ตอนที่ 211: ระบบรักษาความปลอดภัยแบบจัดเต็ม
ตอนที่ 211: ระบบรักษาความปลอดภัยแบบจัดเต็ม
【ภารกิจเช็กอินวันนี้: โปรดเดินทางไปเช็กอินที่ โรงพยาบาลประชาชนแห่งที่หนึ่งแห่งเมืองจิ่วเฉิง รางวัลเช็กอิน: รอการปลดล็อก】
หร่วนชีชีถูกปลุกด้วยบริการเวคอัปคอลจากระบบสุดที่รัก จนในที่สุดเธอก็ระลึกชาติได้ว่าเมื่อวานลืมอะไรไป...
เมื่อวานตอนที่ไปเช็กอินที่โรงแรมเทียนเหอระบบตบรางวัลใหญ่เป็นระบบรักษาความปลอดภัยครบวงจรมาให้ชุดหนึ่ง แต่เธอดันลืมหยิบออกมามอบให้เฉิงเหว่ยเอาไปติดตั้งที่นิคมอุตสาหกรรมชีชีกรุ๊ปซะสนิทเลย!
ถึงแม้ระดับเฉิงเหว่ยจะจัดหาระบบรักษาความปลอดภัยมาลงเองได้ก็เถอะ แต่ในเมื่อมีของฟรีเกรดพรีเมียมวางอยู่ตรงหน้า มีหรือที่คนรักสบายอย่างเธอจะปล่อยให้เสียของ?
หร่วนชีชีเด้งตัวขึ้นจากเตียง รีบจัดการล้างหน้าแปรงฟันแต่งตัวอย่างไว ก่อนจะส่งมอบระบบรักษาความปลอดภัยให้เฉิงเหว่ยผ่านช่องทางพิเศษก่อนจะก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยซ้ำ
"บริษัทตัวเองแท้ๆ กลับไม่รู้จักใส่ใจ เอาแต่โยนงานทุกอย่างให้หนูเฉิงเหว่ยทำอยู่นั่นแหละ ขี้เกียจตัวเป็นขนแบบนี้ ระวังเถอะ ชาตินี้จะหาแฟนกับเขาได้ไหมเนี่ย!"
คุณนายหลิวที่ยืนมองลูกสาวจอมขี้เกียจโยนภาระให้ผู้ช่วยสาวคนเก่ง ถึงกับอดรนทนไม่ไหวต้องร่ายยาวออกมาด้วยความหมั่นไส้
แหม... อายุยังน้อยแต่กลับทำตัวว่างงานขั้นสุด มีสมบัติเท่าไหร่ก็คงไม่พอให้ยัยลูกคนนี้ผลาญเล่นหรอก!
หร่วนชีชีได้แต่ทำตาปริบๆ ...โธ่แม่คะ หนูเพิ่งจะ 21 เองนะ จะรีบไปไหน
"แม่คะ เฉิงเหว่ยเป็นผู้ช่วยหนูนี่นา นี่มันคืองานปกติของเธออยู่แล้วค่ะ"
ก็ก็นี่มันหน้าที่ของผู้ช่วยเหรียญทองไม่ใช่เหรอ? พวกท่านประธานสายเปย์ในนิยายยังมีมือขวาผู้หยั่งรู้ฟ้าดินเลย เธอเองก็มีระบบเทพอยู่กับตัว จะขอแอบอู้งานบ้างจะเป็นไรไป
"งานปกติอะไรกัน แม่ว่าลูกแค่อยากสันหลังยาวมากกว่านะ!"
คุณนายหลิวฟาดกลับเข้าจุดตายทันที
หร่วนชีชีได้แต่ลูบจมูกตัวเองปอยๆ แหะๆ ก็ใครมันจะไม่อยากอู้ล่ะ ในเมื่อมีผู้ช่วยระดับเทพแบบเฉิงเหว่ยอยู่ข้างกายขนาดนี้?
"งั้น... วันนี้หนูเข้าไปนั่งเล่นที่ออฟฟิศสักวันดีไหมคะ?"
อันที่จริงเธอก็ไม่มีอะไรให้ทำมากนักหรอก ช่วงนี้ที่ยุ่งๆ ก็มีแค่เรื่องงานประมูลหมวกโฮโลแกรมขนาดเล็กเท่านั้นเอง แต่เรื่องรายละเอียดพวกนั้น หลี่เว่ยก็รับไปจัดการให้จนหมดแล้ว หร่วนชีชีเลยยังคงครองตำแหน่งเจ้านายที่ว่างงานที่สุดในโลกได้อย่างเหนียวแน่น
"แล้วออฟฟิศลูกอยู่ไหนล่ะ พ่อกับแม่จะได้ตามไปดูด้วย"
พอรู้ว่าลูกสาวคนดีเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง คุณนายหลิวก็อยากจะไปตรวจตราดูให้เห็นกับตามาตั้งนานแล้ว แต่ยังหาจังหวะเหมาะๆ ไม่ได้สักที
ในเมื่อวันนี้ฤกษ์ดี ขยับตัวแล้วก็ต้องไปให้สุด!
"อาณาจักรนิคมอุตสาหกรรมยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์เลยนะคะแม่ ฝุ่นก็เยอะ เสียงก็ดัง แม่แน่ใจเหรอว่าจะไป?"
ขนาดตัวหร่วนชีชีเองยังไม่ค่อยอยากจะเฉียดไปบ่อยๆ เลย
"เอาน่าๆ ในเมื่อแม่อยากไปก็ตามใจค่ะ ไปก็ไป"
สุดท้ายเธอก็ต้องยอมศิโรราบ จะไปก็ไปเถอะ ไม่ได้เสียหายอะไรอยู่แล้ว
"ผู้ช่วยเฉิง รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันกินข้าวเสร็จแล้วเราไปพร้อมกันเลยค่ะ"
เห็นเฉิงเหว่ยยังอยู่ที่บ้านไม่ได้ออกไปบริษัท หร่วนชีชีเลยกะจะชวนติดรถไปด้วยกันซะเลย
"วันนี้ดิฉันมีนัดกับประธานกู้และประธานลู่ เพื่อไปลงพื้นที่ตรวจสอบในเขตพัฒนาใหม่ทางตอนเหนือค่ะ เช้านี้คงไม่ได้เข้าบริษัท... คุณหนูขับรถระวังๆ ด้วยนะคะ ดิฉันขอตัวก่อนค่ะ"
หร่วนชีชีเลิกคิ้วขึ้นทันทีหลังจากได้ยินคำตอบของเฉิงเหว่ย ...แหม ช่างเป็นความบังเอิญที่ไม่เป็นใจเอาซะเลยนะเนี่ย
"เห็นไหมล่ะ! หนูเฉิงเหว่ยน่ะเขาทำงานตัวเป็นเกลียว ดูลูกสิ ป่านนี้เพิ่งจะโผล่หัวออกมากินข้าว"
คุณนายหลิวไม่พลาดโอกาสทอง รีบจิกกัดลูกสาวต่อทันที
แต่คนอย่างหร่วนชีชีน่ะเหรอจะสะเทือน? เธอโดนบ่นจนหูชาจนสร้างภูมิคุ้มกันได้นานแล้ว ฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปสิคะ แม่จะว่าอะไรก็ว่าไปเถอะ ไม่เจ็บไม่คันอยู่แล้ว!
"ป้าเฉินคะ วันนี้มีอะไรกินบ้างเอ่ย?"
หร่วนชีชีตัดสินใจเมินเสียงบ่นของคุณนายหลิวชั่วคราว เพราะสำหรับเธอแล้วเรื่องกินเรื่องใหญ่เสมอ!
ป้าเฉินที่ตอนแรกแอบลุ้นอยู่ห่างๆ ว่าคุณหนูจะต้องทนฟังคุณนายเทศนาอีกนานแค่ไหน พอเห็นบทสนทนาจบลงแบบมึนๆ เธอจึงรีบทำตัวเป็นอากาศธาตุแล้วเดินออกมาจากมุมห้องทันที
"คุณหนูคะ วันนี้มีอาหารเช้าสไตล์จีนที่คุณท่านและคุณนายชอบค่ะ ป้าให้เชฟเตรียมน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ ซาลาเปาน้ำซุปไส้หมูสับลูกใหญ่ ขนมจีบ บะจ่าง แล้วก็เกี๊ยวน้ำหมูสด... คุณหนูอยากทานอันไหนเลือกได้เลยนะคะ ทานไม่หมดไม่เป็นไรค่ะ"
ปกติแล้วหร่วนชีชีจะเลือกแค่ที่ตัวเองพออิ่ม ส่วนที่เหลือก็จะแบ่งให้บรรดาบอดี้การ์ด เชฟ ป้าเฉิน และแม่บ้านคนอื่นๆ ได้อิ่มอร่อยกันต่อ
หร่วนชีชีกวาดสายตามองก่อนจะหยิบน้ำเต้าหู้หนึ่งแก้ว ซาลาเปาน้ำซุปลูกโต และบะจ่างหนึ่งห่อ
ส่วนคุณพ่อหร่วนนั้นจัดเต็มทั้งน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ บะจ่าง และเกี๊ยวน้ำ ทางด้านคุณนายหลิวก็ไม่น้อยหน้า คว้าน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ ขนมจีบ และบะจ่างไปรองท้อง
"ที่เหลือแค่นี้แหละจ้ะ พวกป้าเอาไปแบ่งกันทานได้เลยนะ"
"โอ้ ขอบคุณค่ะคุณนาย"
ป้าเฉินยิ้มแก้มปริ การได้เจ้านายใจกว้างแบบนี้ถือเป็นลาภอันประเสริฐของคนทำงานจริงๆ
นึกถึงบ้านเจ้านายเก่าแล้วป้าเฉินก็เศร้าใจ ขนาดมีกันแค่สามคนยังสั่งอาหารเต็มโต๊ะทุกวัน ถ้ากินไม่หมดก็สั่งให้ทิ้งลูกเดียว ต่อให้ยังไม่ได้แตะก็ห้ามเอาไปแบ่งคนใช้ ถ้าใครอยากกินต้องโดนหักเงินเดือน โดยอ้างเหตุผลสวยหรูว่าเงินเดือนทั้งเดือนของพวกแกยังซื้ออาหารจานนี้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
กินจานเดียวเงินเดือนปลิวหายวับ... ใครจะไปกล้ากิน? สู้ปล่อยให้มันเน่าทิ้งไปเฉยๆ ยังจะดีกว่า
ป้าเฉินนึกขอบคุณตัวเองเป็นร้อยครั้งที่ตัดสินใจลาออกมา จนได้มาเจอกับเจ้านายที่ดีเลิศขนาดนี้
หร่วนชีชีกับคุณนายหลิวไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าป้าเฉินกำลังซาบซึ้งใจแค่ไหน หลังจากจัดการมื้อเช้าและนั่งพักพุงจนเข้าที่ ทั้งครอบครัวก็เตรียมตัวออกเดินทางอย่างสโลว์ไลฟ์เพื่อมุ่งหน้าไปยังออฟฟิศใหม่ของเธอ