บทที่ 665: เสียงประทัดส่งท้ายปีเก่า (ตอนพิเศษ)

หลังจากเพลง "เก้าอี้ตัวใหญ่" จบลง ชาวเมืองหนานหลงทั้งหมดต่างเชียร์และมีความสุข

ไม่มีใครคาดคิดว่าหลงอู่ตี้จะสารภาพรักกะทันหันในวันนี้

"เขาวางแผนไว้แล้ว"

"ตอนอยู่ที่เมืองเมฆลอย เขาคำนวณขั้นตอนวันนี้ไว้แล้ว น่าหมั่นไส้จริงๆ"

บนกำแพงเมืองนครหนาน หนานเฟิงโกรธจนอยากจะวิ่งลงไปต่อยหลงอู่ตี้ตอนนี้เลย

ไอ้ตัวแสบ

แม้แต่ปฏิกิริยาของฉันก็ถูกคำนวณไว้?

หลงอู่ตี้ นายแสบจริงๆ

ในพื้นที่โล่ง หลงอู่ตี้ที่เพิ่งแสดงจบ หันหน้ามองไปทางหนานเฟิง

เขากำลังจะพูด แต่ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและมองไปไกลๆ

"มีสัตว์อสูร" :หลงอู่ตี้พูด

หนานเฟิงกางปีก[ปีกปีศาจ]และบินขึ้นสู่ท้องฟ้า มองออกไปไกลๆ

ที่สุดสายตา มีสัตว์อสูรนับไม่ถ้วนกำลังพุ่งเข้าหาเมืองนครหนานและเมืองมังกร!

"คลื่นสัตว์อสูร?" :หนานเฟิงพึมพำ

สายตาของเขาสแกนฝูงสัตว์ และเร็วๆ นี้ก็พบร่างที่คุ้นเคย - [มังกรน้ำใต้พิภพ]

"จ้าวหนานไม่ได้เอาไอ้หนอนตัวใหญ่นี่ไปเป็นพาหนะหรอกเหรอ? ทำไมมันถึงอยู่ในฝูงสัตว์ด้วย?" :หนานเฟิงสงสัย

หลงอู่ตี้ก็บินขึ้นมาบนท้องฟ้า และได้ยินเสียงพึมพำของหนานเฟิง จึงหัวเราะ: "ฮ่าๆ น่าจะเป็นการกบฏ"

...............

ในฝูงสัตว์อสูร [มังกรน้ำใต้พิภพ] จ้องหนานเฟิงและหลงอู่ตี้บนท้องฟ้าอย่างดุร้าย

ใช่ มันกบฏ!

สาเหตุที่มันกบฏคือหนานเฟิงและหลงอู่ตี้!

ย้อนเวลากลับไปเมื่อเช้านี้

หลังจากพบว่าจ้าวหนานและนาราไม่อยู่บ้าน [มังกรน้ำใต้พิภพ] รวบรวมความกล้าเข้าไปในเมืองเพื่อกินผู้ถูกเลือกนับหมื่นและกินเลี้ยงฉลอง

แต่ก่อนที่มันจะทำอะไร หลงอู่ตี้ก็ต่อยหัวมันจมลงไปในหิมะ

จากนั้น หนานเฟิงก็บินออกมาจากเมือง

ทั้งสองนั่งบนหัวมันและคุยกันอย่างออกรส พูดถึงปฏิทินมังกร ปีใหม่ วันที่หนึ่งเดือนหนึ่ง... การคุยทั้งหมดช่างเข้าใจยาก

พวกเขาไม่ได้คำนึงถึงเลยว่ามีสัตว์ที่ทรงพลังและมีศักดิ์ศรีอยู่ใต้ตูดของพวกเขา!

หลังจากทั้งสองคุยกันเสร็จ ไม่มีใครสนใจ [มังกรน้ำใต้พิภพ] พวกเขาแค่ตบตูดแล้วจากไป

นี่ทำให้ [มังกรน้ำใต้พิภพ] รู้สึกอับอายไม่สิ้นสุด มนุษย์สองคนนี้กำลังรังแกมังกร!

มันอยากหนีไปจากที่นี่ก่อนที่จ้าวหนานจะกลับมา แต่ก่อนที่จะออกจากหมอก มันก็ได้กลิ่นคุ้นเคย

กลิ่นนี้เป็นกลิ่นของ [ลิงแสงเขียวลายฟ้า] หนึ่งในเก้าราชันย์ที่อยู่กับมัน

[มังกรน้ำใต้พิภพ] กลอกตาและไปหา [ลิงแสงเขียวลายฟ้า]

เมื่อเห็น [ลิงแสงเขียวลายฟ้า] นำสัตว์อสูรนับแสนตัวเข้ามาในหมอก [มังกรน้ำใต้พิภพ] รู้สึกทันทีว่าการแก้แค้นเป็นไปได้ ดังนั้นมันจึงนำพวกมันบุกไปยังเมืองนครหนาน

จริงๆ แล้วตำแหน่งที่ [ลิงแสงเขียวลายฟ้า] เข้ามาในหมอกนั้นอยู่ใกล้กับ [เมืองรุ่งอรุณ] ของแคทเธอลีน วีนา มากกว่า และยังห่างจากนครหนานหลายร้อยกิโลเมตร

ถ้าพวกเขาโจมตี [เมืองรุ่งอรุณ] โดยตรง พวกเขาคงได้กินผู้ถูกเลือกมากมาย

แต่ [ลิงแสงเขียวลายฟ้า] เชื่อคำโกหกของ [มังกรน้ำใต้พิภพ] และมุ่งหน้าไปยังนครหนาน

สิ่งที่รอพวกมันอยู่คือความพินาศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

...............

"ลิง เห็นคนสองคนบนท้องฟ้านั่นมั้ย?" :[มังกรน้ำใต้พิภพ] แลบลิ้นและจ้องหนานเฟิงกับหลงอู่ตี้อย่างดุร้าย: "พวกเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่นี่ แค่พวกเขาตาย ผู้ถูกเลือกที่อยู่ที่นี่ก็กินได้ตามใจชอบ!"

[ลิงแสงเขียวลายฟ้า] หรี่ตาเล็กน้อยและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า: "ผู้ถูกเลือกเลเวล 45 สองคน? พวกเขาต้องรสชาติอร่อยแน่ๆ ใช่มั้ย? เฮ่ๆ มังกรยักษ์ แบ่งกันคนละคนเป็นไง?"

"ไม่มีปัญหา ฉันจะจัดการคนที่มีปีก" :[มังกรน้ำใต้พิภพ] พยักหน้าและพูด: "อีกคนที่ไม่มีปีกชื่อหลงอู่ตี้ ที่อ่อนแอกว่า นายจัดการเขา"

[ลิงแสงเขียวลายฟ้า] เห็นด้วย

[มังกรน้ำใต้พิภพ] หัวเราะในใจ: "หลังจากนายและหลงอู่ตี้บาดเจ็บทั้งคู่ ผู้ถูกเลือกที่นี่ทั้งหมดจะเป็นของฉัน"

มันรู้ว่าหลงอู่ตี้แข็งแกร่งมาก แต่เมื่อเผชิญกับกองทัพสัตว์อสูรนับแสนตัว ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้องบาดเจ็บ ใช่มั้ย?

มันแค่ต้องรอจนหลงอู่ตี้บาดเจ็บสาหัส แล้วค่อยลอบโจมตีเพื่อเอาชนะเขา

ส่วนหนานเฟิง [มังกรน้ำใต้พิภพ] ไม่ค่อยได้ติดต่อกับเขา จึงไม่รู้ว่าหนานเฟิงแข็งแกร่งแค่ไหน

แต่ก่อนหน้านี้ เด็กประถมที่นั่งบนหลังมันเคยพูดคุย: ในการต่อสู้ระยะประชิด หลงอู่ตี้สามารถแขวนหนานเฟิงและตีเขาได้

ฉันเดาว่าหนานเฟิงคนนี้ต้องอ่อนแอมาก

กินเขาก่อนเพื่อเป็นการให้เกียรติก็แล้วกัน

ไม่นาน กลุ่มสัตว์อสูรนี้ก็มาถึงนอกนครหนานเกินสิบกิโลเมตร

[ลิงแสงเขียวลายฟ้า] ทุบอกและคำราม: "ค่ายผู้ถูกเลือกอยู่ข้างหน้า ทุกคนบุกไปกับฉัน!"

"อ้าาาา!"

"ไป ไป ไป!"

สัตว์อสูรพุ่งไปข้างหน้า

[มังกรน้ำใต้พิภพ] พุ่งไปที่แนวหน้า และสายตาของมันกวาดไปทั่วกำแพงนครหนาน ทันใดนั้นทั้งร่างของมันก็ชะงักและชะลอฝีเท้า

บนกำแพง นาราเท้าเอวและมองมันอย่างขบขัน

และข้างๆ นาราคือเด็กผู้หญิงที่มีพลังน่ากลัว!

"บ้าเอ๊ย พวกเขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมต้องเป็นเวลานี้ด้วย?" :[มังกรน้ำใต้พิภพ] ตกใจกลัว

เหตุผลที่มันกล้าโจมตีนครหนานเพราะจ้าวหนานไม่อยู่ที่นี่!

ถ้ามันรู้ว่าจ้าวหนานจะกลับมาวันนี้ มันจะมาทำไม?

"มังกรยักษ์ ทำไมไม่บุก?" :เห็น [มังกรน้ำใต้พิภพ] วิ่งช้าลงเรื่อยๆ [ลิงแสงเขียวลายฟ้า] ถามด้วยความสงสัย

[มังกรน้ำใต้พิภพ] หัวเราะเก้อๆ: "ลิง จู่ๆ ฉันปวดท้อง อยากไปนั่งสักพัก"

[ลิงแสงเขียวลายฟ้า] แค่นเสียงเย็นชา: "ขี้ขลาด รอดูสิ หลังจากฉันยึดสองเมืองนี้ได้ นายจะไม่ได้กินพวกเขาสักคน"

มอง สัตว์อสูรนับแสนตัวด้านหลัง [มังกรน้ำใต้พิภพ] ลังเล

มีสัตว์มากมายขนาดนี้ เราจะฆ่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่ได้เหรอ?

คิดแบบนี้ [มังกรน้ำใต้พิภพ] ใช้พลังเวทมนตร์ส่งเสียงไปไกลถึงนารา: "นารา ลงมือทันทีและฆ่าเด็กผู้หญิงข้างๆ เธอซะ"

บนกำแพงเมือง นาราตกใจเล็กน้อย แล้วหัวเราะดังลั่น และตอบกลับด้วยเสียงไกล: "ไสหัวไป ไอ้โง่ XXXXXXX"

ในขณะเดียวกัน หนานเฟิงบนท้องฟ้าพูดกับจ้าวหนาน: "จ้าวหนาน เมื่อกี้เธอถามฉันว่าดอกไม้ไฟใช้ทำอะไรใช่มั้ย?"

"ในโลกของเรา มีตำนานอยู่เรื่องหนึ่ง..."

"ทุกครั้งในช่วงปีใหม่ จะมีสัตว์ที่เรียกว่า [เหนียน] ที่กินคนไปทั่ว"

"ต่อมา ผู้คนพบว่าสัตว์เหนียนกลัวไฟและเสียงดัง ดังนั้นผู้คนจึงจุดดอกไม้ไฟและประทัดในคืนส่งท้ายปีเก่าเพื่อไล่สัตว์เหนียน"

จากนั้น หนานเฟิงใช้พลังเวทมนตร์และพูดเสียงดัง: "เพื่อนๆ ที่รัก คืนนี้ การแสดงของฉันคือ: ส่งท้ายปีเก่าด้วยเสียงประทัด!"

เครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดยักษ์ปรากฏเหนือหัวสัตว์อสูร

ลูกระเบิดนับไม่ถ้วนร่วงลงมาและระเบิดในกองทัพสัตว์ เสียงระเบิดก้องกังวานไปทั่วโลก

[หน้ากากยุทธวิธี] ของหนานเฟิงเปลี่ยนเป็นแว่นกันแดด เขากางแขน หันหลังให้กองทัพสัตว์อสูร แอ็คท่าเท่ๆ ราวกับเทพเจ้า

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]