บทที่ 655: ฉันใช้ชีวิตของฉันสาปแช่งแก... (ตอนพิเศษ)

ดาบวาบแสง และพลังดาบก็ปรากฏขึ้น!

ชายชุดดำ 30 คนราวกับเป็นร่างเดียวกัน ฟันดาบที่แข็งแกร่งที่สุดออกไปพร้อมกัน!

ในชั่วขณะนั้น เซเว่นสตาร์ธันเดอร์ทั้งหมดเต็มไปด้วยพลังดาบ แทบไม่มีจุดอับ!

"แข็งแกร่งขนาดนี้..." :เถาเจี๋ยพูดในใจ

การโจมตีที่น่ากลัวขนาดนี้แทบจะเทียบเท่าผู้แข็งแกร่งเลเวล 45

สมกับเป็นผู้ถูกเลือก...

ก่อนหน้านี้ ผู้แข็งแกร่งเลเวล 44 จะทำให้ผู้แข็งแกร่งเลเวล 45 รู้สึกถูกคุกคามได้ยังไง?

แม้แต่จักรพรรดิเลเวล 44 ก็ทำไม่ได้

"ดาบนี้มีจุดอ่อน" :เถาเจี๋ยหัวเราะ: "และฉันพบจุดอ่อนนี้แล้ว"

ร่างของเขาพุ่งไปมาราวกับปีศาจที่เต้นรำบนปลายดาบ

ไม่ว่าพลังดาบจะดุดันแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำร้ายเถาเจี๋ยได้เลย

รวมกันเป็นหนึ่งของเสี่ยวลั่วต้องใช้คน 32 คนโจมตีพร้อมกันจึงจะสมบูรณ์

แต่ตอนนี้ เวอร์ชันด้านมืดตายแล้ว ร่างของเสี่ยวลั่วก็ไม่อยู่ รวมกันเป็นหนึ่งที่ประกอบด้วยร่างแยกแค่ 30 ตัวเต็มไปด้วยช่องโหว่

รวมกันเป็นหนึ่งแบบนี้ใช้จัดการศัตรูที่อ่อนแอกว่าได้

แต่ไม่พอที่จะจัดการเถาเจี๋ย!

"ตายซะ...!"

ทันใดนั้น เถาเจี๋ยฉวยโอกาสและฟาดแส้ยาวในมือ!

ฟิ้ว!

แส้ของเขาเล็งไปที่คนที่อ่อนแอที่สุดในรวมกันเป็นหนึ่ง - เวอร์ชันน่ารัก

เชือดคอที่นิ่มที่สุดก่อน

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) มองแส้ยาวที่พุ่งเข้ามาและอยากจะหลบ แต่ไร้เรี่ยวแรง

เขาบาดเจ็บสาหัสในการต่อสู้เมื่อสามวันก่อน ถ้าร่างแยกอื่นๆ ไม่ได้ให้พลังเวทมนตร์มาบ้าง เขาคงตายก่อนเวอร์ชันด้านมืดแล้ว

พลังเวทมนตร์ที่ร่างแยกอื่นให้มาช่วยรักษาชีวิตได้เท่านั้น แต่ไม่สามารถรักษาบาดแผลได้

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) ที่บาดเจ็บสาหัสกลายเป็นจุดอ่อนที่สุดในรงมกันเป็นหนึ่งและกลายเป็นเป้าหมายแรกของเถาเจี๋ยในการโจมตี

มีเสียงแหลมดัง พื้นที่แตกสลาย

แส้นี้ตัดเสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) ขาดครึ่ง ร่างของเขากลายเป็นพลังเวทมนตร์เล็กๆ และสลายไปในอากาศ

"ฟันวิญญาณ!"

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) บินมาอย่างรวดเร็ว ยกมือบังคับเถาเจี๋ยถอยด้วยมีด แล้วตบหลังเวอร์ชันน่ารักด้วยฝ่ามือซ้าย ส่งพลังเวทมนตร์ของตัวเองให้เขา

"อืม" :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) ยิ้มซื่อๆ: "ไม่ต้องให้พลังเวทมนตร์ฉันอีกแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว..."

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) ไม่พูด แต่ยังคงส่งพลังเวทมนตร์ต่อ

ร่างแยกที่เหลือ 28 ตัว ล้อมเถาเจี๋ยอีกครั้ง

"หัวหน้ายังไม่มา..." :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) พึมพำอย่างเหงาๆ

"อย่าพูด" :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) ดุ

"หัวหน้า คงรอจนพวกเราตายหมดก่อนถึงจะปรากฏตัวใช่ไหม?" :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) พูดกับตัวเอง:

"เขายังคงมุ่งมั่น... ทิ้งพวกเราและเลือกเส้นทางที่เราไม่รู้ว่าถูกหรือผิด"

"ฮึ ถ้าพวกเราพูดน้อยลง รบกวนหัวหน้าน้อยลง เขาอาจจะไม่ทิ้งพวกเราใช่ไหม?"

"เย็นชา นายคิดว่าหัวหน้าที่ตัดขาดอารมณ์ทั้งหมดจะเอาชนะศัตรูตรงหน้าได้จริงๆ หรือเปล่า?"

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) ไม่ตอบ เขาไม่รู้ว่าทำได้หรือไม่

"ฉันคิดว่าฉันช่วยหัวหน้าได้อีกครั้ง" :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) ยิ้มและพูดขึ้นทันที: "เย็นชา นายรู้ไหมว่าเฒ่าหูพูดอะไรกับเวอร์ชันด้านมืดคืนนั้น?"

"ฮิๆ ฉันรู้"

"เพื่อความอยู่รอด เฒ่าหูสอนคำสาปของเขาให้เวอร์ชันด้านมืด"

"เวอร์ชันด้านมืด ไอ้เด็กซื่อๆ คนนั้น คิดว่าซ่อนมันจากพวกเราได้ แต่จริงๆ แล้วฉันแอบฟังการสนทนาของพวกเขามาตลอด ฮิๆ"

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) ส่งพลังเวทมนตร์อย่างเงียบๆ และไม่ตอบ

จริงๆ แล้วคืนนั้นเขาก็แอบฟังเหมือนกัน

เขาก็รู้ศิลปะการสาปแช่งเช่นกัน

"การปลดปล่อยคำสาป ต้องเสียสละสิ่งของอย่างหนึ่ง" :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันน่ารัก) เก็บรอยยิ้มและกลายเป็นจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยเป็น: "ฉัน… เสียสละชีวิตของฉัน..."

ม่านตาของเสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) หดเล็กลง: "ไม่..."

แต่เขาขัดขวางคำสาปของเวอร์ชันน่ารักไม่ทัน

คำสาปถูกสร้างขึ้นแล้ว!

"ฉัน เสียสละชีวิตของฉัน สาปแช่งแก..." :เวอร์ชันน่ารักมองเถาเจี๋ยและพูดเสียงดัง:

"สาปให้แกหูอื้อและแน่นหน้าอก"

เถาเจี๋ยที่อยู่กลางรูปแบบมีด ยื่นมือปิดหน้าอกทันทีและรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย

เกิดอะไรขึ้น? บาดเจ็บ?

เถาเจี๋ยตรวจสอบภายในร่างกาย แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร

อีกด้านหนึ่ง เวอร์ชันเย็นชาตะลึง

หูอื้อและแน่นหน้าอก?

เวอร์ชันน่ารักเสียสละชีวิตแค่เพื่อสาปให้เถาเจี๋ยหูอื้อและแน่นหน้าอก?

แต่เขาก็เข้าใจในไม่ช้า

เวอร์ชันน่ารักไม่ได้ซื่อบื้อเลย

เทคนิคคำสาปของเฒ่าหูต้องเสียสละสิ่งของบางอย่างเพื่อให้เกิดผลของคำสาป

ยิ่งสิ่งของที่เสียสละมีพลังมากเท่าไหร่ คำสาปก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

แน่นอนว่าคำสาปยังเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของผู้ที่ร่ายคำสาปด้วย

ตัวอย่างเช่น เมื่อเฒ่าหูสาปเสินผาน เขาเพียงเสียสละหนูสองตัวและบรรลุเป้าหมาย

แต่ถ้าให้เขาเสียสละหนูสองตัวเพื่อสาปจักรพรรดิ...

ไม่เพียงแต่จะไม่มีผลกับจักรพรรดิ อาจจะย้อนกลับมาทำร้ายเฒ่าหูด้วยซ้ำ

เวอร์ชันน่ารักรู้ว่าพลังของเขาด้อยกว่าเถาเจี๋ยมาก แม้จะเสียสละชีวิต ก็ไม่สามารถสาปให้เถาเจี๋ยตายได้

ดังนั้นเขาจึงเลือกทางที่สองและแค่สาปให้เถาเจี๋ยหูอื้อและแน่นหน้าอก

เขาใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อเพิ่ม ‘ดีบัฟฟ์’ ให้เถาเจี๋ย

ระยะเวลาของดีบัฟฟ์ นี้จะไม่นานมาก แต่... เวอร์ชันน่ารักคิดว่ามันควรจะพอ

เขาหันหน้ามามองเวอร์ชันเย็นชา แสดงรอยยิ้มซื่อๆ

ร่างของเขากลายเป็นพลังเวทมนตร์เล็กๆ ล่องลอยในท้องฟ้า

"..." :เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) ก้มตาและร่างกายสั่นเล็กน้อย

"ถึงเวลาขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่ออกมา?" :เวอร์ชันเย็นชาพึมพำ:

"ดูเหมือนเวอร์ชันน่ารักจะพูดถูก เขาจะรอจนพวกเราตายหมดจริงๆ ถึงจะปรากฏตัว"

"ฮิๆ ฮิๆ..."

"งั้นฉันจะช่วยนายเป็นครั้งสุดท้าย"

เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันเย็นชา) เงยหน้าและจ้องเถาเจี๋ย: "ฉันเสียสละชีวิตของฉันและสาปแช่งแก... ให้เวียนหัว"

เสียงพูดเพิ่งจบ ร่างของเวอร์ชันเย็นชาก็แตกเป็นเสี่ยงราวกับน้ำแข็ง และพลังเวทมนตร์ลอยออกจากร่างอย่างรวดเร็ว

"อึก อ้า..."

ตาของเถาเจี๋ยดำมืด และเมื่อลืมตาอีกครั้ง เขาถูกฟันไปกว่า 200 ครั้ง

"อยากตายนักใช่ไหม!"

เขาตะโกนและกวัดแกว่งแส้ยาว

แม้จะไม่รู้ว่าร่างกายเป็นอะไร แต่ขอแค่ตีพวกชุดดำพวกนี้ให้ตายหมด ก็น่าจะไม่เป็นไรใช่ไหม?

พูดอีกอย่าง พวกชุดดำพวกนี้แข็งแกร่งจริงๆ สามารถต้านทานฉันได้นานขนาดนี้...

แคร๊ก!

แส้ยาวพุ่งใส่เสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันกระตือรือร้น) ตีเขาแตกเป็นชิ้นๆ

เวอร์ชันกระตือรือร้นไม่รีบร้อน หัวเราะ: "ฉันใช้ชีวิตของฉันสาปแก... ให้อ้วกแตกและขี้แตก!"

แคร๊ก!

แส้ฟาดอีกที!

คราวนี้เป็นเสี่ยวลั่ว (เวอร์ชันแรป) ที่โดน: "โย่ ต่อต้านความรุนแรงปกป้องคนดี ชีวิตฉันคงจบตรงนี่..." :เวอร์ชันแรปแรปครั้งสุดท้าย แล้วพูดอย่างจริงจัง: "ฉันใช้ชีวิตของฉันสาปแก... ให้อ่อนแอไร้เรี่ยวแรง!"

ชายชุดดำถูกเถาเจี๋ยฆ่าทีละคน

แต่ก่อนตาย พวกเขาทั้งหมดสาปแช่งเถาเจี๋ยโดยใช้ชีวิตเป็นสื่อกลาง

ในไม่ช้า เถาเจี๋ยก็ถูกรุมเร้าด้วย ดีบัฟฟ์ ต่างๆ และพลังของเขาลดลงอย่างมาก

ในเวลาเดียวกัน ในบ่อใต้ดินของไฮอัน ชายผู้ไร้อารมณ์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]