บทที่ 830: ปลีกวิเวกนานสองปีครึ่ง (ตอนพิเศษ)

การต่อสู้ระหว่างผู้ถูกเลือกและชาวพื้นเมืองยิ่งทวีความรุนแรง

ในช่วงแรก ชาวพื้นเมืองได้อาศัยความแค้นในใจ รวมกับความรักในแผ่นดินเกิด สามารถสู้กับผู้ถูกเลือกได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ธงแห่งชัยชนะก็เอียงไปทางผู้ถูกเลือกมากขึ้นเรื่อยๆ

เพียงแค่ [ช่องแชท] และ [แท่นเทเลพอร์ต] สองจุดนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ถูกเลือกเดินไปสู่ชัยชนะในสงครามครั้งนี้

อีกทั้งผู้ถูกเลือกยังมีจุดเด่นที่เป็นโกงอย่างมาก นั่นคือการมีวิธีเอาชีวิตรอดมากมาย พลังแข็งแกร่ง

คนที่รอดชีวิตยิ่งนานยิ่งดุดัน เลเวลยิ่งสูงยิ่งแข็งแกร่ง ชาวพื้นเมืองแทบไม่มีความหวังที่จะต้านทาน

ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งถึงสองปี ผู้ถูกเลือกจากดาวสีน้ำเงินก็ยึดครองดินแดนไปเกือบหนึ่งในสามของทวีป

ประเทศเล็กๆ และเผ่าต่างๆ แทบจะสูญพันธุ์ไปแล้ว

แม้แต่สามประเทศที่เคยมีอำนาจปกครองสูงสุดก็ค่อยๆ เสื่อมลง

ปัจจุบัน สามประเทศได้แต่ปล่อยให้เมืองตามชายแดนถูกยึด พยายามรักษาเส้นทางป้องกัน และปกป้องพื้นที่สำคัญไว้

ต้นเดือน 12 ปีที่ 3 ปฏิทินมังกร

ในหมู่บ้านเล็กๆ ตามชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตะวันตก

เด็กหญิงตัวน้อยที่แบกเป้สะพายเต็มไปด้วยสิ่งของกลับมาบ้านด้วยความยินดี

"พี่สาว พี่สาว" :เด็กหญิงยกหนังสือในมือขึ้นด้วยความตื่นเต้น พูดว่า: "ดูสิ วันนี้หนูเจอหนังสือนิทานเล่มหนึ่ง หนูอ่านไม่ออก พี่ช่วยอ่านให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม?"

ในห้องมีหญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดขาวยาวที่ดูเย็นชา เธอหันมา สายตามีรอยยิ้ม: "หนังสือนิทานเหรอ? ให้...เอ่อ...ให้พี่ดูหน่อย"

เด็กหญิงมองที่ปกหนังสือ ไม่ค่อยแน่ใจนักพูดว่า: "คนในหมู่บ้านข้างๆ บอกว่านี่เป็นหนังสือนิทาน"

หญิงสาวร่างเย็นชาตัวสั่นเล็กน้อย เธอถามเสียงเบา: "เมื่อกี้เธอพูดว่า...นี่เป็นหนังสืออะไรนะ?"

"หนังสือนิทาน" :เด็กหญิงตอบซ้ำ

หญิงสาวรู้สึกว่ามีความสิ้นหวังอย่างรุนแรงผุดขึ้นมา

"นิทาน...นิทาน..." :หญิงนั้นพึมพำ: "ทำไม? ทำไมแค่ได้ยินสองคำนี้ ฉันถึงรู้สึกเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง?"

เด็กหญิงมองหญิงสาวอย่างงุนงง: "พี่สาว พี่เป็นอะไรไป?"

"ฉัน...ฉันไม่เป็นไร" หญิงสาวฝืนยิ้ม: "น้องสาว หนังสือเล่มนี้พวกผู้ถูกเลือกผู้ชั่วร้ายเขียนน่ะ เธอไม่ควรอ่านมัน"

"จริงเหรอ?" :เด็กหญิงแสดงสีหน้าเกลียดชัง: "พวกผู้รุกรานสมควรตาย สิ่งที่พวกเขาเขียน ต้องไม่ใช่อะไรดีแน่ๆ"

พูดจบ เด็กหญิงก็โยนหนังสือนิทานเข้าไปในเตาไฟ

หญิงสาวเงียบไปพักหนึ่ง แล้วพูดว่า: "น้องสาว พี่บาดเจ็บหนักแล้ว พี่ต้องไปแล้ว"

"อื้อ~"

ข่าวที่มาอย่างกะทันหันนี้ทำให้เด็กหญิงรู้สึกเสียใข เธอกลั้นน้ำตา ดวงตาเริ่มแดง

"งั้น...งั้นก็ได้" :เด็กหญิงพยายามทำใจด้วยการยิ้ม: "พี่สาว แล้วพี่จะกลับมาหาหนูอีกไหม?"

หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ยิ้มพูดว่า: "แน่นอน"

ในขณะที่เด็กหญิงร้องไห้เบาๆ หญิงสาวก็ตัดสินใจจากหมู่บ้านไปอย่างเด็ดขาด

"นิทาน...สองคำนี้ มีความหมายอะไรกันแน่?" :หญิงสาวไม่เข้าใจ เธอครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายตัดสินใจลบความทรงจำที่เพิ่งเกิดขึ้น

ตราบใดที่ไม่จำสองคำนี้ได้ เธอก็จะไม่รู้สึกสิ้นหวัง

"ช็อคโกแลตนม~"

ที่ชายหมู่บ้านทางทิศตะวันตก กลุ่มผู้ถูกเลือกกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้หมู่บ้าน

พวกเขาจะมายึดครองหมู่บ้านนี้

หญิงสาวมองผู้ถูกเลือกเหล่านี้ด้วยสายตาเย็นชา

เห็นเธอโบกมือเบาๆ กลุ่มผู้ถูกเลือกก็เต็มไปด้วยความตกใจ เริ่มหมุนตัววนเป็นวงกลมอยู่กับที่

จากนั้น เธอหยิบพระจันทร์เสี้ยวที่ห้อยอยู่ที่อกออกมา วางไว้บนหลังคาบ้านของเด็กหญิง

เมื่อทำเสร็จแล้ว หญิงสาวก็จากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

.............

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

กลางเดือน 7 ปีที่ 4 ปฏิทินมังกร

ผู้ถูกเลือกจากประเทศหมีขาวโจมตีอย่างดุเดือดอีกครั้ง ยึดครองเมืองของประเทศวาเดก้าไปครึ่งหนึ่ง

ในนั้น ผู้ถูกเลือกชื่อมาร์โค วิคตู มีบทบาทสำคัญมาก

ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา เขาได้ฆ่านักรบเลเวล 45 ไปเจ็ดคน เรียกได้ว่าหักกระดูกสันหลังของประเทศวาเดก้า ทำให้ประเทศวาเดก้าต้องคุกเข่าลงไม่อาจกลับมาต่อสู้ได้อีก

วันที่ 13 เดือน 8 ของปีเดียวกัน มาร์โค วิคตู ประกาศตั้งประเทศ

นี่เป็นประเทศแรกที่ชาวดาวสีน้ำเงินก่อตั้งในโลกบรรพการ

[ช่องแชทโลก]:

ชายงจี: "ยินดีด้วย ยินดีด้วยที่ประเทศหมีขาวก่อตั้งสำเร็จ"

เอลล่า: "ว้าว ประเทศหมีขาวไม่เบาเลย"

ริชาร์ด ไทสัน: "บนดาวสีน้ำเงิน พวกเราเป็นประเทศที่แข็งแกร่งที่สุด ในโลกนี้ พวกเราก็จะเป็นประเทศที่แข็งแกร่งที่สุด"

หวงหยวนหมิง: "ปู้ด~"

ริชาร์ด ไทสัน: "อะไร? ไอ้ขยะ มึงมีปัญหาเหรอ?"

หวงหยวนหมิง: "ก็แค่ปวดตด"

ชายงจี: "ฮุฮุ อย่าไปสนใจมันเลย พวกมังกรไม่ได้สร้างประเทศเป็นอันดับแรก ตอนนี้พวกเขาอิจฉาแล้ว"

มาร์โค วิคตู: "ประเทศมังกรไม่มีหลงอู่ตี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย"

เฉิงโม่: "ลองไหมล่ะ? ได้รู้ว่ามีหรือไม่มี"

เอโมส: "@มาร์โค วิคตู พวกนายรุนแรงเกินไป พวกเราควรร่วมมือกับชาวพื้นเมือง ไม่ใช่ต่างฝ่ายต่างฆ่ากัน"

มาร์โค วิคตู: "@เอโมส แกลำเข้าข้างไอ้พวกมังกรหัวกุดเหรอ?"

มาซุย: "เอาแล้วๆ มีเรื่องสนุกให้ติดตามแล้ว"

หลังจากหลงอู่ตี้ตาย ผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นก็เริ่มมีท่าทียโสโอหังขึ้นมา

หลินเหม่ยเหม่ยไม่ได้ไปสนใจคนพวกนี้ เธอตอนนี้กำลังมุ่งพัฒนาเมืองมังกรอย่างเต็มที่ ไม่อยากมีความขัดแย้งกับผู้ถูกเลือกอื่น

.............

วันที่ 12 เดือน 9 ปีที่ 4 ปฏิทินมังกร

หนานเฟิงปลีกวิเวกมาได้สองปีครึ่งแล้ว คิดเป็นเวลาในคุกท้องฟ้าสีเทาก็คือ...

75 ปี

ทำให้จ้าวหนานเริ่มกังวลขึ้นมา

ตามที่เธอรู้ ผู้ถูกเลือกมีอายุขัยเพียง 100 ปี เวลาของหนานเฟิงเหลือไม่มากแล้ว

"พี่ชาย 75 ปีแล้วนะ ไม่รู้ว่าทะลุหรือยัง?"

จ้าวหนานไม่รอช้า เดินเข้าไปในคุกท้องฟ้าสีเทา อยากดูว่าหนานเฟิงในตอนนี้มีพลังแข็งแกร่งแค่ไหน และเธอก็อยากเตือนหนานเฟิงด้วยว่า เขาควรออกมาได้แล้ว

ในคุกท้องฟ้าสีเทาที่เต็มไปด้วยหมอกสีเทา จ้าวหนานค้นหาเล็กน้อย ก็พบชายคนหนึ่งบนพื้นที่ว่างเปล่า

ชายคนนี้หันหลังให้ ผมและเคราของเขายาวจนเหมือนฤาษี

"พี่ชาย..." :จ้าวหนานอ้าปากพูด กำลังเตรียมด่าหนานเฟิงสองประโยค ทันใดนั้นดวงตาเธอก็เบิกกว้าง

"เอ๊ะ? พี่ชาย? ทำไมพี่ยังอยู่ที่เลเวล 46 อีกล่ะ?"

"ตลอด 75 ปีนี้ พี่ทำอะไรบ้างไหมเนี่ย?"

เมื่อได้ยินเสียงของจ้าวหนาน หนานเฟิงก็หันมาอย่างเชื่องช้า อ้าปากสบถ: "@&! ...%$ (& ...¥"

"......" :จ้าวหนานตกใจจนหน้าเขียว: "แย่แล้ว พี่ชายเป็นบ้า พูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว"

"ฮ่าฮ่า ฉันแค่แกล้งเธอเล่น" :หนานเฟิงหัวเราะ เขายกมือ นิ้วมือคมเหมือนมีด แค่แกว่งไปมาสองสามทีก็ตัดผมและเคราให้สะอาดเกลี้ยงเกลา

"เธอมาทำอะไรที่นี่? ข้างนอกเกิดเรื่องอะไรเหรอ?"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]