บทที่ 725: ภารกิจสำเร็จ ขอรับรางวัล! (ตอนพิเศษ)

หนานเฟิง: "พี่หลง ช่วงนี้ฉันเดินทางทั่วประเทศจันทร์เงินและสืบสวนอย่างลึกซึ้ง ฉันยืนยันได้ว่าที่นายพูดเป็นความจริง พวกเราผู้ถูกเลือกมีอายุขัยแค่ 100 ปีจริงๆ"

หลังจากใช้เวลาสองนาทีเลือกคำและประโยค หนานเฟิงก็ตอบข้อความให้หลงอู่ตี้

หลงอู่ตี้ตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "ฉันรู้แล้ว"

หนานเฟิง: "อีกอย่าง พี่หลง จักรพรรดิส่งคณะทูตมาที่ชายแดนใต้ ฉันเดาว่าพวกเขาคงไม่ได้มาพร้อมไมตรีจิตแน่ นายควรระวังไว้"

หลงอู่ตี้: "ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่จักรพรรดิไม่มาด้วยตัวเอง ก็ไม่มีปัญหา"

เห็นว่าบทสนทนาใกล้จบแล้ว หนานเฟิงก็เปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริงทันที: "พี่หลง พี่น้องของฉันในนครหนานตอนนี้รวมตัวกันอยู่ในประเทศจันทร์เงิน ช่วยส่งคนไปดูแลไฮอันให้ฉันหน่อยได้ไหม?"

หลงอู่ตี้: "ไม่มีปัญหา"

โอเค เรียบร้อย

หนานเฟิงส่งข้อความถึงซูเจอหราน: "ถอนพวกเราที่เหลือในเมืองไฮอัน และนายก็ไปด้วย กลับไปที่หมอก"

ซูเจอหราน: "เข้าใจแล้ว"

หนานเฟิงปิดแผงควบคุม

จากท่าทีของจักรพรรดิจุนคืนนั้น คณะทูตที่เขาส่งมามาเพื่อเรียนรู้จริงๆ

แต่ไม่รู้ทำไม หนานเฟิงรู้สึกเสมอว่าจุดประสงค์ของคณะทูตชุดนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น นี่คือเหตุผลที่เขาขอให้ซูเจอหรานและคนอื่นๆ ถอนตัว

"ปล่อยเรื่องที่นั่นให้หลงอู่ตี้จัดการ" :หนานเฟิงเงยหน้าและมองไปที่ [เมืองอู่หมง] ที่ไกลออกไป: "จัดการเรื่องที่นี่ก่อน"

นอก [เมืองอู่หมง]

สวี่หมิงรีบไปด้านหน้าของทีม เขายก [โล่เกล็ดมังกร] ในมือและตะโกน: "แข็งแกร่งดั่งกำแพงเมือง!"

พลังเวทมนตร์จำนวนมากถูกเทลงในโล่ และ [โล่เกล็ดมังกร] ก็เกิดภาพลวงขนาดใหญ่ เหมือนกำแพงเมืองสูงตระหง่าน ปิดกั้นทุกคนตรงหน้าเขา

บนกำแพง [เมืองอู่หมง] ทหารป้องกันเมืองนับพันเห็นภาพนี้และรู้สึกขนหัวลุก

ในสายตาพวกเขา มันเหมือนกำแพงทึบที่ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาหา!

พวกคนน่ารังเกียจที่บุกรุกเมืองอู่หมงแล้วยังพกกำแพงมาเองด้วย!

ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายโจมตี?

"ยิง! ยิง!"

"โจมตี!"

นายพลกองป้องกันเมืองสั่งให้ทหารโจมตี

ในกองทัพป้องกันเมือง มีผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระกระจัดกระจายอยู่ด้วย

หลังจากที่พวกเขาเห็นสถานการณ์ชัดเจน ก็มองหน้ากัน ถอยไปที่มุมว่าง หยิบแท่นเทเลพอร์ทออกมาและหนีทันที

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ลูกธนูหนาแน่นยิงใส่กำแพงภาพลวงขนาดใหญ่ แต่ไม่สามารถทะลุผ่านได้เลย แม้แต่ทำให้ความเร็วของกำแพงช้าลงก็ยังไม่ได้!

ดวงตาของทหารเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

สวี่หมิงเงยหน้าและตะโกน: "ฟังฉัน ทุกคนในเมืองอู่หมง ยอมแพ้แล้วจะไม่ถูกฆ่า!"

เบื้องหลังเขา ทุกคนในนครหนานตะโกนพร้อมกัน: "ยอมแพ้! ยอมแพ้! ยอมแพ้!"

เสียงก้องกังวานและยิ่งใหญ่

ทหารบนกำแพงเมืองยิ่งสิ้นหวัง ด้วยขวัญกำลังใจและพลังแบบนี้ พวกเขาจะชนะได้ยังไง?

"ใจเย็นๆ!!"

นายพลกองป้องกันเมืองเห็นทหารของตนเริ่มถอย จึงตะโกนเพื่อควบคุมกองทัพ: "พวกเราทำลายกำแพงของพวกมันไม่ได้แต่พวกมันก็ทำลายกำแพงของเราไม่ได้เช่นกัน!"

"พวกเราแค่ต้องป้องกันกำแพง พวกมันเข้ามาไม่ได้หรอก!"

ทหารรู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อได้ยินแบบนี้

ใช่ พวกเขาเป็นฝ่ายป้องกันและไม่จำเป็นต้องโจมตี

แค่ป้องกันก็พอ!

กำแพงเมืองหนาและการป้องกันสูงพอ

อีกฝ่ายเข้ามาไม่ได้หรอก!

"ยะฮู้~!"

ในตอนนี้ เสียงโห่ร้องตื่นเต้นดังขึ้นเหนือหัวพวกเขา

ทหารเงยหน้าขึ้นมองและเห็นหวงหยวนหมิงอุ้มชายชราคนหนึ่งในมือ และเขากระโดดค้ำถ่อข้ามกำแพงเมืองสูงและกระโดดออกจากเมือง

ทหาร: "..."

ไม่! ป้องกันแค่กำแพงเมืองไม่มีประโยชน์ พวกมันบินได้!

นายพลกองป้องกันเมืองกังวลและตะโกน: "ยิงมันลงมา! ห้ามใครบุกรุกน่านฟ้าของเรา!"

ทหารตอบสนองและรีบโก่งธนูใส่ลูกธนู

แต่หวงหยวนหมิงลงจอดและวิ่งหนีไปกับชายชราแล้ว

นอกเมือง สวี่หมิงมาที่เมืองพร้อมโล่ขนาดใหญ่และตะโกน: "เจ้าเมืองของพวกแกถูกจับแล้ว ทำไมไม่ยอมแพ้!"

อะไรนะ เจ้าเมืองถูกจับ?

ทหารบนกำแพงเมืองตกตะลึง เพิ่งจะเริ่มต้น?

พวกเรากำลังจะสู้ถึงตาย ทำไมเจ้าเมือง... ถูกจับ?

"ยอมแพ้! ยอมแพ้! ยอมแพ้!"

ใต้กำแพงเมือง ผู้ถูกเลือกจากนครหนานเริ่มทำเสียงอีกครั้ง

ใบหน้าของนายพลกองป้องกันเมืองซีดขาว การต่อสู้เพิ่งเริ่มต้น และเขาก็คอยบอกให้คนยอมแพ้ พวกนายมีความเคารพพื้นฐานบ้างไหม ไอ้ลูกหมา!

"ทุกคน ฟัง! โจมตีสุดกำลัง!" :เส้นเลือดบนใบหน้าของนายพลกองป้องกันเมืองปูดโปน และเขาใช้พลังเวทมนตร์ตะโกนอย่างรุนแรง ข่มเสียง "ยอมแพ้ ยอมแพ้" ลงชั่วคราว

ลูกธนูหนาแน่นยิงใส่ภาพลวงโล่ยักษ์ที่สวี่หมิงรวมพลัง

ทหารพวกนี้มีแค่เลเวล 20 หรือ 30 และพวกเขาไม่มีแม้แต่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง ลูกธนูที่พวกเขายิงเหมือนเครื่องบินกระดาษ ไม่มีพลังเลย

บนกำแพงเมือง มีเพียงนายพลกองป้องกันเมืองที่สามารถสร้างปัญหาให้สวี่หมิงได้เล็กน้อย

เพราะเขาเป็นคนแข็งแกร่งเลเวล 41

"แทงทะลุ!"

เห็นว่าทหารของตนไม่สามารถทำลายภาพลวงโล่ยักษ์ได้ นายพลกองป้องกันเมืองต้องลงมือเอง

เขากระโดดสูงด้วยหอกในมือและใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุด!

ตู้ม!

เสียงปะทะทุ้มๆ กระเพื่อมนอก [เมืองอู่หมง]

รูถูกแทงทะลุในเงาของโล่ยักษ์ของสวี่หมิง

"ทะลุการป้องกันแล้ว! กำแพงของศัตรูถูกแทงทะลุ!"

"นายพลเก่งจัง!"

"เอาเลน! เล็งรูนี้แล้วโจมตี!"

ใบหน้าของทหารแดงก่ำ ขวัญกำลังใจพุ่งสูง และพวกเขาก็เปิดฉากโจมตีทีละคน

"ยอมดีๆ ก็จบแล้ว อยากแพ้ทั้งน้ำตาหรือไงนะ?"

ข้างสวี่หมิง อู๋หยวนเซิงยก [ธนูมังกรพิโรธ] และเล็งไปที่กลางกำแพงเมือง: "ความเดือดดาลของมังกร - ระเบิด!"

บึ้ม——!!

แคร๊ก——!!

ควันและฝุ่นฟุ้งกระจายในอากาศ

พลังของลูกธนูนี้ระเบิดกำแพงเมือง!

ในควัน มีเสียงร้องครวญครางไปทั่ว และเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวดไม่จบสิ้น

สวี่หมิงเดินหน้าช้าๆ พร้อมโล่ยักษ์

ธงขาวพลันโผล่ขึ้นในซากปรักหักพัง และทุกคนก็ได้ยินเสียงอ่อนแรงของนายพลกองป้องกันเมือง: "ยอม... พวกเรา ยอมแพ้แล้ว!"

...

ในป่าละเมาะนอก [เมืองอู่หมง]

หวงหยวนหมิงแบกเจ้าเมืองและวิ่งมาตลอดทาง ไม่นานก็กลับมาหาหนานเฟิง

"รายงานเจ้าเมืองหนานเฟิง ภารกิจสำเร็จแล้ว!"

หวงหยวนหมิงโยนชายชราที่เท้าหนานเฟิง ยืนตัวตรง และพูด: "ขอรับรางวัล!"

อะไรนะ? นายยังอยากได้รางวัลอีก?

ถ้าอยากได้รางวัล น่าจะบอกตั้งแต่แรก ถ้าบอกก่อน ฉันคงไม่ปล่อยให้นายไป...

หนานเฟิงบ่นในใจ พยักหน้าและพูด: "ทำดีมาก อยากได้รางวัลอะไร?"

หวงหยวนหมิงยิ้ม: "ฉันอยากเปิดอาบ อบ นวด ตระกูลหวงในเมืองอู่หมิง ฮ่าๆ ต้องทำเงินแน่ๆ!"

อ๋อ… อาบ อบ นวด นี่เอง

หนานเฟิงครุ่นคิดสักครู่และพยักหน้า: "ได้ แต่อย่าลืมจ่ายภาษีนะ"

"จ่ายภาษี?" :ตาของหวงหยวนหมิงเบิกกว้าง: "ฉันต้องจ่ายให้ใคร?"

"แน่นอนว่าเจ้าเมืองอู่หมิง" :หนานเฟิงตบอกและพูดอย่างชอบธรรม: "ฉันเองแหละ"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]