บทที่ 161 การปรับแต่งเม็ดยา

"ร้อยล้านตำลึงทอง?!"

เฉียนว่านก้วนกะพริบตาและแตะหน้าผากของเจียงอี้ "ลูกพี่ เจ้าก็ไม่ได้มีไข้ แต่ทำไมเจ้าถึงได้พูดจาไร้สาระ? เจ้าต้องการจะกลั่นเม็ดยาและหาเงินร้อยล้านตำลึงทอง? เจ้าคิดว่าการปรับแต่งเม็ดยามันเหมือนการเล่นโคลนหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่ามีกี่ชีวิตที่ค้นคว้าเกี่ยวกับการปรับแต่งเม็ดยาและจะตายไปในฐานะนักปรุงยาระดับหนึ่งที่สกัดเม็ดยาได้เพียงระดับมนุษย์เท่านั้น?! แม้ว่าเจ้าจะสามารถปรับแต่งเม็ดยาระดับมนุษย์ได้ มันก็ยังคงเป็นไปไม่ได้ที่จะหาเงินได้ร้อยล้านตำลึงทองถึงจะขายเม็ดยาไปร้อยปี... "

จ้านหลินเอ๋อร์พยักหน้าและกล่าวว่า "พี่ใหญ่เจียงอี้ การสกัดกลั่นเม็ดยานั้นเป็นเรื่องยากแน่นอน นักปรุงยาของตระกูลจ้านนั้นเป็นคนชราทั้งหมดและมากสุดก็เป็นนักปรุงยาระดับสามที่สามารถผลิตได้ดีที่สุดก็เม็ดยาระดับพิภพชั้นดี มันยากเกินไปที่จะกลายเป็นราชานักปรุงยาระดับสี่หรือนักปรุงยาเทวะระดับห้าได้!"

เจียงอี้ยิ้มออกมาและไม่ได้ให้คำอธิบายใดๆ เขาโบกมือแล้วพูดว่า "ว่านก้วน เชื่อข้าเถอะ เดี๋ยวอีกไม่นานเจ้าจะได้เห็น พี่ใหญ่คนนี้จะแสดงให้เจ้าเห็นสิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะ"

"ก็ได้ๆ!"

เฉียนว่านก้วนยังคงไม่มั่นใจ แต่เนื่องจากเจียงอี้กล่าวออกมาเช่นนี้แล้ว เขาย่อมไม่เลิกรา เนื่องจากเจียงอี้ยังอยู่ในช่วงพักฟื้นในช่วงระยะเวลานี้ ทำไมไม่ปล่อยให้เขาได้ใช้เวลาไปซะเลยล่ะ?

ในเวลาเพียงแค่วันเดียว เฉียนว่านก้วนหาทุกสิ่งทุกอย่างที่ต้องใช้มา แต่เขาไม่ได้นำไปไว้ที่ตำหนักของจ้านอู๋ซวง เจียงอี้รู้สึกว่าเขาเกือบฟื้นตัวแล้วและไม่ต้องการที่จะสร้างปัญหาให้กับจ้านหลินเอ๋อร์อีกต่อไป เขากลับไปที่ตำหนักของตัวเองและคงจะฝึกฝนหรือค้นคว้าเกี่ยวกับการปรับแต่งเม็ดยา

เฉียนว่านก้วนนำตำราการปรับแต่งเม็ดยาออกมามากมายและยังมีวัตถุดิบคุณภาพต่ำอีกจำนวนมาก ในวันที่สามเจียงอี้ก็เริ่มปลีกตัวและกลั่นเม็ดยา เห็นได้ชัดว่าเขามีความเข้าใจไม่มากพอและไม่สามารถแม้แต่จะปรับแต่งเม็ดยาระดับต่ำได้แม้แต่เม็ดเดียวหลังจากผ่านไปหลายวัน

ในวันที่ห้า ในที่สุดเจียงอี้ก็กลั่นเม็ดยาโสมเหลืองสำเร็จ เมื่อมองเม็ดยาเล็กๆในมือของเขาเจียงอี้ก็รู้สึกพึงพอใจมาก เขาไม่จำเป็นต้องมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับวิธีปรับแต่งเม็ดยา

เขาเพียงต้องมีความเชี่ยวชาญในการสร้างเม็ดยา สิ่งที่เขากำลังจะทำคือการทำเม็ดยาระดับพิภพ เม็ดยามังกรปฐพีและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเม็ดยาระดับสวรรค์ขั้นต่ำ

ระดับพิภพขั้นสูงและระดับสวรรค์ขั้นต่ำอาจมีความแตกต่างของเม็ดยาแค่ระดับเดียว แต่ราคานั้นแตกต่างกันอย่างมาก เม็ดยามังกรปฐพีเม็ดเดียวจะมีราคาประมาณพันตำลึงทองในขณะที่เม็ดยาระดับสวรรค์ขั้นต่ำขายได้มากถึงห้าพันตำลึงทอง หากเจียงอี้ประสบความสำเร็จ การหาตำลึงทองมันจะกลายเป็นเรื่องเด็กๆไปเลย

"ข้าจะกลั่นเม็ดยาอีกสองสามเม็ดและทำความคุ้นเคยกับวิธี ต่อจากนั้นข้าจะสามารถกลั่นเม็ดยาเม็ดยามังกรปฐพีได้" เจียงอี้อ่านตำราจำนวนมากและได้รับความรู้เกี่ยวกับวิธีการปรับแต่งเม็ดยา

การปรับแต่งเม็ดยานั้นเป็นกระบวนการที่ค่อนข้างซับซ้อนและละเอียดอ่อน หากไม่ได้ทำอย่างถูกต้องแม้เพียงแค่ขั้นตอนเดียว เม็ดยาก็จะใช้งานไม่ได้ นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงไม่ค่อยมีนักปรุงยาระดับสูงมากนัก

“จากตำราเล่มนี้มันบอกว่ายิ่งจิตวิญญาณของจอมยุทธแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ความสำเร็จในการปรับแต่งเม็ดยาก็จะยิ่งมากขึ้น บนโลกนี้มีผู้เชี่ยวชาญศาสตร์วิญญาณมากมาย ทำไมพวกเขาถึงไม่คิดปรับแต่งเม็ดยาด้วยจิตวิญญาณที่น่าเกรงขามกันนะ?”

"นอกจากนักปรุงยาเทวะในจักรวรรดิมังกรเวหาแล้ว ข้าคิดว่านักปรุงยาผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆก็คงทำงานให้กับตระกูลใหญ่ๆ นักปรุงยาเทวะนั้นจะต้องเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญด้านศาสตร์วิญญาณที่น่าเกรงขามเช่นกัน"

เจียงอี้ถอนหายใจ การกลั่นเม็ดยานั้นมีสามขั้นตอน การละลายวัตถุดิบ การแปรสภาพและการกลั่น ในขั้นตอนเหล่านี้ การแปรสภาพนั้นจำเป็นต้องมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง

ยิ่งระดับของเม็ดยาสูงขึ้นเท่าไหร่การแปรสภาพก็จะยิ่งซับซ้อนขึ้นเท่านั้น หากผู้กลั่นไม่มีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง พวกเขาจะไม่มีวันแปรสภาพมันได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมนักปรุงยาระดับสูงถึงมีเพียงน้อยนิดเท่านั้น โชคดีที่เจียงอี้ไม่จำเป็นต้องแปรสภาพเม็ดยา เขาแค่ต้องปรับแต่งเม็ดยามังกรปฐพีอีกครั้งและใส่บางอย่างเพิ่มไปไม่เท่าไหร่

ไม่กี่วันข้างหน้า เจียงอี้ขังตัวอยู่ในห้องเป็นเวลาหลายวันหลายคืนเพื่อกลั่นเม็ดยาโสมเหลืองอย่างต่อเนื่องและทำความคุ้นเคยกับวิธีการ และที่สำคัญคือการควบคุมอุณหภูมิ

'การฝึกฝนทำให้เก่ง' เจียงอี้ค่อยๆมีความเชี่ยวชาญมากขึ้นและอัตราความสำเร็จของเขาในการสกัดเม็ดยาโสมเหลืองนั้นดีขึ้น สามวันต่อมาเขากลั่นเม็ดยาสามหม้อติดต่อกันและสำเร็จไปถึงเจ็ดหรือแปดส่วนเลย

"อย่างนั้นแหละ! เตรียมปรับแต่งเม็ดยามังกรปฐพีอีกครั้ง"

เจียงอี้ปรบมืออย่างพึงพอใจ แต่เขาไม่ได้เริ่มการปรับแต่งใหม่ทันที เขากลับไปที่อีกห้องหนึ่งเพื่อนอนลงบนเตียงและหลับไปอย่างสนิท การปรับแต่งเม็ดยาพิภพนั้นเป็นงานที่ยากมากและจะต้องไม่มีข้อผิดพลาด เขาต้องทำให้แน่ใจว่าสภาพจิตใจและร่างกายของเขาดีที่สุดแล้วและทางที่ดีที่สุดนั่นคือนอน

เจียงอี้หลับไปตอนวัน เขาตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าเขาเต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉงราวกับว่าเขามีพลังงานเหลือเฟือ เขาฝึกฝนเป็นเวลาสองชั่วโมง เขาหาอะไรทาน อาบน้ำและเปลี่ยนชุดใหม่ก่อนที่จะเริ่มปรับแต่งเม็ดยา

"หินศิลาดำ, ผงตังกุย, ละอองเงิน…ทุกอย่างพร้อมแล้ว มาเริ่มกันดีกว่า!"

เฉียนว่านก้วนเตรียมวัตถุดิบอย่างครอบคลุม เจียงอี้หยิบเม็ดยามังกรปฐพีออกมาสามเม็ดแล้วโยนมันลงไปในหม้อยาสีเขียวและใช้หินศิลาดำขั้นสูงเพื่อจุดไฟ

เจียงอี้ไม่ใช่คนโง่ที่จะเพิ่มอุณหภูมิอย่างดุเดือด เขาควบคุมหินศิลาดำและค่อยๆเพิ่มอุณหภูมิแทน และปล่อยให้เม็ดยาค่อยๆละลายอย่างช้าๆ

"เกือบเสร็จแล้ว!"

เขายังคงให้ฝ่ามือใกล้กับหม้อไว้ก่อน โดยการใช้แก่นแท้พลังของเขาเพื่อคอยสังเกตสิ่งต่างๆภายในหม้อ เมื่อเขารู้สึกว่าเม็ดยากลายเป็นก้อนนิ่มสามก้อนแล้ว เขาใช้ฝ่ามือข้างหนึ่งกระแทกและเปิดฝาหม้อยา มืออีกข้างของเขาหยิบผงตังกุยและกระจายมันก่อนที่จะปิดเตาอย่างรวดเร็ว

เพื่อให้การปรับแต่งใหม่สำเร็จ เม็ดยาจะต้องแยกตัวออกจากกัน และสมุนไพรตังกุยเป็นผงสมุนไพรที่ดีที่สุด มันสามารถแยกเม็ดยาและยังไม่ส่งผลกระทบต่อเม็ดยาอีกด้วย

"เพิ่มอุณหภูมิ!"

เจียงอี้เพิ่มหินศิลาดำอย่างรวดเร็วและรอครู่หนึ่งก่อนที่จะเปิดหม้ออีกครั้งและใส่ละอองเงินลงไป นอกจากนั้น เขายังใส่แป้งสามหรือสี่ชนิดก่อนที่จะตะโกนว่า"แก่นแท้พลังสีดำ ไปเลย!"

แก่นแท้พลังสีดำสามเส้นถูกส่งผ่านฝ่ามือของเจียงอี้ ในขณะนั้น เสียงระเบิดก็ดังขึ้น แม้กระทั่งฝาครอบก็ถูกทำลาย เจียงอี้เหลียวมองอย่างรวดเร็วและรู้สึกสับสนเพราะยาทั้งสามเม็ดก็แตกกระจายออก

"มันไม่เข้าท่าหรอ?!"

เจียงอี้ขมวดคิ้วและพึมพำ เขาทำตามคำแนะนำในคู่มือเกี่ยวกับวิธีการปรับเม็ดยา การควบคุมไฟ และผงต่างๆ เข้าก็ทำเหมือนในตำราทุกขั้นตอน แต่ทำไมเม็ดยาถึงระเบิดออกมาเช่นนี้?

หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง เจียงอี้ก็ยังไม่เข้าใจ ในที่สุดเขาก็สลัดความสงสัยออกไปและกลับไปกลั่นเม็ดยาอีกครั้ง หลังจากการกลั่นไปเจ็ดถึงแปดหม้อ ทุกหม้อนั้นใช้ไม่ได้และได้เสียเม็ดยามังกรปฐพีไปประมาณยี่สิบเม็ดได้แล้ว

เม็ดยามังกรปฐพียี่สิบเม็ดเท่ากับสองหมื่นตำลึงทอง เจียงอี้ปวดใจที่เขาไม่กล้าที่จะลองทำต่อ ก่อนที่เขาจะพบปัญหา เขาคงเหลือเม็ดยาไม่พอหากเขายังคงปรับแต่งพวกมัน

"มันผิดตรงไหนกันนะ?"

เจียงอี้นั่งอยู่กับพื้นด้วยท่าทางที่ไม่เข้าใจ เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยความเปรอะเปื้อนจากเขม่าของการระเบิดและเขาดูเหมือนขอทาน คิ้วของเขาถูกถักแน่นและดูเหมือนว่าเขามีหลายร้อยสิ่งอยู่ในใจของเขา

"นี่มันไม่ใช่ เมื่อข้าเริ่มถ่ายเทแก่นแท้พลังสีดำของข้าเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของเม็ดยามังกรปฐพี เพื่อให้ได้เม็ดยาระดับสวรรค์ขั้นต่ำ เมื่อแก่นแท้พลังสีดำสามารถผสมกับผลของเม็ดยาได้ ทำไมมันจึงไม่สามารถฉีดเข้าไปในเม็ดยาได้ล่ะ?"

เจียงอี้พึมพำกับตัวเองแล้วก็ตัวสั่น เขาตบหัวของเขาและสาปแช่งตัวเองก่อนที่จะกระเด้งขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็วและมุ่งหน้ากลับไปปรับแต่งเม็ดยา

ครั้งนี้เขาไม่ได้ฉีดแก่นแท้พลังสีดำหลังจากเม็ดยาได้รับการขัดเกลาใหม่แล้ว แต่เขาฉีดแก่นแท้พลังสีดำไปตอนที่เม็ดยากำลังละลายออกจากกันก่อนที่จะใช้ผงสมุนไพรและแก่นแท้พลังสีน้ำเงินเพื่อสร้างเม็ดยา

"มันไม่ระเบิด!"

เมื่อขั้นตอนสุดท้ายเสร็จสมบูรณ์ หม้อยาไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ เจียงอี้รู้สึกตื่นเต้นทันที

เขาค่อยๆเปิดเตาและเมื่อเตาถูกเปิดออกมา เขาได้กลิ่นเครื่องหอมที่ไหลซึมออกมาและเห็นเม็ดยาที่สวยงามสามเม็ดอยู่ภายในหม้อ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนของเขาเผยรอยยิ้มออกมาทันที