บทที่ 720: หวงหยวนหมิงเถียงกับพวกสัตว์ (ตอนพิเศษ)

เสี่ยวลั่วมาหาหนานเฟิง

"ท่านถัง"

เขาพยักหน้าทักทายถังเฉิงอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ ก่อน แล้วมองไปที่หนานเฟิง: "นายบอกว่าจักรพรรดิจะฆ่านายไม่ใช่เหรอ? ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยนาย"

"จักรพรรดิไปแล้ว" :หนานเฟิงเกาหัว: "นายมาช่วยฉันงั้นหรอ? ดูเหมือนนายมาฆ่าฉันมากกว่า นั่นมันจักรพรรดินะ เขามัดมือมัดเท้าเราแล้ว พวกเราสู้เขาไม่ได้หรอก"

"ไปแล้วหรอ..." :เสี่ยวลั่วพึมพำ

ร่างของเขากลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยของพลังเวทมนตร์ ล่องลอยในอากาศ

สักพัก เสี่ยวลั่วอีกคนก็โผล่ออกมาจากป่า: "งั้นฉันก็สบายใจละ"

หนานเฟิง: "......"

นี่คือร่างจริงของเสี่ยวลั่ว!

เห็นสีหน้าหนานเฟิงเปลี่ยนเป็นมืดดำ เสี่ยวลั่วรีบอธิบาย: "อีกฝ่ายเป็นจักรพรรดินะ แน่นอนว่าฉันต้องให้ร่างแยกมาตรวจสอบสถานการณ์ก่อน ฉันจะมาตายเปล่าๆ ไม่ได้หรอก ใช่ไหม?"

ก็จริงของเขา...

ระมัดระวังไว้เท่านั้นถึงจะอยู่ได้นาน เสี่ยวลั่วทำถูกแล้ว

"ว่าแต่ พวกนี้มันเรื่องอะไรกัน?" :เสี่ยวลั่วมองผู้ถูกเลือก 26 คนจากประเทศซากุระที่แขวนอยู่บนต้นไม้ "พวกเขาเป็น... ซากุระ? งั้นก็ไม่แปลกละ"

หนานเฟิงงุนงง: "ไม่แปลกยังไง?"

เสี่ยวลั่วพูดอย่างใจเย็น: "ไม่แปลกที่มีกลุ่มคนซากุระด่านายในช่องแชทข้ามโลก"

หืม? มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรอ?

หนานเฟิงยกข้อมือขึ้นเล็กน้อยและมอง [นาฬิกายุทธวิธี]

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ การมีอยู่ของ [นาฬิกายุทธวิธี] นี้มันน้อยลงเรื่อยๆ

นอกจากมีเรื่องสำคัญเป็นพิเศษ เขาถึงจะนึกถึงการใช้ [นาฬิกายุทธวิธี] เพื่อสื่อสารกับคนอื่น

ส่วนใหญ่แล้ว เขาจะเพิกเฉยต่อการมีอยู่ของ [นาฬิกายุทธวิธี] โดยไม่รู้ตัว

เกิดอะไรขึ้น?

หนานเฟิงครุ่นคิด เปิดแผงควบคุม และเข้าสู่ [ช่องแชทโลก]

พอเข้ามา เขาก็เห็นหวงหยวนหมิงกำลังแต่งกลอนแขวะ

หวงหยวนหมิง: "หมาซากุระ เห่าโฮ่งๆ แม่มึงตกใจจนสะดุ้ง"

ซากุระ ทาโร่: "เอ้า ไอเหี้ย~~"

ซากุระ ยูโตะ: "ทำไมหนานเฟิงไม่พูดอะไรบ้าง? มึงขี้ขลาดหรือไง? พวกมึงจากประเทศมังกรมันขี้ขลาดกันทั้งนั้น"

หวงหยวนหมิง: "ขี้ขลาดเหรอ? ใครจะสู้พวกหมาซากุระได้ล่ะ? ถ้าจำไม่ผิด คราวที่แล้วมึงโดนพวกเมืองมังกรซ้อม มึงไม่กล้าพูดอะไรในช่องแชทเกือบครึ่งเดือน มึงนี่แหละขี้ขลาด"

ชิบาทานิ มิกิ: "โปรดพูดจาสุภาพหน่อย พวกเราในประเทศซากุระผู้ยิ่งใหญ่ล้วนเป็นนักรบ ไม่มีคนขี้ขลาด"

หวงหยวนหมิง: "พวกมึงขี้ขลาดทั้งนั้น ขี้ขลาด ขี้ขลาดจริงๆ"

ซากุระ ทาโร่: "ไอเหี้ย! มึง มึงมันไอ้ลูกหมา"

หวงหยวนหมิง: "มัวเห่าอะไร? มาต่อยกันเลยถ้ากล้า"

หวงหยวนหมิงเจ๋งว่ะ (ชมตัวเอง)!

หนานเฟิงก็ส่งข้อความในตอนนี้

หนานเฟิง: "ทุกคน มีใครรู้จักผู้ถูกเลือกจากประเทศมังกรที่ตายอย่างไม่มีสาเหตุเมื่อเร็วๆ นี้บ้าง?"

จะไม่มีผู้ถูกเลือกที่ตายอย่างไม่มีสาเหตุในเมืองมังกรและนครหนานแน่นอน

เพราะสาเหตุการตายของผู้ถูกเลือกทุกคนจะถูกสืบสวนอย่างชัดเจน

แต่ประเทศมังกรไม่ได้มีแค่เมืองมังกรและนครหนาน

ประเทศมังกรมีประชากรมาก นอกจากเมืองมังกรและนครหนาน ยังมีเมืองอื่นๆ ที่สร้างโดยผู้ถูกเลือกจากประเทศมังกรอีกมากมาย

ยกตัวอย่างเช่น เสวียนเฉิงที่ชอบเล่นกับผี [เมืองเสวียนเฉิง] ของเขาเต็มไปด้วยผู้ถูกเลือกจากประเทศมังกร

ในหมอก เมืองของประเทศมังกรเหล่านี้ทั้งใหญ่และเล็ก ส่วนใหญ่สร้างขึ้นรอบๆ เมืองมังกรและนครหนาน พวกเขามีชีวิตชีวาและคอยดูแลซึ่งกันและกัน

แน่นอน ก็มีบางคนที่ไม่ชอบอยู่รวมกลุ่ม ชอบอยู่คนเดียว มีทีมเล็กๆ ของตัวเอง และไม่ได้เข้าร่วมกับตระกูลใหญ่ของเมืองมังกรและนครหนาน

พวกเขาอยู่ห่างจากกองกำลังใหญ่ ทำในสิ่งที่ชอบในที่ที่พวกเขาชอบ

ถ้าพวกซากุระกำลังลอบสังหารผู้ถูกเลือกของประเทศมังกรจริง เป้าหมายของพวกเขาต้องเป็นกลุ่มนี้แน่

ในช่องแชท

ซากุระ ยูโตะ: "หนานเฟิง อย่าเปลี่ยนเรื่อง! ปล่อยซามูไรแห่งประเทศซากุระเดี๋ยวนี้!"

หนานเฟิง: "ถ้าไม่ปล่อย จะกัดกูหรือไง? ไอ้หมาโง่"

ซากุระ ทาโร่: "มึงไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง"

ชิบาทานิ มิกิ: "คุณหนานเฟิง ในช่วงนี้ประเทศซากุระของเราไม่ได้มีความขัดแย้งใดๆ กับประเทศมังกรของคุณ ทำไมคุณถึงต้องจับคนของเรา? คุณต้องการยั่วยุให้เกิดการเผชิญหน้าระหว่างสองประเทศหรือไง?"

หนานเฟิง: "อ้าว แล้วยังไงล่ะ? แล้วถ้ากูอยากทำลายประเทศซากุระของพวกมึงตอนนี้ พวกมึงจะทำอะไรกูได้?"

ซากุระ ยูโตะ: "ฮึ ไอ้หนานเฟิง อย่าคิดว่ามึงเก่งเหรอ? เลเวล 45 ในประเทศซากุระของเราก็มีผู้เชี่ยวชาญเลเวล 45 เหมือนกัน!"

ตาของหนานเฟิงเป็นประกาย: "อยู่ไหน? ออกมาสิ กูกำลังขาดค่าประสบการณ์พอดี"

กลุ่มคนซากุระพวกนี้หุบปากทันทีและหยุดพูด

ในประเทศมังกรมีคนแกร่งเลเวล 45 อยู่สามคนแล้ว นอกจากหนานเฟิง หลงอู่ตี้และเสี่ยวลั่วก็ไม่ใช่คนที่จะยุ่งด้วยง่ายๆ

ถ้าผู้เชี่ยวชาญเลเวล 45 จากประเทศของตัวเองถูกฆ่าเพราะนินทาออนไลน์ มันจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่

ช่องแชทเงียบไปสองสามวินาที และผู้ถูกเลือกจากประเทศมังกรก็ส่งข้อความ

คังเจียซู: "@หนานเฟิง เพื่อนของฉันหลายคนตายพร้อมกันอย่างกะทันหันเมื่อเดือนที่แล้ว ฉันคิดว่าพวกเขาถูกสัตว์อสูรฆ่าตาย แต่ตอนนี้นายพูดแบบนี้ ดูเหมือนจะมีสาเหตุอื่นนะ?"

หนานเฟิง: "เพื่อนของนายตายที่ไหน?"

คังเจียซู: "ในประเทศจันทร์เงิน ฉันไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน"

ผู้ถูกเลือกอีกคนจากประเทศมังกรพูด: "ประเทศจันทร์เงินเหรอ? พวกเพวกเรามีเพื่อนในเขตรบที่ตายใกล้ประเทศจันทร์เงินเมื่อวันก่อน ไม่รู้ว่าตายยังไง"

ในสิบนาทีต่อมา ผู้ถูกเลือกจากประเทศมังกรหลายคนทยอยมาบอกว่ามีคนที่พวกเขารู้จักตายในประเทศจันทร์เงิน

หนานเฟิงนับจำนวนและพบว่ามีคนตาย 17 คน พวกเขาไม่ใช่ผู้ถูกเลือกจากเมืองมังกรและนครหนาน

ในจำนวนประชากรมหาศาลของประเทศมังกร คนตาย 17 คนนี้ถือว่าน้อยนิดเดียว แต่สีหน้าของหนานเฟิงก็ยังคงมืดลง

อย่างที่คาด ผู้ถูกเลือก 17 คนจากประเทศมังกรที่ตายถูกกลุ่มผู้ถูกเลือกจากประเทศซากุระที่อยู่ตรงหน้าฆ่า!

หนานเฟิงเก็บกิ่งไม้เรียวๆ จากพื้นและเหวี่ยงฟาดกลุ่มคนซากุระ 26 คนที่แขวนอยู่บนต้นไม้อย่างแรง

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!

พวกเขาเหมือนลูกข่างที่ถูกเหวี่ยงให้หมุนเป็นวงกลม

หนานเฟิงไม่พูดอะไร แค่ฟาดไม่หยุด ฟาดจนผิวหนังของพวกเขาฉีกขาด เลือดหยด และพวกเขาร้องด้วยความเจ็บปวด

"หยุดตี!"

"ถ้าตีอีกฉันจะตาย"

"เจ็บจริงๆ พอได้แล้ว"

ผู้ถูกเลือกของประเทศซากุระกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

เสี่ยวลั่วถาม: "นายทำอะไรน่ะ?"

หนานเฟิงตอบเสียงเย็นชา: "ทรมานเพื่อสอบสวน"

เสี่ยวลั่ว: "แล้วทำไมแค่ทรมานแต่ไม่สอบสวนล่ะ?"

"เอ่อ..." :หนานเฟิงหยุดฟาด ยิ้มเย็นชา และมองดูพวกซากุระที่แขวนอยู่บนต้นไม้: "จริงๆ แล้วฉันไม่อยากถาม เพราะฉันรู้คำตอบอยู่แล้ว"

"แต่ฉันยังให้โอกาสพวกแกรอด บอกมาสิ พวกแกแอบฆ่าผู้ถูกเลือกของประเทศมังกรใช่ไหม?"

"ฉันถามแค่ครั้งเดียว และพวกแกมีโอกาสตอบแค่ครั้งเดียว"

"จะรอดหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าคำตอบของพวกแกจะทำให้ฉันพอใจหรือเปล่า"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]