ตอนที่ 222: การประมูลหมวกโฮโลแกรม (ภาคต่อ)

"ถ้าบอกแค่สรรพคุณเฉยๆ ทุกท่านก็คงจะยังกังขาในประสิทธิภาพของหมวกโฮโลแกรมใบนี้อยู่ใช่ไหมคะ? ดังนั้น วันนี้เราจึงจะสุ่มเชิญแขกผู้มีเกียรติ 5 ท่านขึ้นมาทดลองใช้งานจริงบนเวทีค่ะ!"

"ตอนที่ทุกท่านเดินเข้างาน ทีมงานของเราได้มอบหมายเลขลำดับไว้ให้แล้วนะคะ เชิญทุกท่านมองไปที่หน้าจอยักษ์ได้เลยค่ะ... ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง... หยุด!

ขอแสดงความยินดีกับแขกหมายเลข 0015 0054 0036 0846 และ 0129 ค่ะ เชิญก้าวขึ้นมาบนเวทีเพื่อสัมผัสประสบการณ์สุดล้ำจากโลกอนาคตได้เลย!"

ในระหว่างนั้น พนักงานคนอื่นๆ ก็ช่วยกันเข็นหมวกโฮโลแกรมอีก 4 ใบออกมาสมทบ

หลี่เว่ยจ้องมองเหตุการณ์เบื้องล่างตาไม่กะพริบ เขาตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมด ผิดกับหร่วนชีชีที่นั่งจิบชาอย่างผ่อนคลาย ท่วงท่าการชงชาของเธอนั้นดูไหลลื่นและชำนาญราวกับฝึกมาอย่างหนัก... แต่แน่นอนว่าเธอไม่มีทางบอกใครหรอกว่า ที่ทำได้เป๊ะขนาดนี้ก็เพราะมีระบบคอยช่วยเทรนให้ทั้งนั้น!

ทันทีที่ตัวเลขปรากฏขึ้น เสียงอื้ออึงและเสียงขยับเก้าอี้ก็ดังระงมไปทั่วฮอลล์ คงจะมีคุณชายบางคนที่อยากลองใจจะขาดแต่ไม่ถูกสุ่มชื่อ เลยพยายามจะขอแลกเลขกับคนอื่นล่ะมั้ง ซึ่งชีชีก็หาได้สนใจไม่

ถ้าพิธีกรหรือพนักงานคุมไม่อยู่ เธอก็ยังมีเหอชวนหรืออย่างแย่ที่สุดก็ยังมีผู้จัดการเฉินต้าฟู่คอยจัดการอยู่ดี

พูดถึงเฉินต้าฟู่ ตั้งแต่ที่ชีชีและหลี่เว่ยตัดสินใจจัดงานประมูลที่โรงประมูลอวิ๋นตู เขาก็ตามตื๊อขอจองหมวกเป็นของตัวเองสักใบมาตลอด ถึงเขาจะเป็นคนทำงานตัวเป็นเกลียวขนาดไหน แต่เนื้อแท้เขาก็คือลูกเศรษฐีรุ่นที่สองคนหนึ่งนั่นแหละ

ชีชีและหลี่เว่ยไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เพราะยังไงหมวกพวกนี้ก็ต้องผลิตออกมาขายอยู่แล้ว และพอเขารู้ว่าชีชีกำลังซุ่มทำเกมโฮโลแกรมด้วย เขาก็รีบขอสิทธิ์เข้าเล่นรอบเบต้าทันที ซึ่งชีชีก็จัดให้แบบไม่คิดมาก... ก็นะ ลูกค้าสายเปย์ที่ไว้ใจได้แบบนี้ มีหรือเธอจะปฏิเสธลง?

ไม่นานนัก ความวุ่นวายด้านล่างก็สงบลง แทนที่ด้วยเสียงอุทาน "ว้าว!" และเสียงสูดหายใจด้วยความทึ่งดังขึ้นเป็นระลอก

ไม่ต้องชะโงกหน้าไปดูก็รู้ว่าพวกคุณชายทั้งห้าคนกำลังหลุดเข้าไปอยู่ในโลกเสมือนจริงเรียบร้อยแล้ว หลี่เว่ยถึงเริ่มจะคลายความเกร็งลงได้บ้าง ดูจากปฏิกิริยาของคนบนเวที ทุกอย่างน่าจะไปได้สวย

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่—

"เอาละค่ะ ทุกท่านทดลองใช้กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว มีความเห็นยังไงกันบ้างคะ?"

พิธีกรเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ความจริงเธอก็เคยทำหน้าเหวอแบบนั้นตอนที่ลองใช้ครั้งแรกเหมือนกัน และในฐานะสิทธิพิเศษพนักงาน เธอเองก็แอบกดจองหมวกพร้อมสิทธิ์เข้าเล่นเกมของประธานหร่วนไว้เรียบร้อยแล้วด้วย ทันทีที่งานประมูลจบลง เธอคงรีบพุ่งกลับบ้านไปล็อคอินเข้าเกมทันที!

"มันสุดยอดมาก! ผมรู้สึกเหมือนเดินกลับเข้าไปในโรงแรมจริงๆ เลย!"

"ฉากข้างในละเอียดสมจริงสุดๆ... ว่าแต่เราเพิ่มฉากของตัวเองเข้าไปได้ไหมครับ?"

"ราคาเท่าไหร่? ผมจะซื้อเดี๋ยวนี้เลย!"

"ผมชอบมาก! ถ้าเพิ่มฉากได้มากกว่านี้ ผมจะยิ่งรักมันเลยล่ะ!"

คำชมที่หลั่งไหลออกมาทำให้รอยยิ้มของพิธีกรกว้างขึ้นกว่าเดิม

"ยอดเยี่ยมมากค่ะ! ดูเหมือนทุกท่านจะประทับใจหมวกใบนี้มากเลยนะคะ และใช่ค่ะ ทุกท่านสามารถเพิ่มฉากเองได้ เพียงแค่ศึกษาคู่มือหลังจากซื้อไป มันทำง่ายมากจริงๆ ค่ะ"

"ตอนนี้ขอให้ทุกท่านพักสักครู่และกลับเข้าประจำที่นั่งนะคะ ต่อไปจะเข้าสู่ช่วงสำคัญที่สุดของงาน... การประมูลหมวกโฮโลแกรมค่ะ!"

"เครื่องแรก: ราคาเริ่มต้นที่ห้าหมื่นหยวน บิดเพิ่มขั้นต่ำครั้งละหนึ่งพันหยวนค่ะ!"

"แอบกระซิบไว้นิดนึงนะคะ ว่าหมวกแต่ละใบในการประมูลครั้งนี้มีฟีเจอร์ลับพิเศษซ่อนอยู่... มันคืออะไรน่ะเหรอ? แม้แต่ดิฉันก็บอกไม่ได้ค่ะ เพราะแต่ละใบจะไม่เหมือนกันเลย!"

การทิ้งท้ายแบบแกงคนดูยิ่งทำให้ฝูงชนกระหายอยากได้มากขึ้นไปอีก!

"หกหมื่น!"

"หนึ่งแสน!"

"หนึ่งแสนห้าหมื่น!"

...หลี่เว่ยมองภาพการแย่งชิงกันเสนอราคาด้วยความโล่งใจ ความกังวลสุดท้ายมลายหายไปจนหมดสิ้น

การประมูลครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม...

เป็นการเริ่มต้นที่เพอร์เฟกต์ที่สุด!