ตอนที่ 401: กาลครั้งหนึ่ง... พี่ชายโทรมา!
ตอนที่ 401: กาลครั้งหนึ่ง... พี่ชายโทรมา!
[ชีชีไม่ใช่เลขเจ็ด: วันนี้อารมณ์ดี๊ดี เลยอยากแจกซองแดงเล่นๆ น่ะค่ะ ฮิฮิ...]
เกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายในเว่ยป๋อ ในเมื่อคนในกลุ่มไม่ได้ถามหร่วนชีชีก็เลือกที่จะเนียนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่หยิบยกมันขึ้นมาพูดให้เสียบรรยากาศ
[หนุ่มหล่ออันดับหนึ่งแห่งตระกูลหร่วน: ชีชี แค่น้องอารมณ์ดีนี่ถึงกับเปย์ไปหนึ่งแสนหยวนเลยเหรอ!]
หร่วนจิ้งหนานผู้รู้ความจริงแท้แน่นอนแทบจะหลั่งน้ำตาออกมา เมื่อเทียบกับน้องสาวอย่างหร่วนชีชีแล้ว ในฐานะพี่ชายเขารู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ประโยชน์เหลือเกิน!
เงินหนึ่งแสนหยวนนั่นมันค่าตัวจากการรับงานถ่ายภาพตั้งหลายจ๊อบ แถมงานแบบนี้ก็ไม่ได้มีมาให้ทำทุกวันเสียหน่อย
เพิ่งจะมีช่วงหลังๆ นี้เอง หลังจากที่เขาโพสต์รูปเลนส์เทเลโฟกัสมูลค่าหลักล้านที่ชีชีซื้อให้ลงในโมเมนต์วีแชท ก็เริ่มมีคนติดต่อจ้างงานเขามากขึ้น จนตอนนี้เขาสามารถเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่ต้องแบมือขอเงินช่วยเหลือจากพี่ใหญ่แล้ว
[ชีชีไม่ใช่เลขเจ็ด: หรือว่ามันมีปัญหาอะไรตรงไหนคะ?]
หร่วนชีชีผู้ใสซื่อไม่ได้ฉุกคิดเลยว่า คนปกติที่ไหนเขาจะกดแจกซองแดงด้วยเงินสดเน้นๆ ทีเดียวหนึ่งแสนหยวนกันเล่า!
[หนุ่มหล่ออันดับหนึ่งแห่งตระกูลหร่วน: ไม่มี! ไม่มีปัญหาเลยสักนิด!]
หร่วนจิ้งหนานสะดุ้งโหยงกับประโยคของน้องสาว เรื่องอะไรจะยอมให้มีปัญหาล่ะ เงินเข้ากระเป๋ามาขนาดนี้ ไม่มีทางที่เขาจะคืนให้หรอกนะ!
[เฟิง: ตอนนี้ว่างไหม พี่จะโทรหา @ชีชีไม่ใช่เลขเจ็ด]
หร่วนจิ้งเฟิงเมินข้อความเพ้อเจ้อของหร่วนจิ้งหนาน แล้วแท็กหาหร่วนชีชีโดยตรง
เมื่อเห็นข้อความของพี่ใหญ่ หร่วนชีชีก็รู้สึกลางๆ เหมือนลืมอะไรบางอย่างไป แต่เธอก็ยังพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
[ชีชีไม่ใช่เลขเจ็ด: ว่างค่ะ]
หร่วนจิ้งเฟิงไม่ได้ตอบแชทอีก แต่เพียงอึดใจเดียว โทรศัพท์ของหร่วนชีชีก็แผดเสียงร้องดังลั่น
หน้าจอโชว์ชื่อผู้โทร: พี่ใหญ่
หร่วนชีชี: "..."
โอเค... นึกออกแล้วว่าลืมอะไร!
เรื่องในเว่ยป๋อมันระเบิดระเบ้อขนาดนั้น ต่อให้พวกผู้ใหญ่ที่บ้านจะไม่เล่นโซเชียลจนไม่รู้เรื่องรู้ราว แต่หร่วนจิ้งเฟิงกับหร่วนจิ้งหนานไม่มีทางพลาดแน่ๆ! ถึงจะไม่ใช่สายไถฟีดทุกวัน แต่ถ้ามีเวลาว่างพวกเขาก็ต้องเข้าไปเช็กเทรนด์บ้างล่ะ ไม่ว่าจะเป็นข่าวซุบซิบหรือเหตุการณ์บ้านเมือง อะไรที่น่าสนใจพวกเขาก็กดดูทั้งนั้น
หร่วนชีชีจ้องโทรศัพท์ในมือราวกับมันเป็นเผือกร้อนๆ ที่น่าลวกมือ แต่สุดท้ายก็ต้องกัดฟันกดรับสาย
"ฮัลโหล... พี่ใหญ่คะ~"
กาลครั้งหนึ่ง... เคยมีเด็กสาวผู้แสนเก่งกาจและมั่นใจ แต่พอพี่ใหญ่โทรมาเท่านั้นแหละ...
ตอนนี้หร่วนชีชีหดตัวลีบกลายเป็นนกกระทาตัวน้อย ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
"พี่เห็นในคำค้นหายอดนิยมแล้วนะ"
แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขาถึงกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับพันล้านไปได้ แต่ในฐานะพี่ใหญ่ หร่วนจิ้งเฟิงยังคงอยากทำหน้าที่ปกป้องเธออย่างเต็มที่
"แหะๆ... คือว่า หนูแค่เผลอเหยียบคันเร่งแรงไปนิดเดียเองค่ะ พี่ใหญ่ก็รู้ว่ารถของหนูออกตัวไวจะตาย... ฮ่าฮ่า..."
ข้างนอกเธอจะเชิดแค่ไหนก็ได้ แต่ต่อหน้าคนในครอบครัว หร่วนชีชียังคงรักษาภาพลักษณ์น้องสาวตัวน้อยผู้แสนน่ารักเอาไว้เสมอ
"พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณตำรวจจราจรอบรมหนูชุดใหญ่ไปแล้ว หนูสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแน่นอน!"
แค่ครั้งเดียวจริงๆ ค่ะ ต่อไปจะไม่ซิ่งแบบลืมโลกขนาดนั้นแล้ว!
"เออ... พี่จะเชื่อเราสักครั้งก็แล้วกัน แล้วเรื่องคนที่ปล่อยคลิปลงเน็ตล่ะ คิดไว้หรือยังว่าจะจัดการยังไง?"
โลกอินเทอร์เน็ตไม่ใช่ที่ที่ใครจะทำอะไรก็ได้ หร่วนจิ้งเฟิงอยากให้หร่วนชีชีใช้กฎหมายปกป้องตัวเอง
"กำลังจัดการอยู่ค่ะ อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ก็น่าจะรู้ผลแล้ว!"
หร่วนชีชีรีบอธิบาย เพราะกลัวว่าพี่ใหญ่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อมาจัดการเรื่องนี้ให้เธอ
บริษัทของพี่ใหญ่เพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ ในฐานะบอสเขาต้องออกไปหาลูกค้าและเข้าสังคมแทบทุกวัน เธอจะยอมให้เขาเสียงานเสียการเพราะเรื่องเล็กน้อยของเธอได้ยังไงกัน? อีกอย่าง เรื่องพวกนี้สำหรับเธอแล้วมันขี้ผงชัดๆ
"รู้จักดูแลรักษาตัวเองได้ก็ดีแล้ว ช่วงนี้พี่งานยุ่งมากอาจจะไม่ได้แวะไปหา เป็นเด็กดีอย่าไปก่อเรื่องที่ไหนล่ะ เข้าใจไหม?"
ในฐานะพี่ใหญ่ หร่วนจิ้งเฟิงรู้จักนิสัยน้องสาวคนนี้ดี เธออาจจะดูเหมือนเด็กว่านอนสอนง่าย แต่ลึกๆ แล้วมีความขบถอยู่ไม่น้อย ถ้าเผลอละสายตาไปนิดเดียว มีหวังได้เรื่องแน่
"พี่ใหญ่! หนูเคยไปก่อเรื่องที่ไหนกันเล่า!"
มีแต่คนอื่นมาหาเรื่องหนูก่อนทั้งนั้นเลยเหอะ!
"ถ้ากล้าก่อเรื่อง ก็รอดูแล้วกันว่าคุณอาสะใภ้รองจะจัดการเธอยังไง!"
ประโยคเดียวสั้นๆ ทำเอาหร่วนชีชีถึงกับไปไม่เป็น
คุณนายหลิวคือจุดอ่อนที่แท้จริงของเธอเลยล่ะ!
"แม่ไม่ตีหนูหรอกน่า!"
"หึ... เอาเถอะ เห็นว่าเธอโอเคพี่ก็เบาใจ พี่มีงานต้องทำต่อแล้ว แค่นี้ก่อนนะ ไว้ว่างๆ พี่จะพาไปเที่ยว"
พูดจบเขาก็รีบวางสายไปทันที
หร่วนชีชีพรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ในที่สุดก็ผ่านด่านนี้ไปได้เสียที
แต่พอคิดถึงเรื่องที่พี่ใหญ่ยุ่งวุ่นวายขนาดนั้น ในฐานะน้องสาวที่ดี หร่วนชีชีเลยตัดสินใจว่าควรจะแวะไปเยี่ยมเขาเสียหน่อย
คิดได้ดังนั้นเธอก็พุ่งกลับเข้าห้อง ล็อกประตูหน้าต่างอย่างแน่นหนา ก่อนจะวาร์ปเข้าไปในระบบฟาร์มสเตดส่วนตัวทันที
[โฮสต์ครับ โฮสต์! ในที่สุดคุณก็มาหาผมแล้ว!]
เจ้าถวนถวนสีขาวนวลในคราบแมวเหมียวสุดนุ่มฟิน พอเห็นหร่วนชีชีปรากฏตัวขึ้น มันก็ขยับสี่ขาป้อมๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าหาเธอราวกับลูกบอลหิมะที่กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ