บทที่ 880: พลังแห่งศรัทธา (ตอนพิเศษ)

การต่อสู้ระหว่างหนานเฟิงกับจักรพรรดิจุนกำลังเข้าสู่ช่วงชี้เป็นชี้ตาย แต่จู่ๆ ภาพในกระจกลูกกลับตัดไปเป็นฉากที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย ทำให้ผู้ชมจำนวนมากงุนงง

"ฟังจากที่พูด เหมือนพวกผู้บุกรุกฆ่าชาวบ้าน แล้วโยนความผิดให้หลิ่วเมิ่งฮวา?"

"ฉันรู้อยู่แล้ว ผู้บุกรุกพวกนี้ไม่มีใครดีจริงๆ หรอก ความใจดีที่เห็นมันแค่การแสดง"

"เรื่องตั้งแต่ยี่สิบปีก่อน ทำไมจู่ๆ มาโผล่ในกระจกลูกตอนนี้?"

"ฉันว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลังแน่"

"จะมีเบื้องหลังหรือไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน เปลี่ยนกลับไปดูศึกเหนือท้องฟ้าสิ!"

ผู้ชมถกเถียงกันราวสิบกว่าวินาที หน้าจอกระจกลูกก็กระพริบอีกครั้ง ใบหน้าจักรพรรดิจุนที่ดูอ่อนล้าปรากฏขึ้นในภาพ

เขายืนมือไพล่หลัง สายตามีความอ่อนใจเล็กน้อย

"ดูสิ จักรพรรดิจุน!"

"ศึกเหนือท้องฟ้าจบแล้วเหรอ? ผลเป็นยังไง?"

"ยังต้องถามอีก? เขาปรากฏในกระจก ก็แปลว่าเขาชนะสิ"

ชนพื้นเมืองแห่งโลกบรรพกาลต่างเผยรอยยิ้ม ดีใจจากใจจริง

จักรพรรดิจุนชนะ แปลว่าพวกเขาไม่ได้ด้อยกว่าผู้ถูกเลือก!

แต่จักรพรรดิจุนในภาพกลับมีสีหน้าขมขื่น เขาพูดช้าๆ

"พี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์แห่งโลกบรรพกาล ศึกครั้งนี้… ฉันแพ้แล้ว…"

"แพ้เพราะฝีมือของฉันด้อยกว่า"

"แต่ก่อนตาย ฉันยังมีความจริงบางอย่างต้องเปิดเผย"

"ภาพที่พวกคุณเห็นเมื่อครู่ เป็นภาพที่หลิ่วเมิ่งฮวาบันทึกไว้ก่อนตาย ในนั้นมีหลักฐานความผิดของผู้บุกรุก หนานเฟิง และเสี่ยวลั่ว"

"ผู้บุกรุกฆ่าประชาชน แล้วใส่ร้ายพวกเรา เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกวัน เฉพาะที่ฉันรู้ก็มีมากกว่า 32,000 ครั้ง"

"น่าเสียดายที่ฉันใกล้สิ้นแรง ไม่อาจฉายภาพเหล่านั้นให้พวกคุณดูทีละเรื่องได้"

"ฉันใช้พลังสุดท้ายบอกความจริงนี้ เพียงเพื่อให้ทุกคนรู้ว่า ผู้บุกรุกไม่ได้รักสงบและใจดีอย่างที่แสดงออก นั่นเป็นเพียงหน้ากาก"

"ต่างเผ่าพันธุ์ย่อมต่างใจ พวกเขาบุกรุกโลกของเรา แล้วจะอยู่ร่วมกับเราอย่างสันติได้ยังไง?"

"บางทีหลังจากวันนี้ โลกบรรพกาลอาจไม่ใช่โลกของเราอีกต่อไป"

"น่าเศร้า… น่าเวทนา…"

พูดถึงตรงนี้ เขาถอนหายใจยาว ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

"ศึกครั้งนี้ ฉันเผาผลาญทุกอย่างไปแล้ว ไม่มีแรงปกป้องพวกคุณอีก"

"ได้แต่หวังว่าสวรรค์จะเมตตา ให้โลกบรรพกาลของเรามีอัจฉริยะเกิดขึ้น ให้คนรุ่นหลังเอาชนะผู้บุกรุกได้ ให้เผ่าพันธุ์ของเราดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไปบนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่"

"ถ้าเป็นเช่นนั้นได้ ถึงตายฉันก็ไม่เสียดาย"

เมื่อคำพูดสุดท้ายจบลง หน้าจอกระจกลูกก็มืดลงอีกครั้ง ก่อนจะกลับไปยังภาพศึกเหนือท้องฟ้า

ครั้งนี้มุมมองใกล้มาก ทุกคนเห็นชัดว่าแสงเลเซอร์ยังคงพุ่งกระแทกกระจกแห่งความฝันอย่างต่อเนื่อง

กระจกเต็มไปด้วยรอยร้าว จักรพรรดิจุนในกระจกถูกแยกเป็นชิ้นๆ ด้วยรอยแตกนั้น

เขาใช้พลังของตนเพียงลำพังต้านแสงเลเซอร์มาเป็นเวลานาน

ในแววตามีทั้งความสับสนและความไม่ยอมแพ้ ใครมองก็รู้ว่าเขาใกล้หมดแรงแล้ว

"จักรพรรดิจุน… จะแพ้จริงๆ เหรอ?"

"กระจกแห่งความฝันใกล้แตก ศึกนี้คงจบแล้ว…"

"ทนไว้สิ! ห้ามแพ้!"

"สู้สิ! ฆ่าผู้บุกรุกให้หมด!"

"จักรพรรดิจุนจงเจริญ!"

"จักรพรรดิจุนจงเจริญ!"

"จักรพรรดิจุนจงเจริญ!"

ชั่วพริบตา ทุกมุมของโลกบรรพกาล ผู้ชมที่เป็นชาวพื้นเมืองต่างตะโกนออกมาจากใจ

พวกเขาให้กำลังใจอย่างสุดหัวใจ หวังให้จักรพรรดิจุนชนะ

เสียงเหล่านั้นเปลี่ยนเป็นพลังศรัทธาที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ ข้ามผ่านอวกาศไร้สิ้นสุด หลั่งไหลเข้าสู่ร่างจักรพรรดิจุน

จักรพรรดิจุนที่พลังเวทย์เหือดแห้ง จู่ๆ ดวงตาก็เปล่งประกาย พลังมหาศาลระเบิดออกมา

"เสียงของพวกคุณ ฉันได้ยินแล้ว" เขาพูดเบาๆ

เขายกมือขึ้นช้าๆ พลังศรัทธาจากสิ่งมีชีวิตนับหมื่นล้านหลั่งไหลเข้าสู่กระจกแห่งความฝัน

กระจกที่แตกร้าวแทบพังทลาย กลับซ่อมแซมตัวเองอย่างรวดเร็วภายใต้พลังนี้

กระจกที่แตกยังกลับมาสมบูรณ์ได้!

ห่างออกไป 600,000 กิโลเมตร หนานเฟิงที่อ่อนแรงเอียงหัว เครื่องหมายคำถามใหญ่ผุดขึ้นในหัว

นี่มันอะไรกัน?

นายยังมีพลังสำรองซ่อนอยู่อีกเหรอ?

จักรพรรดิจุนเงยหน้ามองหนานเฟิงด้วยสายตาเย็นชา ราวกับพูดว่าตอนนี้กลัวแล้วเหรอ?

หนานเฟิงเลิกคิ้ว ส่งสายตาตอบกลับว่า กลัวใคร? กลัวนายเหรอ?

มุมปากจักรพรรดิจุนยกขึ้น สีหน้าหยิ่งผยอง เขาขยับปากพูดสามคำ

หนานเฟิงไม่ได้ยินเสียง แต่ดูจากรูปปากก็รู้ว่าเขาพูดว่า ‘กลัวพวกเรา’

บทสนทนานี้ชวนให้รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อย…

หนานเฟิงยืนนิ่งไปชั่วขณะ จู่ๆ เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนตัวร้าย

ตอนนี้จักรพรรดิจุนไม่ใช่บุคคลอีกต่อไป เขาเป็นตัวแทนของทั้งเผ่าพันธุ์ เป็นศูนย์รวมศรัทธาของสิ่งมีชีวิตหลายหมื่นล้าน

ตราบใดที่ชนพื้นเมืองแห่งโลกบรรพกาลยังศรัทธาเขา เขาก็จะมีพลังศรัทธาไม่มีวันหมด

ในสภาพเช่นนี้ ต่อให้เป็นหลงอู่ตี้ที่อยู่เลเวลเดียวกัน ก็ยากจะเอาชนะเขาตรงๆ

วิธีเดียวที่หนานเฟิงคิดออกในการเอาชนะ คือสังหารชนพื้นเมืองเหล่านั้นให้หมด ฆ่าสิ่งมีชีวิตที่ศรัทธาจักรพรรดิจุนให้สิ้นซาก

ตัดแหล่งพลังของจักรพรรดิจุนซะ

แต่หนานเฟิงไม่ทำแบบนั้น

ช่วงเวลาที่เขานิ่งคิดนั้น พลังในแสงเลเซอร์ก็หมดสิ้นลงแล้ว

จักรพรรดิจุนไม่เพียงใช้พลังศรัทธาต้านแสงเลเซอร์ เขายังซ่อมกระจกแห่งความฝันจนสมบูรณ์ดังเดิม

ในกระจกที่เรียบลื่นไร้รอยแตก เขาก้าวออกมาหนึ่งก้าว เดินออกจากกระจก

เขารับรู้พลังศรัทธาอันมหาศาลที่ไหลเวียนรอบกาย แล้วเผยรอยยิ้ม

"ฉันวางแผนมานานเจ็ดปี วันนี้ในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทน"

เมื่อเจ็ดปีก่อน เขากลับสู่โลกบรรพกาลแล้ว

ตลอดเจ็ดปี เขาอยู่ในวัง ผู้คนคิดว่าเขาบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับเสี่ยวลั่วจึงเก็บจัว

แต่ความจริง การต่อสู้ครั้งนั้นเป็นเพียงการแสดง ไม่มีใครบาดเจ็บ

แล้วตลอดเจ็ดปีนั้น เขาทำอะไร?

เขาเรียนรู้ความรู้ของผู้ถูกเลือก เขาเอาชนะประชาชน

เขาสั่งให้เปิดภูเขา สร้างถนน ช่วยเหลือผู้ลี้ภัย กำจัดข้าราชการทุจริต และเผยแพร่คุณงามความดีของตน

ภาพของหลิ่วเมิ่งฮวาเพียงไม่กี่ฉาก คงไม่พอให้เขาได้พลังศรัทธามากขนาดนี้

มันเป็นแค่ชนวน เป็นแค่การทำให้ผู้คนมองว่าผู้ถูกเลือกคือความชั่ว

เป็นเพียงการกระตุ้นให้ผู้คนระลึกถึงความดีของเขาตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา

นั่นต่างหากคือแหล่งกำเนิดพลังศรัทธา

พลังนี้มากพอให้เขาทะลวงสู่เลเวล 48

ตอนนี้เขาเพียงต้องอัดพลังในร่างให้ถึงขีดสุด หลอมรวมเป็นผลึกเทพ ก็จะอัพขึ้นเป็นเลเวล 48 ได้

แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องฆ่าหนานเฟิง ปิดฉากศึกที่ไร้สาระครั้งนี้ก่อน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………………