บทที่ 75: เขต 998 ถูกทำลายย่อยยับ

ค่ายหุบเขากา

หนานเฟิงยืนบนหลังคา ติดตั้งปืน 98K และล็อกเป้าไปที่ราชาไก่เพลิง: "ดูลีลาฉันไว้นะ เพื่อนๆ ขอแค่นัดเดียว!"

"กุ๊กๆ!"

ราชาไก่เพลิงรับรู้ถึงอันตราย กระพือปีกและเบียดตัวเข้าไปในฝูงไก่เพื่อซ่อนตัว

ไก่เพลิงธรรมดารอบข้างก็ล้อมวงรอบมัน ปกป้องราชาไก่อย่างแน่นหนา

หนานเฟิงหัวเราะเบาๆ ซ่อนตัวหลังไก่ตัวอื่น? จะได้ผลเหรอ?

[กระสุนทะลวง]!

กระสุนเวทมนตร์ทะลุผ่านไก่เพลิงหลายตัวและเข้าเป้าราชาไก่สำเร็จ

-2,180!

ตัวเลขสีแดงอ่อนปรากฏเหนือหัวราชาไก่เพลิง

[กระสุนทะลวง]ยิ่งทะลุผ่านสัตว์อสูรมากเท่าไหร่ พลังก็จะยิ่งลดลงเท่านั้น

ไม่งั้นการยิงของหนานเฟิงคงฆ่าราชาไก่เพลิงได้ในวินาทีเดียว

เสี่ยวลั่ว: "แล้วไหนล่ะ ที่บอกว่าจะฆ่าในนัดเดียววินาทีเดียว?"

หนานเฟิงยิ้มแหยๆ: "ไม่เป็นไร แค่ยิงอีกนัดก็พอ"

ไก่เพลิงที่บังราชาไก่ตายหมดแล้ว ไม่มีที่กำบังระหว่างหนานเฟิงกับราชาไก่อีกต่อไป

นัดที่สอง ราชาไก่ต้องตาย!

"กุ๊กๆ!"

ราชาไก่เพลิงกระพือปีก และโล่ที่รวมตัวจากธาตุไฟก็ปรากฏขึ้นรอบตัวมัน!

กระสุนเวทมนตร์นัดที่สองถูกยิงออกไป ทำลายโล่เพลิงและเข้าปะทะราชาไก่เพลิงอีกครั้ง

-1,855!

"สกิลนี้ต้านทานพอใช้ได้นี่นา"

หนานเฟิงรู้สึกอับอายเล็กน้อย อะไรของมึงวะ ไอ้ไก่?

ทำไมไม่ยอมตายดีๆ? จะให้ยิงถึงนัดที่สามเลยเหรอ?

หนานเฟิงเหนี่ยวไกและยิงกระสุนเวทมนตร์นัดที่สาม

คราวนี้ราชาไก่เพลิงหมดแรงดิ้นรน โดนยิงเข้าหน้าผากและตายคาที่

เมื่อราชาไก่เพลิงตาย ทั้งฝูงไก่เพลิงก็ขาดผู้นำ กลายเป็นความวุ่นวายในทันที

ซูเจ๋อหราน: "ไม่มีราชาไก่คอยสั่งให้ยิงพร้อมกัน ฝูงไก่เพลิงพวกนี้ก็ไม่น่ากลัวแล้ว"

อู๋หยวนเซิง: "ผู้ถูกเลือกสายประชิด บุกเข้าไปเลย!"

เหล่าผู้ถูกเลือกสายประชิดที่ซ่อนตัวอยู่ในกระท่อม พอได้รับคำสั่งก็พุ่งออกมาพร้อมเสียงตะโกนโห่ร้อง

"ไปเลย ไปฆ่าไก่กัน!"

"คืนนี้มีตูดไก่กินแล้ว!"

"ทุกคนระวัง [พลังชีวิต] ด้วย ระวังตายไม่รู้ตัว"

ลูกไฟของไก่เพลิงสร้างความเสียหายสูง แต่เวลาคูลดาวน์ก็นานมาก

อีกทั้งไม่มีคำสั่งจากราชาไก่เพลิง ลูกไฟของพวกมันจึงกระจัดกระจายไปทั่ว แทบจะฆ่าผู้ถูกเลือกที่นี่ไม่ได้เลย

หนานเฟิงมองภาพรวมบนหลังคา และกระโดดลงมาหลังจากเห็นว่าไม่มีอันตราย

หนานเฟิงยังขาดค่าประสบการณ์อีก 10,000 กว่า ถึงจะอัพเลเวล 11

แม้ฆ่าไก่พวกนี้ทั้งหมดก็ยังเลเวลอัพไม่ได้ จึงปล่อยให้คนอื่นจัดการ

หนานเฟิง: "วิกฤตที่นี่คลี่คลายชั่วคราวแล้ว แต่เรายังต้องหาทางจัดการราชินีมดใต้หน้าผาด้านตะวันตก"

ซูเจ๋อหราน: "นายคิดยังไง?"

หนานเฟิงทำท่าเชือดคอ: "ฉันจะลงไปฆ่ามัน"

ทุกคนมองหน้ากัน ลังเลเล็กน้อย

อู๋หยวนเซิง: "นายจะลงไปคนเดียวเหรอ? ฉันว่าอันตรายไปหน่อย ถ้าถูกมดล้อม ไม่ว่านายจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็จะตายอยู่ข้างล่างนั่นแหละ"

โหยวหราน: "ให้สวี่หมิงลงไปกับนายไหม? เขาเป็นแทงค์ ถึกกว่าและ[ความคล่องแคล่ว]ไม่สูง ถ้าเจออันตรายจริงๆ ก็ทิ้งเขาเป็นเหยื่อแล้วเอาตัวรอด"

สวี่หมิงเพิ่งกลับมาพร้อมโล่หินเพื่อเติม[พลังชีวิต] พอได้ยินคำพูดของโหยวหรานก็ร้องไห้โฮ

"ทำไมฉันต้องเป็นคนที่โดนทำร้ายตลอดเลย? ไม่น่าเลือก[อาวุธศักดิ์สิทธิ์]เป็นไอ้โล่โง่ๆนี่เลย!"

"ใครจะแลก[อาวุธศักดิ์สิทธิ์]กับฉันไหม? ฉันอยากเป็นฝ่ายโจมตีบ้าง!"

น่าเสียดายที่[อาวุธศักดิ์สิทธิ์]ไม่สามารถแลกหรือทิ้งได้ สวี่หมิงจึงต้องแบกโล่ใหญ่นี้ไปตลอดชีวิต

หนานเฟิง: "ฉันไปคนเดียวได้ ราชินีมดแค่เลเวล 6~7 เท่านั้น ไม่ใช่ปัญหาใหญ่"

[ความคล่องแคล่ว]ของหนานเฟิงสูงมาก และเขายังมีสกิล [เร็วดั่งสายลม] ที่ใช้หลบหนีได้

[มดเขา]ไล่ตามเขาไม่ทัน อันตรายแทบเป็นศูนย์

ซูเจ๋อหราน: "ในเมื่อนายมั่นใจ งั้นก็ไปแล้วรีบกลับมา"

หนานเฟิงไม่พูดอะไรมาก มุ่งหน้าไปแนวป้องกันตะวันตกทันที

[มดเขา]ยังคงปีนขึ้นมาไม่หยุด ผู้ถูกเลือกที่นี่เริ่มเหนื่อยล้าแล้ว

ถ้าในค่ายไม่มีผู้ถูกเลือกพอที่จะผลัดกันป้องกัน แนวป้องกันนี้คงถูก[มดเขา]ทะลวงไปแล้ว

หนิงอู๋ที่กำลังเหนื่อยหอบมองหนานเฟินที่วิ่งมา: "นายจะลงไปใต้หน้าผาเหรอ? มันดูยากมากเลยนะ ไม่รู้จะลงทางไหน"

หนานเฟิง: "ไม่เป็นไร ฉันจะเดินไปตามขอบหน้าผาและหาที่ที่ค่อนข้างราบเพื่อลงไป"

พูดว่าจะไปก็ไปเลย หนานเฟิงออกจากค่ายทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มือถือปืนพกเดเซิร์ตอีเกิล

หน้าผาด้านตะวันตกชันมาก ถ้าลงไปตรงๆ มีแนวโน้มว่าจะตกตายหรือพิการ หนานเฟิงต้องหาทางลาดเพื่อสไลด์ลงไป

"เอ๊ะ ในกระเป๋าฉันยังมีถังน้ำอีกหลายถังนี่..."

"ถ้าฉันกระโดดลง ตอนที่กำลังจะถึงพื้นก็โยนถังลงไป แล้วตกลงในถัง..."

หนานเฟิงคิดเพ้อเจ้อในขณะที่มองหาทางลง

หลังจากเดินไปตามขอบหน้าผากว่า 20 นาที เขาก็พบทางลาดที่ค่อนข้างเหมาะ

สิ่งสำคัญคือที่นี่มีต้นไม้ยื่นออกมาจากหน้าผาหลายต้น เขาสามารถใช้ต้นไม้เหล่านี้เป็นจุดกระโดดและค่อยๆ ลงไปที่ก้นหน้าผาได้

"ได้ละ ที่นี่แหละ" หนานเฟิงเก็บปืนพกเดเซิร์ตอีเกิลและค่อยๆ ไถลลงมาจากขอบหน้าผา

ค่ายหุบเขากา

หลังจากราชาไก่เพลิงตาย ไก่เพลิงที่เหลือก็ทำอะไรไม่ได้และถูกผู้ถูกเลือกกว่า 200 คนสังหารในไม่ช้า

หลังจากต่อสู้มากว่าสิบชั่วโมง ผู้ถูกเลือกในค่ายร่วมมือกันอย่างสามัคคีมากขึ้น การฆ่าไก่เพลิงก็เหมือนฆ่าไก่ธรรมดา

พวกเขาต้านทานคลื่นสัตว์อสูรรอบที่แปดได้สำเร็จ

หวงหยวนหมิง: "ข่าวดี ผู้ได้รับเลือกทั้ง 431 คนในค่ายหุบเขากาของเรา ยังไม่มีใครตายเลย"

หวงหยวนหมิง: "ข่าวร้าย ยกเว้นค่ายหุบเขากา ผู้ถูกเลือกในพื้นที่อื่นๆ ของเขตเราตายหมดแล้ว"

ซูเจ๋อหรานเปิดแผงควบคุมและดูข้อมูลในช่องแชท - จำนวนคนที่เหลือในสงครามเขต: 431/1000

ซูเจ๋อหรานพึมพำ: "ในเวลาเพียงกว่าสิบชั่วโมง มีคนตายไปกว่าร้อยคน..."

คนในค่ายหุบเขากาคือคนทั้งหมดที่เหลือในสงครามเขตนี้

ผู้พิพากษาเสิ่นยักไหล่: "อย่างน้อยเขตของเรายังดีกว่าที่อื่น ฉันเพิ่งไปดูใน[ช่องแชทภูมิภาค] ความสูญเสียในเขตอื่นๆ แย่กว่านี้อีก"

อู๋หยวนเซิง: "ฉันก็ไปดูมาเหมือนกัน ดูเหมือนว่าคลื่นสัตว์อสูรในทุกเขตจะเหมือนกัน"

"รอบที่เจ็ดและแปดเป็นกองทัพแมงมุม + กองทัพมด + กองทัพไก่เพลิง พวกเขาถูกบดขยี้ด้วยจำนวน เขตอื่นๆ กำลังทุกข์ทรมาน"

สวี่หมิง: "จริงครับ [ราชาแมงมุมอุโมงค์] และ [ราชินีมดเขา] ออกลูกออกหลานอย่างบ้าคลั่ง เข้าโหมดระดมกำลังพลเลย ฆ่ายังไงก็ไม่หมด"

"แล้วก็ถูกถ่วงเวลาจนกองทัพไก่เพลิงรอบที่แปดมาถึง โดนลูกไฟแค่สองระลอก ผู้ถูกเลือกก็สูญเสียหนัก ตอนนี้ได้แต่ซ่อนในกระท่อมรอความตาย"

หวงหยวนหมิง: "โชคดีที่เขตเรามีหนานเฟิง เขาฆ่า [ราชาแมงมุมอุโมงค์] และ [ราชาไก่เพลิง] ได้ในไม่กี่วินาที ช่วยลดความรุนแรงไปได้มาก"

เมื่อเทียบกับเขตอื่น ที่เขต 527 ดูเหมือนอะไรๆ จะง่ายกว่ามาก

ซูเจ๋อหราน: "ฉันคิดว่าหลังจากวันนี้ เขตที่อันดับต่ำกว่า 700 จะเหลือคนน้อยมาก อาจจะถูกฆ่าหมดด้วยซ้ำ"

พูดจบ ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! ผู้ได้รับเลือกทั้งหมดใน[เขต 998] ถูกฆ่า ทรัพยากรของ</br >เขตที่เหลือทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10%!]

นี่มัน...

ทุกคนมองหน้ากันอย่างงุนงง ไม่คาดคิดว่าทันทีที่ซูเจ๋อหรานพูดจบ จะมีเขตที่ถูกกวาดล้าง

"เขต 998 หายไป และทรัพยากรของเขตที่เหลือทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 10%?"

ซูเจ๋อหรานมองประกาศและรู้สึกถึงบางอย่าง: "ต่อจากนี้ สงครามระหว่างเขตอาจจะรุนแรงขึ้น..."