ตอนที่ 372: มุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลสัตว์

หร่วนชีชีอุ้มเจ้าถวนถวนนั่งรออยู่หน้าร้านชีชีเฟรชฟู้ดประมาณสิบห้านาที เมื่อเห็นว่าเวลาพอเหมาะพอควรแล้ว เธอจึงเตรียมตัวขยับขยาย

"รอนานขนาดนี้ยังไม่มีใครมาตามหาเลย... หรือว่าเจ้าตัวเล็กนี่จะถูกทิ้งจริงๆ?"

โจวเหวินกับเยี่ยนเกอที่นั่งรอเป็นเพื่อนอยู่ด้วยกันมองเจ้าถวนถวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสารและเอ็นดู ใครกันนะจะใจดำทิ้งแมวน่ารักขนาดนี้ลงคอ?

ถึงจะไม่อยากเชื่อ แต่มันก็เป็นไปแล้ว...

'ถูกทิ้งเหรอ? ก็ดีเหมือนกัน ต่อไปนี้นายมีฉันแล้วนะ! อยู่กับฉันรับรองว่ามีความสุขกว่าอยู่กับคนอื่นแน่นอน'

หร่วนชีชีคิดในใจอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง เธอแอบสั่งคอนโดแมว ที่นอน และของเล่นสารพัดอย่างผ่านแอปออนไลน์รอไว้เรียบร้อยแล้ว ก็นะ... เธอเป็นถึงเจ้าของที่ดินทั้งสายของถนนหย่งอัน เรื่องเปย์แค่นี้ขี้ผงมาก!

"แถวนี้มีโรงพยาบาลสัตว์บ้างไหม? ฉันว่าจะพาน้องไปตรวจร่างกายสักหน่อย"

การแสดงต้องเนียนให้จบ! ในเมื่อมีพยานอยู่ด้วย เธอก็ต้องทำตามขั้นตอนการรับเลี้ยงแมวให้ถูกต้อง เพื่อให้เจ้าถวนถวนได้มีตัวตนในโลกนี้อย่างสง่าผ่าเผย

"มีนะ เดี๋ยวฉันเช็กแป๊บ..."

ขณะที่กำลังจะขยับตัว โจวเหวินกับเยี่ยนเกอก็ชะงักไปเมื่อเห็นจ้านอีและคนอื่นๆ เตรียมจะไปเอารถ

"ชีชี โรงพยาบาลสัตว์อยู่ใกล้ๆ นี่เอง เดินไปแค่ไม่กี่นาที ไม่ต้องขับรถไปหรอก..."

โจวเหวินกระซิบ สำหรับพวกเธอแล้ว จ้านอีดูเหมือนคนขับรถส่วนตัวของหร่วนชีชีมากกว่าบอดี้การ์ดเสียอีก เห็นเธอไปไหนเขาก็เป็นคนกุมพวงมาลัยให้ตลอด

"งั้นเดินไปกันเถอะ"

หร่วนชีชีไม่คิดมาก ถนนเส้นนี้เธอหลับตาเดินยังได้เลย กลุ่มสาวๆ โดยมีเยี่ยนเกอกับโจวเหวินนำทางจึงเดินมาถึงโรงพยาบาลสัตว์ซึ่งตั้งอยู่บนถนนหย่งอันพอดี สะดวกสบายสุดๆ

"สวัสดีค่ะ!"

ข้างในคนไม่เยอะเท่าไหร่ แต่มีสัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆ เต็มไปหมด

"พอดีฉันเจอแมวหลงมาน่ะค่ะ รอนานแล้วไม่มีใครมาตามหา เลยไม่แน่ใจว่าน้องเป็นยังไงบ้าง ได้ฉีดวัคซีนหรือยัง เลยอยากให้คุณหมอช่วยเช็กหน่อยค่ะ"

หร่วนชีชีแอบกระซิบสั่งเจ้าถวนถวนในใจว่าให้ทำตัวเป็นแมวโลกมนุษย์ปกติ อย่าได้เผลอโชว์อิทธิฤทธิ์อะไรตอนตรวจเด็ดขาด

【โฮสต์ไม่ต้องห่วงครับ สกินที่คุณพ่อระบบหลักประทานมาให้ เครื่องมือตรวจระดับต่ำพวกนี้ไม่มีทางจับผิดอะไรได้หรอกครับ!】

ไม่ว่าขั้นตอนจะเป็นยังไง ผลลัพธ์ออกมาปกติก็พอ หร่วนชีชีไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว

"วางน้องบนแท่นเลยครับ เดี๋ยวหมอตรวจให้"

คุณหมอหนุ่มแม้จะสวมหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้า แต่ดูจากทรงผม น้ำเสียง และดวงตาแล้ว น่าจะเป็นวัยรุ่นไฟแรงที่ดูดีไม่เบาเลยทีเดียว

เจ้าถวนถวนที่รู้ว่าเป็นขั้นตอนสำคัญที่จะได้ไปอยู่บ้านเดียวกับโฮสต์ ยอมนอนนิ่งๆ ให้คุณหมอจิ้มตรงนั้นคลำตรงนี้อย่างว่าง่าย

"ดูจากขนาดแล้ว น่าจะอายุประมาณสองเดือนครับ แมวเด็กขนาดนี้คงยังไม่ได้ฉีดวัคซีนเท่าไหร่ ร่างกายทั่วไปไม่มีปัญหาอะไรนะครับ ไว้รอน้องโตกว่านี้อีกนิดค่อยพามาเริ่มโปรแกรมวัคซีนนะครับ"

คุณหมอสรุปผลอย่างรวดเร็ว

"เยี่ยมเลย ไม่มีปัญหาก็ดีแล้วค่ะ... อ้อ ที่นี่มีกระเป๋าใส่แมวขายไหมคะ? พอดีเดี๋ยวฉันมีเรียนต่อ คงยังพาน้องกลับบ้านตอนนี้ไม่ได้"

หร่วนชีชีไม่ลืมว่าวันนี้เธอยังมีภารกิจการเป็นนักศึกษาอยู่

"มีครับ อยู่ตรงชั้นโน้นเลย เลือกแบบที่ชอบได้เลยครับ"

ถึงจะเป็นโรงพยาบาลสัตว์ แต่การขายอาหารและอุปกรณ์เสริมก็เป็นรายได้ที่ดีไม่น้อย

"ถวนถวนเลือกเองไหมลูก ว่าชอบอันไหน?" (ชีชีแอบตั้งชื่อเล่นให้ชั่วคราว)

"เมี๊ยว~"

【โฮสต์ครับ! ผมเอาใบนั้น ที่เป็นลายแมวสีขาวครับ!】

เจ้าถวนถวนพูดออกมาไม่ได้ เลยได้แต่ส่งเสียงประท้วง เอ้ย! ส่งความปรารถนาผ่านกระแสจิตเข้าไปในหัวของหร่วนชีชีแต่สุดท้ายมันก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียง "เมี๊ยว" เบาๆ อย่างอ้อนวอน