บทที่ 120: เริ่มการต่อสู้แย่งดินแดน!

กระท่อมหายไป เสินผานอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

ในตอนนั้น หวงหยวนหมิงส่งข้อความมา: "เราย้ายที่อยู่เมื่อคืน ค่ายใหม่อยู่ที่พิกัด (2113, 1899) รีบมาเร็ว!"

เสินผาน: "o(╥﹏╥)o กระท่อมฉันหายไปแล้ว ใครรื้อมัน?"

หวงหยวนหมิง: "ต้องเป็นซากุระ อิเจี้ยนแน่ๆ เขาพาคนกว่า 200 คนมาโจมตีกระท่อมนายเมื่อคืน!"

ไอ้ห่านี่แม่ง!

เสินผานด่าซากุระ อิเจี้ยนในใจ แล้วเดินอย่างโกรธเกรี้ยวไปที่ค่ายใหม่

"ระยะทางไกลไปหน่อย ถึงไม่ทันตอนเที่ยงแน่..."

เสินผานมองเวลา ตอนนี้ 11:59 แล้ว

หนึ่งนาทีต่อมา วงเทเลพอร์ตสีเงินขาวปรากฏใต้เท้าเสินผาน และเขาหายไปในทันที

[ติ๊ง! [การต่อสู้แย่งดินแดน]เริ่มอย่างเป็นทางการและจะใช้เวลา 8 ชั่วโมง!]

[ระดับของดินแดนแบ่งเป็นระดับ S~D ฆ่าสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ในแต่ละดินแดนและยึดครองดินแดนสำเร็จเป็นเวลา 60 นาที ถือว่ายึดครองสำเร็จ!]

[ระหว่าง[การต่อสู้แย่งดินแดน] [พลังชีวิต]ของผู้ถูกเลือกจะกลับเป็นศูนย์และถูกเทเลพอร์ตกลับเขตรบของตนโดยไม่ตาย!]

[ประกาศ! อันตรายที่คุณต้องเผชิญไม่ใช่แค่สัตว์อสูรดุร้าย แต่ยังมีผู้ถูกเลือกจากเขตรบอื่นๆด้วย!]

[ขอให้โชคดี!]

เสินผานอ่านข้อความจากระบบเทพเจ้าผู้สร้างและได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ที่สุด

- ไม่มีใครตายระหว่าง[การต่อสู้แย่งดินแดน]!

"งั้นฉันก็สบายใจได้"

เสินผานมองรอบๆและพบว่าภูมิประเทศที่นี่ซับซ้อนมาก

เขาอยู่ในพื้นที่ราบ มีป่าทึบมากทางเหนือ อีกนิดหน่อยเหมือนจะเห็นภูเขาหิมะ

มองไปทางตะวันออก สามารถเห็นทะเลรางๆที่กว้างสุดลูกหูลูกตา

ส่วนทางใต้ มีพื้นที่ลุ่มน้ำขนาดใหญ่ และเห็นภูเขาไฟที่มีควันในระยะไกล

ภูเขาผุดขึ้นทางตะวันตก มียอดเขาหลายยอดสูงทะลุเมฆและดูยิ่งใหญ่

"นี่เป็นโลกจำลองอีกทีนึงหรอ? รู้สึกแปลกๆ ภูมิประเทศทุกแบบถูกกองรวมกัน"

หลังจากสังเกตสภาพแวดล้อมรอบๆ เสินผานเปิดหน้าจอและอยากดูว่าเขาสามารถติดต่อคนอื่นๆได้มั้ย

โชคดีที่[ช่องแชท]ยังใช้ได้

เสินผาน: "ทุกคน พวกนายอยู่ไหน? กระจัดกระจายกันไปหมดรึเปล่า?"

หนานเฟิง: "พวกเราอยู่ด้วยกันหมด มีแค่นายอยู่ไกลจากพวกเรา เจ้าหมาหัวเน่า"

ซูเจอหราน: "ดูเหมือนคนที่อยู่ด้วยกันแต่แรก หลังถูกเทเลพอร์ตมาที่นี่ก็จะยังอยู่ด้วยกัน"

หวงหยวนหมิง: "@เสินผาน พวกเราอยู่ที่พิกัด (61,18) มาเร็ว มีพวกเรา 249 คนที่นี่ ปลอดภัยขั้นสุดยอด!"

เมื่อได้ยินแบบนั้น เสินผานก็รีบวิ่งไปที่พิกัดที่หวนหยวนหมิงส่งมา

หลังจากวิ่งมาเกือบสิบนาที จู่ๆก็เห็นกลุ่มคนข้างหน้า

"ดูเหมือนจะมาจากประเทศซากุระ!"

เสินผานจำหัวหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว โยอิจิ ไดสุเกะจากเขต 93

"ทำไมพวกเขารีบร้อนขนาดนั้น? พบดินแดนระดับ S แล้วหรอ?"

ระหว่างทาง เสินผานผ่านดินแดนระดับ D 3 แห่งและระดับ C 1 แห่ง แสดงว่ามีดินแดนค่อนข้างเยอะในโลกเล็กๆนี้

เขต 93 ที่ดูรีบร้อนและเดินทัพแบบเร่งด่วน มันหมายถึงแค่ว่าพวกเขาค้นพบดินแดนระดับสูง

อย่างน้อยก็ต้องเกรด B ขึ้นไป!

เสินผานก้มหน้าคิดครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจแน่วแน่ที่จะตามไป: "ยังไงคนก็ไม่ตายในโลกนี้ เดินเล่นนิดหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร!"

อีกด้านหนึ่ง -

หนานเฟิงและคนอื่นๆถูกเทเลพอร์ตมาที่คล้ายกับแอ่งกระทะ รอบๆมีพืชไม่มาก วิสัยทัศน์กว้างมาก

ซูเจอหราน: "ฉันเพิ่งตรวจสอบ พบว่ามีแค่ผู้ถูกเลือกที่เข้าร่วมหมู่บ้านเท่านั้นที่จะถูกเทเลพอร์ตมาที่นี่"

"งั้นพวกเราก็ได้เปรียบมากสิ?" หนานเฟิงมองชาวบ้านกว่า 200 คนรอบตัว และตาเป็นประกาย "หมู่บ้านในเขตสงครามอื่นอยู่แค่เลเวล 1 เทเลพอร์ตได้แค่ 50 คน"

อู๋หยวนเซิง: "ประเทศมังกรของเรามีเขตรบเยอะ เมื่อถึงเวลาเราอาจจับมือกันยึดดินแดนระดับ S ทั้งหมด!"

ซูเจอหราน: "ต้องระวังเวลาจับมือกัน แม้เราจะเป็นคนชาติเดียวกัน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ในเขตรบเดียวกัน เรายังต้องระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกหักหลัง"

ทุกคนพยักหน้าและเห็นด้วยกับคำพูดของซูเจอหราน

รู้หน้า แต่ไม่รู้ใจ ระมัดระวังไว้ถูกต้องแล้ว

หนานเฟิงกระโดดขึ้นก้อนหิน หยิบกล้องซูม 4 เท่าออกมาและมองไปไกลๆ

"มีสัตว์อสูรรวมตัวกันเยอะตรงนั้น น่าจะเป็นดินแดน พวกเราจะไปฆ่ามั้ย?"

เมื่อได้ยินว่ามีสัตว์อสูร เสี่ยวลั่วก็ตื่นเต้น: "ไปๆ มัวทำอะไรกันอยู่ ตามฉันมา!"

เสี่ยวลั่ววิ่งออกไปพลางแกว่งมีดอย่างอารมณ์ดี และอื่นๆก็รีบตามไป

ไม่นานทุกคนก็พบสัตว์อสูร และในขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบเทพเจ้าผู้สร้างก็ดังมา

[ติ๊ง! คุณได้เข้าสู่พื้นที่ดินแดนระดับ C]

"แค่ดินแดนระดับ C? ต่ำไป!"

"พวกเรามีคนเยอะขนาดนี้ ต้องยึดดินแดนระดับ A!"

"เราต้องการดินแดนระดับ S! มากกว่า"

ดินแดนระดับ C เล็กๆไม่สามารถดึงดูดความสนใจของทุกคน

ไม่มีใครอยากได้ดินแดนระดับต่ำ...

เสี่ยวลั่วตื่นเต้นมาก เขาพุ่งไปข้างหน้าและฟันสัตว์อสูรสองตัว

แต่ไม่นานสีหน้าเสี่ยวลั่วก็แสดงความผิดหวัง: "ไอ้เชี่ย ล่าสัตว์อสูรที่นี่ไม่ได้ค่าประสบการณ์!"

ใครจะสนเรื่องค่าประสบการณ์ตอนนี้? ไอ้คนบ้าเลเวล!

"โฮก!"

หัวหน้าสัตว์อสูร เลเวล 12 ตัวหนึ่งคำราม ดูเหมือนจะไม่พอใจที่โดนบุกรุกดินแดน

หนานเฟิงยิงหัวด้วยกระสุนนัดเดียว ฆ่าหัวหน้าสัตว์อสูรเลเวล 12 ทันที

มันล้มลงบนพื้นโดยไม่ทันได้โจมตี และธงใหญ่ก็ดรอปออกมา

[ธงต่อสู้ดินแดนระดับ C]: ปักธงต่อสู้ที่ดินแดนเพื่อเริ่มจับเวลาและยึดครองดินแดน ถ้าชาวบ้านจากเขตสงครามอื่นเข้ามาในดินแดน ตัวจับเวลาจะหยุด ถ้ายึดครองได้ครบ 60 นาที จะถือว่ายึดครองสำเร็จ

หนานเฟิงดูคำอธิบายของ[ธงต่อสู้ดินแดน]และพยักหน้าเข้าใจ

ที่แท้กระบวนการยึดครองดินแดนเป็นแบบนี้ คล้ายกับเกมแย่งพื้นที่ที่เคยเล่นในดาวสีน้ำเงิน

"พวกเราไม่เอาดินแดนระดับ C นี่หรอก ไปหาดินแดนระดับ S กัน!"

"ดูภูเขาหิมะทางเหนือสิ ไม่รู้ว่าจะมีดินแดนระดับ S มั้ย?"

"ทางใต้มีภูเขาไฟ..."

ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงว่าจะไปทางไหน เสินผานก็ส่งข้อความมาในกลุ่มอีกครั้ง

เสินผาน: "มาเร็ว! มีการปะทะกันระหว่างเขต 93 ของประเทศซากุระกับเขต 113 ของประเทศมังกรเรา! พิกัดคือ..."

ทุกคนตื่นเต้น เทเลพอร์ตมาได้แป๊บเดียวก็เริ่มต่อสู้กันแล้ว?

และยังเป็นประเทศมังกรกับประเทศซากุระอีก?

หนานเฟิงเปิดแผนที่ดูและพบว่าตอนนี้อยู่ไม่ไกลจากพิกัดที่เสินผานส่งมา อย่างมากก็ 20 นาที

หนานเฟิง: "ไปต่อสู้กับประเทศซากุระกันก่อน! อุ่นเครื่องหน่อย!"

หวงหยวนหมิง: "ซัดมันให้คว่ำ!"

อู๋หยวนเซิง: "เดี๋ยวฉันเพิ่มความเร็วให้ - ธนูธาตุลม!"

อู๋หยวนเซิงยิงธนูเวทมนตร์ที่มีธาตุลม สร้างเส้นทางลมขึ้นด้านหน้า!

ทุกคนเหยียบบนเส้นทางลมและเริ่มเดินทางด้วยความเร็วสูงมาก เหมือนเหาะอยู่เลย!

ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่า