บทที่ 515: ถึงเฟิงที่รัก! (ตอนพิเศษ)

ดึกแล้ว คฤหาสน์หยาน-

หยานอู่จิวที่ใช้เวลาทั้งวันอยู่ในคฤหาสน์ท่านเจ้าเมืองในที่สุดก็กลับมา

หนานเฟิงรีบต้อนรับ: "เร็วเข้า ผลเป็นยังไง? พวกเราได้ที่หนึ่งมั้ย?"

"ทำไมนายร้อนใจกว่าฉันอีก?"

หยานอู่จิวพูดอย่างเหนื่อยอ่อน: "ท่านเจ้าเมืองยังตรวจสอบบัญชีอยู่ว่าพวกเราโกงหรือเปล่า"

หม่านหนิงที่อยู่ข้างๆ เสริม: "ของที่พวกเรานำมาล้วนเป็นของที่เมืองเมฆลอยไม่มี การตรวจสอบราคายุ่งยากมาก แต่ไม่น่ามีปัญหาใหญ่ เพราะถังเสี่ยวเปาเลือกที่จะยอมแพ้ไปแล้ว"

"อ้อ งั้นเหรอ" :หนานเฟิงพยักหน้า: "งั้นกรณีนี้เหลือแค่ทีมเดียวสินะ? เยี่ยม ตำแหน่งท่านเมืองต้องเป็นของฉันแน่!"

พอได้ยินคำพูดของหนานเฟิง หยานเสี่ยวฉีก็จ้องหน้าหนานเฟิงทันที ด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"ฮ่าๆๆ อย่าถือสาน่าลุงฉี" :หนานเฟิงหัวเราะ: "ผมพูดเร็วไป ตำแหน่งท่านเมืองต้องเป็นของหยานอู่จิวแน่นอน"

นั่นล่ะถูกต้อง...

ตอนนั้นเอง ยามที่เฝ้าประตูรีบเดินเข้ามาพร้อมจดหมายในมือ

ยามก้มหน้าพูดเสียงทุ้ม: "รายงานท่านฉี! เมื่อครู่มีคนส่งจดหมายมา"

"จดหมาย? จดหมายของใคร?" :หยานเสี่ยวฉีรับจดหมายมาดู บนซองมีตัวอักษรตัวใหญ่เขียนว่า: จดหมายส่วนตัวถึงกงยู

"กงยู จดหมายของนาย"

หยานเสี่ยวฉีไม่มีนิสัยแอบดูความลับของคนอื่น จึงโยนจดหมายให้หนานเฟิงทันที

"เอ๋? จดหมายของผม?" :หนานเฟิงรับจดหมายมาอย่างงงๆ

ใครจะเขียนจดหมายมาหาเขา?

ไม่ใช่ผู้ถูกเลือกแน่ ผู้ถูกเลือกมีช่องแชทอยู่แล้ว สามารถ @หนานเฟิงได้โดยตรง

เป็นคนพื้นเมืองโลกนี้?

แต่คนพื้นเมืองคนไหนจะว่างพอมาเขียนจดหมายถึงหนานเฟิง?

หนานเฟิงบอกลาหยานเสี่ยวฉีและคนอื่นๆ แล้วกลับห้องคนเดียวเปิดจดหมาย

บรรทัดแรกของจดหมายเขียนว่า: [ถึงเฟิงที่รัก: ฉันกำลังเขียนถึงนาย]

"เอ๋? ที่รัก? ใครจะเรียกฉันว่าที่รัก?" :หนานเฟิงงงนิดหน่อย

แล้ว... คนที่เขียนจดหมายเรียกเขาว่า 'เฟิง' แสดงว่ารู้ชื่อจริงของหนานเฟิง

อีกฝ่ายเป็นใคร?

หนานเฟิงอ่านต่อ

[ไม่ได้เจอนายหลายเดือนแล้ว คิดถึงมาก ได้ยินว่านายอยู่ที่เมืองเมฆลอยเมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันตื่นเต้นมากและรีบมาที่นี่อย่างเร็วที่สุด]

[อยากไปที่คฤหาสน์หยานเพื่อรำลึกความหลังกับนาย แต่กลัวว่านายจะไม่อยากเจอฉัน]

[จนปัญญา ได้แต่เขียนจดหมายนี้ถึงนาย หวังว่านายจะมาพบฉันที่ป่าละเมาะทางใต้ของเมือง]

[รักนายนะ: ตี้หยวน]

เห็นสองคำว่าตี้หยวน หนังหัวของหนานเฟิงชาวาบทันที

ตี้หยวน! คนที่เขียนจดหมายนี้กลายเป็นตี้หยวน!

ภาพหนึ่งผุดขึ้นในหัวของหนานเฟิงทันที

มันคือที่ป่าละเมาะนอกเมืองกาดำ บนกระดานหมากขาวดำของเทียนหยวน ที่เพื่อจากนครหนานกว่า 70 คนต้องตายอย่างอนาถ

ในพริบตา ใจของหนานเฟิงเต็มไปด้วยความแค้น

เขาจำแค้นนี้ไว้เสมอ และอยากรอให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นก่อนค่อยไปแก้แค้นกับเทียนหยวนและตี้หยวน

ไม่คาดคิดว่าตี้หยวนไม่ให้โอกาสเขาพัฒนา และมาหาเขาอีกครั้งเร็วขนาดนี้!

"ตี้หยวน..."

ใบหน้าของหนานเฟิงหม่นหมอง ใช้เวลากว่าสิบนาทีกว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้

"ไปไม่ได้ พลังของฉันตอนนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตี้หยวน ออกไปก็เท่ากับไปตาย"

"เฮอะ ไอ้ตี้หยวนนี่ก็โง่เหมือนกัน เขียนจดหมายมาหาฉัน? นี่มันเท่ากับบอกให้ฉันรีบหนีไม่ใช่เหรอ?"

"คืนนี้ฉันจะกลับเมืองกาดำ ไอ้โง่ รอที่ป่าละเมาะนอกเมืองไปเถอะ"

หนานเฟิงหัวเราะหลายครั้ง แล้วพบว่าจดหมายยังไม่จบ ยังมีเนื้อหาต่อด้านหลัง

[อ้อใช่ เพื่อให้แน่ใจว่านายจะมา ฉันได้ลงมือเล็กน้อย จับเพื่อนร่วมทางของนายมาคนหนึ่ง]

[ถ้าฉันไม่เห็นนายก่อนรุ่งสาง เพื่อนของนายจะถูกฉันฝังทั้งเป็น]

พอเห็นแบบนี้ หัวใจของหนานเฟิงเต้นแรง สองคำผุดขึ้นในหัว: เสี่ยวลั่ว!

เสี่ยวลั่วถูกตี้หยวนจับไปแล้ว?

หนานเฟิงรีบเปิดแผงควบคุมและ @เสี่ยวลั่วในกลุ่ม[หนุ่มหล่อ]อย่างร้อนรน

หนานเฟิง: "เสี่ยวลั่ว! เสี่ยวลั่ว! นายอยู่ไหนตอนนี้? ถ้าปลอดภัย ตอบข้อความฉันหน่อย!"

หนานเฟิง: "@ทุกคน ที่ยังอยู่ในเมืองเมฆลอย รีบกลับเมืองกาดำทันที!"

หนานเฟิง: "เทียนหยวนกับตี้หยวนบุกมาถึงเมืองแล้ว!"

ในทันใด ทั้งกลุ่ม[หนุ่มหล่อ]ก็คึกคักขึ้นมา

อู๋หยวนเซิง: "เทียนหยวนกับตี้หยวน? คือไอ้คนตาบอดที่เล่นหมากนั่นเหรอ?"

ซูเจอหราน: "@ทุกคน กลับเมืองกาดำเร็ว!"

โหยวหราน: "พี่หนานเฟิง พี่ก็ควรรีบกลับมาเหมือนกัน เมืองเมฆลอยอันตรายเกินไป"

สวี่หมิง: "หนานเทพ @พี่ลั่วทำไม? อย่าบอกนะว่าเขา..."

จนถึงตอนนี้เสี่ยวลั่วยังไม่ตอบข้อความ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเขาถูกตี้หยวนจับตัวไป

ใบหน้าของหนานเฟิงหนักอึ้ง: "เสี่ยวลั่วอาจถูกพวกมันจับไปแล้ว พวกนายกลับไปก่อน ฉันจะหาทางช่วยเสี่ยวลั่ว"

หวงหยวนหมิง: "นี่... พล็อตนี้คุ้นๆ นะ"

มีความเงียบไปสักพักในกลุ่ม[หนุ่มหล่อ] ตอนที่หนานเฟิงกำลังจะเร่งให้ทุกคนออกไปอีกครั้ง ก็มีข้อความปรากฏขึ้นกะทันหัน

เสี่ยวลั่ว: "เอ๋? ทำไมต้องช่วยฉันด้วย?"

หนานเฟิง: "หืม? เสี่ยวลั่ว นายไม่เป็นไรใช่มั้ย? ตอนนี้อยู่ไหน?"

เสี่ยวลั่ว: "ฉันออกมาล่าสัตว์อยู่ข้างนอก ก็บอกไปแล้วไงก่อนออกมา"

หนานเฟิง: "..."

เอาล่ะ ดูเหมือนคนที่ตี้หยวนจับไปไม่ใช่เสี่ยวลั่ว

แล้วจะเป็นใคร? ผู้ถูกเลือกคนอื่นจากนครหนาน?

ในเมืองเมฆลอยมีผู้ถูกเลือกจากนครหนานอยู่หลายคนจริงๆ หลังอาหารกลางวัน บางคนไม่ได้รีบกลับ แต่เดินเล่นรอบเมือง

พวกเขาก็มีโอกาสถูกตี้หยวนจับตัวไป

คิดแบบนี้แล้ว หนานเฟิงก็สลับไปที่[ช่องแชทโลก]

หนานเฟิง: "เพื่อนจากนครหนานทุกคน รีบกลับเมืองกาดำหรือนครหนานทันที ซูเจอหราน นับจำนวนคนด้วยว่าใครหายไป"

ซูเจอหราน: "เข้าใจแล้ว!"

เสวี่ยนเฉิง: "เกิดอะไรขึ้น?"

ซากุระ ซาบุโร่: "เฮอะ คงจะเป็นหนานเฟิงไปสร้างศัตรูกับคนที่ไม่ควรยุ่งด้วยอีกแล้ว ฉันบอกแล้วไง พวกคนพื้นเมืองพวกนี้ไม่ค่อยมีคนดีหรอก แต่หัวหน้าตระกูลจ้าวเป็นข้อยกเว้น เขาดีกับพวกเราผู้ถูกเลือกมาก ไม่เพียงให้เงินและทรัพยากร ยังเชิญพวกเราไปเยี่ยมตระกูลจ้าวด้วย"

ไอรีเลีย: "เมื่อวานซืนหัวหน้าตระกูลจ้าวก็เชิญฉัน ฉันกำลังจะไปดูที่ตระกูลจ้าวพอดี"

ช่องแชทเริ่มหลุดประเด็นอย่างรวดเร็ว เริ่มพูดถึงเรื่องเกี่ยวกับตระกูลจ้าว

หนานเฟิงไม่สนใจพวกเขา นับจำนวนคนกับซูเจอหรานและคนอื่นๆ

ตอนนั้นเอง อาร์ชีก็ส่งข้อความมากะทันหัน

อาร์ชี: "ไอ้เหี้ย! ไอ้สัตว์! ตระกูลจ้าวเลว พวกมันทำให้ฉันสลบแล้วแขวนไว้บนต้นไม้ ฉันเพิ่งตื่น!"

อาร์ชี: " @หนานเฟิง มาช่วยฉันหน่อย! ฉันอยู่ที่ป่าละเมาะนอกเมือง ใกล้นายมาก"

อาร์ชี: "อีกฝ่ายมีแค่สองคนเอง มาฆ่าพวกมันด้วยกัน!"

หนานเฟิงอึ้งไปเมื่อเห็นข้อความนี้

ป่าละเมาะนอกเมือง? อีกฝ่ายมีแค่สองคน?

อาจจะเป็นไปได้... ที่ผู้ถูกเลือกที่ตี้หยวนจับไปคืออาร์ชี?

หนานเฟิงถามอย่างไม่แน่ใจ: " @อาร์ชี ถามสองคนนั้นหน่อยว่าชื่ออะไร?"

ผ่านไปครู่หนึ่ง อาร์ชีตอบ: "เทียนหยวนตี้หยวนอะไรนั่นน่ะ? พวกเขาให้ฉันเรียกนายออกมาเร็วๆ บอกว่ารอนายมานานแล้ว"

อาร์ชี: "ไอ้เหี้ยเอ๊ย พวกมันตามหานายเหรอ? แล้วทำไมต้องมาแขวนฉันไว้ที่นี่? บ้าไปแล้ว!"

เห็นแบบนี้ หนานเฟิงที่ตึงเครียดก็ถอนหายใจโล่งอกทันที

ที่แท้คนที่ตี้หยวนจับไปก็คืออาร์ชี งั้นไม่เป็นไร

พวกมันคิดว่าอาร์ชีกับฉันสนิทกันเหรอ?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]