็นสองแสน แต่น้องชายเป็นราชาหน้าใหม่ ได้ส่วนลด 10% ราคารวมสุทธิอยู่ที่ หนึ่งแสนแปดหมื่น!”

เมื่อได้ยินว่าสวีลั่วต้องการซื้อของ พนักงานต้อนรับพลันมีท่าทีอบอุ่นขึ้นทันที

“น้องชาย?”

สวีลั่วเลิกคิ้ว

“อ้อ ฉันยังไม่ได้บอก ฉันก็อยู่โรงเรียนมัธยมเทียนไห่หมายเลขหกเหมือนกัน ปีนี้อยู่ปีสาม กำลังทำงานหารายได้ระหว่างเรียน!”

ชายหนุ่มไม่แสดงท่าทีเขินอายแต่อย่างใด สวีลั่วเห็นท่าทีของเขา ก็อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ เพราะถ้าเขาไม่บอก ก็คิดว่าคงอายุราวๆ ยี่สิบห้า ยี่สิบหกปีแล้ว

“นักเรียนก็สามารถทำงานหารายได้ระหว่างเรียนได้ด้วยเหรอ?”

“น้องชายอาจจะไม่รู้ แม้จะเป็นราชาหน้าใหม่ แต่เมื่อเข้าห้องเรียนยอดฝีมือ เงินรางวัลหนึ่งล้านที่ได้มาตอนแรกก็ไม่พอใช้หรอก พอมีเผ่าพันธุ์มากขึ้น มีลูกน้องเยอะขึ้น ค่ากิน ค่าอยู่ ค่าเสื้อผ้า ค่าเดินทาง พวกนี้ล้วนแต่ต้องใช้เงินทั้งนั้น! แดนศักดิ์สิทธิ์ต้องพัฒนา ผู้ศรัทธาต้องติดอาวุธ แถมยังต้องป้องกันการรุกรานจากผู้อื่น บางครั้งก็มีพายุแห่งความโกลาหล มีเทพวิปลาสอาละวาด แดนศักดิ์สิทธิ์จำเป็นต้องได้รรับการปกป้อง ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนต้องใช้เงิน! พลังแห่งศรัทธาที่ได้จากผู้ศรัทธาเพียงเล็กน้อยจะไปพอทำอะไรได้? จำเป็นต้องทำอาชีพเสริมเท่านั้น!”

รุ่นพี่ปีสามระบายความอัดอั้นออกมาอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าได้เก็บกดมาเป็นเวลานาน สวีลั่วฟังแล้วก็รู้สึกเห็นใจ

โชคดีที่เผ่าพันธุ์แมลงของเขาไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น พวกมันไม่ต้องการสภาพแวดล้อมการอยู่อาศัยพิเศษ และการกินก็ใช้แค่แต้มวิวัฒนาการ ไม่อย่างนั้นก็คงปวดหัวจริงๆ

ค่ากิน ค่าอยู่ ค่าเสื้อผ้า ค่าเดินทาง แม้แต่ค่ากิน เขาก็ไม่ต้องแก้ไขปัญหาเองเลย ปล่อยให้แมลงวันจัดการทุกอย่าง ส่วนเขาก็แค่รับพลังแห่งศรัทธาเข้ามา

แม้ว่าพลังแห่งศรัทธาที่ได้จากเผ่าพันธุ์แมลงแต่ละตัวจะเทียบไม่ได้กับเผ่าพันธุ์อื่นในระดับเดียวกัน แต่พวกมันก็มีระดับสูง และระดับความศรัทธาก็คงที่แบบคลั่งไคล้ ที่สำคัญคือจำนวนที่มากพอ ทำให้สวีลั่วสามารถได้รับพลังแห่งศรัทธาจำนวนมหาศาลโดยไม่ต้องทำอะไรเลย

หลังจากได้รับสิ่งที่ต้องการจากร้านค้าของโรงเรียน สวีลั่วก็รีบจากไป และกลับสู่แดนศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง