บทที่ 795: ไม่มีอะไรดีๆ เลย (ตอนพิเศษ)

มือมืด!

ความเจ็บปวดวูบหนึ่งปรากฏบนใบหน้าอันภาคภูมิของจักพรรดิจันทรา

เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ก้มลงมองหน้าอกตัวเอง

มือขาวใหญ่ยื่นออกมาจากอกของเขา

มือของชาวดาวแดงใหญ่กว่ามือคนทั่วไปหนึ่งรอบ และดูแปลกๆ

หลังปรับโครงร่าง โซยาน่ายังคงลักษณะนี้ไว้

ตอนนี้ ในมือขาวใหญ่ของเธอกำลังถือหัวใจของจักพรรดิจันทรา

บึ้บ!

เมื่อโซยาน่าออกแรง หัวใจอันเปราะบางของจักพรรดิจันทราก็ถูกบีบแหลกในทันที เลือดกระเด็น

"ไม่..."

ตาของจักพรรดิจันทราหมุน

ความเจ็บปวดรุนแรงกระตุ้นประสาท ความโกรธในใจจักพรรดิจันทราพุ่งถึงจุดสูงสุดในตอนนี้

บ้าเอ๊ย สี่คนนี้มาเล่นงานฉันกันทั้งนั้น!

ไม่มีใครเป็นคนดีเลย!

ตายซะให้หมด!

พลังเวทมนตร์ในร่างจักพรรดิจันทราพลุ่งพล่าน ระเบิดพลังแรงที่สุดในชีวิต เขาหมุนตัวและจะลงมือ!

เขาหันหลัง แต่ลงมือไม่ได้

โซยาน่าแค่คนร่างเบาๆ จักพรรดิจันทราก็หมดแรงทันที พลังเวทมนตร์ที่เพิ่งรวบรวมก็กระจายอีก

"เธอ..."

จักพรรดิจันทรามองด้วยความหวาดกลัว มองหญิงสาวที่ไร้อารมณ์ตรงหน้า

หญิงคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหน?

ยังไงเขาก็เป็นคนเก่งเลเวล 46 แล้ว

ทำไมหญิงคนนี้ทะลวงร่างเขาได้ง่ายดายขนาดนี้?

"กินหมัดฉันซะ"

ตอนนี้ หลงอู่ตี้อ้อมมาด้านข้างและต่อยใส่โซยาน่า

โซยาน่ายังไม่กล้ารับหมัดเหล็กของหลงอู่ตี้ เธอดึงมือกลับและถอยอย่างรวดเร็ว

"พาจักพรรดิจันทราไป อย่าให้โซยาน่าดูดพลังงานของเขา" :หลงอู่ตี้พูดประโยคนี้แล้วพุ่งเข้าหาโซยาน่าทันที เตรียมไล่เธอออกไปให้ห่างจากจักพรรดิจันทรา

"ไปเลย!" :หนานเฟิงและเสี่ยวลั่วบินไปหาจักพรรดิจันทรา ต่างคนต่างจับแขนข้างหนึ่งและถอย

"พวก...นายเป็นคนดี?" :จักพรรดิจันทราพูดเสียงสั่น

"แน่นอน" :หนานเฟิงตอบอย่างไม่ใส่ใจ

พลังชีวิตของนักรบเลเวล 46 น่าสะพรึงกลัวมาก เหมือนแมลงสาบที่ไม่มีวันตาย

หัวใจถูกบีบแหลก แค่ทำให้จักพรรดิจันทราบาดเจ็บสาหัส แต่ไม่พอจะฆ่าเขา

เขาไม่ต้องการรักษาจากภายนอกด้วยซ้ำ ด้วยพลังเวทมนตร์ในร่าง เขาสามารถปรับโครงกระดูก เนื้อและเลือดในเวลาสั้นๆ และสร้างหัวใจดวงใหม่

แต่ในช่วงนี้ จักพรรดิจันทราจะอ่อนแอมาก พละกำลังในการต่อสู้เหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบของช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด ใครที่อยู่ที่นี่ก็ฆ่าเขาได้ง่ายๆ

แต่เดิมจักพรรดิจันทราคิดว่าเขาตายแน่ แต่ไม่คิดว่าคนชั่วที่เขาก่นด่าก่อนหน้านี้จะกลายเป็นคนดี!

จักพรรดิจันทราซาบซึ้งจนเกือบร้องไห้

"เอ่อ ชื่อหนานเฟิงใช่ไหม? เราเคยเจอกันมาก่อน" :จักพรรดิจันทราไอสองทีด้วยความเจ็บปวดและพูดเสียงอ่อน: "ถ้าพาฉันกลับไปอย่างปลอดภัยได้ ฉันจะแต่งตั้งพวกนายสองคนเป็นราชครู!"

หนานเฟิงพยักหน้าขอไปที: "ขอบคุณ"

ราชครูของประเทศจันทร์เงิน?

มีผู้ปกครองโง่เขลาอย่างจักพรรดิจันทรา ประเทศจันทร์เงินจะต้องถูกประเทศตะวันตกทำลายในไม่ช้า

เสี่ยวลั่วไม่สนใจเลย

เป็นราชครู? ก็แค่ทำให้ตัวเองยุ่งมากขึ้น?

ไม่มีเวลา ไม่มีเวลา ทำให้การอัพเกรดล่าช้า

ทันใดนั้น สีหน้าหนานเฟิงเปลี่ยนไป: "ถอย!"

ไม่ไกลข้างหน้า มีกระจกใสอยู่

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นภาพสะท้อนของหนานเฟิงและอีกสองคนในกระจก หนานเฟิงอาจไม่เจอกระจกบานนี้

ภาพในกระจกบิดเบี้ยวเล็กน้อย แล้วโซยาน่าที่มีเลือดไหลจากมุมปากก็เดินออกมาจากกระจก

มีรูใหญ่ในท้องของเธอ และร่างกายบาดเจ็บสาหัส

เห็นได้ชัดว่าเธอเสียเปรียบมากตอนสู้กับหลงอู่ตี้เมื่อกี้

แต่โซยาน่าก็บรรลุเป้าหมาย

หลงอู่ตี้ต้องการไล่โซยาน่าออกไปให้ห่างจากจักพรรดิจันทรา และโซยาน่าก็ต้องการนำหลงอู่ตี้ให้ห่างออกจากที่นี่

ทั้งสองมีความคิดเดียวกัน พวกเขาสู้กันไกลออกไปเรื่อยๆ

แต่โซยาน่ามีแผนสำรอง เธอทิ้งกระจกที่ซ่อนอย่างดีไว้ระหว่างทาง

หลังพาหลงอู่ตี้ออกจากสนามรบ โซยาน่าก็หนีเข้ากระจกและกลับมาทันที

แต่ตอนที่เธอจะหนี หลงอู่ตี้ก็ฉวยโอกาสต่อยท้องเธอ ทำให้เธอบาดเจ็บสาหัส

ตอนนี้โซยาน่าก็อ่อนแอมาก!

หนานเฟิงและเสี่ยวลั่วสังเกตเห็นสถานการณ์นี้ทันที หลังมองหน้ากัน พวกเขาก็โจมตีพร้อมกัน

[ความฝัน]!

จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวบนอกโซยาน่าเปล่งแสงริบหรี่ ลากทั้งสามคนเข้าไปในความฝันทันที

ในความฝัน หนานเฟิงและเสี่ยวลั่วร่วมมือกันสู้กับโซยาน่าสามร้อยยก และสุดท้ายก็ได้ชัยชนะครั้งใหญ่และฆ่าเธอ

ชัยชนะง่ายดายขนาดนี้ย่อมปลุกความระแวงของทั้งสอง

ทั้งสองครุ่นคิดถึงเสียงและรอยยิ้มขอซือคังป๋อในใจ เมื่อใบหน้าสดใสหล่อเหลานั้นปรากฏตรงหน้า จิตใจพวกเขาก็ตึงทันทีและตื่นจากความฝัน

ผ่านไปแค่ 2.5 วินาที

เหตุผลหลักที่พวกเขาตื่นเร็วขนาดนี้เพราะโซยาน่าไม่ได้เล็งพวกเขา

เป้าหมายของเธอคือจักพรรดิจันทรา!

"เฮ่อๆ... สาวงาม สวยจัง~"

พอหนานเฟิงลืมตา เขาก็เห็นจักพรรดิจันทราที่มีน้ำลายไหลจากมุมปาก กางแขน และบินไปหาโซยาน่าด้วยรอยยิ้มโง่ๆ

"จักพรรดิจันทรา กลับมาเดี๋ยวนี้!" :หนานเฟิงตะโกน

แต่จักพรรดิจันทราอ่อนแอ และโซยาน่าตั้งใจสร้างความฝันให้เขา เขาจะตื่นได้อย่างไร?

เขาตกอยู่ในความฝันลึก และตกอยู่ในอ้อมกอดของโซยาน่า

บึ้บ!

มือของโซยาน่ากดลงบนหัวจักพรรดิจันทราและบีบกะโหลกแหลก

ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้จักพรรดิจันทราได้สติกลับมาบ้าง

เขาจ้องโซยาน่าอย่างงงงวย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสัย: "สาวงาม ทำไม… ทำไม?"

คำถามของเขาถูกกำหนดให้ไม่มีคำตอบ

บึ้ม!

กระสุนหนาแน่นโจมตีจากด้านหลังจักพรรดิจันทรา ทำให้หลังของเขากลายเป็นเศษเนื้อทันที

ข้างหลังเขาหนานเฟิงถือปืนลูกซองและยิงติดต่อกันสามนัด!

[ฟันฉับพลัน]!

เสี่ยวลั่วก็ฟันดาบคม เกือบตัดจักพรรดิจันทราเป็นสองท่อน!

จักพรรดิจันทราบังโซยาน่าสนิท พวกเขาโจมตีโซยาน่าไม่ได้ จึงได้แต่เลือกโจมตีจักพรรดิจันทรา

ไม่ว่ายังไง ต้องไม่ให้โซยาน่าดูดพลังงานของจักพรรดิจันทรา

พวกเขาต้องแย่งหัวนี้มาให้ได้!

"พวกนาย..."

โซยาน่าเพิ่มแรงในมือและบีบหัวจักพรรดิจันทราแหลกครึ่งหนึ่ง!

บึ้ม!

"หมัดมังกร!"

จากที่ไกล หลงอู่ตี้ที่กลับมาก็พุ่งหมัดทรงพลังในอากาศ!

ทุกคนแย่งชิงพลังงานของจักพรรดิจันทรา

หลังโดนโจมตีติดต่อกัน จักพรรดิจันทราก็ทนไม่ไหวในที่สุด

ในวินาทีสุดท้ายของชีวิต มีเพียงความคิดเดียวในใจ - ที่นี่ไม่มีอะไรดีๆ เลย

[ติ๊ง! คุณได้ฆ่า...]

เสียงระบบดังในหูหนานเฟิง แต่สีหน้าเขากลับเคร่งเครียด

เพราะค่าประสบการณ์ของเขาไม่เพิ่มขึ้นเลย!

ทุกคนมองโซยาน่า และเห็นเส้นเวทมนตร์หลายสิบเส้นยื่นออกมาจากร่างของเธอ เชื่อมต่อกับจักพรรดิจันทรา

พลังงานในร่างจักพรรดิจันทราเริ่มไหลเข้าสู่ร่างโซยาน่าอย่างช้าๆ!

"เหี้ยอะไรวะเนี่ย?"

หนานเฟิงสบถ แย่งค่าประสบการณ์แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?

เฮ้ย! ไอ้ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง ออกมาคุยกันหน่อยได้ไหม?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]