บทที่ 30 ข้าก็ไม่อยากเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน!
บทที่ 30 ข้าก็ไม่อยากเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์เหมือนกัน!
ซูหนานซิงกัดฟันแล้วกล่าว "ข้าต่างหากที่เป็นผู้เสียหาย!"
แววตาของซูหลงเย็นชาลง รอบกายมีจิตสังหารปรากฏขึ้น
ซูหนานซิงตกใจ เจ้านี่จะฆ่าข้ารึ? เขามองไปที่ซูเฉิน
บ้าเอ๊ย เจ้านี่มันมีฐานะอะไรกันแน่?
บ้าเอ๊ย!
พยายามกดความโกรธและจิตสังหารในใจของตนเอง เขาจ้องมองซูเฉินแล้วพูดทีละคำ "ขอ... โทษ!"
ขอโทษจริงๆ รึ?
ทุกคนประหลาดใจเล็กน้อย พวกเขายังคิดว่าซูหนานซิงจะสู้จนถึงที่สุดเสียอีก
ซูเฉินมองซูหลงแล้วกล่าวอย่างเรียบเฉย "ฆ่าเสียเถอะ เขามีจิตสังหารต่อข้า"
ฮือฮา!
ในสนามเกิดเสียงฮือฮา มองไปที่ซูเฉินอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เจ้านี่บ้าไปแล้วรึ? คิดจะฆ่าคนในตระกูลเดียวกัน!
ต้องรู้ว่าการฆ่าคนในตระกูลเดียวกันเป็นความผิดร้ายแรง ตามกฎของตระกูลซู ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!
และเขายังกล้าสั่งให้ผู้อาวุโสสูงสุดฆ่าอีก
บ้าไปแล้วรึ?
ซูหย่าก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน แม้แต่นางก็ยังไม่กล้าฆ่าคนในตระกูลเดียวกัน เพราะผลที่ตามมานั้นร้ายแรงมาก!
เคยมีคนหนึ่งที่มีพรสวรรค์ในการฝึกฝนเทียบเท่ากับนาง แต่คนนั้นเพราะฆ่าคนในตระกูลเดียวกัน จึงถูกประหารชีวิตในที่เกิดเหตุ! นางยังจำภาพนั้นได้
ทุกคนไม่เชื่อว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะฆ่าซูหนานซิงเพื่อซูเฉิน
ซูหนานซิงมีสีหน้าเยาะเย้ย เขาชี้ไปที่ศีรษะแล้วกล่าว "เจ้าสมองมีปัญหาหรือเปล่า?"
ในขณะนั้นเอง ฝ่ามือยักษ์ก็ฟาดลงมาที่ซูหนานซิงพร้อมกับอำนาจเทพสูงสุด
ปัง!
ซูหนานซิงยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกฟาดจนกลายเป็นกองเนื้อบดในที่เกิดเหตุ
เงียบ—
รอบด้านเงียบสงัดน่ากลัว
สีหน้าของทุกคนแข็งทื่อ ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เวรเอ๊ย!
ฆ่าจริงๆ รึ?
ผู้อาวุโสสูงสุดฆ่าซูหนานซิงเพื่อซูเฉินจริงๆ รึ?
ทุกคนฮือฮากันทันที ต่างก็เบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ
แม้แต่ซูหย่าก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วนางก็มองไปที่ซูเฉิน ในแววตามีความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ซูหลงหันไปมองซูเฉินแล้วยิ้ม "เสี่ยวเฉิน เจ้ากลับมาเมื่อไหร่?"
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย "เพิ่งกลับมาได้ไม่นาน"
ซูหลงแสร้งทำเป็นโกรธ "เจ้ากลับมาทำไมไม่บอกพวกเราคนแก่พวกนี้สักคำ? ไม่เจอกันสิบกว่าปี ความสัมพันธ์จืดจางแล้วรึ?"
ซูเฉินยิ้ม "จะเป็นไปได้อย่างไร? ข้าเพิ่งจะคิดจะไปหาพวกท่านอยู่พอดี"
ซูหลงกล่าว "เอาล่ะ ครั้งหน้ากลับมาต้องบอกพวกเราเป็นคนแรกนะ รู้ไหม?"
ซูเฉินพยักหน้า "ทราบแล้ว"
ฟังบทสนทนาของทั้งสองคน ทุกคนในตระกูลซูก็ตะลึงอีกครั้ง
ทั้งสองคนคุยกันสนิทสนมขนาดนี้ได้อย่างไร?
คงไม่ใช่ลูกนอกสมรสของผู้อาวุโสสูงสุดหรอกนะ?
ขณะนั้น มีคนหนึ่งดูเหมือนจะจำซูเฉินได้ จึงร้องอุทาน "ข้ารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร! เขาคือซูเฉิน ลูกชายของผู้นำตระกูล!"
"อะไรนะ!"
"เขาคือซูเฉิน?"
ทุกคนตกใจ สายตาจับจ้องไปที่ซู่เฉิน แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ตั้งแต่เด็กพวกเขาก็ได้ยินข่าวลือเรื่องหนึ่ง เมื่อหลายสิบปีก่อน ภรรยาของผู้นำตระกูลได้ให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง ทันทีที่เด็กคนนี้เกิดมา ก็เกิดนิมิตสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวต่างๆ ขึ้นมาไม่หยุด!
ปราณม่วงแห่งห้วงมิติปกคลุมนับร้อยล้านลี้! ร่างมายาของเทพเซียนนับไม่ถ้วนต่างคุกเข่าข้างเดียวให้เขา!
และด้วยเหตุนี้เอง ทำให้ทั้งโลกเซียนสั่นสะเทือน! ขุมกำลังที่น่าสะพรึงกลัวนับไม่ถ้วนต่างก็เดินทางไปยังตระกูลซู เพียงเพื่อการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์!
คนในตระกูลซูทุกคนยิ่งตื่นเต้นยินดี เพราะพวกเขารู้ว่าในอนาคตตระกูลซูของพวกเขา จะต้องมีจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ที่มองลงมายังโลกเซียนปรากฏขึ้นอีกองค์หนึ่งอย่างแน่นอน!
ในขณะนี้ ทุกคนก็เข้าใจในทันที ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้อาวุโสสูงสุดจึงมีท่าทีเช่นนี้ต่อซูเฉิน
นี่มันอาจจะเป็นจักรพรรดิในอนาคตเชียวนะ!
ไม่ตามใจได้รึ?
ซูหย่าและคนอื่นๆ เห็นทุกคนมีสีหน้าเข้าใจ ในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัย
เพราะพวกเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา และไม่รู้ข่าวลือนี้ ดังนั้นจึงรู้สึกสงสัยกับการที่ทุกคนเข้าใจในทันที
ซูหลงยิ้มแล้วกล่าว "เจ้าหนูนี่ ในที่สุดก็ยอมฝึกฝนแล้วรึ?"
ซูเฉินถอนหายใจอย่างจนใจ "ท่านกับผู้อาวุโสทุกท่านส่งข้าไปอยู่ในที่อันตรายขนาดนั้น ข้าไม่ฝึกฝนจะทำอย่างไรได้?"
ซูหลงหัวเราะฮ่าๆ "ใครใช้ให้เจ้าหนูอย่างเจ้าเมื่อก่อนเอาแต่เล่นล่ะ"
ซูเฉินถอนหายใจอีกครั้ง อย่างจนใจ
ซูหลงกล่าว "ตอนนี้เจ้าอยู่ขอบเขตไหนแล้ว?"
ซูเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว "คงจะไร้พ่ายในหมู่คนรุ่นใหม่กระมัง"
เทพมารที่อยู่ข้างหลังได้ยินคำพูดนี้ มุมปากก็กระตุกอย่างแรง ข้าว่าไร้พ่ายในหมู่คนรุ่นเก่าจะเหมาะสมกว่า
ซูหลงหัวเราะฮ่าๆ "ดีๆๆ ข้ารู้อยู่แล้วว่าถ้าเจ้าหนูอย่างเจ้าเริ่มฝึกฝน จะต้องไม่ปล่อยให้คนรุ่นเดียวกันมีทางรอดแน่"
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย "ก็พอใช้ได้"
ซูหลงส่ายหน้าแล้วยิ้ม จากนั้นก็มองไปที่ซูเฉิน "เจ้าอยากเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์รึ?"
ซูเฉินพยักหน้า "ท่านพ่ออยากให้ข้าเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์"
ซูหลงกล่าว "ข้าว่าแล้ว เจ้าหนูอย่างเจ้าจะอยากเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาได้อย่างไร ต้องรู้ว่าตอนนั้นพวกเราขอร้องให้เจ้าเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ เจ้ายังไม่ยอมเป็นเลย"
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ตะลึงไปเลย
อะไรคือขอร้องให้เขาเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ไม่ยอมเป็น?
แต่เมื่อเห็นสีหน้าของซูหลง พวกเขาก็ต้องเชื่อ
ถ้าคนอื่นพูดอย่างนี้ พวกเขาตายก็ไม่เชื่อ แต่ซูหลงไม่เหมือนกัน เขาเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลซู จะพูดจาเหลวไหลได้อย่างไร?
ซูเฉินกล่าว "เฮ้อ ช่วยไม่ได้ ข้าไม่อยากเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ แต่ใครใช้ให้ท่านพ่ออยากให้ข้าเป็นล่ะ?"
เวรเอ๊ย!
ทุกคนได้ยินคำพูดนี้ ในแววตาก็ลุกเป็นไฟ
ดูสิ!
พวกเจ้าดูสิ!
นี่มันคำพูดของคนรึ?
เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ยังทำให้เขาลำบากรึ?
ซูหลงก็ทำหน้าพูดไม่ออก ยิ้มแล้วส่ายหน้า จากนั้นเขาก็หันไปมองท้องฟ้าแล้วกล่าว "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ซูเฉินคือบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลซูข้า!"
เสียงนั้นแฝงไปด้วยอำนาจเทพอันไพศาล ดังนั้นทั้งโลกเซียนจึงได้ยินเสียงนี้
ตระกูลซู?
บุตรศักดิ์สิทธิ์?
สิ่งมีชีวิตในโลกเซียนนับไม่ถ้วนรู้สึกไม่คุ้นเคยกับสี่คำนี้ มีเพียงขุมกำลังโบราณที่เปรียบเสมือนสิ่งต้องห้ามเท่านั้นที่รู้ว่าสี่คำนี้หมายความว่าอะไร
ตระกูลหนานกง
หนานกงป๋อ ตะโกน "คนอยู่ไหน!"
วินาทีต่อมา ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายเขา กล่าวอย่างนอบน้อม "ผู้นำตระกูล"
หนานกงป๋อสั่ง "ไปที่คลังสมบัติของตระกูล นำสมบัติล้ำค่าบางส่วนออกมา แล้วส่งไปที่ตระกูลซู"
ร่างนั้นพยักหน้า แล้วหายตัวไป
หนานกงป๋อไพล่มือไว้ข้างหลังมองห้วงมิติ พึมพำ "ซูเฉิน? เขายอมฝึกฝนแล้วรึ?"
ไม่เพียงแต่ตระกูลหนานกง ขุมกำลังต้องห้ามอื่นๆ ก็ส่งคนไปยังตระกูลซูเช่นกัน
ตระกูลซู
ขณะนั้น ซูหย่าก็เดินออกมา เขามองไปที่ซูเฉินแล้วกล่าว "บุตรศักดิ์สิทธิ์ ข้าอยากจะประลองยุทธ์กับท่านสักหน่อย"
เห็นได้ชัดว่านางไม่ยอมรับที่ซูเฉินได้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์
เหตุใดซูเฉินถึงได้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ แต่นางกลับไม่ได้?
แต่นางไม่กล้าตั้งคำถามกับการตัดสินใจของซูหลง ดังนั้นนางจึงตัดสินใจที่จะประลองยุทธ์กับซูเฉิน
ซูหลงมองซูหย่าด้วยความสนใจ ไม่ได้พูดอะไร
ซูเฉินหันไปมองซูหย่าแล้วกล่าวอย่างสงบ "ลงมือเถอะ จำไว้ ใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้า มิฉะนั้นข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสแล้ว"
แววตาของซูหย่าเย็นชาลง ไม่ได้พูดอะไร
วินาทีต่อมา!
นางประสานอินด้วยสองมืออย่างรวดเร็ว ร่างมายาอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นข้างหลังนางทันที!
ร่างมายานี้มีใบหน้าไร้ความรู้สึก สูงนับพันจ้าง รอบกายแผ่กลิ่นอายลึกลับที่น่าประหลาด
ขณะนั้น ร่างมายานั้นก็ฟาดฝ่ามือเข้าใส่ซูเฉินทันที ทันทีที่ฝ่ามือออกไป มิติก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที ภูเขานับไม่ถ้วนก็พังทลายลงในพริบตา
พลังทำลายล้างฟ้าดินก็กลืนกินซูเฉินในทันที
ขอบเขตอริยะศักดิ์สิทธิ์!
แข็งแกร่งมาก!
สีหน้าของทุกคนเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ในขณะนี้เองที่พวกเขารู้ว่าสตรีตรงหน้านี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะปีศาจแห่งยุคบรรพกาล!
พวกเขามองไปที่ซูเฉิน ไม่รู้ว่าซูเฉินคนนี้จะต้านทานได้หรือไม่